8233 resultaten.
Uit de hel
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
413 vlammen en vuur
het rookt en ruikt
uit de hel naar
ontploffend kruid
maar jij lacht
zwaait de deur van
het oude jaar dicht
zodat het verstikkend
geknal verdwijnt en de
nieuwe wereld verschijnt
de oude gewaden
zijn afgedaan in het
eerste licht van nieuwjaar
dat met schone lei en lucht
de overgang draagbaar maakt
wij zijn begonnen…
SCHOUWSPEL VAN DE NACHT
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.475 Aan de hemel hangt een schilderij
geschilderd zonder streken van penselen,
ik wil dat je er even naar kijkt
om het samen met mij te delen.
Dan zie je daar hoog in de lucht
een schouwspel, oneindig mooi
de sterren en de maan
in een schitterende, nachtelijke tooi.…
Paradijselijke bogen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
472 gewichtloos
tussen waken
en slapen
wist jouw lach
nog net even
de hemel te raken
krulden
je lippen in
paradijselijke
bogen die
sensueel iets
fijntjes beloofden
oogwimpers
trilden op de
slag van je hart
konen kleurden
jouw jeugdige teint
lichtroze zacht
ik kende de
vele dimensies
die wij moesten
gaan maar jij had
dat…
Bezegeling
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.360 en dan
neemt de melkweg
alles over
draaiend zweven
rond de kruin
kometen spatten
uit elkaar
adembenemend
dooft het ondervuur
schokt en smeult het
nogmaals na…
Dromen (senryu)
hartenkreet
2.7 met 12 stemmen
1.103 De kersenbloesems
in hemelse boomgaarden
die nooit grond raken.…
MAANLICHT
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.964 Het maanlicht vult de zuivre heemlen
Met glanzende geheimenis,
De luisterblauwe verten weemlen
Van Die alom en nergens is.
Alleen de grote zonnen hangen
Als feller kaarsen in die schijn:
De ziel herdenkt haar lang verlangen
In niets-verlangend zalig zijn:
Alsof van achter diepe slippen
Haar dolend tasten eindlijk vond
Met hare…
Lucht
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.586 Er is nog meer, dat ik ontdek:
de eerst zo blauwe hemel is bewolkt.
Er is een babylucht, die ik ontwaar.
Ik wijs m'n vrouw op één oranje plek.
Ze zegt: 'Die wolk is van een prins'lijk paar.'…
Kosmografie
poëzie
4.5 met 10 stemmen
5.721 Wie 's avonds bewonderend opwaarts kijkt,
Als de hemel met talloze sterrekens prijkt,
Die blikk'ren en flikk'ren
Als lichtende ogen,
En, zacht hem onttrekkend
Aan 't werelds gewoel,
Tot eerbied hem stemmen,
Tot ernstig geloven
Aan liefde, aan schoonheid, aan hoger gevoel...…
God danken
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
3.209 Was ik een zwaluw,
zou ik hoog in de blauwe lucht
God danken dat er een hemel was.
Was ik een zwaluw,
...…
Paars
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
582 de hemel was paars
niet de kleur die ik zag
het was voelen
hoorde geen stemmen
kon ook niet spreken
verstond geluidloos bedoelen
geen lopen maar zijn
waar ik me dacht
of werd verwacht
deelde zonder
verlies van identiteit
was overal tegelijk
niet alleen
met zo veel om me heen
waar ik bij hoorde
waarom dat paars
mijn geluk…
VERZONKEN DRUKTE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Wijde rust beheerst
de ijlblauwe avondlucht
met witte strepen,
waar wegen van vliegtuigen
elkaar luid brullend kruisten.…
Een zondag in Dordt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
566 Terwijl meeuwen bij elkaar kruipen, loop ik
in gedachten en zie de hemel breken.
Banen van licht drijven door de wind
gedragen naar de slapende stad.
Deze middag ligt zij als laat middeleeuws
donker en kil voor mijn voeten.
Straten en stegen zijn nagenoeg leeg.
Een duif rust uit op het bronzen hoofd
van Stadhouder Johan de Witt.…
Alchemie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
545 gebruiken
met pigment en kleur uit de
boekenrij vol alchemie van
nader vast te stellen tijden
vaak waart hier de wereld
van hiernaast nog rond met
verbaasde ogen zonder mond
zij golven hun voelbare
muziek met info door mimiek
ik schep geen kunst
maar balanceer in
liefdevol creëren op de
grenzen van volmaakt als
ik aan een stukje hemel…
Januari (rondeel)
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
625 Hoe somber zijn die korte januaridagen
met een hemel van eentonig grijs
geef ons liever sneeuwvelden en ijs
dan al die rukwinden en regenvlagen
die ons brengen griep en winterplagen
terwijl wij dromen van ’n zonneparadijs -
hoe somber zijn die korte januaridagen
met een hemel van eentonig grijs
Ons humeur krijgt ‘t zwaar te dragen
daarvan…
Café Onze Hemel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
669 Wij keren weer naar Onze Hemel,
niet gevestigd boven, maar mét
'n schenkvergunning hiér - Godlof!…
firmament geen nieuwe sterren
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
664 je draait je om
ik om je heen en
vang de lach van maan
voor jou de zon alleen
je ogen lezen
onbegrip kijken door
mijn transparante ik
in ongekende verten
je lach brak af
ik zag dat jij
een ander nu je
warme aandacht gaf
ik firmament geen
nieuwe sterren in
het zicht en dwaal donker
rond zonder jouw licht…
Weggedoken in de schaduw
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
675 Ween ik om liefde
die niet is
weggedoken in de
schaduw
van
mijn
smart
zal ik de hemel
niet
najagen
want
die
is in mij
nergens anders zoek
ik
hem
daarom
loop
ik hem nooit mis
maar
jou
wel
Het schilderij is een eigen…
Regenboog
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
844 De hemel krijgt een lach op zijn gezicht,
terwijl het wonder van het licht zich toont,
en ons dan onvoorwaardelijk beloont,
indien het water samensmelt met licht.
De hemel opent wagenwijd zijn deuren,
indien de regen bijna is verdwenen,
en zonlicht ten tonele is verschenen,
een prachtig scala goddelijke kleuren.…
Woestijnwoorden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
2.090 Onverstoorbaar blijft
de volle maan zwijgen
boven hologige gedaantes
die zich naast ons neerleggen
we wisselen nog wat woestijnwoorden
en graven ons een kuil
naar de hemel.…
Zonder stigma
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
483 ik aanschouwde
verlichte geesten
in devote kleuren
gevangen door
het zachte lood
handen open
zonder stigma
alleen hij
bekende wonden
en zijn dood
zon tekende
door cirkelgang
de heiligen naar
rang en stand in
religieus verband
ik heb die hemel
snel bekeken
zij overkoepelt de
gebreken waarmee
wij dagelijks leven…
de rode spiegel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
734 achteloos alwetend
zijn ogen grijs nietsziend
stapt hij door de spiegel heen
het blinde kind van licht
maar juist in zijn gesloten blik
ligt wat wij niet weten
als spookstad uitgestorven stil
die ruimten van herinnering
langs het bevroren dromensnoer
wordt nu de nacht zacht afgeteld…
maankreten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
839 enkele dagen per maand
straalt haar lach op de aarde
waar in gebekte heuveltjes
het spoor te lezen valt
van de opkomst van het tij
en dan monkelt ze nog na
bleke pretlichtjes rondom rond
de sikkel harer bestaan
voor hoe lang ook
ze nog kan heersen
in haar hemel onbetwist
is er nooit sprake van
verrijzenis of teloorgang
ze bedrijft…
Verloren jaren
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
2.965 Jou had aan het einde niet verwacht
Oma misschien, of tante Mien uit Schagen
weet je nog wel, dat mens had dertien blagen
en die verschaalde paardenhinniklach
waarmee ze als een harp zou schallen dat
het Godvertyfus tijd werd Jezus Mina
dat ik mijn smoelwerk eens kwam laten zien ja
en hoe ze dan ontroerd zou laten vallen
terwijl ze vol met…
Meiklokje II: ondergang & verrijzenis
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
631 mee
Hij verstond mijn zwijgen niet
Aan de wortels van mijn boom klinkt
nu het druppelen van lentenectar
als apotheose van een zwaarwichtige symfonie
enkel en alleen gemaakt
voor mijn linkerhand
Hiermee drijf jaag en hamer ik
mijn gastheer terug de wind in
en blijf als gelukzalig bolletje wol achter
bij mijn stil geliefde kerselaar
de hemel…
Aarde, over-oude
poëzie
4.0 met 14 stemmen
2.439 Doch, zal de allene hemel mij bekijken:
de holle spiegel van zijn glanzend oog
en kan úw wijde beeltenis ontwijken
die de einder eindloos naar zijn curve boog.
Ik kan niet openen, ik kan niet luiken
het wètend zien van mijn gekeerd gezicht:
't uitspansel wordt het dal waar mensen duiken
en elke ster een aarzlend mensen-licht.…
Tussen hemel en aarde
netgedicht
2.7 met 27 stemmen
4.224 Als je openstaat voor het spirituele aspect
van ons aardse bestaan
kun je het effect
ervan misschien moeilijk aan.
Maar besef dan dat je op een hoogte zit
die jij als een enkeling bezit…
Laat de deuren van je ziel wijd open staan
en vlieg zo hoog als je gedachten gaan.
Gewoon achter de vogels aan……
De aarde
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
1.096 Vanuit de sterren aan de hemel
Zie ik een mierenstelselgewemel
Hoe kunnen zwemel zwemel zwemel
Al die mensen de aarde vrede geven
De vraag rijst uit mijn bolle hoofd
Invullen heeft mij gans verdoofd
Ik zou het alles anders willen vullen
Maar mensen lullen lullen lullen
Dus denk ik zonder ernstige twijfel
De hemel heeft zijn eigen ijver…
Droomvlucht
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
1.425 In een droomvlucht
door het ijle
opgetild door
de thermiek
over bergen,
groene weiden,
zwevend bij
vogelperspectief
hoog boven lonkt
onontdekte hemel
diep onder
ligt bekend terrein
heel even op
het midden glijden
tussen God
en het leven lief…
kracht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
599 hier besta ik alleen
tussen verre groene einders
geplant in felpaarse golven
van de geurige heidevlakte
niets dan zoemende bijen
roepen van hoge leeuweriken
fluisteren van de wind
in dorre ritselende struiken
onder mijn wijde hemel
duizend eeuwen geleden
speelden stormen en zand
een spel met de vormen
van dit weidse landschap
in de…
Zalig uiteinde
snelsonnet
3.7 met 26 stemmen
2.050 Sint Petrus trok bedachtzaam aan zijn baard
En sprak, toen aan de poort was aangebeld
En hem de laatste paus trots had gemeld
Dat hij op aarde zalig was verklaard:
“Tja, als ze dat beneden al geloven
Dan kan ik u niet weigeren hier boven.”…