1341 resultaten.
anti-grijs
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.041 regenboog in wisselende stemming
verdriet vervuld van zwarte dood
gele haat gepaard met rode liefde
het koele blauw in lelieblank
veelkleurig bestraalt de hartstocht
oudroze harten in contrast
gegroende jaloezie ontstijgt
de donkerbruine aarde
richting witte wolkenzee
dan maak jij kleur in mijn bestaan
als je vale bleekheid opschudt…
Nietszeggend
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
1.656 Jij wou sterren plukken, tegen
beter weten in... manestralen
op laag water zoeken,
sidderen in koele nachten,
communiceren in gedichten,
hopen op betere tijden.
------------------------------------------
Naamdicht voor Jos Strijbosch…
het witte water
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
607 als zwarte vogels niet
uit wolken zouden vallen
of uit bomen zelfs
als ze niet
laag over de aarde
zouden gaan vliegen
of zich te pletter zouden storten soms
dan zou ik naast je blijven
in de ontharde tijd
maar nu moet ik gaan
waar niemand me kan volgen
intens alleen
maar niet verlaten
in dit koele nevelland
rondom
geen hoek of kant…
Hoegaarden
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.590 Hoor hoe hier het witbier gist
langs de boorden van de Gete
waar zich broeders in geweten
van hun godstaak devoot kweten
met een sluwe brouwerslist
Zie hoe tarwe werd gedrenkt
in het water der meander,
opgekruid met koriander
tot het troebelt en verandert
en zich koel en mistig schenkt
Merk hoe rijk ons Brabant was
kom in zijn toontuinen…
herleven
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
803 De herfstzon leeft
door regentranen diep bewogen
ze heeft verliefd de natte glans
van bladeren doen drogen
Is de koele kilte voor de winter
nu al reeds voorbij
en breken knoppen vreugde
teder bloeiend los voor mij?…
los van mij
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
3.477 En de warmte nu zo koel.
Alhoewel ik je nu laat gaan.
Staat mijn hart nog in vuur en vlam.
Het effect gaat niet bij me vandaan.
Als het effect van een gebroken dam.…
Ruis in regen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
650 jouw afscheid vult gaten
van eenzaamheid
die uit het zicht hoorbaar
vreten aan vlees en botten
van vlinders in de kamer
die in de schemering blijven
rustelozer dan ooit tevoren
de nacht draagt
mijn raam voorbij de wind
verder dan het koele laken
dat vleugels snijdt tot
smalle repen verten
mijn ogen wekken stilte
als langzaam…
Lange trage rollers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
437 koel rollen
de golven om
hun kuiven vallen
voor een heldere zon
ooit hebben zij
met vliedende vloed
in een noordwesterstorm
verwoestend toegeslagen
toen joegen afvalhout
en losgeraakte stukken
puin langs het steeds
verder afkalvend duin
wie nauw luistert
hoort berouw in het
zacht gefluister over
dit extreem geweld
hun schoonheid…
Donker onderdeurtje
netgedicht
4.3 met 45 stemmen
1.966 met een lachje wiedde je wat gras
in de schaduw van de bomen
daar plantte je de stekjes
als toverstokjes van je droom
gedreven droeg je emmers water
naar dat zonloos bloemenbed
waar je lichtgetinte knopjes dacht
rijk doorvoed met koele kracht
maar ach
ze werden donker roze
net als de kleintjes in het veld
het donker lot bleek niet te…
DIE GOEDE OUDE TIJD
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
2.113 hij startte als een trage diesel met veel lawaai
zonder koelen of blazen zoals nu
het ging allemaal wat trager toen
en ik had geen kopzorgen
over wormen en Trojaanse paarden
toen kende ik alleen stroompanne
als ik wou gaan slapen
zette ik dat ding gewoon af
aan de veel te grote knop
en moest ik geen ganse nacht dokter spelen
om dat verdomde…
Sokken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
705 Altijd heb ik sokken aan
zodat ik dagelijks aan de wandel
mijn voeten optimaal bescherm
en mijn schoenen goed behandel
Altijd heb ik sokken aan
zodat ik tijdens nachtelijk waken
mijn tenen niet verstrik
in het losgewoelde laken
In zand zou ik graag mijn tenen hullen
koel in de schemer, geen korrel gelijk
zou vloeiend gruis mijn wezen…
Wie zij is
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
715 Haar beeld ontgroeid
en nog het meest in haar gedachten
zoekt zij bij twijfel
naar de vertrouwde blik
maar de jonge fotograaf van 3
kijkt even snel
voordat hij achteloos op camera
vastlegt wie zij is
zij is de koele hand
op 't warme voorhoofd
en de knuffel
die hem kust
zij lacht met hem
verzonnen woorden
en hoort hem in zijn drift…
Felrode transparantie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
443 zij bloeit voorzichtig
winter in het glas
pas zomerde het nog
ik zag kristallen
in hun breekbaarheid
langzaam verdwijnen
in felrode transparantie
leek de zon te schijnen
zinderde de lucht
het herfstig koelen
vormt de oogst
in verscheidenheid van tijd
het slanke draait
afstandelijk om elkaar
ranken sprieten klaar
zacht sneeuwt…
Was dat leven.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.209 zakkenwasser
Vervuilde zijn woorden
En wilde voor schone was spelen
Maar automatisch kreeg hij de kleren
Ingezeept, verbleekte hij op het gras voortaan
Door de wringer was hij gegaan
Over zijn wasbord werd er gestreken
Hij werd gemangeld en bekeken
Al schoon en gesteven
Hij mocht dan wel tobben
Was ….was dat leven
Was hij heet, was hij koel…
Dans der getijde
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
622 Vlinders sterven
Storten in het water
Die niet naar karkassen
Maar bloemen ruikt
De zee gevoed
Door schepselen
Mooi als engelen
Schreeuwt in wanhoop
Witte schuimkoppen razen en bulderen
Terugwaarts
Omarmt alles in zijn koele woede
Berusting
Gadegeslagen door
Vliegende creaturen
Die aan de hemel
Zijn getijde volgen
Verworden…
Rock of the raingod
gedicht
3.8 met 22 stemmen
9.844 - Arizona, vroeger Indiaans gebied -
uit de regenrots
komen woorden
in een zinderende taal
vragen om het waterdruppen
vragen om de wind
die vocht waait
vragen om de koele handen
van de hemel naar de aarde
vragen om het lied van beken
vragen dat de rots weer zwart
van kleur wordt
zwart en nat
en haast doorschijnend
als een spiegel…
verleidingsaanzoek
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
713 gevel en comfort riepen :
rep je voor het elan,
want met koele, korte golfslag
komt de dagzijde in flessenpost
aangespoeld met een nachtpauwoog.…
Dode zuil
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
616 Mijn schuilplaats: 't koel en dromerig negeren;
ons afscheid staat hier als een dode zuil.…
Lastig portret
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
523 het museum is spiegeldicht
ik zie niks dan alles
te veel licht
teveel spotlights
ik sta in de witte ruimte
een hoofd staart me aan,
hij tweehonderd jaar oud,
maar maakt een frisse indruk,
ik wil bukken en bidden
als de heilige die hij is,
en slurp de beker met een rietje,
alles is teveel, het koele overzicht
vergeten, staar…
Het zondoorstoofde land
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
426 het zomerlied
maar in refreinen worden
dartels van vlinders al kleiner
vervangt de kleur van vrucht
het fraai lokkend bloemblad
in zijn zucht tot rijping
door de nog warme lucht
licht buigend wuift de oogst
haar groene zwaai
wordt geler door de wind die
drogend minder weerstand vindt
het zondoorstoofde land
komt langzaam in de
koele…
een laatste zonnestraal
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
833 nog sprankelt
licht over zee
een rimpeling
danst met nevel
de wind al koel
omhelst het water
een trage golf
spoelt over strand
waar een eenzame
voetstap verloren gaat
meeuwen schreeuwen
hartverscheurend,
klapwieken breed
over het water, waar
de glinstering verstilt
een laatste zonnestraal
wordt schaduw
de maan trekt een baan…
Blauwe zon
netgedicht
0.0 met 2 stemmen
409 Een voorbijganger is onwetend
immers gehuld in nachtelijk koel
’t gezicht verborgen
in een waas van blauw
een geboorte gloort
als een zoom langs asgrauw.
Een beker wacht
een soort van heksendrank
giftig maar lekker.…
Toornig
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
897 voor het spreekgebaar
verfijnt is de streling
van wegwerpgevoelens
in de kleerkast hangen
hangen zij mijn onderhuid te drogen
zo ver is het land
moeizaam en oud
uitgerekend vandaag
een dag als duizend Zondagen
bindend de gedachten
voor iedere eerste dag
het gewroet van de zon
in mijn weekse jasje
heeft de dag dan geen nacht
om te koelen…
Gelukkig wie........
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 Gelukkig wie hier
vast op God vertrouwt
en als een bloem zich
naar de hemel openvouwt,
gelukkig wie voor God
met heilig vuur
zijn lied zingt
als een vogel in
het vroege morgenuur,
gelukkig wie
Gods liefde ondervindt
in 't suizen van
de koele avondwind,
gelukkig wie de
zegen uit Gods hand
ervaart als milde regen
op het dorre land,…
Glinsterspoor
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
515 Maanverlicht het smalle pad
langs onderbelichte schaduwen
die lijken te zwaaien of wenken
misschien wel koelte toewuiven
in de windstil verwarmde nacht
Eindelijk glinstert het water
zich steeds meer uitbreidend
tot een spiegelende vlakte
die uitnodigend welkom heet
Op haar hoofd haar gewaad
tussen lange zwarte haren
koel verwelkomt tintelende…
De puzzel
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.895 Onderhuids
Bleef het mooi sores
En nul op rekest
Dat volgde op de ruis
Van de koele onmin
En aparte bedden
Met weinig te vergeven
Door muren onzin
En misverstanden. De
Puzzel is af. Verstild
Het mistig vergezicht
Wreed het staren.…
De stilte in je ogen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
624 verleden tijd
de fotografenlach
je hand die je
een ander gaf
de pose van geluk
vereeuwigd in dit plaatje
je liefde was al stuk
over de stilte in je ogen
is verder nooit gesproken
je bleef een levenlang gesloten
hij heeft geleden
onder het gebrek aan kleur
zwart wit wees hem al snel de deur
emotieloos heb jij
de kinderen opgevoed
koele…
zwemmer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
596 met de dolk
in de rug
liet ik me kantelen
over de leuning
van de brug
het koele water
weigerde
de schroeiende pijn
te stillen
en het besef
van je verraad
te smoren
in oeverloze
vergetelheid
gelaten
liet ik me zinken:
verdrinken
is een zachte dood
op het dieptepunt
en tegen beter weten in
ben ik beginnen zwemmen,
maar…
egaal kaal
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
465 heb ik je al verteld
over gisteren, eergisteren,
vorige week
toen we nog dansten
op de groene heuvels
kusten in het koele dal
waarom kan eeuwigheid
niet gewoon bestaan
maar verandert de tijd
in een ruwe bulldozer
dalen worden opgevuld
door egaliseren van heuvels
maar wat dan overblijft
is vooral een kale vlakte
waarover kille winden…
tegenstem
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
594 stel je voor
je krijgt een uitnodiging van de oorlog
koel en koud
nog even een kop koffie voor je gaat
bij de laatste slok
merk je dat de tijd al sterft
de straat marcheert voorbij
iemand roept:
we moeten de onschuld vermoorden
ieder verliest zich in de ander
samengeklit als een grote zwarte muur
die niet vallen wil
dan wordt het…