550 resultaten.
Bij de zingende ketel
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.691 'k Voel vroeg're vreugd weer
En vroeg're smart,-
De wolk en 't maanlicht
zijn me in het hart.
En 'k denk bij 't letten
Op heil en ramp:
Ach! 't ganse leven
Is als de damp.…
Visser 50 v. Chr.
gedicht
2.0 met 119 stemmen
38.163 Maar het was deze oever, waar het gebeurde
dat ik bij maanlicht, onder het knopen
van netten, tegen het bosrijke donker daarginder
iets wonderlijks mompelde,
iets dat ik zelf niet begreep -
over een roerdomp bijvoorbeeld, en niet over helden.
Wat was het? Waar kwam het vandaan?…
Bijna zo dichtbij
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.082 De silhouetten van het maanlicht,
gezicht van de troost van het avondlicht.
Het heersen van de lichte mist door straatjes,
samen één met de stilte van de aankomende nacht.
Geschokken, door de paniek die heerste.
Een jonge duitse man, door zijn uitrusting soldaat genoemd,
greep naar armen die los probeerden te komen.…
TRANEN ACHTER HET MASKER
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
703 Achter haar masker schreide zij vaak
wanneer ze pijn had, of eenzaam was
Gespeelde vrolijkheid was noodzaak
mede daarom acteerde zij de grapjas
’s Nachts in bed, kon zij zichzelf zijn
‘t masker gleed dan van haar gezicht
Dan deed het eenzaam het meest pijn
als ze zich rot voelde bij ’t maanlicht
Haar masker met ‘t opgewekte gelaat
wilde…
Luister zelfs het maanlicht oogt vroom en koel.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
525 Wat stijgt op uit diepten van jouw ziel?
Misschien ben je overstroomd door het licht
gewond door het water,
verdronken door zeeën emoties
nog niet één met de juiste grond geworden.
Ritsel je nog tussen struiken en gras,
worstel je met de kuisheid van het laatste kleed.
Voel je jouw lichaam
nog steeds niet vol van verwachting dansen…
Droom???
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.494 Jouw gouden huid zacht als zijde
flonkert door het maanlicht
En wij, wij genieten beide
van elkaars aangezicht.
Mijn lichaam toont zijn reacties
op jouw aanwezig zijn.
En alles wat je met me doet
voelt allemaal even fijn.
Het opperste gevoel van samenzijn
het gevoel van ultiem genot.…
Soms proef je het zoete en het leed ( uit de serie: ware nachtmerrie)
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
709 Het maanlicht sluit soms eenvoudiger om je heen
dan muren en het dak.
Ik hoorde ook vannacht de pannen rammelen.
Ook deze nacht werd ik gemakkelijk één
met de grond. Er steeg van alles op naar mijn lippen
mijn hart en ziel, mijn vingers tasten naar mijn mond.…
Sierlijk straalt er zilverlicht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.025 Wil ik aan de nacht ontsnappen
wachtend op het ochtendlicht
dan zal ‘t zilverlicht weer spreken
als ik ’s nachts mijn huiver dicht
Canis Major te aanschouwen, naast Antares, Orion
Betelgeuze siert het luchtruim ver voorbij de horizon
Al dat moois wil ik niet missen
Laat mij kind zijn van de nacht
Wakend dromen ’t liefst bij maanlicht…
IN MEMORIAM
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
547 hoofd gaan
jij stond blijkbaar vooraan
de eerste van onze rij
nu zal er een ander op die plek komen te staan
zoals onze voorvaderen generaties
voor ons hebben gedaan
de rij wordt langzaam uitgedund
niemand zal uitstel worden gegund
de vraag is wanneer klopt hij bij elk van ons aan
wanneer zal ik z’n zeis al blinkend
in het volle maanlicht…
Menselijk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
576 niet meer
de oude ben zoals voorheen, ik ben jonger
van geest en leden door jouw ouderdom
mijn hart verslijt tijd tussen mijn tanden
ik spreek met de emotie van het gevoel
in de boomgaard van het oeverland
waar de rivier stroomt naar de zee
bij nacht als dromen zijn verdwenen
pluk ik een appel voor de dorst
en niemand onder het magere maanlicht…
De Stilte van Mijn Schreeuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
315 Ik voel de zachte streling
van ontluikend bleek maanlicht
op mijn naakte huid.
Wanneer de nacht mij tot zich roept,
in woordloos, verlangend geluid.
Voel het kloppen van mijn hart
in de diepste krochten,
ontdaan van vrees en weerstand.
Zie hoe de hemel zich ontvouwt,
intens en vol hoop,
waartegen niets is dat bestand.…
Het donkerste uur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
355 Toch blijft er een opening, een smalle kier van maanlicht
die het water niet helemaal durft te sluiten;
daarin drijft iets dat nog niet verdronken is —
een stil vermoeden, een belofte van morgen,
dat de zee, ook in haar donkerste uur,
nooit werkelijk vergeet te ademen.…
Ballade van de jaren
gedicht
3.4 met 25 stemmen
13.695 Je hoofd in maanlicht - van opzij
een broos en teerbeschilderd ei -
is hoezo hier en heel gebleven,
in slaap en moe van overleven.…
De strandjurk oplichten
gedicht
2.1 met 1499 stemmen
131.175 De maan fonkelt maanlicht op je naakte dijen. ‘Een waarheid,’ fluister ik
‘herhaalt zich niet’ & ‘je trekt mij als het trekken van de maan.’ Stilte.…
Betoverend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 Plezierig plasma van verheven liefde,
als een nog nooit gefloten klanklint in de lente,
als maanlicht in een zwoele zomer, mijn geliefde.…
Aan d'aarde verhangen.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
470 Ik laat mij dopen in het maanlicht
omhult door stukjes zachte liefde
waarvan elk beeld
door het dansend spel van de regen
wordt opgeslokt.
Met gesloten ogen kijk ik
voel en raak met tintelend verlangen
en toch...toch zweef ik in het niets
met alleen een ruimte tussenin
om in de ochtend herboren te worden.…
Droom
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.156 het is alsof ik uit een diepe slaap ontwaak
ik open mijn ogen en zie dat het donker is
de maan staat hoog aan de heldere hemel
en beschijnt het grasveldje waarop ik lig
een koel briesje verdrijft de zwoele warmte
ik draai mijn hoofd opzij en zie jou
je ligt naast me en kijkt me lachend aan
jouw helderblauwe ogen glinsteren in het maanlicht
en…
Droom-vrouw, kom!
poëzie
2.8 met 16 stemmen
5.609 Maar schuift op haar venster zacht;
Roomblanke roosjes houden er wacht;
Maanlichte klokjes op zilvrige stelen
Zullen er fijntjes voor hen spelen.
Windvlugge elfjes, diedeldomdein,
Wiegen zijn wiegje op dromerig refrein.…
Een zondagavond
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
738 Het maanlicht en het dansen op de brug
waaronder water klotste en frazelde
over liefde die nog zou ontluiken.…
Wanhopig verlangen…
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
531 leemte
slechts stoffige wind
waait in eenzaamheid
in ontelbare deeltjes
naar een stil ogenblik…
Dicht
deuren vastgenageld
aaneengesloten muren
voorbijgang in stilte
uiteindelijk niemand thuis
de invitatie crepeert…
Opvang
schepte hij in illusies
de schone schijn
reflecteert in het zwart
diep in de holst van de nacht
zelfs het maanlicht…
Fee in de wijn
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
566 Wanneer jij mij hypnotiseert en ik jouw adoreer
glimmen heldere avonden in onze schemering
jij leeft ons vurig terrein van twee jaar terug in mij bij een goed glas wijn
wat ik illustreer, jouw weer adoreer
de tijd gaat vertraagd in mijn utopie
als jij je weer laat zien
tijdens mijn euforie
en jouw contour verlicht
in het maanlicht
bij…
De nacht kust.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
457 Prachtig ragfijn spinnenweb,
spiegeling van heelal,
broos vochtig parelland
hangend tussen heggenpoort
waar klimop het hout overwoekert
en bladeren de kleur van been en zilver dragen
beschenen door het zachte parelmoeren maanlicht.…
Het oude huis
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.267 Hoe kan ik slapen in dit felle licht,
Terwijl mijn ziel, ook met de ogen dicht,
Het maanlicht voelt, dat buiten staat en wacht?
Hoe kan ik slapen in zo klaar een nacht,
Terwijl mijn ziel verlangt naar duisternis?
Wie heeft dit oude huis zo vreemd gebouwd,
Dat boven alle woonvertrekken zijn,
De slaapvertrekken in het onderhuis?…
Zonder jou
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
521 Wanneer nachten mij vereenzamen waarin
een hemel een kleurloze textuur onder het maanlicht
borduurt waar fracties onzeker beginnen te bloeien en voortleven als
een waas in dichtheid en uitgestrektheid die nog even blijft hangen boven het hoofd.…
O, sluimer zacht!
poëzie
3.1 met 24 stemmen
6.551 Zag ik bij maanlicht
Aan 't vensterkijn
Uw loddrig aanzicht,
Wat vreugd was mijn!
Uws lampjens schijn,
Een rozengloor,
Lucht bleekjes door
Het blank gordijn
Van kant zo fijn.…
Klagend klooster
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.124 gedronken bloed versnelt ze tot gruis
verlokken de wind, “breng dit stof naar huis
om onschuldig vermoorden te rechten”
vloeren barsten grillig vertakte scheuren
deuren kreunen het lang vervlogen leed
mos spoedt zich door de lege vertrekken
om het schaamteloos onrecht te bedekken
zich voedend met drijfsporen angstig zweet
het maanlicht…
Weg van de kloof
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.395 harder ik rijd
hoe sneller de kloof tussen ons groeit
maar het gevoel wordt er niet anders van
Het gevoel alsof de stoel naast me
nog steeds warm is…
Alsof ik haar er nog zie zitten
Ze houdt m’n hand vast en
glimlacht naar me, omdat
…ze van me houdt…
Een lange haar hangt
langs de hoofdsteun,
als een zilveren draad
glimmend in het maanlicht…
Nachtbloesems VIII
poëzie
3.8 met 17 stemmen
4.570 Zag ik bij maanlicht
Aan 't vensterkijn
Uw loddrig aanzicht,
Wat vreugd was mijn!
Uws lampjes schijn,
Een rozengloor,
Lucht bleekjes door
Het blank gordijn
Van kant zoo fijn.…
BLAUW
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.231 En neemt bij de linde het dansen een eind,
Dan schikt hij de krans van violen terecht
In 't maanlicht, dat zacht op de bloemekens schijnt,
En kust er zijn liefste, die fluisterend zegt:
"Mijn beste, bedenk toch, dat moeder mij wacht;
Een laatste goênachtkus, voor 't laatst nu goênacht!…
Op een balkon
poëzie
3.3 met 3 stemmen
5.127 Wolken in maanlicht trekken hun schemerende sporen
over en langs het hoog balkon waar ik heb postgevat,
uitziende op het land, dat aan de rand der stad
tot een verzonken werelddeel lijkt te behoren.…