Alle inzendingen over duin

957 resultaten.

Sorteren op:

Toen jij me vond

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 946
we lachten blauwe wangenwolkjes dicht bij de zee vielen in armen van zandgegolfde duinen langs groetende halmen en de wind om ons heen we bekleedden de liefde met zonzomerse zoenen onwetend van de woorden die het tij heel zachtjes schreef met een mondvol sterren bewoog jij je schaduw toen ik langs de stilte van dromen gleed…

Tij

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 729
Het stuivende zand vooruit de schitteringen in het water de schelpen op de pier en in de rug duwt dertig jaar Er was een ander strand en later lag in het verschiet twee blonde kinderen, een hond een kar, getrokken door een vrouw het duin op naar de top en naar beneden door het mulle zand de zilte zeelucht als afrodisiacum latent aanwezig…

ogen diepten vergezichten

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 526
ik zag je lopen in de duinen wandelen op strand ogen diepten vergezichten je vingers lagen in mijn hand we raapten schelpen langs de vloedlijn golven zongen een verlopen lied je hoefde me niets meer te zeggen keek intens verliefd we zijn naar huis gelopen vlinders wolkten met ons mee we hebben van elkaar genoten…

Meditatie aan zee

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 622
Aan zee in luwte van de duinen raak ik in vervoering door 't ruisen der branding, tijdloze dans der golven in ritme van de zee en het oneindige zicht. Ik stel mij open, ga op in 't geheel van blauw en wit en als de zon in zee verzinkt in vele tinten oranje-licht.…
Custor15 september 2008Lees meer >

Najaarswandeling

poëzie
3.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.977
Er was een woord in de wind, bij `t gaan over de duinen – wij hadden `t gezwegen – `t woei kil elk bloeiend leven aan, `t was allerwegen. En wij gingen als blinden en waren doof, gingen als doven en waren blind, en de dood van de zomer was in het loof en ging ons voorbij in de wind.…

Jouw warme hand

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 448
spaarzaam fonkelt zijn de regenfonteinen op het raam dit ogenblik is slechts mijn leven nu jouw hand zich droomt in de warmte van mijn kruis op het ritme van je adem met op de achtergrond mijn eigen ruis maar nu ik jouw je dromen laat spelen wens ik mij op het strand, waar de zee mij kaatst tegen het langzame sterven van de duinen…
elze11 februari 2009Lees meer >

bestemming

netgedicht
4.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 697
nergens in de wijde omtrek kwam ik stilte tegen toen zag ik jou en raapte je op, wist niets van je vluchtige reis of de wereld waaruit je werd geboren ik kende zelfs je naam niet zag enkel buien en het draaien van de duinen innerlijk ontwricht, met bleek gelaat een tiental vogels vloog op uit de wind tot dicht bij het water, hees…

De kust.

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 580
De kust omsloten door duinen een rustpunt in mijn bestaan als ik kijk naar de meeuwen die vliegen boven de golven. Hier liep ik ook als kind zo gelukkig en tevreden waar zijn al die dromen in de tijd verloren gegaan.…

Met elke golf

netgedicht
4.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.243
Ik wandel langs het leven heen verzacht van aard, maar nooit verlost van het verleden, want hoe bemost een steen ook is, het blijft een steen zo staat het hier in mij geschreven met ouder worden zelfs gegrift de duinen, zand, de zee, de drift die overging, in overleven in vasthouden aan wie jij was voor mij dan toch, en aan de sporen die…

binnenland

netgedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 769
ik ben de dwaas achter muren van de wereld en durf amper op te kijken naar de reiziger die zich vonkloos, onherkenbaar spiegelt aan mij voor het oor van herkomst verwant met het stilste raadsel, ter verklaring van mijn uit het lijf getrokken ziel ontsluit duizend ogen verhelder water met zonlicht draai heuvels om of de duinen…

Strand kiest de zee

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 572
en gevoelens wanneer men sloft in mulheid op het meest onjuiste moment als voetstappen uit elkaar gaan armen niet weten van omhelzen zand in ogen waait zout van aanstormende tranen vermengen zich met de woeste zee die geen toegang geeft tot wegebben verdwijnt de kim in een waas tegenpolen ooit als één samen moeizaam dolen tegen duinen…

TEER MAAR DAPPER

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 593
Papaver bloeit op ruw terrein Langs spoorbanen en duinen Ook vind je haar in tuinen Breekbaar als porselein Haar rode vlaggetjes, ragfijn Willen steeds rondbazuinen De oorlog kost fortuinen Kleurt velden karmozijn Hier spreekt een pronte pionier Staand op verstoorde gronden Schenkt ze aan honingbijen vocht Pluk je die kleine krijgsbanier…

Aan de wandel

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 539
de hand in eigen boezem mijn waterbeemd aan brede stranden gelegd naar het vasteland gedraaid westenwind met tussenpozen, zeearmen mijn duinen met boombestand groene bossen bijnamen, vloed, waterkant noordkust, afkalvend heden bruine kiekendief oostplaat, nest van gebeden pleisterplaats voor helden tussen eb en eiland ligt uitgestrekt…
Iniduo4 februari 2015Lees meer >

Zandkorrels

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
Ik had willen zeggen, kijk naar de zee de duinen, de wolken hoe die drijven. Maar ik zag zijn gepeins en liet hem. Plots zei hij: volgens mij staat in de bijbel dat er zoveel mensen zijn als zandkorrels, zou dat waar zijn? Kan toch bijna niet? Om zulk soort dingen, kan ik hem zo zo..hoe heet dat.. zo liefhebben.…

Paris / Charlie 7 – 1 – 15

gedicht
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.029
Na al het nieuws haal ik de heilige boeken uit de kast en schud daar de leeswijzers en de vrome praatjes uit Van deze zuiverheid nastrevende stof kneed ik een sneeuwbal – haren en kruimels geen probleem – en steek daar een vulpen in tot de sneeuwbal zwart kleurt Dan zet ik het machteloos mooie ‘vogels in bos en duin’ op schenk jou een…
K. Michel26 augustus 2026Lees meer >

Zo simpel

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 536
Deze maand mei ben ik blij want de kou is voorbij de lekkere lange zomer nabij weer warm, zonnig en zwoel de merel zingt vol gevoel bij mijn schuine raam 's nachts klein kikkergeluid uit 't minuscuul vijvertje de was buiten aan lijnen de zon die in de middag binnen komt schijnen het lokken van tuin en van duin het groen nog steeds pril…

In rood gedood

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 491
je hebt de zee zien komen steeds meer water tussen duin en de verte van je dromen ze bloeide tot schuimwitte bloemen die in lange rijen omsloegen met donderend geluid zon weerkaatste op ontelbare botten die de vloedlijn markeerden als het vroegere kruiend ijs bizar beschreef zo dood het sterven der mensen in een niets ontziende…
wil melker10 januari 2020Lees meer >

Dus blijven hopen op verlichting

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 530
De aanraking is voorbij De geur van de huid verdwenen De lieve spontane omhelzingen Die zijn Overleden en begraven Dood als een pier De natuur doet Daar nog een schepje bovenop Dagen laat zij sneeuw vallen De koude oosterwind laat Duinen ontstaan Doodse witte sneeuwduinen Die verder en verder ophopen Dan komt de dooi Doodse dooie…

Je overschaduwde

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 505
je overschaduwde het blond waarin zon en wind hun zomers speelden in de krullen van onze haren en het wit van golven het blonde open waar wij vroeger zo vaak hadden gelopen werd parkeren in beton duinen verdwenen voor recreatie rondom de vette baklucht van patat en snelle hap maakte het strand nog viezer dan ooit gedacht…
wil melker7 februari 2022Lees meer >

Thuiskomen op Schiermonnikoog

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 563
Schelpenpaadjes kronkelen achter de duinen, de branding groet met geruststellend geruis, verderop zingen vriendelijk de bomen, alles komt terug, ik ben weer thuis.…

Avond aan zee

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 486
In het zicht van golvend water gefilterd door lage wolken zie ik de eindeloze branding als een schuimkraag van een groot glas goed getapt bier Een lichte bries aait langs mijn blozende wangen terwijl het taaie helmgras op de duinen achter mij me lauw nawuift tot later Dan sluipt langzaam de dag de zee in met de ondergaande zon de donkerte…

Alles komt in beweging

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 533
Uitgestrekt, mistig en nog stil leunt de stad tegen de duinen uitkijkend op het natte, groene achterland ontdoet ze zich van haar nachtelijk vocht. Slechts een vale bleke zon komt op het mag nog geen dag heten gedempt licht verdringt de grijze schemer en doet de nacht vergeten.…

zij de duinen en de zee - ik de zon en de wind

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.050
nu met elke gouden zon weer haar borsten komen onder mijn strelende hand ademtocht vol fijn zand alles bestrooiend met de liefde van nieuw leven haar zachte haar op trillende hellingen zichtbaar onder mijn ijle lichaam luid haar bonzend hart hoorbaar over mijn hijgende longen strelen haar vochtige tongen als de zon rood wordt strekt zij haar…
rob flipse13 oktober 2006Lees meer >

Indische Duinen, Hollandse Palmen

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 507
Fantoompijn A.F.Th. van der Heijden Anthony Musaba Kenneth Taylor Ki-Jána Hoever Melayro Bogarde Tonio De tandeloze tijd Op verloren grond Waait Connie Palmen In een zomerjurk Van Oek de Jong Ian Maatsen Lutsharel Geertruida Brian Brobbey Jurgen Ekkelenkamp Neráysho Kasanwírjo Quinten Timber Myron Boadú Lutovit Reis…
JPA5 november 2021Lees meer >

Gedachte aan zee, strand en duinen

netgedicht
5.0 met 40 stemmen aantal keer bekeken 1.861
Witte vlinders incognito dansen graag in de wind ook vermomd op een oude fiets wij rijden in gedachten terug naar een moeiteloos voortbewegen op meer dan luchtledige banden in ons nog onbevreesd bestaan naar huis was samen verder terwijl de krekels tjirpten, gelukkig zijn kostte geen moeite bij een maagdelijk witte maan de eerste…
Rob van Tol14 januari 2024Lees meer >

Gedachten aan zee, strand en duinen

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 803
Witte vlinders incognito dansen graag in de wind ook vermomd op een oude fiets wij rijden in gedachten terug naar een moeiteloos voortbewegen op meer dan luchtledige banden in ons nog onbevreesd bestaan naar huis was samen verder terwijl de krekels tjirpten, gelukkig zijn kostte geen moeite bij een maagdelijk witte maan de eerste…
Rob van Tol6 augustus 2025Lees meer >

Texel

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 950
Texel met je mooie brede stranden je geeft me een lekker leeg gevoel ik loop hier nu met koude handen eindelijk weer eens zonder doel Wind waait wilde golven in het water stuivend zand kruipt in mijn oren ik denk aan nu en niet aan later alleen de zeewind wil ik horen Duinen, strand en zilte moddergrond de Muy, de Slufter, de grijze wadden…
Gerardo12 juni 2005Lees meer >

Leegte

hartenkreet
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.240
Aan de rand van de duinen, voorbij het eeuwige water, keten ik mijn handen aan de horizon, verbonden met een uitgeputte achtergrond. Het zand blijft aan mijn tranen kleven, ik wil de afstand niet weten tussen de leegte en het leven. Hoog in de lucht, blijft een laatste meeuw om een gouden wolk smeken.…

In germaans profiel

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 796
germaans profiel jij was het waar de keizer toen voor viel en troepen stuurde uit omringde muren je romeinde in de macht van glans was exotisch zijn commotie gaf jou alle kans maar in decadentie verloor hij zijn pretentie jou te evenaren was teveel je blonde haren roken naar de zee waren woester dan zijn mannen zij hokten in de duinse…
wil melker26 oktober 2007Lees meer >

Firnament

netgedicht
4.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.053
We struinen door de duinen en ruines van vroege eeuwen. Welp mijzelf tot de leeuwen en strijk door de manen. Zacht verlaten ze stralend, tranend, het firnament waar geen feeksen zich onthouden tot zuiver ongetemd de zeven hemelenkoren zuiver zingen. Tot we bijna blijven kleven - heel even- aan de honing van grote beer.…