Alle inzendingen over baren

951 resultaten.

Sorteren op:

Marriage de raison

gedicht
2.2 met 115 stemmen aantal keer bekeken 89.387
Wees daarom zo verstandig bij het aan boord gaan minstens ook 1 zwemvest mede te nemen: met het oog op beider lijfsbehoud op de woelige baren.…

ongeboren vrucht

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.080
naar binnen kantel om de sluipende donkere dagen te eren het is loven met voortschrijdende weemoed uit dankbaarheid, nog zo vaak gepaard met ampel gedroogde tranen over de aan mij uitgeleende dagen van voor en tegenspoed morgen schijnt ons toe als nieuw maar is nog slechts een ongeboren vrucht uitzien naar het wederom te baren…

Asfalt

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.379
Was zo ook niet jouw gelaat, Je ogen, wang en hals; Diepe groeven, rimpels, plooien, Waarin ik het leven zag; Het zwoegen, het baren, het verdriet. Maar rondom je ogen Zag ik kraaienpoten Van ongelooflijke pret. En die vergeet ik niet.…

zaaier in de nesten

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.074
af uit de nobele herdersstaf de man is vaak te zwaar te dik hij gaat moeizaam in de fik en wat er dan nog los komt mondjesmaat en niet gezond dit is niet zo maar een gedicht ik vergelijk sperwers qua gewicht vrouwtjes zijn twee keer zo zwaar mannetjes gezond slank en benig doen het altijd kwiek en lenig spuiten puike sperma voor de baar…

Lisette zegt

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 744
dat water zacht is tenzij de val van te hoog als op ijs uiteenspat toevoeging van zout zachter maakt plonst, aanvoelt als gewalst staal uit het zuiden de lente groen blad aan harde bast en barse tak ontlokt verhoging van temperatuur het kader schept voor wat begint, stopt, weer gelooft en tot wind zich omplooit stof, takjes, snippers…

Viswatertje

hartenkreet
3.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.550
strak gewonden veer Begin ik zachtjes terug te trekken Dit keer ontkom je me niet meer Met een ruk sla ik het haakje in je bek en… Oh nee,…vergeet het… niet deze maal Ik heb al teveel met je moeten vechten Nu ga je echt niet meer aan de haal Dit ga ik in mijn voordeel beslechten Nu maar hopen dat jij het bent En niet een of andere vette baars…

IJSSELGLIJDEN

gedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 10.677
de eend, de aalscholver, de gans de meeuw, de zwaan en al wat verder vliegt over het groene land dat aan dit water grenst ach, hoe leeg de rivier, hoe ijdel ons vermaak glijdend over de IJssel van Deventer naar Zutphen en in Zutphen weer terug, het heen en weer is aan pontschippers en ons want ook al wat vliegt en zwemt, de baars…

God houdt mij vast

hartenkreet
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 708
Wat een troost om dit te mogen ervaren God houdt mij staande door Zijn kracht En bewaart mij in de donkerste nacht Zodat niets mij zorgen hoeft te baren. ( Uit Psalm 138 vers 7 en 8.)…
Fedde Nicolai16 augustus 2011Lees meer >

masker afgezet

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 600
masker afgezet langzaam maakt aarzeling plaats voor het gezicht dat ik nog herken van verweerde spiegels achter de bar mijn kamer vijf hoog of later uit je brieven masker had mij taal geleerd taal van woede van berusting liefde woord na woord zo ook zwijgen als ik niets meer teweegbracht masker in zand gelaten maan in plooien…
kornelis5 november 2011Lees meer >

Maar iets

gedicht
5.0 met 75 stemmen aantal keer bekeken 16.066
Ze was haar man vergeten, lief en leed dat zij om zijnentwille mocht ervaren, de kinderen die zij had moeten baren en dat ze die gevoed had en gekleed. Alles verdween: zij ook. Het meest vertrouwde, wat ons als lichaam eigen is, verdwijnt, en waar wij onze ziel voor geven zouden, het wordt als niets.…

FRANKRIJKS OMMEKEER

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7
De koningsgezinden van hoge stand staan vol wild gemoed voor de kalme baren. Vredige nachtwind wil zich verklaren als rustgever bij de bange zeekant. In het omringende duister loeren verborgen vijanden van het vorstenhuis om die adel naar het schavot te voeren!…
Han Messie31 oktober 2026Lees meer >

Halt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 537
bedolven verloren ze met het bos de strijd het leven is begonnen wijze woeste regenvlagen langs ruiten lekend bezonnen wissen "de" stof uit de dagen de einder bestrandt gedachten van schepen tot drijvend wrakhout vanop schuimkoppen blijven ze wachten tot weer een horizon wordt ontvouwd als maar trager en eender de gebaren van de baren…
Marcus Dehond18 februari 2013Lees meer >

Berk

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.350
Die blank en slank van stam en fijn van blâren door ieder windje uw zekerheid voelt mindren, gij zijt de teerste van de grote kindren, die duistere aarde aan 't lokkend licht kon baren.…

POST

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
Dank Conny Palmen dat u wilde delen Met anderen hetgeen u hebt ervaren Het logboek dat u schreef brengt tot bedaren De dingen die in vele levens spelen De dood komt niet alleen de liefste stelen Maar ook een ik gevormd tot wij in jaren Afwezigheid daarvan kan zorgen baren Je valt uiteen en niemand kan je helen Je droeg een symbolon met een…

In liefde schitterend

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.124
Het zonlicht dat ons toen magisch toe scheen, maakte al snel plaats voor woelige baren, waar wij bang en bevreesd naar konden staren, kaarsjes brandend dat het stormtij verdween. Nu het water weer tot rust is gekomen, tref ik haar nog steeds glanzend aan mijn kant, kan ik me geen betere vrouw meer dromen.…

Preek

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 594
was zou je niet afwijken van de rest zou je je verheven voelen boven verknipte idioten die midden in het leven staan van die minderwaardige sociale en geliefde mensen terwijl je medelijden zou moeten hebben met hun geestelijke armoede dan deed je niet van die overdreven absurde dingen zoals de deur opendoen als de bel gaat of kinderen baren…

Aan mijn zoon, op zijn uurwerk

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.757
Hebt gij het zwakke werk in 't schudden van de baren tot ongevoel gebracht van alles wat het lijdt: gedenk wat u betaamt in alle wedervaren, die door des Heren Geest vol rede-krachten zijt. Stel vondst en vinder, geest en raderen te zamen: 't Waar' jammer dat het werk de meester zou beschamen.…

Een vonkje hoop

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 487
Wanneer op de woelige baren het leven aan ons geen zeebenen heeft gegeven. Vonkt het goede gemoed van wat wakend al onze gevoelens leest. Het overtreft onze stoutste verwachtingen dan soms het meest; wanneer al het leed slijt dat niet voor zijn toekomst vreest.…

Dominica Resurrectionis

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 992
Wij baren witte ogenblikken: Schoon te kunnen beginnen waar je hopeloos was ontspoord. Royaal te kunnen vergeven wat men al jaren dwarszit. Vul je zorgen maar omgekeerd in... Heden verbleekt het noodlot, het pijnlijk-nabije einde. Mensen verplaatsen zich in de Paasnacht - en raken niet uitgekeken!…

Ongebroken wit?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 426
wit onaantastbaar, z’n hopeloze strijd tegen elk kleurloos tijdsbederf met een zelfde spiegelbeeld maar altijd in het voorste gelid, bleekt het de barrières weg op kaarsrechte wegen te verdwijnen als stip aan een ongebroken horizon in nog niet ontdekte dromen en het pas gevonden opnieuw begon een voorgeschreven optocht langs de baar…
Pama15 januari 2019Lees meer >

Mokum

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 626
Maandag loop ik langs het Rokin Ik neem genoegen met de vogels Ik heb geen huis Maar dansen kan ik nog wel Dinsdag loop ik langs het Singel Het begin is er nooit geweest Ik voel onder mijn voeten Mijn zoete Mokumse grond Woensdag loop ik op de Lindengracht Zo eenvoudig kan het zijn De deur bijt in zijn slot Hij legt zijn handen op de bar…

Zeelucht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 763
Zijn geur voert me mee naar vreemde verre kusten, naar broeierige havenkroegen vol zweet en verdrongen lusten; voert me mee over zee en ruig schuimende baren naar een krappe klamme kooi waarin anonieme lijven paren; naar een scheepje op de oceaan, drijvend boven de zwarte diepte onder een kille maan; naar windstille nachten vol onvervuld…
Jack Stoop24 augustus 2021Lees meer >

Huisje aan zee

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
Jouw doekjes zijn allang droog maar ik laat ze rustig wapperen dan gebeurt er tenminste iets op deze uitgestorven plek Jij zit maar voor je uit te kijken en neemt af en toe een duik Daarna dep je voorzichtig de haartjes op je schedel In de bar vond ik je leuker al zat je wel op te scheppen over jouw huisje en het strand helemaal voor…
Zywa5 december 2022Lees meer >

Een terugtredende tijd

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 446
in het doorleven wisten wij elkaar alle ruimte en support te geven voor de inkleuring van stemming en moment wat resulteerde in een datering die dichtbij de nog zo levendige waarheid van ogen en stem kwam uit de toenmalige archivering in een terugtredende tijd heeft de werkelijkheid de blauwdrukken van toen open en beleef baar…

Akis

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 439
bedaren maar voor ik wereldwaarts ga laat ons nog één keer de beloftes waardevolle betuigingen en verklaringen herhalen want ogenschijnlijk onaangedaan besef ik toch de kracht van aantrekking en de macht ik om wie hij lacht zacht waren onze verlangens en bang als ik was voor het verleidelijk gefluit van de wind jouw woeste baren…

Drentsche Aa

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 312
Ik stroom langs beide oevers voorbij heidevelden, hooilanden en houtwallen metaalblauwe weidebeekjuffers komen langszij baltsen vrolijk als boven mij een woelmuisje gespietst wordt waar doornig struweel gedijt door een baars verstoord dwarrelt en danst, als een wolk het lemige zand, waarop een zomerse bui tikt en trommelt op mij…
Haijcke10 februari 2026Lees meer >

OP ZICHZELF

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 203
Dode bomen staan rechtop, hebben jeugd in zich, baren wezentjes, die het ven en diens oevers met zweefkunst gaan sieren. Lichte paardengeur kringelt weleens vluchtig door dit beschermde oord, spreekt van groots, woelig bestaan, hier ver vandaan én dichtbij.…

Rusalka, een Baltische sage

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 688
In de bar aan boord waar je drank en vrouwen scoort daar zong, on stage, Rusalka door het publiek luid aangespoord. En deze vrouw, in veel te korte rokken, met prachtig blonde lokken, zwoel zingende Rusalka, voelde zich tot mij aangetrokken.…

WACHT WAT

poëzie
2.0 met 32 stemmen aantal keer bekeken 3.354
Gevalt mij 't kind dan nog zo 't eertijds heeft gedaan, zo houd ik 't voor zo schoon als ik er een kan baren, En breng het in de Werld. Daar hoort een tijd van jaren Om d'eerste blinde Min die de geboorte gaf Haar ogen t' openen met alle vliezen af. Wij moeten ons elk, en niet eer, zijn eigen rechter wezen.…

Strijden

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 813
Mijn schoenen markeren de macht, om wie stiert later bevriest een tijd, gevierd te weten, indien egaal het ligt onder voeten van krak, rozige toeten even leeft mijn baar. Het enig verweer hoort naar haar door haar verlaten.…
Menno Wester31 december 2002Lees meer >