Alle inzendingen over /vergankelijkheid

637 resultaten.

Sorteren op:

Dauwdruppels

netgedicht
4.9 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.852
In mij zetelt het ongewone en vergankelijke dat altijd weer om voorrang schreeuwt, slechts mijn hart beheerst het ritme, samen verder dan de niet mis te verstane fluisteringen van een gedroomde onmetelijkheid. die jij mij schonk in alles wat niet kon. Schrijver: Rob van Tol, 8 augustus 2010…
Rob van Tol10 september 2024Lees meer >

MJN GOD

hartenkreet
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 851
aarde lucht en een rivier zoals een moeder met haar kind dat is onze aller gemene deler niet in een of andere godsdienst die hun waarheden in allerlei teksten laten lezen en ondertussen alle eeuwen door hebben bewezen dat er iets niet klopt aan hun leren ik geloof in deze God want we zijn van elkaar afhankelijk ook al zijn wij vergankelijk…
catrinus16 november 2024Lees meer >

' letzten winter '

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 763
rillingen zou meten dan zeg ik 5 op de schaal van Richter de verschrompelde kastanjes en de ingedroogde kalebassen zijn de laatste getuigen op de voorheen rijkgevulde fruitschaal van overlevering en wat betreft de traagheid van het bestaan welnu daarmee is het gedaan het zijn bovenal de zo terminale signalen die als plaagstootjes de vergankelijkheid…

Verzonnen vriendschap

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 516
haal diep adem zoals in een gedicht ruik de geur van rottende bladeren voel in alles nu vergankelijkheid nog even en dan raak je alles kwijt.…
mobar22 oktober 2025Lees meer >

Om Floortje

gedicht
2.3 met 98 stemmen aantal keer bekeken 40.984
De tuinman: Ach, weet u, daar blijft niets van over - zo'n kleintje, denk-es in, da's toch alleen kraakbeen? Zo'n kissie (grote handen) Nee, díé kome niet meer; denke liever aan iets leuks, een nieuwe, ofzo. ------------------------------ Uit: 'Bloem, steen', 1997.…

Misschien is dit het laatste

gedicht
3.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 13.476
Misschien is dit het laatste dat zal blijven, flarden landschap meestal niet huis te brengen maar autonoom van helderheid. Platanen in hun blote bast langs een herkende weg - maar waar, waar ook alweer - in een bestofte hitte die lijkt op ongevraagd geluk. Zich zomaar in den vreemde thuis te voelen, en dat bewaard voor wel een tel of…
Jan Eijkelboom28 september 2006Lees meer >

het lied van een eenzame vrouw

gedicht
3.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 18.163
toen haar gelaat nog maar een kamerplant was en zijn wrokkig gezicht een ondoordringbare baard en de laatste resten van het wrak door de kinderen verbrast verging ook dit gezin tot nog maar een herinnering aan lentedagen op een zonnig terras toen alle bomen donker opvlogen achter blakende oogkleppen een een noodklok bombamde tussen blozende…

Slobberwijn

netgedicht
4.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 630
onwetend in nieuwsgierigheid huisdieren al even desolaat laten zichzelf uit in een verzonnen hel fantasie laat niets aan het toeval over nacht is nu welkom, meer dan ooit zal de donkerte omhelzen alle spijt vergeten milde harten zijn verdwenen moet echt diep gebogen door het slijk om niet spontaan te blijven wenen in alles is vergankelijkheid…

Het bloesembed van een vroege lente

gedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 954
De prilste tocht die ik zal ondernemen uit de schaduw naar het andere licht weg van het mogelijk samen verademen een jonge blos ochtendglanzen in zicht leidt tot een herhaald lijdzaam ondergaan van het voorbije dat getekend in mij blijft slaat de weg vlakbij het slotstuk stilaan af naar wat is maar nimmer in het…

Verwelken

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.156
We kunnen het niet langer bij een ander zoeken dat voel ik in de leegte bemerk ik in dat wat men niet ziet van het ontheemde wolkenland het gebroken hart en het verdriet een kleinere wereld zal voorbijgaan minuscuul heelal in het vergeten verwelken zal de mooiste bloem nu nachten langer duren in het berggebied van mijmerland.…
mobar19 september 2024Lees meer >

Rupsje Nooitgenoeg

netgedicht
1.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.254
Ooh, beeldschone papillon Koersend op de gang van de wind Fladderend van gazon naar gazon Onderwijl neerstrijkend op een slechts vergankelijke klaproos Even rustend Je prachtig gracieuze vleugels dansend in de zon Doch aan de einder wuift reeds een vergeet-mij-nietje jou tegemoet Verwachtingsvol passeer je zelfs de klavertjes, Zonder enig…

Valentijn

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.113
Vanmorgen schonk ik aan mijn Valentijn twee rozen, knoppen, op het punt van breken om niets meer dan vergankelijk te zijn. En hardop hoorde ik mezelf toen spreken; 'dat elke roos symbool staat, wit en rood, voor al wat veertien jaren is gebleken.…

Groen is nog het gras

netgedicht
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 932
Moet ik dan treuren om vergankelijkheid, om alles wat nu in deze herfst doet denken aan de dood? Ik weet het niet, ik wil niet heel melancholisch worden en deze droefheid maken tot mijn brood. Leven wil ik, hopen, liefhebben soms ook al is dat moeilijk, maar we gaan dapper zijn en niet steeds alleen maar klagen, nu.…
Adeleyd9 november 2006Lees meer >

Het delicate bloem-schikken

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 785
vanwaar komt die tocht onder het verhullende gordijn dat ooit werd gestopt met oude vergankelijkheid op stok De bloemstukken van weleer.…
Aafje19 februari 2007Lees meer >

Ik wil je raken.

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 624
gedicht in de voor ons aangewezen tijd, kan niet somber klinken of ongrijpbaar vederlicht om dan aan te vertrekken en bij gelegenheid weer a-priori af te leggen en elkaar iets sterfelijks te ontzeggen, zonder in de ziel te kijken, is dat slechts een gebaar, dit met de muzen te vergelijken, vergeet dan mijn faam, voel alleen de vergankelijkheid…
pama3 juli 2009Lees meer >

Leegte bevriest mijn ziel...

hartenkreet
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.395
Het moment van afscheid bevriest mijn ziel als de dood je meeneemt ver hier vandaan Langzaam zakt je lichaam in de zwarte mist die je meeneemt uit dit vergankelijk bestaan...…

Ontloken

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 513
voorheen heeft de herfst haar masker afgelegd hoe volhardend zij ook vasthield aan een symfonie van kleuren ontdeed zij zich gestaag waardoor vele wiegjes tevoorschijn kwamen dansen wolken op de golven van de wind die onvoorspelbaar voort raast bladeren ten dans neemt totdat deze uitgeput neerdalen welke zich neerleggen bij de vergankelijkheid…
LadyLove2 december 2009Lees meer >

Sculpturen

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 574
Dag en nacht hebben zichzelf overwonnen en alles op een naderende toekomst is ingesteld, staag veranderde patronen van vergankelijkheid, stuifzand zich in levende sculpturen weerspiegeld.…
Pama19 april 2013Lees meer >

Weerribben

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 491
Dag en nacht hebben zichzelf overwonnen en alles op een naderende onweer is ingesteld in de staag veranderde weerribben van vergankelijkheid, die zich in de sculpturen van de ziel weerspiegelen.…
Pama25 augustus 2014Lees meer >

50plus man Krol bij Pauw

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 787
Pauw maar doorvragen aan Krol: "wat is dat nou met ouderen" "wat is dat nou dat ruzieen" ik denk, dat ik het weet mag ik de vinger leggen op de wonde voor sommigen een open wonde de wonde van vergankelijkheid, geen wonder ik denk, dat, dat het is het jongens- en meisjesachtige is er wel af wat rest zijn doorgaans kwaaltjes oudere…

Laatste restje hoop op waarachtigheid

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 470
gespeeld is werd uit het brein gemaakt de computer is de dwaas voor eenzame spiegels het laatste restje hoop op waarachtigheid loopt eenzaam door de straten van de toekomst het volk slaat als wilde mannen om zich heen niemand mag het wonderland ontmaagd betreden er ligt ergens een horloge onder een zware steen het verleden ademt vergankelijkheid…

Voor Jan Eijkelboom bij zijn 80e verjaardag

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 464
grootgebracht Men spoelt met wijn en sterker drank Die keel niet schoon ontstoken door de klank Van psalmen uit de folianten van Johan de Heer Wat je verliet komt immer weer De gouden kroon die men je op de slapen drukt Drukt zwaar het is te hopen dat het je gelukt Er een versje licht als vederdons over te schrijven Zodat van al deze vergankelijke…
ton delemarre13 augustus 2019Lees meer >

wees mijn bruid

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.468
wees mijn bruid als de avond valt en de zon van mijn ogen neerdaalt in mijn hart wees mijn gade als ik afdaal in de vergankelijkheid van geschapen smart rust je hand op mijn schouder en stuur mij zacht naar beminde wouden waar de ruis van vele zielen mij zullen dragen in voorbijgaande koude wees mijn bruid al is het voor even…

Klimaatconferentie

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 996
de werkelijkheid levert een schijngevecht met de verwachtingen die als een loden last drukken op feit en vergankelijkheid historisch perspectief is niet te rijmen met heden en toekomst is dode letter schrijnend geval van vertekening is lucht- vervuilend gepraat in Buenos Aires (!)…

Afscheid van de zomer

netgedicht
2.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.297
Er hangt wat weemoed tussen huizen die er onbezorgd wel staan maar waarin de ruiten iets weerspiegelen van uitvaart en vergankelijkheid.…
Adeleyd26 september 2007Lees meer >

Huis van liefde

gedicht
2.8 met 33 stemmen aantal keer bekeken 26.566
Het huisnummer verlicht, waar liefde woont (je zag aan de gordijnen dat dat zo was, aan de kleur van een raam, donker hardsteen, was de geveltuin vochtig, dan wist je genoeg) waar liefde woont, een doordeweekse dag achter een dichte deur, je belde aan, een leven als een oordeel, daar kleef je graag aan het vergankelijke leven.…

De Droom

poëzie
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 4.023
Gedroomd verblijf waar zielen zielen vinden En niets verganklijks langer aan ons kleeft, Hoe kostbaar zijt ge schoon ge niet bestaat. Het is toch zo dat daar we ons moeizaam winden Door 't vele schone dat nochtans vergaat, De droom verschijnt als dat wat waarlijk leeft.…

Zekerheid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 870
Vast staat dat overal een eind aan komt Liefde bloedt dood Geluid verstomt Succes eindigt in de goot Strijdlust verdwijnt met verraad Blijdschap wordt woede Nieuws eindigt in beraad Angst vrij ben je ineens op je hoede Licht is oneindig als het heelal Gebroken het hart dat ik eens stal Liefde is noodzakelijk Tijd even vergankelijk…

Zo Zomaar

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.538
begeerlijk zweeft Tussen je dromen en je ontwaken Bedoeld te beschermen en te verhullen Zo liggen onze lichamen verstrengeld Zo, als schijnbaar eender En hoe de regelmaat en de rust Van jouw ademen De stilte opvult Zo schijn je geen weet te hebben Van het bestaan van dingen Dingen die anders zijn Dat ook die dingen veranderen Dat vergankelijkheid…
Veerle25 augustus 2009Lees meer >

DE ELEMENTEN

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.870
Machtig voorspellende Ons vergezellende Oer-oude goden, Al het vergankelijke Weet ik ’t afhankelijke Van Uw geboden. Zomer en zonneschijn Gloed van de jonge wijn Windvlaag door ’t koren, Bron die de rots ontspringt, Wordt niet wat in hen dringt Uit U geboren?…