8934 resultaten.
Pygmalion
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.247 In een zwarte spiegeling
zie ik haar marmeren huid,
koud en kil
en stel me voor hoe deze,
beroerd door zijn vingers,
warm en kneedbaar zou worden.
Hoe hij haar kloppende adertjes
onder zijn vingertoppen zou voelen
wanneer hij haar streelde.…
De optocht
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
4.072 Schmink is plezier
en de koude zon glimlacht
zoals de maskers en de wagens
wachten en kilometers lang
deze dag versieren met warme kleuren
omdat de tijd het vraagt
en de mensen het wensen
als dwaze vrolijkheid en gezang
de optocht zal laten beginnen
en
drie dagen lang hun
lusten en gezangen zal vertieren.…
toch zal de winter lente bloeien
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.154 ik prijs je niet als ik
je vergelijk met lentebloemen
kan koude ogen niet benoemen
als je ontluikt in kleur
ik heb je winter meegevoeld
het ijs in je gedachten
bevriezen moest jezelf om
nog gezond te overnachten
een korte dag was je houvast
de lange nachten vol met spoken
voor even ben je weggedoken
omdat je alles hebt gehad
toch…
Stenen tranen
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
929 Ze zullen breken op
een onbewerkte tafel en
de woorden koud uitbraken.
Wanneer rauwe woorden
niet meer te genezen zijn,
geef me dan een stenen hart.
Het zal kreunen op
het harde hout en
mijn ziel voor eeuwig vrijlaten.
Wanneer mijn gierende ziel
niet meer te verachten valt,
geef me dan een stenen gelaat.…
Gisterenavond.
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.387 Lopen door de koude straten,
een warm lichaam naast me.
Hand in hand.
Niets zeggen.
Gedachten in elkaar laten vloeien
en ons simpelweg gelukkig voelen.
Niets zien.
Niets horen.
Dan de blazende wind,
de verlichte ramen met gordijnen
en de weg die voor ons uitgestrekt ligt.…
Slapen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.188 Als een frisse douche tijdens een hete zomerdag
Valt de koude winterlucht om mij heen
Als om mij af te koelen na een verhitte dag op school
Spoelt de frisheid mijn zorgen weg
De rijp op de bladeren van het gras
Doet mij denken aan een nieuwe morgen, terwijl het alweer avond was
Door die frisse avondlucht
Loop ik nu alleen naar huis
In…
De verminkten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
780 In wegsmeltend koud winterlicht
dwars door onherbergzaam duister
uit grijs geruis en vaag gefluister
nu de aarde achterover ligt
ontwaken de verlaten oorden
klinken de verminkte woorden
Ik vang ze op het perkament
zeef ze uit de klamme nevel
loos verdriet en gehoekte wrevel
uit laatste wens en testament
Ik giet ze uit gebarsten vazen…
zwart vlees
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 een oude man gaat niet werken
die laat je met rust op zijn kamer
met zijn zwijgen en verleden
zijn potje pruttel op een
petroleum pitje
praatje pot bij van Vleutels
Petroleum Handel voorbij
Smit Paardenslager met een tasje
zwartvlees
en weer naar boven via het
stoffige trappenhuis
zo’n oude baas zal dan ook
sterven, ongeschoren als
koud…
Zelfmoord
hartenkreet
3.2 met 18 stemmen
4.129 Je nam je leven
in je eigen hand
niemand die nu
begrijpt waarom
het was te zwaar
dus geen koude
dagen meer.
Je nam je leven,
had er recht op
vond je zelf
en in dit geval
stond jijzelf voorop
je koos voor een keer
voor jezelf.
Je nam je leven,
wat voor jou onleefbaar
was, in eigen hand, zij
die achterbleven
rouwen.…
ijs en weder
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.685 de tuin lag er nog
in de paden waren de plassen
hard aangevroren
met de voet maakte ik
vriezen dat het kraakte
je was niet meegegaan
te koud, nog veel te doen en zo
kon je niet meenemen in het zakje
van mijn vest - Harris tweed
met de hand gemaakt
bij de vijver lag het ijs
in een vliesdunne laag
over helft van het oppervlak
alsof…
Gedichten vieren
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.001 De vieren op onze gedichten
Komen van het muggenziften
En van het weinig tolereren
Van wat de ander mag inspireren
Verwrongen geesten beletten
Ons creatief letterzetten
Maar we zijn ook van harte gerust
De dichtkunst wordt zo niet geblust
Artistiek moraliseren
zal ondeugden niet leren
de reacties zo bout
tonen hen kil en koud
Dus…
De bunker
gedicht
2.8 met 15 stemmen
10.087 Motregen aan zee, een koude morgen,
de grauwe kop van een bunker.
Telkens dat beeld in hetzelfde licht.
Nooit dichterbij of uit een andere hoek,
zonder verhaal, droom of herinnering.
Een teken? Maar waarvan? Hoe kom ik eraan?…
de leugen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
716 de martelgang langs witte messen
in een eerlijke ochtendlucht
roept koude woorden op
doet nachten vertrappen
het lichtpunt van de reclame
fladdert langs de gevels
de zwijgend volle straten in
oproerpolitie tot de tanden gewapend
de paranoia-eters kouwen de woorden
uit gevulde plasticzakken tot de rand
vullen hun muilen met leugens
voor…
Typisch jij
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
765 meid heb je het niet koud
in dat flodderding,
hier, trek mijn vest aan
ik ben als onkruid
dat vergaat zomaar niet
typisch jij,
met je prachtige handen
waarin levensjaren liggen
die ik in streepjescode lees
ik kruip in je vest
voel me warm en geborgen
en jij vertelt van vroeger
zoals je steeds vaker doet
ik hou van jou, je golvend…
Weet je, lieve sint
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
2.758 Geen speelgoed,
geen snoep
of klatergoud
maar…
Pluk zo’n sterretje
uit het firmament
voor mij,
asjeblief
Ik zal het bewaren
in mijn hart,
het koesteren
en laten schitteren,
om onze koude wereld
wat te verwarmen,
om haar
wat licht,
wat liefde te schenken…
Romantisch Determinisme
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.030 Soms denk ik maandenlang
aan een onmogelijke uitweg
gevangen, onderworpen aan een straf
die ik mij willoos opleg
Als hart niet doet wat hoofd gebiedt
is al het denken zinloos
het ogenblik illusie, ik een marionet
zo merk ik na een poos
Overtuiging wie ik ben,
elk houvast dat ik vind
vergaat onder jouw adem
tot vluchtig stof in koude wind…
vervlieg de dagen die mij resten
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
641 ik ben vanochtend opgestaan
wilde naar de zon
was opgetogen toen ik zag
hoe licht van donker won
mijn vleugels zijn nog rauw
van kou vannacht en onvervuld verlangen
warmte moet mijn vleugels nog behangen
met de kleur van onverwacht
ik wiek van bloem naar druppel dauw
een koud ontbijtje en dan gauw
mijn vlucht naar vlindertuinen
uren…
Schatbewaarder
gedicht
2.5 met 12 stemmen
6.761 Met koude blik weeg ik de schaarse
wandelaars, want iemands stap verraadt
zijn plannen. Een streepjespak, een hand
die schrijft, alles maakt me achterdochtig.
Ik noteer het kleinste teken van
verandering: wat omgewoelde aarde,
een gemerkte boom, een breder spoor.…
Zoektocht
netgedicht
4.5 met 39 stemmen
819 Nooit hebben wij onze geest in kloven van
`t sneeuw geworpen
kennen dus ook de verrukking van zijn koude niet
daarvoor willen wij niet heet genoeg als
te lauw ontworpen
wij kennen van de geest slechts vonken
zien niet het aambeeld dat hij werkelijk is
zwijgende blijft onze echte geest in de
wreedaardigheid van zijn hamervonken
liefde wordt…
Winterval
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.280 toen jij en ik
tussen wolken zongen
bedekte de eerste sneeuw
mijn vuren vlindervleugels
de maan viel vol helderheid
in het bevroren vijverwater
en spon de nacht om je
gebogen schouderbladen
ik ademde koude
nog voor oostenwind
zich neerlegde rond
je ogen half geloken
op je lippen stil van ijskristal
berijpt met ongezegde woorden…
kerkhofkruisen
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
787 Kruisen op het koude kerkhof,
chrysanthemen op de graszoden
mensen denken nu aan de doden
aan pijn, lijden, as en stof
Een akker als tranenaarde
van tijd en dood ontdaan,
maar de eeuwigheidswaarde
blijft hier voortbestaan.
De oude treurwilgboom,
haar dunne blaadjes beven.
Zie hoe de levensdroom
hier is voorbij gedreven.…
Vlucht naar vlindertuinen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
597 ben vanochtend opgestaan
en wilde naar de zon
was opgetogen toen ik zag
hoe licht van donker won
mijn vleugels zijn nog rauw van
kou vannacht en onvervuld verlangen
warmte moet mij nog behangen
met de kleur van onverwacht
wiek van bloem naar druppel dauw
een koud ontbijtje en dan gauw
mijn vlucht naar vlindertuinen
uren dollen en naar…
Vioolmuziek
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
507 Voel weer dat snerpende
hartverscheurende geluid
koude rillingen op de rug
hier speelt leeftijd niet.…
Pasen
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
854 morgen,
luttele uren
van heden
zal ik
nieuw licht
ontdekken
is hoop de kleur
van kwetsbare harten
in verwachting
waar eens alles gelijk liep
in evenwicht met de
seizoenen van struiken
en bladeren
en waar de koude dood
sluipend, ondergronds
op weg ging
naar een aardse
wedergeboorte
lijkt alles
omhuld met
de valse zucht…
Vanavond
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.061 Jij hebt het koud
maar ik, ik tril
De koning slaapt
en zal nooit ontwaken
Je ligt opt bed
nog veel te vroeg
Je rekt je uit
en bedenkt....
Waar gaan al die mensen heen?…
Zijn langzaam verdwijnen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.319 zijn langzaam verdwijnen
verbonden als kind
voel ik nog zijn knuisten
pas later gebruikte hij
soms ook zijn vuisten
maar in de strijd
om bestaan heeft hij zich
nooit laten gaan relativeerde
en blies dan wat pluizen
het laatste gevecht
heeft hij niet kunnen winnen
het onzichtbaar venijn
zat te diep bij hem binnen
de hand is al koud…
Wintermusje
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
857 Musje op je ijzeltakje
wacht je stil, ineengedoken
deze koude wintermorgen
tot de zon is doorgebroken.
Wacht je tot het ijs gaat smelten
tot langzaam de dooi begint
wacht je, eenzaam wintermusje
op de milde lentewind.…
EENZAME UITVAART
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
633 Alle kleuren op ’t palet
Zijn geworden een vuil grijs
Grauw de winter en gekrijs
Meeuwen in ontferm gebed
Tevergeefs in gang gezet
Want je bent al koud als ijs
En het laatste eerbewijs
Samen met een klein boeket
Werd gebracht door een poëet
Van wie ik de naam niet weet
Schilder, dichter, kunstenaar
Van de waanzin tekenaar
Kerfde met…
pfff
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
668 in haar diepste zijn
het is waar
die lijn
breekt nooit af
wat is
wat was
dit blijft
tot waar
de tijd gaat
gaat de pijn
wie is er te laf
wie lijdt
om te beseffen
dat sommige lessen
nooit leren
huil niet om wat was
lach
glimlach
het is gebeurd
ook in de kilte
kleurt
de zon
alles goud
zoals het begon
ook al lijken
de paden koud…
Dakloze
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
776 Hij eet zijn Russische brood
op een koude bank
onder de gesloten kerk.
Bitter is het voor hem om
ontzien te worden of bekeken
als een engerd. De kruimels
waarvan hij smult, zullen op
een dag het ware goud zijn,
dat beloofde de priester hem.
Sommige honden raakt men ook
niet meer aan, denkt hij,
zichzelf herkennend in hun ogen.…