7278 resultaten.
Droom vergeten horizon
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
1.531 En je weet, donderwolk
we horen jouw stem nog
tijdens nagelbijten van tijd
die jou geen dode ziel verwijt
trouw strelen trillende snaren
dragen tussen benen geen beelden
of onder zwijgzame metaforen
tillen handen doorzichtig zand
een nooit vergeten tastbaar ooit
in het afleiden, heen dragen van herinneren
de zee vragen, tijdens het bos…
Vraag
gedicht
3.1 met 34 stemmen
20.216 Wat ridders deden doe 'k vandaag
- een draak verslaan, molens bevechten,
de zee verzwelgen, bergen slechten -
krijg ik een antwoord op mijn vraag,
de door de jaren meer vertrouwde:
heb ik van iets of iemand ooit gehouden?
----------------------------------------
uit: 'Krullen van jezelf', 2001.…
ik laat je gaan
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
1.657 ga maar kind
beweeg mee met de winden
de noordenwind de oostenwind
als je meebeweegt dan breek je niet
buigen is beter dan barsten
ga maar mee met de seizoenen
dans in de regen
en baadt in de zon
draag haar zacht over sneeuw en ijs
als je warm ben dan bevries je niet
ga maar kind
ga maar mee met eb en vloed
kabbel in zacht golvende zee…
het kleiner wordend wit
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
696 ik zag kastelen
op het water
kaboutermensen
puntmutsten hun groet
het zag er zwart
van afscheidnemend velen
meeuwen krijsten
schor hun groet
water sloeg in deining
terug met golven
hoofden braken ze
maar argeloze voeten
werden nat bedolven
met een laatst
signaal de haven uit
de zee draagt langs
de pieren het kleiner…
Zetelen
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
1.611 De zilte lucht van
de wilde zee vervult mijn verstilde
gedachten met zekerheid
Jij bent hier het drijfzand
waarin ik mij graag laat verglijden
ik laat me verstrengelen
Me toegewijden
Het schuimkopwater bruist door
mijn oren, zo ook
jouw streelzachte stem
de schuilduin is van ons,
fluisterduinstiekem
Koesterknuffelend vertoeven…
in de wereld van je hoofd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
636 wilde bij je zijn
zag teveel
om snel aan je te wennen
verwarde nu en virtueel
ik wil weer spelen
met je in de
wereld van je hoofd
wil de toekomst
delen met een hart
dat mij gelooft
jij kleurt mijn hemel
met een blauwe veeg
ik blaas je pluizen leeg
we doen een wens voor twee
ik neem jou en jij neemt mij
en we verwateren naar zee…
Eindeloos uitzicht
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.827 verloren vergezicht
spreidt zich over torenspitsen heen
spotlights op glas in lood gericht
belichten helder het rijk alleen
vergeten gras bij morgenlicht
nestelt wild ganzenpas onder steen
het platteland vergraasd, ontwricht
verjaagt de zwaluwen uit het veen
maagdelijk baart de wintertijd
haar vorstelijke enig kind
ondergesneeuwd in zee…
Bomen buigen weg van de kust
gedicht
3.5 met 19 stemmen
6.682 Bomen buigen weg van de kust
voor het huis schuift een steiger
de rechte gevel en rechte steiger
zijn bomen die naar je wuiven
het huis vanuit een rijdende tram
helt in de wind die van zee komt
je buigt je hoofd onder de steiger
kijkt naar buiten als je thuis bent.
--------------------------------------------
Dit gedicht…
Co
gedicht
2.4 met 18 stemmen
8.923 En je mag ons overal naar mee, Se-
attle, slaapkamers van tandvlees, behalve naar die
dag aan zee. Onverdraaglijk zou ik het vinden
dat je ons uit gemakzucht gewoon
herinnert.…
Straks
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
972 Straks als de wind slaapt
golven rusteloos zwijgen
gesluierde mistvlagen
zweven over de zee
kun je ze horen praten
meestal over vroeger
toen ze nog liepen
op het droge zand
in plaats van over water
als je samen verder loopt
ben je plots weer thuis
als kind in je ouderlijk huis
waar alles door elkaar gebeurt
uit heden en verleden…
Het geheim van de waard
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.324 Hun vernederen en verlagen
Munten rollen over de bar
Langzaam treedt de alcohol toe
Steeds verder raakt men in de war
Uiteindelijk is men verslagen en moe
De centen zijn geteld
Echt bier is niet geschonken
Nooit aan iemand verteld
Iedereen is tevree en dronken
Zijn geheim neemt hij mee
Niemand zal het ooit weten
Uitgestrooid over de zee…
De kilte van deze desolate nacht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
523 Hoewel ze al enige tijd geleden
opgelost werden in je zee van wartaal
snijdt hun echo nog diep.
Ik kijk machteloos toe
hoe je verwikkeld in angst
geblinddoekt bent voor alle pracht
die je wil verroeren, betoveren
en, als je het even toelaat,
je zal verlammen, om je zo
naar een nieuwe weg te leiden.…
Roem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
536 Roem is als 'n reuzegolf
op de Caribische zee
die na haar hoogtepunt
definitief weer de diepte
inrolt, zij is als een
prostitué dat het op vele
orgasmes heeft gemunt
maar als bejaarde niet
meer wordt nagehold.…
Schoon schip
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
676 De crisis treft ook de partij van Verdonk
Leden lopen over naar de PVV
Onze Rita ziet, nog altijd recht door zee
Hoe Trots op Nederland naar één zetel slonk
Haar zien te vertrekken is een verlangen
Bij voorbaat bleef de vlag maar half stok hangen
…Rita Verdonk laat zich niet uit het veld slaan, ze maakt schoon schip ondanks dat ze
nog maar…
Nachtwandeling
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.099 Plasjes water, regengeklater
onze voeten als kleine boten in zee
een streperig gordijn van druppelwoorden
hand in hand de stroming mee.
Van klinkers naar gras naar grazige weiden
droombomen dansen en draaien voorbij
zweefwezens in hart en ziel
de stilte delend, gedachten vrij.…
Eerste persing,
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
464 De maan in de zee,
gebakken voor mens en dier,
licht van hemelse stier.…
Spiegelboek in Middelsprake
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
2.131 Halverwege waar de zon scheen
las jij mee in Middelsprake
uit het boek dat je als kind kreeg
spiegelbladeren voorbij
soms als die jongen die heel even
in een sprookje was gebleven
met die kinderlijke ogen
die verbleven over zee
Je schreef verhalen ver vooruit nu
om verspeeld ze voor te lezen
aan twee spiegels die je meenam
diepgenegen aan…
Witte orchidee
netgedicht
3.5 met 20 stemmen
1.799 klompen aan
ik zonk
alleen mijn hart
dat steeds van jou was
en niet achter wilde blijven
zoog zich barstensvol met licht
dat jij in overgave schonk
zo helder dat het eenmaal klopte nog
waarna het zou verschijnen
als een witte orchidee
die stilaan bovenaan kwam drijven
boven alles dat ik lief had
met het liefste dat ik vond
in die gebaarde zee…
singulariteit
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
655 Wie zal mijn vel nog lezen
krakend uit zijn voegen
alles besloten
op het perkament
van eeuwig groeien
zal mijn huid
zich sluiten
voor een zee van leven
zal ik niet
uit de nerven barsten
als vochtige ogen
de matrijs van het verleden
nog eens openen
zal ik dan
van papier worden
op de kantlijn
krioelt het
van ongeboren poëten…
Kwetsbaar
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.183 Ik verlang naar zee
en het wonen in een warme vissenbuik.…
zandgedachten
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.422 Wanneer je zoekt wordt het eb
als je terugtrekt in je eigen diepten
om dan, door de kracht van gevoel
een waanzin die je meesleurt
naar het land, waar ik wacht
en je woorden me overspoelen,
zandgedachten verwoestend
Je brengt me schatten uit de zee;
sterren, een krab
wrakhout smijt je me toe
waarmee ik een hut kan bouwen
Wanneer ik gekroond…
Breekbaar?
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
540 Tijd verschuift met dons,
bepaalt het gewicht van
ruïnes, steelt vuur uit
hemel en harten, waarin
blikken zijn versluiert,
golven vonken breken door
vanuit de ruimte, als wolven
land en zee bespringen, een
witte meeuw vangt zilte
wind in een oneindige geeuw.…
Vingerafdrukken op het venster
gedicht
2.2 met 378 stemmen
44.258 Ze hebben het geruis
uit de zilverfabriek van de zee gehoord.
Dochter naast me voor het raam. Van haar houden
is de gemakkelijkste manier om dit alles te onthouden.
Vogels vinden in de smidse van hun geluid
uit, uit, uit.
-------------------------
uit: 'Ons Erfdeel', 1997.…
Schelpengruis
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
558 Over toppen van de
duinenrij, stampt ze haar
schelpen vrij, de winden
borstelen de taaie helm en
het korte haar, geschoren
door het jagend en golvend
wateroppervlak, waarvan de
meeuwen waren opgestegen,
zij zweefden met elkaar naar
een hogere vallei en naar de
verre uithoeken van de zee,
in geen kwaad berust, zonder
aanstoot van…
Wat heet missen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
874 de lege plek
in jouw bedje
huilde in mijn hart
gesprongen
traanbuizen
spoelden sporen
in woestijnen
de flessen
zonder zielen
waren geestdodend
doof bleven
de katers
onder gebrande kurken
ongeboren kinderen
tellen
op de vingers
van hun handen
en tandeloos
vreet de tijd
het karkas
van de ruimte
leeg
en ik
ga naar zee…
Kokosnoot
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.442 Om het nootje snel te kraken
en aan lekkers te geraken
rolde hij ze tot aan zee.
En in de azuurblauwe baai
kwam hij tot een soort
van mondeling akkoord
met een vriendelijke hamerhaai.…
Wereldreizen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
580 het laatste licht van de dag
ons wordt aangereikt
wanneer we in elkaars ogen verzinken
dan gaan we wereldreizen
samen in volmaakte dromen
als twee druppels water in een oceaan
in luchtbellen die beeldig bloeien
met een passie waarvan men niet meer geneest
die steeds opnieuw verblindt
een ongerijmde strandafzetting
een golfslag in een zee…
dans en genees me
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
875 af hoe ik later
de stilte kan herinneren
zou ze spoorloos
verdwijnen
of zou er plaats zijn
om ze als meeuw te verwekken
om ze uit het niets te schrijven
bovenop de seizoenen
en de vergane hartslag
van de tijd
er is hier en er is nu
maar maak me wakker als de stilte
me ten dans vraagt
daarginds aan de waterkant
ik zal in zee…
De gevallen zoete
netgedicht
3.3 met 24 stemmen
610 als stilte toeneemt
in mijn lege huis
hoor ik vaak sterker
de verre zilte wind;
alsof de zee je wegspoelt
met wat koude kant geruis
zodra ik de hoek om ga
zo lijkt
wordt mijn kleed begraven
in schuld en boete
zo lijkt
ik mag mezelf aan tranen laven
als een gevallen zoete
dood verschijnt uit leven;
het aardse niet vreemd
maar…
In tijdloos rood verstuift
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
502 een handvol wolken
voorbij de pier die aan het
eind in tijdloos rood verstuift
betonnen starheid
in een speelse zee die
dartel dolt maar tevergeefs
verankerd in het zand
waar krabben schelpen kraken
en mosselen weer ten grave dragen
het witte zwanenstuk
waar boeggolf bruist
en kuift tegen beton en terug
daar dansen deinend deze…