3050 resultaten.
Winter Haiku
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.189 wintermorgenzon
doet gouden nevel stijgen;-
feeën in het bevroren bos.…
Later...
hartenkreet
2.3 met 18 stemmen
1.664 Wandelen op het strand,
schoenen vol met zand,
lopen in het bos,
voeten vol met mos,
glijden over water,
zórgen zijn voor later...…
Hond
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.358 Ik loop door het bos
Zonder jas
En voel de warmte van de zon
Mijn hond loopt hijgend naast me
Ik voel haar liefde
En ben even niet alleen…
herder
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
1.960 wuivend gras
bewegend bos
zwijgend loop ik verder
als een slechte herder
schapen zijn gedachten
geen hond houdt ze bijeen…
het verleden heden
netgedicht
4.4 met 28 stemmen
2.275 ik kijk mijn moeder
in de ogen
zij spreekt van verre,
dwalend in het bos
ze wordt in het heden
door haar verleden bedrogen
de waarheid
laat steeds meer los…
Preuts
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.313 Een rendier dacht onlangs bij Moskou
Als ik op de toendra op mos kauw
Dan wil mijn vriendin
Dat ik haar bemin
Terwijl ik dat liever in 't bos wou…
Geniets
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
564 In geen velden of wegen
Zijn velden of wegen te bekennen
In geen weiland
Is een paard aan het rennen
Geen bos
Waardoor je de bomen niet ziet
Maar toch maak ik
Dat ik ook van niets geniet…
Ontsluiting
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
959 Ze bliezen het stuk bos weg
alsof dat zomaar mocht
De bomen liggen nu in een rij
klaar om plank te worden
daar even om de bocht…
Lance weent uit bij Oprah
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
881 Heel zijn carrière, jaar-in-jaar-uit,
hing Lance-the-Boss aan de dopingspuit.
Hij mocht nu van Oprah
bij haar op de sofa
en toen was zijn mooie liedje uit.…
meisjes en hun mobieltjes
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
468 Het gladde monoliet vol vertier,
beschermt hen van kwaad en geklier;
een vieze geur, een boos oog,
een voertuig of dialoog.…
[ Een boom ontworteld ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Een boom ontworteld,
modder, een barst in de rots –
helder bronwater!…
Bosfluisteringen
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
23 Bij een open plek in het bos blijf ik even staan,
waar het weidse licht geduldig tussen de stammen danst.
Elke boom draagt hier een geheim van eeuwenoude rust,
een stille herinnering aan de eenvoudige stroom van het leven.
Wanneer ik straks weer terugkeer naar de drukke straten,
neem ik deze zachte echo ongemerkt met mij mee.…
LAATSTE WENS
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
715 hij zei: als ik niet meer ben
laat het iedereen
en niemand weten
al degenen die
ik wel of niet ken
vertel het geen mens
want ik was ook hen
nu en in de toekomst
en verleden vergeten
begraaf me in het bos
stilletjes – zand er over
zoals ook een daar gelegen
boomstam wordt verteerd
en overwoekerd met mos
dek me toe met afgevallen…
WEELDES HERDENKING
poëzie
4.0 met 6 stemmen
1.283 Ter stad gekeerd herdenk ik blij de weelden
Der donkre heide, breed en eindeloos,
Van 't hoge bos waar reeds de blaren geelden
En van de dreven die mijn dolen koos.…
Najaar II
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.135 De najaarsstilte ligt al over 't land,
Het bos vergoot zijn loof, als drop na drop
Van bloedend blad vervloot, wijl groene knop
Zich zwellend zette aan ronde takkenrand.…
Hexagoon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 tussen de blauwe basten van een winterbos
stonden we daar kopkluivend klinkt zo smeuïg
tegen de bleke berken blote billen
haar kerndier een scarabee
en ik een stinkzwam dippend doodshoofdaapje
nooit noemde ik haar liefje
en schampte niets dan het oppervlak
ik rustte mijn ballen en liet haar ruiken
dit ben ik
lekker spelen vond ze dat…
De regen voorbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
386 Ik voor mij
drink de stilte
van het bos in
en wandel die eeuwigheid
naar verderop
de tijd in.…
Over zee...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
385 Het is zaterdagmiddag geworden.
Laten doe ik wat ik laten kan.
Kijken doe ik om me heen.
Mensen lopen door onze winkelstraat.
Van daar, naar hier en verder.
Hier blijf ik waar ik ben,
totdat ook ik zin krijg,
om op weg te gaan.
Mijn geest reist me al vooruit.
Mijn lijf wil naar huis toe gaan.
Mijn ziel met schepen mee.
Wil veilig zwerven…
Zilverlicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
354 In het woud waar schaduwen zweven,
waar oude stammen adem halen,
Laat het zonlicht de kruinen leven
en kleurt de morgen met gouden stralen.
Een rivier kronkelt door het veld
en draagt het glanzen van de dag.
Langs de stenen worden verhalen verteld,
op een fluistertoon die blijven mag.
Vogels stijgen hoog in het blauw,
hun vleugels raken…
DUIZEND DODEN
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
487 voor de houtversnipperaar *
*dit beeld opgedaan in ons ‘Blauwe Bos’ van een paar jaar geleden schoot me weer te binnen na het lezen van het fraaie beeldende gedicht
‘Aan een boom in het Vondelpark’ van Vasalis.…
Even slapeloos
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
470 Aan die bekende geuren van ook het natte mos
het gras als de eerste stralen haar beschenen heeft,
dan denk ik weer aan oudere bossen en dat ene bos
waar bramen groeien en kamperfoelie en van alles leeft.
Waar reeën en egels en nog ringslangen wonen bij het pad
vele eksters leven, eekhoorntjes in de herfst nootjes rapen.…
EIGEN PLAATS
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
485 De eik staat eenzaam,
hoog en slank, in bladertooi,
op het heideveld:
beeld van een groene druipkaars,
trillend, luchtig, vrij levend.…
WEER THUIS
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
539 terug van waar ze was
de straat met een geur
van olie en benzine
de pizzeria en kebab
en uitlaatgassen
en kut alweer
de fiets gestolen
alles is weer zoals
het altijd was passend als
haar oude favoriete jas
hij loopt weer als vanouds
door het altijd eerlijke bos
hoort tussen het kloppen
van de ijverige specht
een overvliegende koekoek…
Bezeten stroom
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
130 Zij staat gekeerd naar de bezeten stroom!
De Amstel scheurt het trage, grijze lijf
der wakkere stad, waar blanke misten dwalen –
o bleek gerookte kade die haar ziel omvat!
Belinda staat! Een storm van zielsverdriet
licht flitst en brandt diep in haar slapen -nacht,
zij hoort het waanzin-janken henen gaan
in kille winden door haar dunne kleed…
Harm Heisa (1873-1956)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 Wantrouwig en alleen
met een deken om zich heen
liep en sliep hij overal
in een hooiberg of een stal
in het bos onder een boom
in de regen en de kou
gaven ze hem eten en kleren
dat hij niet bevriezen zou
bouwden hem een hut
gat in de grond met takken, plaggen
daar zat hij beschut
het had geen nut
Harm bleef buiten slapen.…
DE PRIJS
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 lopend langs de wei
waait de stank me tegemoet
welvaartsmaatschappij…
BOSWONING
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
506 Een zwaar, enigszins ingevallen dak
dekt het kleine huis van Olle Kapoen,
de wortelman, die woont tussen het groen
van lieve vlierstruik en oude, kromme tak.
Het kereltje is gesteld op zijn gemak,
maar moet somtijds wat groots heldhaftigs doen,
houdt zich daarbij vastberaden en koen;
daarna verloopt het leven ongestoord mak.
Deur en raamluiken…
Moordkuil. een buiten bijzondere
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
457 Wandelend in het Amsterdamse Bos
met man en hond, labrador Mika
lonkt het ontluikende groen
zoveel vrolijkheid in me op
lokt m'n manische kant te beschrijven, op te schrijven
ik pak mijn schrijfboekje van vriendin Inez gekregen
ik wil van mijn hart geen moordkuil meer maken
ik kan het wel uitschreeuwen van de schoonheid
dan val ik plotseling…
Wederzijdse liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 Nevelig herfstbos
Herbergt vele roodborstjes
Tjilpend in de kou
Het jaar loopt weer af
Ze kleuren tezamen rood
Op een grauw toneel
Wolkjes waterdamp
Gevormd door kleine bekjes
Cirkelen weeldig
Bladloos in de kou
Met zijn talrijke bomen
Woont het bos in hen...…
Zomer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Ik herinner mij die wandeling
in dat kleine stukje bos.
Jij wees me op dingen
die ik zelf nooit zou zien.
Ik leerde met jouw ogen kijken.
Ja, het was zomer
en ik herinner mij.
Door de geur
van kamperfoelie…
kwam die dag ineens voorbij.
Wat waren we gelukkig en blij.…