5887 resultaten.
Leeftijd
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.893 Het leven van de kleine jongen
geduldig tekenend in 't zand
lijkt in mijn ogen zo eindeloos oneindig
lijkt in mijn hart zo heerlijk onbezorgd
Het leven van de kleine jongen
geduldig luisterend naar verhalen
de konen rood, de ogen glanzend, ver
lijkt me zo onwaarschijnlijk echt
lijkt me zo groots, onvatbaar voor mijn handen
Het leven van…
Ode aan de mond.
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.211 Volle rode lippen
gerond in stille lach,
steeds wisselend
van vorm, vol kleur.
Zo soepel,
warm glanzend,
speels lokkend.
Je vochtige tong
streelt de
gewelfde ronding
van de half
geopende lippen.
Daartussen,
tanden, hard
parelend wit,
haast voelbaar.…
Leeftijd
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.025 Het leven van de kleine jongen
geduldig tekenend in 't zand
lijkt in mijn ogen zo eindeloos oneindig
lijkt in mijn hart zo heerlijk onbezorgd
Het leven van de kleine jongen
geduldig luisterend naar verhalen
de konen rood, de ogen glanzend, ver
lijkt me zo onwaarschijnlijk echt
lijkt me zo groots, onvatbaar voor mijn handen
Het leven van…
Dakzicht
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
589 drijvende velden waterkers
die welhaast de watervlakte dichten
wat verder naar de horizon
waar duister geld verdeelt en heerst
achter zwaar bewaakte hekken
elk daglicht krachtig wordt geweerd
en hebzucht het verstand verslaat
is tegen fraaie plannen in
tot dempen van het meer besloten
verdreven levens kleuren straks
toegewezen kampementen rood…
frans meisje lief
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.244 je zat met je mooie billen
op de grond tegen een muurtje
te praten in je rode mobiel
je had je vestje uitgetrokken
ik kon je borstjes goed bekijken
het leken mij
hele mooie borstjes
frans meisje lief
misschien zie ik je snel
weer bij de frietjes
en heb je jouw
niet al te mooie vriendinnetje niet mee
dan kom ik bij je zitten
en kunnen…
Mag ik je bedanken
hartenkreet
3.9 met 27 stemmen
5.501 Al die jaren zijn
Woorden aan mij voorbij gegaan
Ze lagen in mijn mond
Maar ik gaf er geen betekenis meer aan
Op een dag verdwenen ze gewoon
Misschien was de lucht te rood
Misschien was de aarde te zwaar
Enkel het lichte sterven had ik nog bewaard
De taal passeerde mij zonder te begroeten
Onleesbaar ontspoorden gedichten zonder te ontmoeten…
Veluwe
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
941 degelijk getrouwd
waar de dennen en sparren zich mengen in het loof
geen kathedralen maar kerken met simpel geloof
De wegen waggelen de dorpspleinen over
en een melkbus markeert de rand van het pad
ik wentel mij in de lijnen van het landschap en tover
er paadjes en sporen die het land nooit bezat
de zon zakt door het ven, kleurt de avond rood…
Vloeibaar
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.443 De zoete wijn waarnaar ik zocht
lekt traag over mijn verdorde lippen
vloeibaar rood verbleekt de godsbegrippen
Vanuit mijn kern rukt de koelte op
verdrijft de hitte uit mijn venen
brengt de balans weer in mijn benen
voor even terug.…
Cento
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.025 O, als ik troosten kon, dan kon ik wenen
Gelijk een spelend kind, in zoete waan,
Word liever kind: twee beentjes en wat rood;
Hangende handen. Lusteloze voeten.
Met ogen zo onpeilbaar diep en groot
De klok tikt, tikt, slaat, tikt tot half-zes slaat
Ik vrees mijn laatste knik om u te groeten:
Domweg gelukkig, in de Dapperstraat…
Samenzijn
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.699 Traag openen zich beloften, rood en rond;
een vleug van weemoed beroert je mond.
In jouw ogen welt het groot erbarmen,
in jouw liefde wil ik schuilen, warmen.
Delen wil ik lief en leed en vragen,
voor jou wil ik zijn, jou wil ik dragen.
Laat sluimeren nu de vuren die verteren;
de hemel zal ons hoeden, de aarde zal ons leren.…
Mijn Valentijn
hartenkreet
3.6 met 33 stemmen
1.980 Natuurlijk gaat dit over liefde,
rode rozen, maneschijn
Over houden van en lieve woordjes
en heel dicht bij je willen zijn
Maar meer dan dat nog over vertrouwen,
gewoon voor iemand willen gaan
Over lekker je zelf kunnen zijn,
wetend dat wij naast elkaar zullen staan
Gewoon met elkaar kunnen lachen
maar ook een goed gesprek
Twee verschillende…
Voor paarsblauwe avondlucht zie 'k uit mijn raam
poëzie
3.1 met 14 stemmen
2.104 De ellipsen staan, geärceerd om loodrechte as,
De top gedoezeld, slank voor 't stolpenglas,
Met vegen geel en violet bestreken;
Een smalle rode wolk, rakende lijn,
Ligt stil. 'T lijkt alles kraakfijn porselein,
Zo teer - 'k durf nauw'lijks zien, bang dat 't zal breken.…
pyrofiel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.194 in gebalde knopen pure energie
strekt de kosmos zich eindeloos uit
vervoegen hel en hemel zich in
samenspel tot aardse taferelen
voeden hongerige vlammen
flitse fantasma's vol prisma's
die stralen werpen in het rond
en winden stevig stromen laten
wervelen door gloeiende dampen
dorre druppels op bevlogen vlucht
niet gewend aan al dat rood…
kopermijn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
892 de boer heft een witte vuist tegen de woekerwinst
het nevelwoud kreunt
geschonden door de klauw van het westen
de mengelmoes van de Amazone
verdunt in de soep van idiote belangen
onder de loep van gifkikkers
hij vraagt een schouder voor zijn verzet
twee weken voor de kiezers zuigen
aan de punt van een rood potlood
ritselend door lijsten…
overleven was een naam in steen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
706 je zult niet stranden
aan de turkse kust
het binnenland bindt
weer je handen omdat
geschiedenis in rotsen rust
jij voelt hoe steen
in het zacht raken
al zijn emoties zucht
de empathie met het verleden
komt in je vingertoppen terug
je weet de pijn die
is geleden niet door
generaties uit het heden
ziet het bloed niet rood
maar…
JUDAS-KUS
poëzie
3.3 met 10 stemmen
3.967 o snode, rode mond,
Uw Judas-kus brandt op mijn lippen nog!…
Twee-eenheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
603 Verstoord in de mist van een lichte lagune
looft een jongere zelf zichzelf
in leven zonder zenuwknopen
hij schijnt zijn hoop met de kracht van de nacht
doornen zijn vurig aangestoken
onder een glooiend oppervlak
klank verzonken in baden lood
rood verloopt in groeiende macht
dierbaar zijn nochtans de vogelvluchten
met tranende wangen in…
Kijk uit het raam
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
1.813 na gezin
met kinderen
zonder
een enkele grijze muis
Geluk dat zoveel mensen kennen
gezellig met elkaar binnen
een koe staart eenzaam voor zich uit
een kat ligt in een vensterbank
genoeglijk van zich af te spinnen
En buiten verkleuren de bladeren
een haas rent door een veld
een jong stelletje zit zoenend in een auto
wachtend tot het rode…
Het borelingske
poëzie
3.2 met 12 stemmen
4.046 o Mochte 't, immer voort,
eenparelijk verblijden;
een borelingske zijn,
dat lacht, ten allen tijden,
zo 't nu doet; onbewust,
het muilke rood en rond,
waarom zo lustig lacht
zijn tandeloze mond!…
Dood van een Musketier
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
955 Als een minnend musketier
die hier zijn wereld had vergroot
zong hij verliefd in bloedend rood
nog eenmaal van haar schone ogen
Haar schone ogen die hem dreven
tot zijn laatste ademnood
en aan de eeuwigheid beloofden
wat hij zelf had ontbloot
Gij kwam in licht
en lachend leven
met uw ogen
die steeds bleven
en in tederheid
mij streelden…
EHBO
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
2.519 Je krijgt een partner toegewezen
Of eigenlijk een blote arm, kerngezond
Om te verbinden, naar het hart tóe
Het watje valt steeds op de grond
Bij de greep van Heimlich
Willen de worteltjes er weer uit
En als ik de pop tot leven tracht te wekken
Lachen de anderen gewoonlijk iets te luid
Rood aangeslagen richt ik me vervolgens
Op de mitella…
Ommezwaai
netgedicht
3.0 met 45 stemmen
732 Met groen,
geel, rood en blauw hoger in de ruime bomen.
Een dansende hoed voor kleurige kinderen.…
tegendraads
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
871 al zijn alle mensen gelijk
de wereld vertelt iets anders
op basis van de kleur van
een stel ongekleurde cellen
leert iedereen zijn plek wel kennen
rood staat gelijk aan dood
voor moord en zelf vermoord
het volk verstond geen woord
van goud en koorts ernaar
en geel, geel is geheel
geheid het meest heidens
in de rij voor wij doch uniek…
Een klauw met bont gevoerd
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
712 je scherpt licht in vouwend duister
een klauw met bont gevoerd
nagels putten in de huid
strelen bloedvergietend voren rood
het hart onbloot in spuitend dood
lach en kijk je lijf bevrijd
van haat in levenloze staat
je trekken zijn verbekt in nijd
omdat het onderscheid
door dood niet meer bestaat
ze lachen met hun lippen dun
lege ogen hongeren…
Hersenprent
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
1.241 Dan gaat de traan weer terug,
langs je wang
omhoog
om snikkend te verdwijnen
in de scherpe hoekjes
rond het rood
het wit
en het aller pikste zwart
van je oog
Daarna weer die glimlach,
die
verschijnt, verdwijnt, verschijnt, verdwijnt, verschijnt.…
schouwburg.
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
684 na afloop kon men mij opdweilen
overdonderend applaus nog,
ik liet een traan achter op de rode loper
en zag de wereld verbaasd en wonderlijk
aan, toen ik eenmaal buiten stond, nog trillend
van wat ik zojuist had meegemaakt-
in een ander licht liep ik naar huis.…
Los bol
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
514 De straten zijn rivieren
gevuld met dronken batavieren
alles en iedereen helemaal los
mens ga lekker wandelen
in 't bos
Geuren en kleuren
vertellen iets moois
paden en rustige verhalen
trekt iets meer
de geest omhoog
Zachtjes aan
haar rode
hartje beloven
dat de tijd inderdaad
ooit uit zal doven
Net als lichtjes
ooit eens verdwijnen…
Herfst
poëzie
3.3 met 9 stemmen
3.633 leven, geen geluid in 't grille licht,
dat gul door de ijle takken binnenvliet,
en eenzaam valt een schot, een verre knal,
die heel het woud vult, als waar' 't de eigen stem
van 't bos, dat in sonore toon verkondigt,
dat ergens op een dichte plek een vogel
getroffen hortend door de takken zakt
en naar beneden ploft, terwijl het bloed
rood…
Liefdes dieet
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
696 het is de kleur van rood en wit
maar ook van groen en geel
al geeft blauw sereen
en zwart soms rouw
liefde heeft zoveel meer
hij bruin op het balkon
met zestien graden
en een mager zonnetje
zij blauwbekkend
voor het raam
maar met warm kloppend hart
zoveel graden onder nul
draagt ze wit wollen slippers
pas op voor muizen
miauwt de kater…
Deja vu
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
901 Ik wandel door dagen van vroeger
laat kleurt de zon de avond rood
licht klimt in huizen van straten
stroomt uit ramen in een stad
waar ik eens iets moois gevonden had
maar ik raakte het kwijt
en weet nu niet meer wat...…