953 resultaten.
Overstijgen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
441 Onsterfelijke zwaan vlottend in waan
verlaten te drijven met vol gemoed
over het meer, drager van onbestemde bijmaan.
Zonder gezel in het kielzog, het hart beroet
in eenzaam avondschijnsel: alles doorstaan.
Neen! Bedankt.
Ik loochen uw bestaan.…
Veeg voorteken
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
610 Zij kleuren mijn gemoed zo donkerbruin.
Vergroeide gnomen sluipen richting deur
en kraken mijn verweerde onderkomen.
Och God, vanwaar toch deze willekeur
die mij langzaam de adem heeft benomen.
De wortels leeggezogen, de terreur
de vraatzucht. Lag dan alles in het omen?…
Vrijheid, wie heeft niet aan u gedroomd?
poëzie
4.0 met 2 stemmen
954 Heet als zonnegloed,
Bruist door zijn gemoed,
Vrijheid, uw geliefde vlammenvloed!
Doch de mens ontwaakt, hij blikt... en zucht.
Ziet hij daar niet sterkten rijzen in de lucht,
Dreigend als bevrachte donderwolken?…
Een verhaal dat kraait
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 Hoe vluchtig de dag ook strijkt
langs pauzes die met bevroren snaren
mijn vingers tillen naar de waardigheid
die mij dreigend verlaat,
hevel ik mijn gemoed in de zakken
waarin ik mijn handen draag, leeg is
het water van reflectie waar voorheen
de wolken breiden en het avontuur begon
ergens is het schattig, een verhaal dat kraait,
een…
Straat van Laan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
484 In de gemoedelijke Laanstraat.
De straat van burgemeester Laan.
Hier drink ik mijn dagelijkse koffie.
In de Boekerij zoek ik geen boeken.
Hier vind ik boeken die ik niet ken.
Hier, in het mooie Stichtse land.
In het land waar ik geboren ben.…
Haar geluid vanuit de horizon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
528 Met een omvangrijk wolkendek vanuit de horizon
is het laatste lichtpuntje als een schitterende ster
te voelen door een tinteling van dat sprankje hoop
dat voor ons gemoedelijk leven heeft aangeduid.…
Onzekerheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 De plannen, het plannen en
het vooral jezelf kennen;
zijn geen garantie voor een
rustig gemoed. Van juist diegenen
die niet kunnen wennen,
aan dat je vaak moet leven zoals
het leven het zelf doet.
Morgen kan zijn getrouwd.
Overmorgen kan worden gerouwd
over al die gebeurtenissen die
na de vreugde niet meer zullen
leven.…
Mamma
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Welke stoel geeft plaats aan jouw gevoel
Welke ster, of welke bloem
Welk artikel, welke vraag
Ik geef je nog een week
Vanaf vandaag
Domme, domme zomer
Herfst is meer nu mijn gemoed
Je zit nu eenmaal in mijn bloed
Voor Eeuwig en daar ver voorbij
Je leek soms wel een kind van mij
Mamma!…
Ter lering ende vermaak?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
401 warmte waar
verlangen op ontdooit,
spelend plooit een
naam tussen je borsten
gedrapeerd door je
wilde haar, beproefd
in vlees en bloed,
ik door de krachtigste
tintelingen ben gevoed,
loop op de wateren van
temperament op dit
late uur of in zeven
sloten tegelijk, waarvan
emoties blijven stromen,
verwachting komt uit
gemoed…
Gulden mêlee
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
472 Ver na de allerlaatste kleine uurtjes
Heerst doodse stilte in engelenbak
Gespeend van hemelrijk en merelzang
Nog voor het vroegste krieken van de dag
Nog voor de allereerste zonnestralen
Reik ik hals uit naar goud der dageraad
En doe ik kond in 't uur der morgenstond
Van 't rijk der chaos die mij zal belagen
En mijn gemoed zal kwellen…
Bagage
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
407 De rit naar de bestemming verloopt goed,
soms is er een kuil of een doodsgezicht,
een versperring met onheilspellend bericht;
tot nu toe vreet er niets aan mijn gemoed.
Een borstel en kam rusten op de vloer
vlakbij de koffer, die mij al zo lang kent
en zelfs wat ruimte laat voor een stukje kant.…
simple comme bonjour
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
186 nee, we zakken thans niet in ons gemoed
dat doet geen recht aan de gaven
die ik doorlopend in eenvoud ontmoet,
zou ze graag met je delen, ons er aan laven
.
zie, ontvang mijn klavertje vier
of een beeldige lelie, hier vrij te plukken
in ons klein doch minzaam vertier
moet saamhorigheid toch wel lukken…
Het dichten
poëzie
3.3 met 31 stemmen
4.002 Dichten is: uit vol gemoed
Storten zijn gedachtenvloed,
Als een brede waterval,
In zoetvloeiend woordgeschal.
Moest ik zoeken naar een woord-
'k Zou niet dichten, zooals 't hoort;
Moest ik denken bij mijn lied-
'k Vond mijn inspiratie niet.…
Levensmoe
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
1.545 Moedeloos buigt het grijze hoofd
zich over de gevouwen handen
ogen weerkaatsen avondgloed
leven drukt zwaar op het gemoed
de tijd heeft hem zijn kracht geroofd
De mond trekt een droevige lach
als gedachten naar zijn Magda gaan
die lang geleden al haar ogen sloot
hem voorging in een oneindige dood
de vreugde meenam uit zijn oude dag
De…
En zoveel schande werd in liefdes naam...
poëzie
3.2 met 22 stemmen
3.694 En zoveel schande werd in liefdes naam
Met rein gelaat, gemeen gemoed bedreven,
Dat ik mij vaak genoeg voor liefde schaam
En walging mij belet om voort te leven.
Een felle blos, een bloedgolf stijgt naar 't hoofd,
Het wordt mij beurtlings rood en zwart voor ogen.…
mijn geliefde
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.313 de voorlaatste bladzij,
papier met gebruinde vlekken
kleeft ook nu
aan mijn hand
ik las het duizendmaal
op een rij
noch mijn gemoed
noch mijn vinger
willen verder trekken
ik bezweer het einde
ontken een mogelijk afscheid
berust liever in het
onvolledig zijnde
wil mijn verbeelde geliefde
bewaren
eer zij mogelijk
naar de stilte…
Harry van het Park
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
978 Om gesproken woorden
over liefde
Stromend bloed
een tastbaar bestaan
Zwaar je gemoed
Hoe licht een vlinder
Jij Harry Conninck van 't park
Ik sta voor je en ik zeg
Voor een ieder die
kan zeggen,
zoenen, zoeken, vinden
Ik wou dat ik een zuil had
Aan de aarde vastgeklonken
Ik zag je knipoog, licht de vlinder
En rook de seringen…
De Laatste Reis (Afscheid van een Reiziger)
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
3.024 Ooh edele zeeën,
door schone rivieren gevoed
Ooh waarde aarde,
toon mij uw gemoed.
Mijn leven geleefd,
mijn paden bewandeld.
Ontberingen doorstaan, beproevingen beproefd
Ik heb veel gezien en nog meer mensen ontmoet
Ik ben er klaar voor dus wees niet bedroefd.…
Adonis
gedicht
3.5 met 14 stemmen
7.493 Leg, het gemoed bedroefd maar opgewekt de geest,
die, zeg maar vijfendertig, jaren af -
al krijg je niet meer wie je hebben wilt,
de onderwereld van je huwelijk heb je nog.
-------------------------------
uit: 'In handen', 1997.…
angstvallig
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
1.598 ben
soms schuilt echtheid in zorgeloosheid
bewust verdrongen, fantaseer ik de angstvallige liefde
het verlangen naar een periode die als een spiegel fungeert
liefde weerspiegelt die aan elkaar geregen bleek te zijn
reeds haperde dit eenzame hart dat werd misbruikt
ik dacht dat ik je verstond,niets is minder waar
ik tref mezelf in mijn gemoed…
Vloedlijn
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
514 dood die me najaagt
waarmee ik strijd, die ik
aanklaag en zal verliezen,
me in de nek ademt, oceanen
stuwt en albatrossen draagt,
houdt z’n geheim verborgen,
verbond met wind en water
wordt betaald als hij op de
aarde beukt, breekt alleen
in branding op rafelig land
wijkt terug met schuim op
kaken, berusting in het zand
als warm gemoed…
HUGO CLAUS
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
720 Zet de sluisdeuren open
naar mijn gemoed
het samenspel is begonnen
beleven we het firmament
zeven maanden lang
is de strijd weergegeven
overal kwam ik mijzelf tegen
soms midden in een gesprek
lang was het eigenlijk niet
als met blote voeten op een koude vloer
ging ik afgedroogd verder
heerlijk fris en opgeladem
daar eindelijk te zijn…
NAAR DE NATUUR
gedicht
2.6 met 12 stemmen
6.824 Ik ben gelijk een smidse verontrust,
Mijn hartslag hamert en mijn aandacht boort;
Mijn ogen zijn vol weerschijn en vol gloed,
Mijn liefde arbeidt in een zuil van vuur,
En langzaam uit mijn hunkerend gemoed
Onthult uw beeltnis zich naar de natuur.…
Volmaakte stilte
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
720 schemer
praat ik zachtjes zittend
op jouw graf, 'k heb veel te lang
in angst geleefd
maar toch ben je altijd
voelbaar roepend en vragend aanwezig,
maar er is iets, iets ongrijpbaars
met vergezichten - zo ver
dat dwars door het heden
breekt, daarom probeer
ik te ontsnappen aan de
werkelijkheid die als een steen
telkens mijn gemoed…
De maat van herinneringen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
593 Verzuurde woorden stijgen
uit hun duistere graven
die zich aan het gemoed
van de ochtenden laven.…
Kerkgangers na Pasen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
595 De kracht van overwonnen dood
doet Zijn nabijheid stralen,
het leven ademhalen
op wegen van geloof en hoop,
ze rijden in de wereld
met opgewekt gemoed
de warme gloed van Pinksteren
vol overtuiging tegemoet.…
Het innerlijk landschap
netgedicht
4.5 met 34 stemmen
1.538 landschap
doorwoelt het innerlijk, de zachte gronden
voorzichtig strelend, ongeduldig klauwend
op zoek, op zoek naar verborgen schatten
waar hun schakels langs wel duizend wegen
aan het bereikbare van ons verlangen stonden
klinken vertrouwde melodieën uit de diepte,
de kloppende kadans van ons wijze hart
met een krachtig gewetensvol gemoed…
FRANKRIJKS OMMEKEER
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
7 De koningsgezinden van hoge stand
staan vol wild gemoed voor de kalme baren.
Vredige nachtwind wil zich verklaren
als rustgever bij de bange zeekant.
In het omringende duister loeren
verborgen vijanden van het vorstenhuis
om die adel naar het schavot te voeren!…
sterk zijn
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
431 een bioscoop met de kleintjes
gaan stappen met je vrienden
feestjes om van te dromen
ze mogen nu even niet
de frustratie van de afsluiting
de hulpeloze machteloosheid
van willen maar niet kunnen
het knaagt ons de verwachting
het verdriet boost het gemoed
dat niet wil of kan begrijpen
dat een onzichtbare vijand
ons in beperking ketenen…
December vertraagt mijn gang bestemder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
876 December
geeft aan zijn einde wat gezelligheid;
en ontsluit een nieuw begin in
gemoedelijkheid.…