14142 resultaten.
De vlam van een kaars
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
2.296 De vlam van een kaars
vangt het laatste wolkje lucht
dat je uitblies…
't Laatste
poëzie
3.5 met 8 stemmen
4.495 Aan de onbekende lezer
Hoe zoet is 't om te peinzen dat,
terwijl ik rust misschien,
Een ander, ver van hier, mij on-
bekend en nooit gezien,
U lezen kan mijn dichten, mijn
geliefde, en niet en weet
Van al de droeve fouten van
uw vader de poëet!
Hoe blij en is 't gedacht niet, als
ik neerzitte ende peis,
U volgend waar gij loopt op uw…
Het jaar uitluiden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.747 Het oude jaar uitluiden
De laatste dag van het jaar begint vroeg
met doffe bonzen wakker uit de slaap
wat beweegt de mannen?…
Daadkracht
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.669 De peuk ligt naast een briefje met:
'Dit is m'n laatste sigaret.'…
Gesproken toon
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
692 in volle vlucht -
in een oneindige klim, naar
een streepje licht,
ontrokken aan de duisternis,
een smetteloze vlam
haar vonken op mijn
hemel heeft gericht en
aan de hete as ontkwam,
gebalsemd in een seringenbad
en geurend duizendschoon,
haar doolhof heeft ontward,
verstard de tijd haar
beeltenis, het mededogen
weerspiegelt in een laatst…
Afspraak
gedicht
2.4 met 259 stemmen
49.927 Ik zou willen dat je niet wacht als mijn moment daar is.
Je mag me nog even onderstoppen, maar ook niets meer dan dat.
En als je tijdens dat mij onderstoppen ook nog heel lief lacht
zal ik jouw geveinsd geluk jou voor die keer toch wel vergeven.
Maar daarna moet je gaan, en de deur dichtdoen.
Ga niet naast bed de wisselvallige intervallen
van…
De laatste hand
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.391 Omdat hij zich eenzaam voelde;
met zijn rug tegen de muur,
niet kon voldoen aan de te hoge
verwachtingen, eindeloos heen
en weer gestuurd, als een vogelvrije
met altijd de wind van voren,
kreeg hij pas vaste grond onder
zijn voeten na het voornemen
een taal te spreken die iedereen
verstond; hij deed het openlijk,
ongewild de schijnwerpers…
Aan de avond........
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
697 En als eens mijn laatste avond is gekomen
En er een einde komt aan mijn bestaan
Wanneer en hoe dit zal zijn, weet U alleen
Heer, geef dan dat ik bij U thuis mag komen.…
Laatste wil (H)
snelsonnet
4.5 met 15 stemmen
1.536 Wij komen deze winter zout te kort.
En mocht het zijn dat ik straks op de weg
Als automobilist het loodje leg,
Dan wil ik niet dat ik begraven word,
Maar gecremeerd en, als het nog niet dooit,
Vervolgens op de snelweg uitgestrooid.…
Uitgeleende tijd, (Haiku’s)
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
485 Het laatste ballet
grimeert de wereldstilte
als ultieme beweging.…
De eerste of .. ?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
654 Het aandacht vragen
van de telefoon, krijgt
een rituele klank, voor
afgaand aan een
omfloerste stem, het
beperkt me eeuwen in een
seconden lang moment,
realiteit in eigen bestaan,
dwingend in hun moraal
klinkend als metaal, de
exacte tijd is opgesteld,
duidelijk, schel en digitaal,
hebben ze het eerste -
en het laatste woord.…
Laatste woord
netgedicht
4.3 met 31 stemmen
1.114 Zo ver buiten alle waarden
in burgernummers vastgelegd
ver van huizen en van haarden
heb ik het laatste woord gezegd
volg mij in het spoor der paarden
bezing mij als een boerenknecht
die in leven niet kan aarden
omdat zijn grenzen zijn verlegd
wuif mij uit in rieten kragen
waar onze liefde is bevrijd
ik zal alle lasten dragen
van onze…
Harry
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
643 Het bracht
het oeuvre van slechts één
man die in eigen akte regelmatig
de eigen horizon naar de wereld
wist te verleggen, maar ook hij
aan de laatste grens van bladzijden
is gebonden, waarin nog altijd
een open einde ligt verborgen.
Naar aanleiding van het overlijden
van schrijver/dichter Harry Mulisch…
vergeef mij papa
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
680 ik schrok wakker van een indringende deurbel
maakte hoogst geirriteerd open
een scheldkanonnade volgde
wegens mijn verstoorde, te korte nachtrust
daar stond mijn vader
met een mandje versgeplukte appels
woest smeet ik de deur weer dicht
zag hem hinkend het voetpad afstrompelen
nooit zal ik het meer vergeten
het was de laatste keer dat ik…
Wachten
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
541 Ik wacht totdat de avond valt
de dag voorbij is
ik wacht totdat de nacht komt
en ik wacht totdat in mijn dromen
zelfs de goudvis lacht
ik wacht wacht en wacht
totdat de klok slaat
in de laatste nacht
en mij de laatste adem wacht.…
de laatste Mono Lisa
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
628 laat de wind stil gaan liggen
wanneer we het vlees van elkaar
afschrapen
niets meer gaat van mij naar jou
naaktheid tot op het bot
geen kracht meer
geeft
verberg regen in stenen
de verwarring van gedichten in een lichaam
dat zichzelf verdrinkt
zwalkend door verlamming
laat het stil zijn
tot in het meest argeloze woord
ik ben de…
Drinkbaar ?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
454 Wachtend op de bel van een nieuwe ronde
waar de wind die geen rustplaats vindt
maar doorblaast tot ook de laatste steen
met de grond gelijk wordt gemaakt.…
Oorlog
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
757 Het laatste stukje menslijkheid,
wordt in oorlogen verloren.
Wat zou het toch fantastisch zijn,
dit nooit te hoeven horen.…
Kroniek?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 waarin het geloof in liefde moet gedijen
als een vaste stip aan de horizon,
z’n schaduwzijde zichzelf moet bewijzen,
slechts als schets en achterbleef onder een
verwaaide paraplu, geplooid naar betere tijden
daaronder vreesde ik het snoeimes van de tijd,
woorden van twijfel vervangen het slotakkoord
in een strofe van een gedicht, een laatste…
Ik heb het geprobeerd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
821 Ik heb je de laatste kans,
Vaak genoeg gegeven.
Wat rest mij nog,
Behalve op te geven.
Het zal nog even duren,
Voor ik je kan vergeten.
Want nog altijd,
Zie ik,
Wat jij kan zijn.
En jij,
Jij bent wie je altijd was.…
Geen tijd
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
949 Dag jongen
zijn laatste woorden
verwrongen met zijn laatste adem
een rochel was het meer
ja dat was het
hij had het wel gehoord
een echt afscheid
dat was wat hij had gewenst
daarvoor was er ook dit maal
geen tijd.…
De fabriek...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
470 Vandaag voor het laatst.…
Reizen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
553 Omdat ik aldoor zou denken dat
het de laatste kan zijn, maak ik
geen grote reizen meer.
Ik doezel dicht bij huis wat rond,
te voet of op de fiets. Naar de
boswachter en terug. Meer niet.
Misschien betrap ik de waarheid nog,
die immers niet ver verborgen ligt,
alhoewel oneindig diep.…
Repeteertekst
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.314 Zie de laatste zin.
Zie de eerste zin.…
In waarheid ingebed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 De leugen houden zij in hun houding mooi
Slechts om de waarheid te verbergen
Uit angst schromen zij
Bang voor hun innerlijke
Echt beklemd tot-en-met
Zij leven leugens tot EERLIJKHEID zegt STOP
Vanaf nu gaat recht zegevieren
Van angst schreeuwen zij
Slechts bang voor gerechtigheid
In waarheid ingebed…
Geduld, geduld…
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Eens zullen bloemen bloeien
en bomen in blad weer staan
jonge dieren in ’t veld stoeien
wij samen de paden op gaan.
Dan zal ook de zon weer stralen
met golven warmte en licht
dan zal ik niet talmen of dralen
te schrijven een kleurrijk gedicht.
Over liefde, genot in de natuur
klanken van menig vogelkoor
de heldere lucht als azuur,
maar…
De laatste storm
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 zoekt een opening
naar de zachtgroene aarde
onbeschermd door
afbrokkelende muren
staan standbeelden
hun monden wijd
opengesperd
een angstaanjagend
aanzwellend geluid
is de voorbode
een lugubere
bijna zwarte lucht
komt dreigend
naderbij
de totale vernietiging
barst los
de aarde voorgoed
in duisternis
gedompeld
de laatste…
in warme straten
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
943 een laatste tedere
aai is er het heden weer…
Erepodium
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.733 De meiden met een olympische missie misten de laatste slag door in de finale van Duitsland te verliezen: 2-1.)…
woordloos van verlaten
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.082 ik zag de ogen
van de schreeuw
haar blikken woordloos
van verlaten
de laatste stap
brak af
bewegingloos
ervaarde ik
haar zwijgend praten
een mokerslag
die mijn gevoelens
niet ontzag
die mij verwondde
tot in de
diepste gronden
maar ik loop door
nee struikel over al
die sprakeloze monden
vol aangeprate zonden
door schuld gestild…