7557 resultaten.
Zwarte doos
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
974 gedicht
Onleesbaar door het schuiven van het zoute zand
Veilig voor de storm, onbereikbaar voor het licht
De tijd houdt de sleutel geborgen in haar hand
En mijn ziel is een golf, gedoemd om te zwerven
Het wordt nooit meer stil als je op zoek bent naar rust
Tot ze in de branding als rimpels zal sterven
En met haar ziltheid voor 't laatst het land…
je rankte hoge benen
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.339 ik zag je
over golven stappend
een frisse oceaan
je kwam aan land
een glimlach
vroeg mijn hand
ik gaf je strand, een
branding om te kussen
je rankte hoge benen
borsten strakten fier
ogen die intussen
verder keken dan
ik ooit van iemand zag
we lachten in verstaan
nat dook je in mijn armen
om er niet meer uit te gaan
je bent mijn…
was jij het kereltje
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.017 er is geen pijn
en nooit gemis
je bent zoals een ander is
jij hebt geen benen nodig
ze lijken eerder overbodig
en staan soms in de weg
van jongsaf aan
was jij het kereltje
dat aangaf wat je wilde
je schreeuwde niet
of gilde maar zette de
omgeving naar je hand
stad en land
heb je bezeild, je hoefde
niets meer voetstoots aan
te…
mijn kettingen in paren
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.909 vermijden van de pijn
om anderen te raken
schakelde voorzichtig zijn
in woord en beeld
ontsnapten zo de dagen
liefde werd in kus gemaild
wachten was niet te verdragen
we droomden kleur
schermden warmte af en
met het sluiten van die deur
groeven we ons eigen graf
gevangen zonder handen
geboeid door alledag
geen plaats om ooit te landen…
altijd weer Eden
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.289 Ik zou je bij mij moeten schrijven
maar ik weet de beeldspraak niet:
Je sijpelt door mijn land
als een beek van dunne woorden,
helder maar spaarzaam
maar helder maar zelden.
Even klink je misschien
langs mijn heuvelrug,
hoor ik je echo
in een desondanksgeluid.…
de hemel van bedrog
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.130 warmte van weten
van woorden die ik
niet meer wil vergeten
zinnen die je sprak toen je
mijn zon nog in je ogen had
handen je nog streelden
stilte niet verveelde
in het koesteren van elkaar
samen weten te verliezen liet
zich door passie niet bedriegen
je kon niet leven in
de hemel van bedrog waar
houden van voorhanden was
maar landen…
Smeltijs
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.660 water vlucht
tot stof en vuil berusten
er ligt nog sneeuw op daken
waar troosteloos vertoeven
het huis gekraakt verlaat
en het koude laken
blijft nog even bitter
haken
aan de rechte hoeken
want het grote plein
was wit
ooit helemaal wit gedicht
mijn woorden klonken er
toen ook helder
en het ijskristal
was fel verlicht
en land…
Hoe de nacht te beginnen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.117 laat het warm zijn
schemerig en stil
alles gezegd
niets meer verwacht
pleisters gelegd op alle wonden
morgen pas na de nacht
betreed het land van melk en honing
schuif voor het binnengaan
nog even het gordijn opzij
maak met tedere vingers
tranen op het raam
en groet de maan en sterren
die van de hemel zingen
spring in zachte veren…
Wereld!
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.002 Met zoveel heb je ons al bestreden
en nog steeds bewonen wij jouw land
O Wereld!
Wat was je bedoeling?
Hoe wou je zijn in het begin?
Kun je ons stoppen en laten bloeden
of nemen wij jouw leven in?…
het trollenkoor en gnoomorkest
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
747 jij puntmutst mijn bos
ik tover kabouters
uit hoge bomen op mos
hang elfen vleugels op de rug
draai de wereld zo een
kleine kwartslag terug
de wind is weer vrind
spreekt met veel stemmen
maanstralen landen in zacht verwennen
vuur speelt dartel
zonder branden en magie
vonkt glitters aan de handen
liefde rolt haar loper…
Vergeten werelden
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.612 ik kom naar jou
en neem je hand
we gaan samen
door dit prachtige land
dat ik voor jou uitvond
met wiskundig verstand
ik laat je bergen zien
en laat je zeeën zien
hier hoef je alles enkel
met mijn ogen te zien
en niets aan te horen
heb geen angst
je kunt gerust met me meesmoren
mijn grote heelal in
helemaal voor jou alleen
hier kun…
Zee
gedicht
2.9 met 36 stemmen
15.208 Zeker zijn wij ooit door zee bedacht
om als lukraak zwervende sponzen
met niets anders dan zee gevuld
in haar opdracht dit land te verkennen.…
Verbasteren
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
762 Twee namen gekrast in een oude boom
een groot hart in wanhoop gesneden
verweerde klanken tussen bladerenzoom
alle hunker naar morgen vermeden
hun wereld stond al jaren in brand
waar lichamen ondergronds leden
verloren zij hun stad hun land
vonden bunkers als huis van heden
het mes, verroest, werd onlangs gevonden
maar de boom was niet…
Kerstnacht 1
gedicht
2.2 met 542 stemmen
72.054 Kerstnacht - het woord is als een lafenis,
een koele sneeuw, glanzend onder het zachte
stralen der sterren - op de landen is
het weerloos stil, een ongerept verwachten.…
verre reizen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
764 ik wandel door het park
ontmoet hier mijn wereld
reis zo door jou en mij
naar ver en diep
van eindig en onbekend
over dwaalwegen en uitzicht
het heelal wordt hier verkend
een zwaan drijft voort
ogend naar haar kroost
overziet dat wat moet
omdat het zo hoort
ik heb weet van verre landen
zie daar de mens
ontmoet hem in zijn tuin
vraag…
kernkop
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
656 de veilige raad
vegen de mijnen, de deadline
als een zucht in hun nek
buitenlandse zaken wil tand om tand
de fout van gisteren is een haperende plaat
het schept een klimaat van mogen
want de valkuil van het verraad gaapt
zoeken naar verzoening
overzeese stemmen vormen een blok
maar de havik kiest een vertakt spoor
in het beloofde land…
Zonnebloem
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
781 Klein meisje streelt de zon
Bloem van een oud geslacht
Oren openen zich als kelkjes
Het neusje plat een roze cocon
Au dessous du soleil en France
Bloem der Hollandse natie
Je staat daar geheel mans
Zo vol charme en bloeiende gratie
Zul je je lieve spontane verleden
Koppelen aan het spannende heden
Je bloemetjesvleugels spreiden
Naar landen…
DagSchepping
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 En maar dicteren componeren
orchestreren dirigeren
alles was er al
land lucht water vuur
als vier seizoenen
modder sneeuw rivier en brand
ook knechterige wolken onder haar
absoluut uitgestrekte troon
Zelfs de zon dook weg
achter de horizon
Zwijgen kijken
en kwaad staren
tot alles stopt met vallen
en de dag eindelijk eindigt
in zonneschijn…
Kompas
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
764 Naar noord en oost en andere streken,
door sneeuw, dor gras en drassig land.
Bergen voorbij, langs zee en strand,
waar woest de wind waait golven breken,
zoek ik met jou een merkteken
van de route: de houten hand,
of rode verfstreep die het zand,
het vocht, de tijd deden verbleken.…
lichtflits
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.112 je gekwetstheid door het leven heen
vroeg om:
opnieuw te gaan naar de heuvelen en dalen
van het verre land
waar de lichtflits
je ziel zal omarmen
op zoek naar momenten
in grijze dagen.…
Collecte
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
995 als ik over de galerijen loop
en bij de mensen binnenkijk
lijkt het even op de uitverkoop
in deze grote nieuwbouwwijk
bloempotten in alle kleuren
souvenirs uit verre landen
bloemen die de boel opfleuren
echt alles is hier voorhanden
ik zie plastic rode rozen
in een aardewerken vaas
gordijnen van viscose
een hondje zonder baas
enorme…
Gaza's lot
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
878 Uit azuurstof blauw gedragen vogels
dalen helvuurbollen in fosforsneeuw
scherp geslepen wapens van de hebreeuw
smelten moordend traag, wreder dan kogels
zandstrook in rokend beton bedolven
draagt de druppels van een verloren volk
lekkend over land, doorkliefd met een dolk
geen strijder stopt, zij sterven in golven
vrijheid is in de tunnels…
Vreemdeling
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
696 Soms voel ik me een vreemdeling
in de nacht herinner ik mij
verloren liefde, vergeten vriendschap
namen van diegenen die ik ooit
bewonderde maar uit het oog
verloor in een onzichtbaar land
dansend op het maanzand
van een verstrooiend strand
soms zie ik ze terug
en spreek ik uit wat ik
niet durfde zeggen
in de werkelijkheid
zwijg je niet…
Zo vrij als een vogel
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
831 Zo vrij als een vogel,
zo voel ik mij
Hoog vliegen boven land
en rechtdoor zee
Niemand kan me raken,
niemand me treffen,
maar wie vliegt er mee?…
Eens was ook het verleden heden en toekomst
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
771 In de schaduw van de ziggoerat,
tekent een man op zachte klei
de opbrengst van z´n land
hij gebruikt er een vers gesneden rietpen bij.
Zijn heden.
In het aloude Rome,
hamert een man in het brons
onverholen de 12 tafelen van de wet
door de keizer bevolen.
Zijn heden.…
Habitat
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
507 Ik hou van zwijgen en de
stilte verpakt in woorden,
om wegen vrij te maken voor
het zwijgen en de oversteek
te wagen in de woordenzee,
de keuze die twee te scheiden
in de vaart door het niemandsland,
snijdt de boeg van mijn akkoorden
door het water naar het beloofde
land, waar vissen in hun habitat
ruimte krijgen om woorden aan
elkaar…
Ongelijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
751 Na elf steden over ijs
meer tussen riet dan tussen rijs
is goed dineren echt ’s lands wijs.
Eén tochtgenoot was niet van ijzer.
Niet ons soort mens, sociaal een rijzer,
een windvaan, niet een vaste wijzer.
Men deelt als men van iemand ijst
met zo’n persoon niet graag wat rijst.
Iets waar men hem discreet op wijst.…
de tijd gestild
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
501 het voelde zo gewoon
we hadden de tijd zowaar gestild
met zachte hand verdreven
terwijl de nacht tevoorschijn kroop
en wij in het milde licht van de maan
als kinderen naar de sterrenhemel keken
hoe wonderschoon ook het ijle ontwaken
de zon nog rijpend tussen takken en twijgen
langzaam klimmend boven het slapend land
waar vogels…
Dwalen (herdenken en vooruitzien bij 4 mei)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
607 brengen
en overangst in wiegen ligt
dan krijgen kinderen
dunne soldatennamen
Als broeders vuisten kruisen
en de wind hun taal verwaait zij
zich uitdrukken in fluitsignalen
dan wordt de aarde doorgraven
met haar eigen doden
Als zusters hun gezichten kluisteren
in de onzichtbaarheid van
geweven koepels
dan dreunt geschut
en branden landen…
De Afrekening
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
508 De Afrekening
Het duinkonijn houdt niet van zee
Ze heeft het land aan schuimende golven
Het zoute water smaakt haar niet
En spoelt haar sporen mee
Met duizenden komen ze op een mooie dag
Van achter de duinen naar de kwallen
Ze vertrappen de holen en het gras
En morsen brand, blik en glas
Gestaag groeit het graven uit tot graf
Holen worden…