6352 resultaten.
Neem me mee; een paar schrammen verder weg.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 Misschien is het allemaal een illusie;
is het gewoon dromerig weer
en wacht alles me op;
daar op de kust,
met zijn eeuwige witte stranden
en klinken we onder het naïeve blauw
op het verzuipen van onze verlopen affecten.
Wij hebben onze plicht gepleegd;
de moord van onze silhouetten.
Het heeft ons veel zorgen gebaard.…
Ideeën over doodgaan
gedicht
2.6 met 42 stemmen
38.319 word ik een eeuwige spiegeling in dood later?
een oneindig afdraaiende ring van herinneringen?
een longitudinale trilling? een uitstrijkje vlakte?
vloei ik op het niets als inkt op ongegomd papier?
--------------------------------------------------------
uit: 'Lopend licht', 2001.…
oergrond
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.238 gazige libelle tekent silhouetten,
gevleugeld als papier is zij,
ze fluistert de wind
blauwglanzend ijs versmelt de pool,
gletsjers breken het spectrum
van bruisende stromen,
de zon kust veel te vroeg
de koele ijstong van de winter
ik speur de blauwe hemel af
en zoek Orion en de Weegschaal,
ik eis hun helder antwoord omdat
zij alle eeuwigheid…
niet te geloven
hartenkreet
2.4 met 10 stemmen
1.797 hagelbuien
liefde opwaarts vallen
in ons hart terug
wensen wij vruchtbare regen
neervallend op ons verlangen
tranenplassen omgeploegd door laarzen
tot op de volgende straathoek
- want daar kun je in verte kijken
en in jezelf, wat was
en dat een niemand zich ooit in de weg kan staan
al kan ik uren later niet geloven
dat er weer een eeuwigheid…
sarah, mijn vuur en rook
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.667 ze is reeds verstijfd ,
ontdaan van uiterlijke schijn
toch is zij zo, de schone
stille dood
die opgaat in vuur
en rook:
de walm, die hemel en aarde
met elk ander verbindt,
een lint van eeuwige pijn…
Stille waters
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.128 toch vind ik jou
in de verwatering van mijn toekomst
in het meer van verlangen
overbrug ik de afstand,
met het wrakhout van berouw
zocht ik jou…
deinend in het eeuwige moment
van onze herinnering…
Sonnet
poëzie
3.8 met 17 stemmen
5.910 .
-------------------------------------------
* Sponsae aeternae - Aan de eeuwige bruid…
Aquarel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.502 Met enkele strepen verbeeld je het stamhout
en geef je het landschap een eeuwig gezicht ……
de woeste hoeve 1945
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
671 mannen kwamen daar
verdeeld in vijf groepen van twintig
en ook nog een groep van zeventien
gijzelaars vallen door moordend lood
in zes doodstille rijen
voorbijgangers moeten het aanzien
ze liggen nog naast elkaar
op een stil ereveld in het bos
voorjaarsvogels zingen daar
zij kunnen niets weten
van dood en verderf
van de eeuwige…
zwarte spreeuwen
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
733 krijsen de bomen vol
groene bladeren verdampen in grote getale
zij weten op de takken telkens te huizen,
oorverdovend hun aanwezigheid te vertalen
en stilte rondom mij ver weg te sluizen
ze hebben lange tijd, ik spreek over jaren
hun vaste stek in mijn beperkte horizon
hekel bij tijd en wijle het ongevraagd bezoek
denk niet dat ik naar hen eeuwig…
De krekel en de mier
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.513 Bent u tot eeuwig schrobben soms verdomd?
Een waas van groen trekt van de malse grond.
Tel de lentes die nog door uw aderen spelen.
En laat vooral uw stramme ledematen zwijgen.
U heeft uw zetel boven wel verdiend.
Of is het waar dat u de gunsten van die vriend
alleen door almaar sloven kunt verkrijgen?…
GA WEG...!!!!
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.350 van een harmonie
tot nu toe voor ons ongekend
Die zal ons vleugels geven
die jij eigenlijk al hebt
Een ongevleugelde engel
zo puur en ongerept
Soms zijn dromen mooier dan het leven
en is het maar beter dat het zo blijft
Bang me weer aan iemand te geven
bang dat ik van angst weer verstijf
Jou er niet in mee willen slepen
in mijn eeuwige…
Maharishi Mahesh Yogi
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
682 als de mensheid is uitgestorven
met haar eeuwige oorlogszucht
is de wereldvrede dan verworven?
ook dierentanden en -klauwen zijn geducht!…
Ontmoeting
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.619 eenzame zonnepriem
door het dikke wolkengrijs,
een waaier van regenbogen
Nooit verscheen zij weer
in de spiegel van mijn ogen
Maar haar beeld volgde mij
Zij bleef leven in mijn sprookjes,
de illusie van mijn betogen
Ik noemde haar : zo mooi,
een jasmijn in de nacht
of een wonderlijk lied
dat het hart verovert
Ik noemde haar : eeuwig…
jouw zacht gezang
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.171 nooit geplant
verwaait waar fantasie
wandelt met wolken
over de horizon
naar diepe waters
verhalen delend
met zeeanemonen
die ze verder geven
aan zwaluwen
zeilend in ochtendrood
en vertellen
over een ongezongen lied
terwijl je thuis komt
stil en steels
inkt op je vingertoppen
rozenrood op je lippen
droomstof aan je voeten
en ’t eeuwige…
horen, zien en zwijgen
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
1.529 geen rouw
of was haar blindheid moe
zij had door het leven heen geleerd;
niets zeggen voorkomt vaak gezichtsverlies
want spreken is zilver,
zuchtte ze nog een keer diep,
maar zwijgen goud
men raakt dan allengs vredig
met opgelegde nederigheid vertrouwd
ik trok het witte laken over haar aangezicht
ze had haar verstarde blik voor eeuwig…
SchildersGoden
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
1.151 Een blad…
En weer…. door één streek, één veeg
De bloei springt op en lacht uitbundig
De lente is voor eeuwig vastgelegd
Het doekvenster naar het leven staat open
Kijk dan toch, …zie en juich
Jubel mee, met de schildersGod
De Roos ……zij IS geschapen…..…
liefde tijd en glazen bolletjes
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.654 klare bolletjes van glas
eeuwig al op bodems van oceanen
die zonnestralen weerkaatsen
zijn uiteraard exclusief te plaatsen
voor liefde die nooit beantwoord is
nu kan vastgesteld hoe vaak
hoop en verwachtingen bedrogen
op jaarbasis zijn uitgekomen
waar de zin van één kant kwam
we zitten in de maag met de vraag
wie is die kwelgeest met…
Vogelenzang
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.767 De onschuldigheid is ‘t lieflijkst in ‘t geluid;
Het is het eeuwig voorjaar dat er uit
Hen roert en rept en kwinkeleert en trekt,
Uit ieder vogeltje naar ‘t is gebekt.
Aan bos en duin ze ontzweven, plag en riet.
Hun is het licht en ‘t onuitspreeklijk lied.
--------------------------------------------
uit: Gedichten 1884-1925 (1932)…
de Mythe van Fatuma
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.143 met vrouwelijk geduld
dat niet alleen de baarden
maar zelfs hen met zalige borsten,
onbelast met bevruchtende sappen,
werden omhuld met eeuwige schuld;
haar superbe grootsheid te aanvaarden…
ik teken jouw figuur
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
1.033 ik teken jouw figuur
met een gouden pen
je huid verzorg ik met
een verjongende crème
neen, je hele lijf
boetseer ik zo
dat je volledig aan
mijn mannelijke
verwachtingen voldoet
meer is er toch niet
achter jouw façade
ja, de duivelse macht
die je eeuwig beboet
hij is heerser over
een onveilige haven
hij heeft het vertrouwen,…
Naar het leven
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
1.378 In dat Oord,
Daar waar wij raken
Staken steevast alle zonden,
Tikt de tijd ’t bestaan
Niet meer
Meedogenloos kapot tot stonden,
Maar geeft ons hart
In één verbond
De maat aan voor
Een eeuwig dansen,
Galant en sierlijk
Als dolfijnen
Lachend langs
Een bodemloze,
Dorstig gapende afgrond.…
feesteling
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
704 de zang van zijn
zoemt de dag sereen tot vrede
niet ontvluchtend maar bezinnend
in 't luisteren van een loom spel
als van sterrenlicht of
geklapwiek zonder vorm
of eeuwige winden
als van de kinderen
die wij waren en nu
en altijd zullen blijven…
Beerput Poezie
netgedicht
4.1 met 30 stemmen
1.695 rust toch eeuwig
gij zeveraar
uit zuur gesproten
zoek heil in het slijm
van ene zoete kwijl
uit mijn kots
na danige overmaat
gij, met zwerende vingers
trek strepen met
bloed doortrokken pus
in de diepe zware grond
van modder en schimmel
gij baart de stank
uit ongekende hoeken
uwe gore geest
zal doordrenkt geraken
van het zwart…
Een enkeltje geluk
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
2.677 het geluk
we blijven door de liefde reizen
geen storm of regen maakt het stuk
Ook al lijken wij weleens te ontsporen
we houden het toch op de goede rail
jij luistert als ik dingen vertellen wil
en dat zijn in deze tijd heel veel
We denderen niet meer zo hard als vroeger
maar reizen rustig met het enkeltje door
samen op weg naar het eeuwig…
zij zeilt uit
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
764 land
in volle glorie stevenen
op niet voorziene verten
een gestaag verkleinen
onder turen en kwijnen
tot wit stipje op zee
bestemming als immer onbekend
voortjagend onder de zon
in stijl ons gebed zonder end
dat zij veilig over moge komen
zonder deuken in haar geteerde huid
ongekrenkt door zeeschuim uit op buit
oh vrouw gij eeuwig…
Biefstuk uit de slijterij
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
2.689 je nog steeds vast
omring je meer en meer
Het duurt eeuwig
tot alle restjes van m'n verliefdheid
met jou zijn versleten
Maar jij wilt die ander niet kwijt
je bloedt diep van binnen
en ergens wil je mij liever vergeten…
Tijd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
974 fijn zand ongrijpbaar
glipt elke tik die ik hoor
onbeïnvloedbaar qua snelheid
tussen mijn vingers door
Ook al duurt een feest veel langer
dan een halfuur tandartsstoel
de klok maakt duidelijk onderscheid
door wat ik wezenlijk voel
Wat mij vooral zo opvalt
is dat een gebeurtenis
als dopen of met elkaar trouwen, voelt
alsof dat voor eeuwig…
De harpiste
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.090 speel met mij nog eenmaal aan het hout,
met snaren getralied van aarde naar hemel,
schenk ons,
jullie met de stem van engelen die
zingen doorheen het geluid van trompetten,
violen en hun kompanen,
waar ik in mijn late lente de vingers nog
eenmaal jullie zal doen beroeren
en mijn boezem het raam ,
als eeuwig monument, wil stuwen…
Aardse bodem
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
921 de ganzen roepen in hoge V-vormige vluchten,
verbinden een ieder die luistert en tuurt,
met de eeuwige oertijd van zomer en winter,
steeds weer naar omhoog kijken dwingen ze af,
terwijl op de grond rottend blad van populieren
een zwaar herfstig parfum afgeeft, in ijle geuren,
heldere manen overwinnen nu het bleke zonlicht,
dat wikt en vecht…