951 resultaten.
Marriage de raison
gedicht
2.2 met 115 stemmen
89.387 Wees daarom zo verstandig
bij het aan boord gaan
minstens ook 1 zwemvest
mede te nemen: met het oog
op beider lijfsbehoud
op de woelige baren.…
ongeboren vrucht
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.080 naar binnen kantel
om de sluipende
donkere dagen te eren
het is loven met
voortschrijdende weemoed
uit dankbaarheid,
nog zo vaak gepaard
met ampel gedroogde tranen
over de aan mij
uitgeleende dagen
van voor en tegenspoed
morgen schijnt ons toe
als nieuw
maar is nog slechts
een ongeboren vrucht
uitzien naar het wederom
te baren…
Asfalt
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.379 Was zo ook niet jouw gelaat,
Je ogen, wang en hals;
Diepe groeven, rimpels, plooien,
Waarin ik het leven zag;
Het zwoegen, het baren, het verdriet.
Maar rondom je ogen
Zag ik kraaienpoten
Van ongelooflijke pret.
En die vergeet ik niet.…
zaaier in de nesten
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.074 af
uit de nobele herdersstaf
de man is vaak te zwaar te dik
hij gaat moeizaam in de fik
en wat er dan nog los komt
mondjesmaat en niet gezond
dit is niet zo maar een gedicht
ik vergelijk sperwers qua gewicht
vrouwtjes zijn twee keer zo zwaar
mannetjes gezond slank en benig
doen het altijd kwiek en lenig
spuiten puike sperma voor de baar…
Lisette zegt
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
744 dat water zacht is tenzij de val
van te hoog als op ijs uiteenspat
toevoeging van zout zachter maakt
plonst, aanvoelt als gewalst staal
uit het zuiden de lente groen blad
aan harde bast en barse tak ontlokt
verhoging van temperatuur het kader
schept voor wat begint, stopt, weer
gelooft en tot wind zich omplooit
stof, takjes, snippers…
Viswatertje
hartenkreet
3.3 met 26 stemmen
2.550 strak gewonden veer
Begin ik zachtjes terug te trekken
Dit keer ontkom je me niet meer
Met een ruk sla ik het haakje in je bek en…
Oh nee,…vergeet het… niet deze maal
Ik heb al teveel met je moeten vechten
Nu ga je echt niet meer aan de haal
Dit ga ik in mijn voordeel beslechten
Nu maar hopen dat jij het bent
En niet een of andere vette baars…
IJSSELGLIJDEN
gedicht
3.6 met 13 stemmen
10.677 de eend, de aalscholver, de gans
de meeuw, de zwaan en al wat verder vliegt
over het groene land dat aan dit water grenst
ach, hoe leeg de rivier, hoe ijdel ons vermaak
glijdend over de IJssel van Deventer naar Zutphen
en in Zutphen weer terug, het heen en weer
is aan pontschippers en ons want ook
al wat vliegt en zwemt, de baars…
God houdt mij vast
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
708 Wat een troost om dit te mogen ervaren
God houdt mij staande door Zijn kracht
En bewaart mij in de donkerste nacht
Zodat niets mij zorgen hoeft te baren.
( Uit Psalm 138 vers 7 en 8.)…
masker afgezet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
600 masker afgezet
langzaam maakt aarzeling
plaats voor het gezicht
dat ik nog herken
van verweerde spiegels
achter de bar
mijn kamer vijf hoog
of later uit je brieven
masker had mij taal geleerd
taal van woede
van berusting
liefde woord na woord
zo ook zwijgen
als ik niets meer teweegbracht
masker in zand gelaten
maan in plooien…
Maar iets
gedicht
5.0 met 75 stemmen
16.066 Ze was haar man vergeten, lief en leed
dat zij om zijnentwille mocht ervaren,
de kinderen die zij had moeten baren
en dat ze die gevoed had en gekleed.
Alles verdween: zij ook. Het meest vertrouwde,
wat ons als lichaam eigen is, verdwijnt,
en waar wij onze ziel voor geven zouden,
het wordt als niets.…
FRANKRIJKS OMMEKEER
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
7 De koningsgezinden van hoge stand
staan vol wild gemoed voor de kalme baren.
Vredige nachtwind wil zich verklaren
als rustgever bij de bange zeekant.
In het omringende duister loeren
verborgen vijanden van het vorstenhuis
om die adel naar het schavot te voeren!…
Halt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
537 bedolven
verloren ze met het bos de strijd
het leven is begonnen
wijze woeste regenvlagen
langs ruiten lekend bezonnen
wissen "de" stof uit de dagen
de einder bestrandt gedachten
van schepen tot drijvend wrakhout
vanop schuimkoppen blijven ze wachten
tot weer een horizon wordt ontvouwd
als maar trager en eender
de gebaren van de baren…
Berk
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.350 Die blank en slank van stam en fijn van blâren
door ieder windje uw zekerheid voelt mindren,
gij zijt de teerste van de grote kindren,
die duistere aarde aan 't lokkend licht kon baren.…
POST
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
483 Dank Conny Palmen dat u wilde delen
Met anderen hetgeen u hebt ervaren
Het logboek dat u schreef brengt tot bedaren
De dingen die in vele levens spelen
De dood komt niet alleen de liefste stelen
Maar ook een ik gevormd tot wij in jaren
Afwezigheid daarvan kan zorgen baren
Je valt uiteen en niemand kan je helen
Je droeg een symbolon met een…
In liefde schitterend
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
3.124 Het zonlicht dat ons toen magisch toe scheen,
maakte al snel plaats voor woelige baren,
waar wij bang en bevreesd naar konden staren,
kaarsjes brandend dat het stormtij verdween.
Nu het water weer tot rust is gekomen,
tref ik haar nog steeds glanzend aan mijn kant,
kan ik me geen betere vrouw meer dromen.…
Preek
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
594 was zou je niet afwijken van de rest
zou je je verheven voelen boven verknipte idioten
die midden in het leven staan
van die minderwaardige sociale en geliefde mensen
terwijl je medelijden zou moeten hebben
met hun geestelijke armoede
dan deed je niet van die overdreven absurde dingen
zoals de deur opendoen als de bel gaat
of kinderen baren…
Aan mijn zoon, op zijn uurwerk
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.757 Hebt gij het zwakke werk in 't schudden van de baren
tot ongevoel gebracht van alles wat het lijdt:
gedenk wat u betaamt in alle wedervaren,
die door des Heren Geest vol rede-krachten zijt.
Stel vondst en vinder, geest en raderen te zamen:
't Waar' jammer dat het werk de meester zou beschamen.…
Een vonkje hoop
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
487 Wanneer op de woelige baren het leven aan
ons geen zeebenen heeft gegeven. Vonkt het
goede gemoed van wat wakend al onze gevoelens
leest. Het overtreft onze stoutste verwachtingen
dan soms het meest; wanneer al het leed slijt dat
niet voor zijn toekomst vreest.…
Dominica Resurrectionis
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
992 Wij baren witte ogenblikken:
Schoon te kunnen beginnen
waar je hopeloos was ontspoord.
Royaal te kunnen vergeven
wat men al jaren dwarszit.
Vul je zorgen maar omgekeerd in...
Heden verbleekt het noodlot,
het pijnlijk-nabije einde.
Mensen verplaatsen zich
in de Paasnacht -
en raken niet uitgekeken!…
Ongebroken wit?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
426 wit
onaantastbaar, z’n
hopeloze strijd tegen
elk kleurloos tijdsbederf
met een zelfde spiegelbeeld
maar altijd in het voorste gelid,
bleekt het de barrières weg
op kaarsrechte wegen te verdwijnen
als stip aan een ongebroken horizon
in nog niet ontdekte dromen
en het pas gevonden opnieuw begon
een voorgeschreven optocht langs de
baar…
Mokum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
626 Maandag loop ik langs het Rokin
Ik neem genoegen met de vogels
Ik heb geen huis
Maar dansen kan ik nog wel
Dinsdag loop ik langs het Singel
Het begin is er nooit geweest
Ik voel onder mijn voeten
Mijn zoete Mokumse grond
Woensdag loop ik op de Lindengracht
Zo eenvoudig kan het zijn
De deur bijt in zijn slot
Hij legt zijn handen op de bar…
Zeelucht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
763 Zijn geur voert me mee
naar vreemde verre kusten,
naar broeierige havenkroegen
vol zweet en verdrongen lusten;
voert me mee over zee
en ruig schuimende baren
naar een krappe klamme kooi
waarin anonieme lijven paren;
naar een scheepje op de oceaan,
drijvend boven de zwarte diepte
onder een kille maan;
naar windstille nachten
vol onvervuld…
Huisje aan zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 Jouw doekjes zijn allang droog
maar ik laat ze rustig wapperen
dan gebeurt er tenminste iets
op deze uitgestorven plek
Jij zit maar voor je uit te kijken
en neemt af en toe een duik
Daarna dep je voorzichtig
de haartjes op je schedel
In de bar vond ik je leuker
al zat je wel op te scheppen
over jouw huisje en het strand
helemaal voor…
Een terugtredende tijd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
446 in het doorleven
wisten wij elkaar
alle ruimte en
support te geven
voor de inkleuring van
stemming en moment
wat resulteerde in
een datering die dichtbij
de nog zo levendige
waarheid van ogen en
stem kwam uit de
toenmalige archivering
in een terugtredende
tijd heeft de werkelijkheid
de blauwdrukken van
toen open en beleef baar…
Akis
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
439 bedaren
maar voor ik wereldwaarts ga
laat ons nog één keer de beloftes
waardevolle betuigingen
en verklaringen herhalen
want ogenschijnlijk onaangedaan
besef ik toch
de kracht van aantrekking
en de macht
ik
om wie hij lacht
zacht waren onze verlangens
en bang als ik was
voor het verleidelijk gefluit
van de wind
jouw woeste baren…
Drentsche Aa
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
312 Ik stroom langs beide oevers
voorbij
heidevelden, hooilanden en houtwallen
metaalblauwe weidebeekjuffers
komen langszij baltsen
vrolijk als boven mij een woelmuisje
gespietst wordt waar
doornig struweel
gedijt
door een baars verstoord
dwarrelt en danst, als een wolk
het lemige zand, waarop
een zomerse bui tikt
en trommelt op mij…
OP ZICHZELF
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
203 Dode bomen staan
rechtop, hebben jeugd in zich,
baren wezentjes,
die het ven en diens oevers
met zweefkunst gaan sieren.
Lichte paardengeur
kringelt weleens vluchtig door
dit beschermde oord,
spreekt van groots, woelig bestaan,
hier ver vandaan én dichtbij.…
Rusalka, een Baltische sage
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
688 In de bar aan boord
waar je drank en vrouwen scoort
daar zong, on stage, Rusalka
door het publiek luid aangespoord.
En deze vrouw, in veel te korte rokken,
met prachtig blonde lokken,
zwoel zingende Rusalka,
voelde zich tot mij aangetrokken.…
WACHT WAT
poëzie
2.0 met 32 stemmen
3.354 Gevalt mij 't kind dan nog zo 't eertijds heeft gedaan,
zo houd ik 't voor zo schoon als ik er een kan baren,
En breng het in de Werld. Daar hoort een tijd van jaren
Om d'eerste blinde Min die de geboorte gaf
Haar ogen t' openen met alle vliezen af.
Wij moeten ons elk, en niet eer, zijn eigen rechter wezen.…
Strijden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
813 Mijn schoenen markeren
de macht, om wie stiert
later bevriest
een tijd, gevierd
te weten, indien egaal
het ligt onder voeten
van krak, rozige toeten
even leeft mijn baar.
Het enig verweer
hoort naar haar door haar
verlaten.…