10575 resultaten.
Gedachtegolven
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
574 Gedachten zijn als schimmen in de mist
Als schaduw die bedekt lichte muren
Maar hun vormen worden door schijn gewist
Hun wezen kan het licht slecht verduren
Hun inhoud in ’t brein verbonden met ‘t woord
Zoekt plaatsen tussen zwart en wit in ’t grijs
Daarom wordt waarheid zo zelden gehoord
Wie ’t wel vertelt verklaart men voor niet wijs.…
Sneeuwklokjes in de tuin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 Tijd blijft relatief
met gedachte gebogen
geïllustreerd met
naar ieder unieke tuin
waar ik de middag naar staar.…
Jongen op de brug
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
776 Takjes ziet hij
voorbij komen,
af en toe wat blaadjes -
Ook zijn gedachten
worden door het water
meegevoerd, ze verlaten
hem zonder dat ze ooit
tot wasdom kwamen,
En hij weet zelf
niet van de dingen
die in hem omgaan.…
Blijkens
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
482 Met zicht op de bloesem
een licht over een gedachte
dan een blik op de wereld
het is niet altijd wat het lijkt
gezegd is dat mijn mening
vraag of het zeker zo zal zijn
oneens verschuilt in opinie
stuitende visies lopen uiteen
eens pleit voor een mee eens
overeenstemming deelt gelijk
zie een troostende moeder
nieuwe rust streelt…
locked in
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 in het ziekenhuisbed
strijken zijn
gedachten neer
in troebel water
zwom hij de
fuik binnen
gekluisterd nu
aan de geur van
dennenbomen
aan liedjes van het
kindeke en een
Stille Heilige Nacht
hoe houdt de
losgescheurde mens
zichzelf bijeen
niets om zijn hoofd
op te leggen als
hij kopje onder gaat
in de taal van de
dokter…
voor de dichters
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
560 in dit Buddingh'loze tijdperk heb ik
soms het idee dat ik de enige ben
die zijn gedichtenbundels nog
wel eens uit de kast trek
zoals met Carmiggelt de kronkels
zijn begraven zo vergaat het
de verzen en daarmee de dichters
zo je ooit hebt gedacht dat verzen
worden geschreven voor de eeuwigheid
moet je dit maar snel vergeten
schrijf…
Als lief perspectief
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
506 jij was
de lach die ik
in gedachten zag
cirkelend tussen
uitbundigheid en
passionele intimiteit
met in je ogen
de horizon als
lief perspectief
we doken
naar liefde in
eindeloos diep
kozen de
verte want
dichtbij was bezet
overbrugden
problemen die
zo niet bestaan
wisten elkaar
in dit raken toch
gelukkig te maken…
Tot ik jou zag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 heb altijd gedacht
dat lijmen leven was
tot ik jou zag
jij die nergens meer
zelfs geen klein beetje
wordt tussen gepast
niet in de format
die ik moet hanteren om
iets van anderen te leren
hij is volstrekt onvoldoende
om recht te doen aan
jouw talent en kwaliteit
met jou ben ik een wereld
rijker die in paradijselijke
staat ons…
cirkel
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
492 hoor ik daar door mijn gedachten
de zoete wind van jouw stem?…
Luftballon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 in de palm van mijn hand
draag ik een wereld;
uit de verre verte
is een luchtballon geland
met een verblindende kleur
ovaal in vorm, het is met
een eigen zon gevuld
zwevend in een goddelijke geur
ik ontwijk de doornen
links en rechts
ren door dromen
en gedachten,
mijn hart slaat op tilt
het is roemrijke lucht slechts
die vrijkomt…
November, herdenken, gedenken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
593 De jaarlijkse maand van het herdenken
aan zij die heen zijn gegaan
zijn overleden, dood zijn gegaan
maar niet (nooit) in mijn herinnering
want je bent pas echt heel erg dood
als er niet meer aan je gedacht wordt
de maand in feite voor mij alle maanden
gedenken aan zij , hun, hen die leven
maar geen (enkele) rol meer spelen
in jouw of die…
Vast in mezelf
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
426 Ik ram er gedachten uit
Ik besta! Hee! Waarom
loopt er niemand
uit de pas?
Jullie kleren bollen op
ik kijk erdoorheen
er ploppen handjes uit
de vette bulten
Ze zwaaien omhoog
naar hun vriendjes
uit het plafond, haha
ik heb het door
Ik ben niet gek
Singapore is gek!
Alles is in orde
netjes en aangeveegd…
zie mij niet
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
832 voeten zich ook nog als het ware
in helder water verbergen
hoor ik van achter haar veelzeggende blik;
zie mij niet en
probeer mij niet te verklaren
in haar pose ontwaart zich
enige zwaarte van de ziel
voor mij waarneembaar
doorheen haar naakte vel
daardoor is niet alles verklaarbaar;
het is mijn ontvankelijkheid
als ik haar in gedachten…
troostgedicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
629 dichten is gedachten rijgen
beschrijven wat je denkt en voelt
van de inhoud kippenvel krijgen
nu 't geluksgevoel bekoelt
troosten is met weinig woorden
steunen, luisteren, meelevend zijn
begrijpen al hetgeen je hoorde
over onzekerheid en pijn
troostend dichten is niet verhelen
dat je om die ander geeft
het verdriet samen wilt delen…
VRIJHEID
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
395 ik fiets door mijn gedachten
en ren hardop door mijn hoofd
wat mag ik toch verwachten
een vinden waarin ik heb geloofd?
Op zoek naar wie ik ben
fiets ik niet van mezelf vandaan?
Doelloos ren ik de aarde rond
zonder mezelf te zien staan?…
rookglas
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
441 gedachten vinden er beschutting
zich bladerend door de wind
vastgelegd met woorden
die niemand ooit geschreven vindt
wat door gewonde dijken is omarmd
lijkt leeg te lopen in waterrijk land
tot een koninkrijk in hersencellen
grenzeloos ijsveld, witter dan het strand
tot buiten de tuin met deze
waardplant uit het binnenaardse
tot evenbeeld…
Bestaan
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
655 Je probeert de bezinning te begrijpen
nu het vallen van de herfst op zich laat wachten
de zon zich niet laat kennen, soevereine hemelplaneet
en je wandelt in het park met die gedachten
op een bankje sluit je de mijmeringen af
met een groet aan de werkelijke dingen
van het dagelijkse leven, zoals ze worden besproken
in het dagboek van de zomer…
Rijmelarij
hartenkreet
5.0 met 22 stemmen
649 Als ik door mijn hoofd heen spit
Zet en rijm ik mijn gedachten op de rit.
Ik als simpele meid
Kan hier prima mijn ei in kwijt.
Ik schrijf onder het pseudoniem Alou
Want mijn echte naam doet er niet toe.
Mijn leven in een paar zinnen
Een uitdaging maar ik ga gewoon beginnen.…
ZO WAAR ALS KLAPPER
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
432 de waarheid is
meedogenloos
hartverscheurend
doet soms zo zeer
veel minder eerlijk
dan gedacht
ontluisterend
danst als een
dobber op en neer
wordt soms
hooglijk veracht
ze is de kokosnoot
die op je hoofd valt
je wakker schudt
kan leiden tot de dood
maar binnenin heeft
al die tijd gewacht
met eindeloos geduld
haar melk
zo romig…
Verre luchten
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
422 ik lachte
betrapte mij
er op dat ik de
verre luchten
dichterbij wenste
alsof god in
het diepst van
zijn gedachten
mij zijn handen
ooit zou schenken
toch voelde ik
het bestaan dicht
om mij heen ik was
niet alleen in de mij
toegenegen straling
nooit is er het
begrip om weer
met dieren samen te
kunnen praten of van
vogels…
Troebel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Alles van gewicht
Heeft tijd om neer te dalen
Emoties zonder zicht
Gedachten die verdwalen
Chaos, wanhoop, onrust
In hoofd hart en lijf
Kloppen deze onbewust
Lijkt louter tijdverdrijf
Niet minder is er waar
De tijd laat inzicht komen
Tergend minder zwaar
Gaat het hart weer stromen
Ergens wordt het troebel klaar…
Lichaam IV
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
481 Overdag doe je dingen in de wereld
’s Nachts in een droom ren je naar de horizon
Wapper je je armen omhoog en omlaag
In gedachten kun je als een lange sliert
Door het sleutelgat of door het oog van een naald
Je stijgt met enige schroom op
En voelt de duizeling terwijl je uitdijt
(alsof je lief je voor het eerst kust)
Je overgave is…
Ik geef je een toverdeken
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
870 Ik zou je iets willen geven
een grote warme deken
Een toverdeken
die je om je heen slaat
die jou met zijn warmte
helemaal omsluit
afsluit
van deze boze wereld
die je hoofd leeg maakt
je onrust wegneemt
en je hart verwarmt
In de deken is geen verdriet
geen werkelijkheid
geen tijd
alleen kriebelige warmte
In gedachten
telkens…
Eenzaam genot
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
421 Een eenzame laan
Tussen vele bomen
Een gedachte slechts
En stil verder dromen
Geen sterveling
Die mij hier ziet
Ik wil slechts wezen
De eenzame wandelaar
Die natuur bewondert
En in stilte geniet
Een stille laan
Tussen vele bomen
En niemand te zien
Ik loop hier eenzaam
Met mijn illusies
In die stille laan
In de verte fluit een…
Jouw gezicht
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
453 als mijn
gedachten
uitvliegen op
het licht
van de zon
verzamelen
zij stukjes
schoonheid die
samenvallen tot
jouw gezicht
waarbij het
langzaam in
warmte begint
te stralen en
je gevoel
een mystiek
lichaam
aanneemt
waarin wij een
worden
omdat wij
voor elkaar
geschapen zijn
nog zijn wij
niet volmaakt
maar weten
het pad te gaan…
Droombeeld
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
529 Er hangt een lage grauwe wolk
boven de kale kruinen
van de wuivende bomen
in de getroffen straat
het is nu herfst
in mijn gedachten
Even ben je terug
in diepste kern
van mijn gevoelens
en ik koester je
in stille bewondering
droombeeld van liefde
ik koester je
Bescherm mijn zoet verlangen
laat nu geen regen vallen
het is al…
onder de regenboog
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
475 een witte wolk sprak en zei
kijk naar het blauw dat ik bedek
dat vele gedachten in de lucht houdt
.
de vogels zingen eeuwig op mijn dak in een afwisselende zucht
.
ik wiegde in stilte, boven het moment
en keerde terug naar het heden
naar de blik van mijn ziel
waarin ik haar verleden draag…
Café De Jaren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
142 vol is
en je nog wel bestaat, maar even
niet meetelt - Niets aan te doen
Voor vreemden zijn mijn leven en ervaring
inwisselbaar en toch met niemand te ruilen
Alleen hypothetisch doen
mijn wiekslagen ertoe
temidden van alle vlinders
temidden van alle bloemen
in de tuinen van de wereld
en de vazen hier
in het middelpunt
van mijn gedachten…
Contouren van een kiezel
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
222 niet alles vraagt om woorden
niet alles wil naar buiten
zij strijkt iets glad in haar binnenzak
een kiezel misschien
een gedachte misschien
ze kijkt op,
zegt niets
iets blijft achter haar ogen liggen,
onder de zachte hoede van haar stilte
daar, in dat kleine achterhouden,
roert zich zacht haar onuitgesprokene,
alsof er een contour…
Op weg naar..
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
187 Onze gedachten zijn ons vertrouwd
hoe anders met het onverwachte
de lucht van kleur laat verschieten
aan hen die wij ooit kenden, wetende
dat invloeden de wereld veranderen
het leven onze wegen deed splitsen
ook al gaat het allemaal voorbij
reden genoeg om te bezinnen
waar de gezamenlijke reis begon,
haar levenspad te blijven herinneren…