5861 resultaten.
ADAMS ONTWAKEN.
poëzie
3.2 met 4 stemmen
839 Hij sloeg de blik verwonderd in het ronde,
Zag Hem aan ’t kruishout worstlen met de dood,
En wendde ontzet het oog, van tranen rood,
En vroeg: wie toch daar bloedde uit wond bij wonde?…
Sehnsucht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
646 Nochtans jouw ogen lonken, mijn adem raak in't rood,
ik lees in kapitalen "wees welkom in mijn schoot".
Zo liggen we verzaligd thans, de zon schijnt door de ruiten
Met hoofden licht en leden zwaar en vogels die gaan fluiten
En later op de dag, dan zijn we vast weer vreemden,
vervoegen we met tegenzin het leger der ontheemden.…
Vakantie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
683 blanken
in het lachende licht
van de zomerse zon
op een kleurig kleed
tot Afro te verkleuren
hun wens is te bruinen
van tenen tot kruinen
en blond beige te vullen
met kroezende krullen
niet velen zullen
van kleur verschieten
een vakantie vindt
men gewoon genieten
men zal dan getint
vervellen en pellen
aan het gevoelig vel
zo rood…
De Mistral
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
606 Paars-rood kleuren de hortensia's de tuin,
die is bedekt met gevallen blad.
Koolmezen, roodborstjes en vinken,
klampen zich aan een vetbol vast,
die ik in de appelboom gehangen had.
In de vroege ochtend warmt de zon,
de wit berijpte bomen.
Alles lijkt in brand te staan zonder vuur.…
Waar de kale bomen staan en zij hijgend ademhaal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
547 Het toornig wolkendek trekt langzaam dicht
hoge toppen van de bomen zijn onzichtbaar
De mist hangt in slierten haar voor haar gezicht
in 't wazig doolhof trekken de uren voorbij 't gevaar
Zingt haar bloed dat de bladertjes rood zijgen
doet op het water waar de spiegelende zwanen drijven
Sierlijke schoonheid de schemer blauwt door twijgen…
Herfstsonate
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
416 als enig antwoord, dat ik vind en bedenken kon en
mij bevrijden zou, dan leg ik al het onmogelijke bloot
als in het verteerde blad de winter komt aangeslopen
aan de purperen horizon verschijnt een streepje rood.…
Herfst perikelen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
451 schoon is het
om de blaad’ren te zien zweven in
de wind
opgetild oker goud of geel
getint
ik kijk naar de bomen
en zie hoe
de rode
gloed van de late zon
zich langs de hemel spreidt
‘t hart breekt
van t ontroerd mensen kind
bij ‘t zien van ‘t kunstwerk tederheid
dat weet dat na dit najaarsspel
van blad en wind…
BLIND VOOR KLEUR
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
873 ach ik ben zo iemand die
er totaal niet mee zit
tussen een rode of
een okergele indiaan
tussen een Turk of
een Berber Marokkaan
tussen een zwarte piet
en witte of iets er tussen in
mijn ogen zien de verschillen niet
het zal er zijn maar volgens mij onzin
en van wat men over ze zegt
ben ik grotendeels Oost-Indisch doof
in allemaal heb…
Ontheemde kinderen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
385 langs de mors bedekte korzelige muren
bomen en houten huizen om de azuren
drijft mij in de gloed van zon en sterren vuren
doorkruist de rode bloemen ‘t landlicht van buren
wat komt als trouwsel naar mij toe
dorens uit voeten het satijn aan doe
het dwalen langs distelhellingen moe
naar ‘t vredige landschap room van de koe
haar…
kinderen in de sneeuw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
453 gedraaid
zijn even dicht bij als ver af
links en rechts glijden ze in een
springtij van eeuwig jong zijn
die met de capuchon
de jongen met blauwe muts
en het meisje met roze jas
plakken het rijstdun wit
stevig vast in de handen
tot grote ronde ballen
ze hollen uitgelaten tot
ze later moe zijn en dun
van adem als het traag
rijzend rood…
Tabernakel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
436 geschreven in rood blijkt het
de kleur van de lokkende dood
de zon zal allengs
ook deze letters vermoorden.
het langst blijven
mijn ongeschreven gedachten
die kras ik zonder vocht op papier
de vingers bespelen dan mijn ziel
of luisteren naar mijn hart
je zet de deur op een kier,
maar de tocht neemt alles mee.…
kleur bekennen!
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
577 geeft blij gevoel, een fraai gezicht
de hemel verf ik altijd blauw
de zon is geel en zingt:" ik hou van jou"
het gras dat kleur ik in 't fel groen
voor een prachtig nieuw seizoen
de bomen schilder ik mooi bruin
van stam tot tak diep in de kruin
bloemen, zullen altijd geuren
het maakt niet uit in welke kleuren
de liefde krijgt een rode…
Herfst
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
530 Eerst 1 en dan
Als een gele zee golvend in de lucht
Hoe mooi die geheimzinnige mist
In het ochtendgloren op de fiets
Het vocht hangt aan mijn wimpers
En ik geniet
Hunkerend naar een avond kaarslicht
Geen jonge herten dartelend in het gras
Geen ontluikende bomen en fris gewas
Vooral rottende bladeren en schimmels en draden
Prachtig rood…
JARIGE ANS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
668 jarig zoals acht december elk jaar
mijn lieve, nog altijd zo charmante Ans
‘t Mooi zijn, krijgt ze steeds voor elkaar
ik zag ‘t eertijds al ik en vatte mijn kans
Altijd die leuke schaterlach ha, ha, ha
en nimmer een superchagrijnig gezicht
Zeg nooit wat lelijks of ik kil je weldra
ze is mijn lief, vandaar mijn lofgedicht
Haar prachtige rode…
het moment verzilveren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
939 De aarde draait zich soezend
op de warme schoot van de zon
loeiende wellust
breekt aan met het gloren
de gloeiende trilling
schuift de horizon open
ontsluimerende vingers ochtendlicht
haken de voile van de bloembedden los
een lelie pronkt
met haar ontluikende decolleté
loom en gedwee
slaat zij haar jurkje open
op haar volle rode…
Dag van een sneeuwengel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Alsof het je laatste dag is
Druk je poedelnaakt, verkleumd
Een engel, in decembers witte deken
Verkleurt je huid, rood
En knijpt de kou je longen dicht
Als een eendagsvlieg
Koester je elke tinteling op je huid
Gaat geen seconde aan je voorbij
Terwijl je afsluit met een koude douche
Je witte, van bloed onttrokken voeten
Als ijsklompen…
VERJONGEND WERK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Rustig bruin omhelst wild rood met beleid.
Romig wit wordt opgebeurd door licht blauw.
Inlegkunst schept zoektocht, van wetten bevrijd.…
OUDE SCHICHT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Het kleine autootje met twee stoelen
en hoge, open kap toont trots zijn fel rood,
houdt zich ondanks ouderdom stoer en groot,
rijdt over bergen, door modderpoelen.…
HART VOOR DRIE LICHTEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
499 Kort oranje en lang wachtend rood dreigen
op stil kruispunt geweten te doen zwijgen:
tòch gas of doortrappen: even ferme ruk!
Hoe Jezus' alles overheersend gebod,
"uw naaste liefhebben als u zelf," rond zweeft
tussen taak voor voertuigen en hun verbod...…
Najaarszwoel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
623 Tussen distels fladderden de witjes
Leverkruid en wilgenroosje broederlijk ineen
Kamille roerloos op het pad
afgewisseld met gedroogde paarden keutels
Ganzen vlogen op en krijsten,
pispotjes kropen hoog in netels,
in riet, in wat maar houvast bood
Oudgerimpeld de wilgenstammen, waaraan toch altijd tak en zilverblad
Rood al, 't blad van vogelkers…
NARCOSE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
797 Niet te vergeten een bal met een rode knop,
hierop drukken zet de pijn op stop.
De aansluitende nacht is erg explosief,
je leven passeert excessief.
Hierover later misschien meer,
ik laat het bij deze keer,
met jullie hartelijk te bedanken voor de support,
ontvangen via de diverse media met of zonder port.…
Cotton Club
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 haar hit black coffee
Nu associeert L.A. met zwarte thee
En wodka kaviaar met reuzelobster
Als rode mexicaanse golf in zee
Honing druipt van panama kotowa
Als honeysuckle rose, gespeeld door waller
Met bloed van sinas en pinklady
appel
En dadels met gedroogde abrikozen
Maar los hiervan raad ik u allen
aan
Black coffee te serveren in…
In memoriam patris
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 De kracht van de zomer, het groen en het graan,
de rode papavers in ’t koren,
‘t is alles weer weg en voorbij en gedaan,
geen vogels in ‘t veld meer te horen,
geen licht in de verte dat feestelijk schijnt,
geen warmte die koestert de bomen,
alleen nog de mist en de dag die verdwijnt
nog eer hij, tot volheid gekomen,
de mensen het teken…
Een rugzakje
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
448 dingen
gestalte te geven
jij deelde
herinneringen
uit oude verhalen
die nog rondzingen
waarbij ieder de
sfeer herkende die
hun handen ooit
verkenden in
het opbouw werk
van achtergronden
voor scenes uit
toneelstukken
van gisteren en
heel lang geleden
waarin juist hun
beperkingen het
dragend onderwerp
zouden worden
een rode…
Stukjes jij
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
354 er gingen
stukjes jij
voorbij op
de rode loper
van de
modeshow die
wij bezochten
waar alleen
extreme kleuren
aandacht mochten
de pas zat er
al stevig in met
schitterend
lange benen
de finishing touch
met hakken tot
aan de schenen
want de stoffen
moesten in bewegen
zachtjes vallen
de dure snit
mocht niet
gesloten blijven…
prul
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 spugen om het uur, de emmer in. zachte hapjes rode
porto, harde wodka met wat yoghurt in.
wachten tot het tijd is voor de tandeloze.
weef mij, weef mij, hijgt de flessenteef en hij briest
voldaan in de stank van haar hals.
het kort.
met de huur gestort hoeft hij
geen dorst te lijden.…
Ademen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
398 Hier geen snelverkeer
geen hoog staal en beton
in de straten, maar
beloopbare ruimte
De zon trekt de aandacht
weg van ons, naar het licht
op de zwarte gevels aan de haven
de witte daklijsten en rode pannen:
het plaatje voor de foto's
van de roodbruine toeristen
op het terras van het taanhuis
die onze tuinen inlopen
alsof wij hier…
Novemberroos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 Het rood zal zich weer aan mij ontvouwen,
dan vraag ik de ochtend jou met zilver te bedauwen,
om mijn pijn van jouw doornen te verzachten.…
Godenspijs
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
516 geesten en Goden;
Je extase brengende hoed
werd geëerd, gevreesd
en vervloekt
als godenspijs of heksenzalf;
Muscarine, muscimol
en muscazone, magisch,
hallucinogeen, giftig
maar o zo verleidelijk;
Menig medicijnman, mystica,
monnik, sjamaan en heks
voerde je in vervoering mee
naar verheven visioenen;
Betoverende Vliegenzwam,
rood…
Altegader
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
449 Zie daar, de eerste lentebonestaken
Waar de messias splinterwoorden goot
Waar verba en parole
ralaraken
Daar sterft elk couperiaans
een kortedood
Ik lees een bladzij in de mobaridder
Zijn paard geeft hij op heuvels zand de sporen
De momfermol schiet wortel, haar aanbidder
Danst met catrijn en huppelt naar de toren
Rood wordt zijn kop…