6077 resultaten.
Verjaardag.
poëzie
3.5 met 29 stemmen
4.946 De wereld aan te zien, welvarend nog en krachtig,
Maar met een afscheidnemend oog,
De zeventig voorbij, in 't opgaan naar de tachtig,
Een leefkring die, uit veel, een enkle slechts voltoog;
Omstuwd van een geslacht, mij over 't hoofd gewassen,
Meest door een andre geest dan mij vervult bestierd;
Op stelsels prat, die slecht bij wat ik…
Gisteren zag ik je nog
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
741 Ben ik ff blij, da'k je gisteren nog zag
Nog eventjes met je stond te praten.
Over vier dagen staan we aan je graf
In de nacht, heb je ons verlaten.
We lachten samen gisteren
Om wat we zagen staan
De dame die moest bukken
Zonder onderbroek aan!…
Het winterkoninkje
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
795 en helpt het als ik zachtjes praat?
in de hoop dat het dan beter gaat.
Maar al mijn goede zorg ten spijt
kreeg je het moeilijk na een tijd
ik zag hoe je je teentjes rekte
het rechter vleugeltje openstrekte
het oogje ging wijd openstaan
ik durfde niet meer weg te gaan.
Toen lag het pluimendonsje stil
zonder lawaai, zonder gegil.…
Vastigheid
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
676 Marie maakt daar haar kipragout gerold in pannenkoek
en tapt er pullen schuimend bier die losjes laten praten.
Zij schuifelt in haar keukentje rondom de hete platen
en veegt er met een vette vale draadversleten doek
de resten van de borden door de spoelbak rap en kloek
en houdt daarbij goedmoedig haar bedoening in de gaten.…
Weerzien met moeder
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
604 De onmogelijkheid om met hem te praten.
Ik zie moeder naar zijn ogen kijken.
Ik hoor haar machteloze stem.
Ik wandel naar ons oude huis,
en steek de sleutel in het slot.
Ik loop naar boven naar mijn kamer.
Mijn moeder wacht al jarenlang op mij.
Nu pas durft ze haar geheim te delen.
Gewoon.
Mijn armen sla ik veilig om haar heen.…
De dood
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
555 We praten niet graag over de dood
En toch moeten we eenmaal gaan
Wijs of dwaas, klein of groot
Niemand van ons ontkomt er aan.
De dood hoort bij het aardse leven
Maar we willen niet graag horen
Dat we ons leven moeten opgeven
Wanneer weten we niet van te voren.…
De dag
gedicht
3.3 met 6 stemmen
3.423 Op de dag dat ik er was stonden de klokken zeven
de buren praatten op de balkons over vrede
mijn vader schreef een stuk over een brand
mijn moeder was gelukkig dat zij een zoon had
de ooms sneden koek ik lag geheel gesloten
de wereld gaf prompt antwoord met sportmanifestaties
de avond was vol auto’s met supporters
de tantes liepen geruisloos…
Vloeken.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
482 Dat het kwaad
zaait om die verhitte onzin praat.
Vaak te laat voor de spijt die
je ten aanzien van de gekwetste
voorrang dient te geven.…
Naar school
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
850 Mijn kleine vent
vier jaar geleden liefdevol ontvangen
de zoon van mijn zoon
na een ontembaar verlangen
Wat maak je allemaal mee
je leert drinken, eten, slapen, spelen,
maar ook houden van
iemand die er altijd voor je is, om je te strelen
Omrollen, kruipen en lopen
luisteren, begrijpen en zien
praten van iets naar hele zinnen
tellen van…
De bus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
752 In de bus
Elkaar bekijkend
ontmoetend
Snuffelend
De klanken de ritmes
Van het zijn op weg
De haast de drukte
De ruimte ingenomen
De een kijkt uit het raam
Is aan het dagdromen
De moeder ontfermt zich over het kind
De oude man praat over
Waar de wereld zich vandaag de dag in bevind
Oude en nieuwe verhalen
Hoe is het leven
Van alledag…
De klokkenluider
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
899 die dag is geweest
Hij trekt aan de touwen
en weet
Er zijn altijd de geborene
En degene die rouwen
De klokken
Een samenhang
Voor iedereen, alleen, of met elkaar
Eeuwenlang
altijd in voetsporen van
De klokken spreken in het getij van het leven
Ze klinken
in regelmaat
een wederkerige toon
in een terugkerend patroon
De klokkenluider
Praat…
Meeuwengeschreeuw
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 morgens
ze schreeuwen niet voor patat,
of de korst, noch de worst
nee
`t zijn ook niet die meeuwen op strand
of op 't plein,
in een straat
Nee, die vlak bij jouw raam
die schreeuwen tesaam
dat daar achter dat raam
in dat houten bed
op hen wordt gelet
Ik doe dat omdat
hun schreeuw
door jouw gordijn
gemengd met jouw adem
jouw praten…
De dorpeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Dat er was
De warmte
Geborgenheid
Het gemis
Al luisterend
Naar oude verhalen
Uit zijn jeugd
Blijft hij
Bij zichzelf
In zijn oude jas
Met stukgelopen schoenen
Hij leeft met visioenen
Hij is de kern van het dorp
Hij heeft oog en oor voor de tijd
Hij leeft in tradities
Heeft
De historie op zijn netvlies
Ondanks dat hij gebrekkig praat…
Tuinvogeltelling 2019
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
443 een regenzondag. bijna eind januari
je kunt zelfs geen hond buiten laten
ik kijk zo maar wat door het grote raam
zit op de duur tegen mezelf te praten
plots lijkt er iets in mij aan het broeden
wat me sinds enige tijd geen rust laat
hoe moet of wil ik mijn thema voeden
als geen merel nog langer zingen gaat...…
Jopie uit Herbaijum
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
646 Alweer stond ik daar,in zijn schuur bij de oude bascule,
verdoofd van al dat moois, Jopie praatte maar hoorde hem niet...
Met wat geld in mijn hand reed ik van zijn land en hadden we weer handel gedaan!
Bedankt Jopie!
Ik had geen idee..…
Kleuterschool debat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
398 meneer de president
kunt u even luisteren
het is toch onbeleefd
er steeds doorheen te praten
u wil natuurlijk uw gelijk
alles waar u voor streeft
meneer de president
u bent ook maar een mens natuurlijk
en debatteren valt ook te leren
een mens met een functie
meer bent u niet
ik zou toch zweren
dat wat ik zag
een lesje uit een…
Mentrum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Vroeger waren de mensen
bij de geestelijke hulpverlening
mensen met een luisterend oor
en waardering voor de klant
tegenwoordig zijn het mensen
die het liefst zelf praten
niet meer luisteren
en regelmatig
denigrerende opmerkingen maken
ze hebben geen belangstelling meer
voor de zielenroerselen van de klant
alles draait om hun eigen…
die dag
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
542 Ik wil niet wat ik niet heb
en hij schuift 's avonds aan
voor een goed glas
een potje schaak
zijn jas
hangt zwaar over de stoel
we praten als verhalen doen
hij weet veel meer dan ik
als ik alles van te voren wist
we schenken bij
van Bach moet hij niks hebben
hij houdt meer van jazz
van zonder einde openen
speelt zonder systeem…
Je zielsgenoot plotseling zien
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
579 Bij het gloren, kun je weer tranen, praten en liefde toelaten
Ogen kun je weer optimistisch als stof van een etmaal aanzien,
Loslaatoefeningen laten je vaak de intense oprechtheid ook zien.
Zoals de bloeiende planten in verschillende tuinen wellicht
Het open veel te hard van stapel lopen in je liefdesgedicht.…
aanwijzingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 schraag je moeder als ze huilt, laat het praten aan vader over.
struikel over de tweede bevolking van de stad, stap in meer af roei zo geruisloos als je kan.
slaak drie ademtochten voor de slaap, roep met trage wenteling bestendigheid op.
breng iets onder woorden wat niet anders te zeggen valt, in een taal die misschien het lezen waard is.…
Het lucide land van dromen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
416 zoetwatermeer spiegelde
ontzag voor de dichtershemel
waar jij soms koningin was
je transformeerde de pijn
in onverwachte gedaantes
maakte dikwijls metaforen
van mensen die maskers afwierpen
je gaf geen kritiek, verdroeg geen argwaan
maakte alleen pijn voelbaar
in afgrijzen, alsof er bomen
in het lucide land van dromen waren
die konden praten…
Single party
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
580 vanavond is het weer zo ver
een week naar uitgekeken
tachtig singles van her en der
in Borculo neer gestreken
gezellige uitgaansavond
samen koffie drinken en praten
blonde vrouw keek naar mij
maar had niets in de gaten
feestjes van dating oost
voor mannen en vrouwen
zijn elke week een troost
om contacten op te bouwen
zit al twee…
De mater familias
netgedicht
1.2 met 8 stemmen
783 Ze praat met je
en heeft een luisterend oor.
Ze is een duizendpoot
en gaat altijd door.
Ze is de vrouw, die er
voor iedereen was.
De moeder van het gezin,
de mater familias.…
Vrije zon
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
629 naar de kelder
de zomerwind zal koelen
het land is helemaal droog
de woningnood is veel te hoog
asielverzoekers laat men spoelen
de zon die vrij blijft schijnen
de wind die vrij blijft waaien
de waarheid wil niet draaien
geen mens mag dus verdwijnen
al eeuwenlang volkt ons land om
dankzij vaak nijvere handen
wat recht is praten…
Fatbike
netgedicht
3.4 met 78 stemmen
446 samen zien wij
de toekomst terwijl
bloed met tranen
langs je gezicht loopt
en ik jou in mijn armen
houd vlak na de crash
je rilde keek me aan
had het koud in de
nashock en ik praatte
zacht om jou bij de
les te houden in
geruststellen
jou niet te laten
wegzakken dat zou
nog meer problemen
geven ondertussen
werd het remspoor
van…
licht en schaduw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
378 ook al is mijn intuïtie zeker niet onder de maat
toch dringt zich soms naïviteit op in mijn hart
en onderga dan het gevolg van zgn. mooie praat
over tegenslag of wordt zomaar een roep om hulp
fijnmazig gestart dat eindigt in een soort eigen smart
natuurlijk weet u net als ik
dat het overal nimmer anders is geweest
ook ik zal ooit wel eens…
Tussen het fietspad en het verleden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
208 Maar dan—
één zin, onverwacht, onbewapend:
“Ik zou er nog wel eens over willen praten.”
Hij antwoordt,
zonder haperen,
en opeens is er ruimte
tussen schuld en stilte,
tussen fietspad en verleden.
De teckel plast.
Het leven gaat gewoon verder.
Maar iets in haar ademt weer.…
DE TELEFOONCEL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
306 Naar De Vecht (1909) van Frans Bastiaanse
Er staat een telefooncel in het park verlaten,
verbleekt blauw met verweerd glas staart hij blind;
laat rondom zwermen smartphones ijdel praten,
géén treedt nog binnen, hooguit een spelend kind.…
Sceptisch
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
365 Ze praten, glanzend van zekerheid.
Beloftes als plastic bloemen,
altijd mooi, nooit echt.
“Alles komt goed,”
alsof woorden ooit konden repareren
wat al gebroken is.
Ik grijns, koud,
vanbinnen stil.
Vertrouwen is een dobbelsteen
in handen van iemand die niet kan gooien.
Ze beloven hemel en aarde,
maar hun handen zijn leeg.…
Stormlicht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
345 Toch praat ik,
toch schrijf ik,
toch probeer ik—
alsof ik met fluisteringen
een orkaan kan beteugelen.
Stilte is de plek
waar mijn gedachten wachten
tot ik eindelijk kan volgen—
en dat lukt me nooit.…