6348 resultaten.
de woeste hoeve 1945
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
671 mannen kwamen daar
verdeeld in vijf groepen van twintig
en ook nog een groep van zeventien
gijzelaars vallen door moordend lood
in zes doodstille rijen
voorbijgangers moeten het aanzien
ze liggen nog naast elkaar
op een stil ereveld in het bos
voorjaarsvogels zingen daar
zij kunnen niets weten
van dood en verderf
van de eeuwige…
zwarte spreeuwen
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
733 krijsen de bomen vol
groene bladeren verdampen in grote getale
zij weten op de takken telkens te huizen,
oorverdovend hun aanwezigheid te vertalen
en stilte rondom mij ver weg te sluizen
ze hebben lange tijd, ik spreek over jaren
hun vaste stek in mijn beperkte horizon
hekel bij tijd en wijle het ongevraagd bezoek
denk niet dat ik naar hen eeuwig…
De krekel en de mier
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.513 Bent u tot eeuwig schrobben soms verdomd?
Een waas van groen trekt van de malse grond.
Tel de lentes die nog door uw aderen spelen.
En laat vooral uw stramme ledematen zwijgen.
U heeft uw zetel boven wel verdiend.
Of is het waar dat u de gunsten van die vriend
alleen door almaar sloven kunt verkrijgen?…
GA WEG...!!!!
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.350 van een harmonie
tot nu toe voor ons ongekend
Die zal ons vleugels geven
die jij eigenlijk al hebt
Een ongevleugelde engel
zo puur en ongerept
Soms zijn dromen mooier dan het leven
en is het maar beter dat het zo blijft
Bang me weer aan iemand te geven
bang dat ik van angst weer verstijf
Jou er niet in mee willen slepen
in mijn eeuwige…
Maharishi Mahesh Yogi
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
682 als de mensheid is uitgestorven
met haar eeuwige oorlogszucht
is de wereldvrede dan verworven?
ook dierentanden en -klauwen zijn geducht!…
Ontmoeting
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.619 eenzame zonnepriem
door het dikke wolkengrijs,
een waaier van regenbogen
Nooit verscheen zij weer
in de spiegel van mijn ogen
Maar haar beeld volgde mij
Zij bleef leven in mijn sprookjes,
de illusie van mijn betogen
Ik noemde haar : zo mooi,
een jasmijn in de nacht
of een wonderlijk lied
dat het hart verovert
Ik noemde haar : eeuwig…
jouw zacht gezang
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.171 nooit geplant
verwaait waar fantasie
wandelt met wolken
over de horizon
naar diepe waters
verhalen delend
met zeeanemonen
die ze verder geven
aan zwaluwen
zeilend in ochtendrood
en vertellen
over een ongezongen lied
terwijl je thuis komt
stil en steels
inkt op je vingertoppen
rozenrood op je lippen
droomstof aan je voeten
en ’t eeuwige…
horen, zien en zwijgen
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
1.529 geen rouw
of was haar blindheid moe
zij had door het leven heen geleerd;
niets zeggen voorkomt vaak gezichtsverlies
want spreken is zilver,
zuchtte ze nog een keer diep,
maar zwijgen goud
men raakt dan allengs vredig
met opgelegde nederigheid vertrouwd
ik trok het witte laken over haar aangezicht
ze had haar verstarde blik voor eeuwig…
SchildersGoden
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
1.151 Een blad…
En weer…. door één streek, één veeg
De bloei springt op en lacht uitbundig
De lente is voor eeuwig vastgelegd
Het doekvenster naar het leven staat open
Kijk dan toch, …zie en juich
Jubel mee, met de schildersGod
De Roos ……zij IS geschapen…..…
liefde tijd en glazen bolletjes
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.654 klare bolletjes van glas
eeuwig al op bodems van oceanen
die zonnestralen weerkaatsen
zijn uiteraard exclusief te plaatsen
voor liefde die nooit beantwoord is
nu kan vastgesteld hoe vaak
hoop en verwachtingen bedrogen
op jaarbasis zijn uitgekomen
waar de zin van één kant kwam
we zitten in de maag met de vraag
wie is die kwelgeest met…
Vogelenzang
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.767 De onschuldigheid is ‘t lieflijkst in ‘t geluid;
Het is het eeuwig voorjaar dat er uit
Hen roert en rept en kwinkeleert en trekt,
Uit ieder vogeltje naar ‘t is gebekt.
Aan bos en duin ze ontzweven, plag en riet.
Hun is het licht en ‘t onuitspreeklijk lied.
--------------------------------------------
uit: Gedichten 1884-1925 (1932)…
de Mythe van Fatuma
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.143 met vrouwelijk geduld
dat niet alleen de baarden
maar zelfs hen met zalige borsten,
onbelast met bevruchtende sappen,
werden omhuld met eeuwige schuld;
haar superbe grootsheid te aanvaarden…
ik teken jouw figuur
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
1.033 ik teken jouw figuur
met een gouden pen
je huid verzorg ik met
een verjongende crème
neen, je hele lijf
boetseer ik zo
dat je volledig aan
mijn mannelijke
verwachtingen voldoet
meer is er toch niet
achter jouw façade
ja, de duivelse macht
die je eeuwig beboet
hij is heerser over
een onveilige haven
hij heeft het vertrouwen,…
Naar het leven
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
1.378 In dat Oord,
Daar waar wij raken
Staken steevast alle zonden,
Tikt de tijd ’t bestaan
Niet meer
Meedogenloos kapot tot stonden,
Maar geeft ons hart
In één verbond
De maat aan voor
Een eeuwig dansen,
Galant en sierlijk
Als dolfijnen
Lachend langs
Een bodemloze,
Dorstig gapende afgrond.…
feesteling
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
704 de zang van zijn
zoemt de dag sereen tot vrede
niet ontvluchtend maar bezinnend
in 't luisteren van een loom spel
als van sterrenlicht of
geklapwiek zonder vorm
of eeuwige winden
als van de kinderen
die wij waren en nu
en altijd zullen blijven…
Beerput Poezie
netgedicht
4.1 met 30 stemmen
1.695 rust toch eeuwig
gij zeveraar
uit zuur gesproten
zoek heil in het slijm
van ene zoete kwijl
uit mijn kots
na danige overmaat
gij, met zwerende vingers
trek strepen met
bloed doortrokken pus
in de diepe zware grond
van modder en schimmel
gij baart de stank
uit ongekende hoeken
uwe gore geest
zal doordrenkt geraken
van het zwart…
Een enkeltje geluk
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
2.677 het geluk
we blijven door de liefde reizen
geen storm of regen maakt het stuk
Ook al lijken wij weleens te ontsporen
we houden het toch op de goede rail
jij luistert als ik dingen vertellen wil
en dat zijn in deze tijd heel veel
We denderen niet meer zo hard als vroeger
maar reizen rustig met het enkeltje door
samen op weg naar het eeuwig…
zij zeilt uit
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
764 land
in volle glorie stevenen
op niet voorziene verten
een gestaag verkleinen
onder turen en kwijnen
tot wit stipje op zee
bestemming als immer onbekend
voortjagend onder de zon
in stijl ons gebed zonder end
dat zij veilig over moge komen
zonder deuken in haar geteerde huid
ongekrenkt door zeeschuim uit op buit
oh vrouw gij eeuwig…
Biefstuk uit de slijterij
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
2.689 je nog steeds vast
omring je meer en meer
Het duurt eeuwig
tot alle restjes van m'n verliefdheid
met jou zijn versleten
Maar jij wilt die ander niet kwijt
je bloedt diep van binnen
en ergens wil je mij liever vergeten…
Tijd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
974 fijn zand ongrijpbaar
glipt elke tik die ik hoor
onbeïnvloedbaar qua snelheid
tussen mijn vingers door
Ook al duurt een feest veel langer
dan een halfuur tandartsstoel
de klok maakt duidelijk onderscheid
door wat ik wezenlijk voel
Wat mij vooral zo opvalt
is dat een gebeurtenis
als dopen of met elkaar trouwen, voelt
alsof dat voor eeuwig…
De harpiste
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.090 speel met mij nog eenmaal aan het hout,
met snaren getralied van aarde naar hemel,
schenk ons,
jullie met de stem van engelen die
zingen doorheen het geluid van trompetten,
violen en hun kompanen,
waar ik in mijn late lente de vingers nog
eenmaal jullie zal doen beroeren
en mijn boezem het raam ,
als eeuwig monument, wil stuwen…
Aardse bodem
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
921 de ganzen roepen in hoge V-vormige vluchten,
verbinden een ieder die luistert en tuurt,
met de eeuwige oertijd van zomer en winter,
steeds weer naar omhoog kijken dwingen ze af,
terwijl op de grond rottend blad van populieren
een zwaar herfstig parfum afgeeft, in ijle geuren,
heldere manen overwinnen nu het bleke zonlicht,
dat wikt en vecht…
Een wonder
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
857 De zon, de sterren en de maan
de planeten in hun eeuwige baan
het universum zo bijzonder
is er door God, dus een wonder
De jonge adelaar die zweeft
het zonlicht dat goud om de wolken weeft
het uitspansel zo heel bijzonder
is er door God, dus een wonder
De bossen, de hei of een meer
en ook de zee trekt ons steeds weer
de mooie Aarde zo…
Enschede huilt
hartenkreet
4.1 met 36 stemmen
17.172 Een buurt,
die wel veel zorgen had,
maar die ook vol verhalen zat,
vol humor en gezelligheid,
die buurt zijn we voor eeuwig kwijt.
Daar waar het vol van kinderen wat,
verschillen van geloof en ras,
maar in hun spel gelijk gezind-
loopt nu geen enkel kind.…
het roerloos meer van glas
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
885 je geest is altijd vrij geweest
tijdloos in het schouwen
je lijf is meer verblijf om tijdelijk
van de eeuwigheid te houden
je vloog, ontsnapte aan verplichting
landde in een andere belichting
bezielde eeuwenoude graven
raakte aan wat koningen ooit zagen
je zag het roerloos meer van
glas dat plotseling verscherfde
als de wind heel even…
Lisbloem
poëzie
3.6 met 15 stemmen
2.828 Zachtjes op 't zuidelijk windje te wieglen,
Eeuwig uw sierlijke bloemkroon te spieglen
In 't kristallijn van de stroom?
Straks, in de rustige, heilige nacht
Komen u duizenden sterren begroeten,
Blinkend op 't hemelsblauw schild aan uw voeten,
Buigen zich neer voor uw pracht!…
jij bent de enige Eva
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
1.111 Eva
in mijn paradijzen
ik kras in je huid
mijn passie in bloed
ze kan er niet uit in
het oppervlakkige raken
zonder geluid weten
we al dat we ooit voor
elkaar zijn geschapen
ik toon je de wereld
met als status een bank
het groen lijkt natuur
maar als jij me bedekt
wordt het leven pas puur
ik droom je voor echt
jij bent mijn eeuwige…
Neen, ‘t was geen Menselssohn, geen teer verhaal
poëzie
4.3 met 23 stemmen
2.638 ‘T eeuwig leven wast! –
Door wildgrijpende rukwinden betast,
Zich welvend, de aarde, angstig voor de eerste stoot,
En achterover ligt ze, en rilt en dampt,
Als bronst van zomerstorm in wolkbreuk, stampt,
Schokkende, zijn bevruchting in haar schoot.…
Leven
poëzie
3.6 met 19 stemmen
5.379 Dit leven is al veel (wanneer men 't wel betracht)
Omdat men zeker hoopt en veiliglijk verwacht
Wel levende alhier, hiernamaals 't eeuwig leven.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
niet - niets, niets waard…
de muziek is verleiden
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
1.571 verleiden
op de melodie in ons
beiden, ik streel je gevoel
om te gaan, raak aan tonen
die je heftiger doen komen
dan ooit in je dromen
werelds is het verlangen
de tijd stil te hangen
uren gaan dagenlang duren
in minuten waar je voor gaat
nee, geen seconden, wij zijn te
groot voor dat aardse formaat
dan gaan we weg
in een eeuwig…