659 resultaten.
Alleen voor ons!
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 Laten we weer terug gaan
naar de warme haard
en liedje zingen over ons
Laten we terug gaan
naar onze warme kleren
van zelfbedrog
Kijk, we vinden ons geluk
weer terug
achter de dijken
We kleuren onze blauwe lucht weer in
We tekenen wat witte wolkjes
Het is weer genoegelijk en behaaglijk
Een beetje gif en aangename dromen
Wat…
kwelder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
598 het jeugdig sentiment
kende in mij geen twijfel
wanneer ik het zilt
van de kwelder waarnam
met geuren die als
honingdraden me lokten
naar de stamper van de kwelder
het vluchten was ik moe, het van
huis rennen, het kabaal
achterlatend bij hen die niet
misstonden om als afbeelding
op het leesplankje te kunnen staan
de dijk, prielen…
DE ONEINDIGE : HIJ/ZIJ DE ONBEGRENSDE LIEFDE!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
590 Maar goed mensen blijven oefeningen in 't goed
Go(e)dsdienstoefeningen op zondag in de kerken
zetten mijn inziens te weinig zoden aan de dijk!…
Noodweer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
488 Peter houdt zijn vingertje al bij ’t gat,
Vreest het land zal onderlopen,
Als de dijken het gaan begeven,
Wat een rampspoed zal dat geven.
Maar dan gaat de wind plots liggen,
Keert de rust weer in het land,
Ook houdt de regen ermee op,
Lijkt wel alsof er niets is aan de hand.…
Vals licht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
263 Een wolk voor de zon
ontneemt ons het licht
een onheilsprofeet
een witte proleet
Wat doet hij met ons
mooie prefortuynistische
en solidaire
tolerantiegedicht
van beurzen open
het dorp - dijken dicht
Wildie in z'n eentje
met twee punt drie miljoen
lafhartige nitwits
EU-xenofobe
homohaat misantrope
genobibicide
hollandbakt
boerzoektvrouw…
Zomer aan het Winschoterdiep
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.053 De golfjes knabbelen aan de houtbeschoeide dijken
in een loze poging het lage bouw- en weideland
aan beide zijden van het hoge waterlint te bereiken,
dat weliswaar droogt ligt, maar onder de waterstand.…
Erwtensoep
netgedicht
3.8 met 28 stemmen
6.165 Mijn moeder die je verder met geen stok het ijs op kreeg
kookte in het schaatsseizoen enorme pannen erwtensoep
en deelde deze uit vanaf de steiger voor ons zomerhuisje
de soep genoot een faam tot ver achter de dijken
men reed er graag een plas voor om of kluunde zich de bramen
een enkeling trotseerde een nat pak onder de brug
slechts éénmaal…
DANKBAAR ZIJN
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.680 Ik zie de groene appelboom
en het water achter de dijk
wat ben ik een bevoorrecht mens
als ik al die dingen zo bekijk.
Mijn eerste mooie rode step
waar ik mee mocht tot het eind van de straat
en stiekem een stukje verder ging
ach je weet wel hoe dat gaat.…
DE BLAUWE STAD (3)
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.291 of lintvormig langgerekt
als dijk aangelegd, reeds groen uitslaand.
Het geboortehuis is afgebroken, de straat
onherkenbaar, de volgende woonstee
in volle glorie met bedijking langs de tuin
die vroeger noorderlingen had en kersen.
Vanaf mei komt Koningingestuurd water
langzaam het meer vullen.…
helaas
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.087 Alziende leven in een stad die blind
Het voorjaar reeds vermoedt en ziet gelijk
Een slapend kind; slenteren door het grint
En zand van een in aanbouw zijnde wijk
Of door het centrum, samen met een vrind,
Half dromend uitrusten langs de dijk
En luisteren naar vogels, water, wind:
Dat alles schuift langzaam buiten bereik
En wij geraken enzaam…
helaas
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
910 Alziende leven in een stad die blind
Het voorjaar reeds vermoedt en ziet gelijk
Een slapend kind; slenteren door het grint
En zand van een in aanbouw zijnde wijk
Of door het centrum, samen met een vrind,
Half dromend uitrusten langs de dijk
En luisteren naar vogels, water, wind:
Dat alles schuift langzaam buiten bereik
En wij geraken enzaam…
uitvaart
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.161 maken die basalt beroeren
hoge bruggen bij een onbekende stad
zie ik hem staan, rivierzand om zijn voeten
tuurt hij oog in oog mij aan, is dit zijn land
en nodigt hij of wil hij tegenstromend mee ontvluchten
wat is besluiten als het roer wordt losgelaten
langzaam keer ik afwaarts stromend leg ik bij hem aan
we lopen door de waarden naar de dijk…
Watersnood
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
900 maar door
het stroomt het boert het sist het gorgelt
lispelt en treiter-plaagt de oren
het sopt en zuigt tot op het bot
in gangen hangen klamme jassen
bedompte geuren te verspeiden
niet te vermijden spruitjeslucht
nat Nederland drijft op het grondsop
graspollengroen op vette klei
doorspekt met kabels en riolen
bijeengehouden door de dijken…
hittegolf
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
836 smog drijft door augustus
het ozonalarm is een lijzige radiostem
de kemphaan van de wetstraat ijlt naar een azuren kust
hij werpt een opblaasdolfijn naar een schuimkop
fabriekspoorten knarsen dicht
de pens van de dokter suddert in Toscane
de wijnboer plukt haastig zijn ranken kaal
de Rijn bereikt haar laagste peil
een dijk scheurt in de…
Novemberstorm
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
896 Ik weet de dijken bewaakt
strijk en zet de wekker.
Mijn lijf doezelt in bed
droomt al eerste luwte.…
Nikki
netgedicht
4.0 met 30 stemmen
1.275 mijn idool woont in Rooi
een meiske met allure
langharig blond met
een dijk van een stem
over haar lijntje nog maar
te zwijgen;
"daor kunde ge eindeloos naor ture"
bij druilerig weer
in de kiosk op de markt
wordt zij door het volk toegejuicht
de burgervader,
zeer goed geluimd,
doet de loftrompet haast
eindeloos schetteren
waarna…
Eeuwige revolte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
954 het onbehagen
verdunt gedachten, verdringt
levensgeluk
lelijk decor in 't bestaan
dwars door het plezier heen
het onbehagen
schept 'n klimaat waarin een
vonk tot vuurzee leidt
opstand der Belgen begon
na een bezoek aan de opera
het onbehagen
waarvan de oorzaak doorgaans
in de taboesfeer
beukt hoog tegen de dijken
van natie's tolerantie…
dorp van mijn jeugd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 als de storm zonder waarschuwing aanwakkert
wolken angstig op hol slaan
schuim de dijken martelt
geluid weer fundamenteel wordt
schepen zwoegen tegen de stroom
kale bomen hun ware aard laten zien
onverwoestbaar sterk
de taal van een generatie
wars van betonrot
dan neemt de tijd mij mee
terug naar de kuil in de modder
moeizaam…
Een mooi sonnet
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
851 over ’t meisje op de fiets
of over iets dat je niet langer wil bewaren,
maar ’t kan ook gaan over een verre toekomst ooit
of over heldendaden die je wil vertonen,
maar denk dan maar: zoiets dat haalt de kranten nooit
en mogelijk wil je ook wel in vrede wonen,
want veel geschreeuw en weinig wol, dat is geweten,
dat zet geen zoden aan de dijk…
Eeuwigheid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
612 'k Stond
op, om niet voorgoed te verdwijnen
Vervolgens groet' ik jou in stilte
nauwelijks hoorbaar reso-
nerend
Fietste ik de lange dijk
dan was de wind tegen mij.…
Woonplaats
gedicht
3.5 met 8 stemmen
3.729 Wij planten
de dagen vol bomen en dromen van dijken
en duinen die als we er stranden nog lijken
op wat we bewaren. Wij sparen gedachten
en spannen steeds samen. Het noemen
van namen als vogel of wind overbodig
voor wie zal beamen dat alles wat nodig
is staat waar het hoort. Zoemen van
camera's blijft achterwege.…
Toch weer ...een sonnet.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
489 over ’t meisje op de fiets
of over iets dat je niet langer wil bewaren,
maar ’t kan ook gaan over een verre toekomst ooit
of over heldendaden die je wil vertonen,
maar denk dan maar: zoiets dat haalt de kranten nooit
en mogelijk wil je ook wel in vrede wonen,
want veel geschreeuw en weinig wol, dat is geweten,
dat zet geen zoden aan de dijk…
Thomas Paine
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
467 Ook zette je (bij)geloof aan de dijk.
Je begreep de nieuwe tijd: prachtig!
Je droom: iedereen van onderdrukking vrij;
een open en humane maatschappij
zonder Meester of Slaaf. Het nieuwe getij
dat de wereld overspoelde, ondersteunde jij.
In de States werd je weggestopt, verzwegen;
je bent opgeborgen in vergetelheid.…
In beweging
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
679 Als een wolf jankt de aarde
zeeën vol met tranen
dijken tonen geen weerstand
tegen kolkende waterstromen
er krioelt leven in de kern
kokhalzend spuwt er angst
als overbodig maagzuur
Atlas kan de kracht niet aan
legers dolen met de dood op zak
en duiken onaantastbaar op
het zicht oogt grijs en zwart
alleen klinkt er nog zwak gekrijs…
O Nederland!
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
595 O, Nederland,
Met je dijken, onbemand,
Je bossen waar korstloze mossen
de bodem opvreten, godvergeten.
O, Nederland,
Met je mannen als hoeren, vallend door de mand,
Je vrouwen verkleed als regenbogen, zonder mededogen,
Het straatbeeld bepalen, in drankzucht verdwalen.…
openlucht museum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
452 Wild en kolkend sloeg het water tegen de dijken.
De storm was niet ver af.
Door het intense zonlicht laag boven de horizon
tekenden zich dreigende figuren af.
De zon scheen met moeite door de wollen wolken.
Het landschap werd daardoor mooier dan ooit.
Tijdens de Herfst en de storm
is het schilderij van de natuur
elke seconde anders.…
Toch weer...een sonnet
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
661 over ’t meisje op de fiets
of over iets dat je niet langer wil bewaren,
maar ’t kan ook gaan over een verre toekomst ooit
of over heldendaden die je wil vertonen,
maar denk dan maar: zoiets dat haalt de kranten nooit
en mogelijk wil je ook wel in vrede wonen,
want veel geschreeuw en weinig wol, dat is geweten,
dat zet geen zoden aan de dijk…
Zwanenveer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
521 Sla je ogen op naar het hemelblauw
Open je hart als een bloem voor morgendauw
Langs dijken wegen en berenklauw
De schreeuw van moederpoes haar kittens miauw
Och glanzende zwanenveer van ons geslacht
Door Goddelijk ontfermen in het licht gebracht
Met tranen in ogen het verdriet in donkere nacht
Waait Gods adem binnen zonder praal of pracht…
Véné
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
622 In oudhollandse binnensteden- grachten
werd stuksgewijs de waar aan wal gebracht
verscheept in tonnen, winkelloos bewaard
bij hoogvlietkademuren op
de dijk
in nettorama opslagmagazijnen
verkraamt men 's anderendaags
de bruto mix
grossiert een kruidenier in grutterswaren
en sligroot een drogist tot jumbomarkt
een superdeal met…
ROUW EN VREUGDE
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
350 Om een kleine wei beschermt een groene dijk
van gekapte takken opkomend zaad
tegen elke aansluipende veelvraat:
haas en ree dubben even, nemen de wijk.
Voorjaarszucht verzamelt allerlei geuren,
blaast hen opgewekt met milde streling
over de grond van herdenken en treuren.…