7973 resultaten.
Op het ogenblik
gedicht
3.8 met 17 stemmen
9.965 Terwijl geen vijf pas achter mij
iemand ontzet terugdeinst
voor de zoveelste ongenode dag
hoor ik me langs mijn neus weg vragen:
wil je thee of koffie vandaag?
------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1996.…
Nooit glijdt een verstandig woordje
poëzie
2.6 met 21 stemmen
8.154 Ga ik aan het redeneren,
Dra ben je het luisteren moe;
Stil geeuw je achter je handje,
En je kijkertjes vallen haast toe.
Wil ik je dan duchtig brommen,
Je zoent al mijn brommen weg,
En je omtovert me zo met een lachje,
Dat ik niet meer weet wat ik zeg.…
Afscheid
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.372 De tijd is gekomen
de tijd om te gaan
mijn jeugd deels ontnomen
dat heeft heel veel pijn gedaan
Het woordje "vader" dat ben je niet waard
het verdriet over het gemis, laat ik achter mij
hiermee sluit ik het nu eindelijk af
deze periode nu voorgoed voorbij
Vol hoop kijk ik de toekomst in
bevrijdt van mijn verleden
het erkennen van de…
De Afrekening
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
508 De Afrekening
Het duinkonijn houdt niet van zee
Ze heeft het land aan schuimende golven
Het zoute water smaakt haar niet
En spoelt haar sporen mee
Met duizenden komen ze op een mooie dag
Van achter de duinen naar de kwallen
Ze vertrappen de holen en het gras
En morsen brand, blik en glas
Gestaag groeit het graven uit tot graf
Holen worden…
Bij de dood van Driek
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.117 Het was bij hem niet nodig om te gissen
Naar wat hij had bedoeld met een gedicht,
Je vroeg je ook niet af wat hij wellicht
Verstopt had achter woordbetekenissen.
Een metrum, rijm, voor velen hindernissen,
Zag hij juist als een doel, een soort van plicht.…
to be or not to be redelijkerwijs
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
678 ik
een wolf in schapenvacht ben
ondertussen aanstalten makend
te zijn wie ik ben zonder enig fingeren
of zonder te menen moeten acteren
daar is op zijn minst
een theatraal kantje aan
maar als altijd komt dat ook van twee kanten
zoals een mens is ben ik soms halfrond
op de koppen van het bollen
daar draait men de hand niet voor om
achter…
Valse hoop
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
1.598 Het heeft zo moeten zijn,
maar je laat me wel achter met een ondraaglijke pijn.
Ik zal altijd voor je open staan,
ik moet verder, dit was mijn laatste traan.…
weg
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.270 weg vallen steeds dieper
wakker zeker nog niet
de zon zakt langzaam weg
achter het veld
waar geen stem nog horen kan
sluw is die wereld
compleet is geen verhaal
zoek niet niet zoek
rond die ogen
nat de lippen
verder vergeten
lachen heeft geen geweten
tranen wel
moeten valt me zwaar
maar op de wolken lopen licht
de zwerk voorbij…
Spoor
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.028 Je bent al slapend
langzaam in de trein geslopen
en hebt de muren van ons huis
zwart achter je gelaten.
En dat kleine jongen,
lieve kleine jongen...
dat spoort niet.…
Petjesvolk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.344 Vandaag opnieuw een bloemstuk
Eenzaam bloeiend langs de weg
Ter herinnering aan een ongeluk
Dat niets voor had met pech
Hier stierven jonge mensen
Zo plotsklaps heengegaan
Vol dromen, vol met wensen
Aan het begin van hun bestaan
Nog jong en onervaren
Roekeloos achter het stuur
De rust niet kunnen bewaren
In hun laatste levensuur
Om te bewijzen…
Steken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
517 Daar, achter die rode geraniums
zoekt zij het goede vertrouwen
in haar rechterhand prijkt een
grote stopnaald die het laatste
gat in de zwarte sokken dicht
hetzelfde paar dat ooit de voeten
warm hield van haar overleden man
plots herinnert zij zich ook de schoenen
met de stalen neuzen op weg naar
de dagelijkse strijd tegen onrecht…
Vriendschap
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.869 Het is niet meer zoals het vroeger was:
de woorden zijn gevangen in het denken,
verschuilen zich als achter donker glas
en weten niet hoe jij daar staat te wenken,
te wachten op een teken van verstaan,
van troost of tederheid, nabijheid, vrede,
de vraag hoe ’t jou in ’t duister is vergaan
of hoe je je in vreugde weer wil kleden.…
Bij zijn ‘graf’
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
825 Daar achter de Weense Dom
schreef je grootse werken
Je vierde er triomfen, ontving
Leopold en zelfs de oude meester
Daar was het een komen en gaan
van leerlingen die Constanze en
jij opvingen – je leerde, lachte,
speelde, gokte en verloor
Hier sta ik bij de steen waaronder
je resten horen te rusten – de
laatste tonen weggestorven –…
eindelijk daar was je dan
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.226 Ook ik, zoals zo velen moeten de shit weer delen, en blijf achter met vlooien en haar.
Zo zie je maar, niet altijd is een goed begin het halve werk!
Ik mis je...…
tijdsgeest
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
701 Op het asfalt
Naar het werk
Aan het werk
Tussen CO2 en stress
Nòg een afspraak
Meer verdienen
Nooit eens denken
"More is less"
Thuis gekomen
Aan het eten
Onderworpen
Aan de haast
Gerijpt met giffen
In plaats van seizoenen
En over ziektes
Zijn we verbaasd
Dan ontspannen
Achter een beeldscherm
Onze hersens
Langzaam dood
Lijken…
De zwaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
676 kop
Voorlopig nog geen zwanenzang
als de verre stemmen in zijn oren suizen
Een ogenblik kijk ik naar boven
het lange witte lijf in zicht
Traag maar soepel in het ochtendlicht
bewegen vleugels die goden loven
Dan ontnemen daken mijn staren
Voorbij is de getergde vogel
nu nog vrij van mens en kogel
Het geschokte gemoed kan bedaren
Achter…
Arnhem- Ede-Wageningen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
757 Gevloek achter de dichtgeslagen
deur. Is er iets met de dienstregeling mis?
Of heeft de beste man problemen met zijn
vrouw? Alleen het licht is aan, en plotseling
wordt dan toch de motor in werking gezet.
Als de arme donder maar niet doordraait en
misschien moeten we iemand waarschuwen.…
Appeltje schillen ?
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
575 Uit de chaos van het vuurwerk
de flappen en de bollen,
met een voorgevoel opgestaan,
zintuigen en gordijnen open om
het wereldnieuws weer op te slaan,
filterend licht breekt door om de
geluiden te verstommen, met een
helder doel de eerste dag te verslaan,
gister bleek de toekomst zich achter
voornemens te vermommen, vandaag
komt het…
Waterrand
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.029 In het water van de Nieuwe Rijn kijken
de karkassen van fietsen tellen
vandalisme vanaf de Boterbrug
Op het water kapen takjes en piepschuim
gedachten van de oeverkant
stemmen kiezen het ruime zog
om over de Westerzee te verdwijnen
achter de steeds nieuwe horizon
Ook hier is geen rust in blijven
twee duiven klapwieken in de lucht…
gaat het nog?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
539 als je voortaan
je dagelijkse krant
niet meer kan lezen
omdat je zelfs de koppen
in koeien van letters niet meer ziet
en alle kleuren vervagen
kom je langzaamaan in het niet
als je nog amper hoort
wat anderen zelfs veel luider zeggen,
maar helemaal niet meer
wat er gefluisterd wordt
achter je rug.…
Het Zand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
552 Zand
ik zie
alleen
maar
zand
Ver weg
dichtbij
voor
achter
en
opzij
alleen
maar
zand
Ik
voel
overal
zand
in mijn oren
in mijn ogen
knieholten
en ellebogen
overal
zit zand
Ik ben gek
op zand
op kuilen
duinen
en bergen
grof geel
en fijn wit
zand
Ik geniet
van
woestijn
steppe
en strand
hollen
lopen
dolen
in…
CORRESPONDEREN MET KAFKA
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
448 slopend zo jij samen met mij weet
Terwijl de moed zich met de lafbek meet
Doen wij niet anders dan reconstrueren
Met behulp van inkt, pen en mystiek
Of dromen die ons iets willen vertellen
In brieven, puur dienend als medicijn
Dat alles maakt ons minder bang en ziek
Toch zullen we opnieuw vast moeten stellen
Dat God zich schuilhoudt achter…
Koning
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Hij liet echter een bloedbad van ver-
driet en vertwijfeling achter, zag dat zelf niet.
Hij was een blinde die werd bespot, al dacht hij
dat mensen ontzag voor hem hadden, 's avonds
en 's nachts was hij beneveld en had hij soms
woedeuitbarstingen afgewisseld met lachkicks.…
Een zware aanslag van liefde
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
589 Het is onmogelijk mij te verstoppen,
nog langer de luwte te kiezen
zonder aan geborgenheid te verliezen
achter het hart dat zich warm ontvouwt,
de achternamiddag vult zich,, volledig
aan de opstanding van marmeren pilaren
om het geluk, de bekoring te kunnen dragen
van alle beelden in jouw oogopslag,
het geloof gebleven, doet alles veranderen…
Laten we zwijgen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
775 want afstand scheppen
en in beweging zetten
daarvoor neem je het woord
benoem iets en je raakt het kwijt
of dekt het af als een geheim
met verhullende oppervlakkigheid
de grens waar mensen over
en langs gaan of door worden
geraakt en afgetast
niet verder dan de schil
de eerste lijn een kom
niet dichterbij, tot hier
de verte achter…
ik zie wel eens vlekken
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
687 ik zie wel eens vlekken
die er dan niet zijn
of zomaar een flits
in de hoek van mijn oog
en ik lul tegen een zilvervis
een of ander zwaar betoog
ik hoor wel eens herrie
dat er dan niet is
geschreeuw en gefluit
links achter het aambeeld
of ik hoor iemand uit
die is mijn evenbeeld
vaak lig ik dan op mijn Hästens
midden in een woestijn…
Natural healing
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.062 Je zoog het vuur uit mijn hart
Verbrandde mijn geluk
Verkwanselde mijn liefde
De rest dat sloeg je stuk
Je brak me keer op keer
Maakte me kleiner ieder jaar
Liet mij gebroken achter
Voltooide missie, alles klaar
Maar iets dat smeult gaat weer branden
Geluk is altijd in de buurt
Echte liefde niet snel voor handen
Alles is te repareren zolang…
HET BRIEFJE
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.034 Hand in hand, zo stapten wij
in de vroege, povere junizon
Nu nòg weet ik al wat jij zei,
toen, op weg naar het station
Een lachje hing om je mond
alsof je een geheim feit wist
Van iets dat allang vaststond
dat ik achter ’t net had gevist
Een klein briefje gaf jij mij
met ‘Iets voor strakjes thuis’
‘Nu tot ziens’ was wat jij zei
jij ging…
Op weg naar Pasen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
676 Eigenlijk betreur ik dit: het niet meer weten hoe ooit
in verre tijden achter ons dit feest weer nieuw werd en
verbonden met het lijden en het sterven van Hem die
door de dood het leven bracht en nu met ons op weg is.
Het water stroomt en licht wordt aangestoken.…
Hellingproef*
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
2.168 Achter het bureau voel ik met mijn hand,
geklemd tussen tafelrand en borstkas,
mijn bonkend hart dat het wint van verstand
en mij doet zwemmen in een zoete plas
van gelukzaligheid. Wat eertijds was
dat mij ontbrak en gans verkrampt het land
doorkruisen deed, kwam vanzelf en alras
ook de vraag naar het waarom en 't verband.…