794 resultaten.
Bewondering
hartenkreet
3.2 met 28 stemmen
3.155 Ik zag je pijn, je onmacht,
je ongelijke strijd.
Dat ik niet kon helpen,
dat is wat me spijt.
Toezien tot het einde,
het kwam steeds dichterbij,
Maar ondanks deze ziekte
was je soms nog blij.
Voor alles wat je leven
volmaaktheid had gebracht.
De liefde van je leven
zat bij je dag en nacht.…
zwarte kraaien
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
462 bekijk mij, in afzondering en spreek dan kwaad
ieder woord zal enkel naar mij leiden
ik zal voor u staan, vol onmacht en naakt
aanschouw wie ik ben, in ziel en 't strijden
zo vreselijk nabij maar ook nimmermeer
zuiver door het onbeschermde lijden
zie naar uzelf en wat ik ontbeer
waar u mij in het verstaan ontmoet
slechts tijd beschrijft…
zwarte kraaien
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
629 bekijk mij, in afzondering en spreek dan kwaad
ieder woord zal enkel naar mij leiden
ik zal voor u staan, vol onmacht en naakt
aanschouw wie ik ben, in ziel en 't strijden
zo vreselijk nabij maar ook nimmermeer
zuiver door het onbeschermde lijden
zie naar uzelf en wat ik ontbeer
waar u mij in het verstaan ontmoet
slechts tijd beschrijft…
Ooit
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.042 Misschien,
als wij berusten in onze onmacht
te willen pieken als in een ver verleden,
zal alles merkbaar beter gaan,
Ooit.…
Afscheid voorgoed
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
641 Opgeblazen sater
Die duivels te
Lachen staat
Om mijn onmacht
Om jou weerstand
Te bieden -
Buik klotsend
Van vele liters
Bier die zo goed
Moesten smaken dat
Er maar geen
Einde aan leek
Te komen -
Brak van dronkenschap
Brak van de kater
Die gegarandeerd
Volgt, later -
Drie jaar geleden
Nam ik voorgoed
Afscheid van…
Mij is geen woord bekend
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
564 duurt dagen en nachten
in verslagenheid of stille dood
als de schreeuwende onzekerheid
jaagt door de gedachten:
verwachtingen verkeren in nood
de oorlog in den vreemde
is verplaatst naar te dichtbij
de innerlijke vermeende vrede
is verworden tot het slagveld
plots is ieder een ontheemde
en heeft verdriet en woede
zich in pijnlijke onmacht…
LEERPROCES
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.097 in kaalgeslagen stompen bos
met nacht en onmacht in donkere darmen
gorgelend grommend en fluitend
duister drab van eigen brein komt los
schuifelt over de vuile verbodsgrond
knarsend het legergroen roestig kolos
primitiever dan toen we onwetend waren
het stamhoofd bevroegen op zijn wens
en bovenop de zere blaren zaten
naast de karkassen…
Feodosia
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
776 Feodosia òù-1
Starend uit het raam
Zie mijn einder voorbij
Grijs de kleur vervaagd
Grijpt leed onverbiddelijk
Gruis gedoogd doet gelden
Gestaag voortgang lotende
Gebogen onder schraal
Ondergaan het zelde lot
Onmacht in deze vereent
De kreet uit duizend kelen
Ijl en nimmer gehoord
Weet onbehagen te verdelen
-------------------…
Vier stenen muren
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
1.507 Tussen vier stenen muren
worden tranen geschreid
van teleurstelling en onmacht
een eenzame strijd.
Tussen vier stenen muren
worden tranen gewist
het snikken verdwijnt
en op klaart de mist.
Tussen vier stenen muren
schijnt door een kier weer de zon
waar het stopte met huilen
en waar 't leven weer begon.…
Een kindje verliezen
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
3.140 Het was een wonder
Er was een nieuwe ster
Een nieuw geboren kind
Nu schittert hij heel ver
Een kind verliezen
Kán en mág niet gebeuren
Onmacht, boosheid en emoties
Lijken je te verscheuren
Plots is alles één verdriet
Alleen de tijd kan je nog leren
Hoe hiermee nu verder te gaan
Om dit verdriet te accepteren.…
liefde is
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.022 toch was het liefde toen ik jou
eerst mijn boze rug toekeerde
onmacht verpakt in woede
om de tranen te verbloemen
de nacht die voorbij ging zonder
slaap en in het duister dat geen
bescherming bood tegen de kou
die ons bed beheerste die uren
het rood van de zonsopkomst
bood slechts letterlijk verlichting
voor een pijnlijk weerzien daarna…
Muren
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.114 Ik zit gevangen tussen hoge muren,
en voel frustratie, wanhoop, onmacht, pijn.
Ik zit ontredderd voor mij uit te turen,
volledig aan het eind van mijn Latijn.
Het is ontzettend moeilijk te verduren,
omdat ze door mijzelf gemetseld zijn,
gemetseld in de niet te tellen uren,
de niet te tellen uren van de schijn.…
Julius Sjeekspier
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.206 langzaam loop ik leeg
gedachten verdwijnen
als ik de zwaarte van
mijn gevoelens weeg
zij zijn omrand met
gekartelde lijnen
wegrollen kunnen ze niet
dan wel morgen in
enige hoop verwijlen
ik zie de zon schijnen
maar het leven niet herrijzen
de groene bladeren gloren
maar blijken onmachtig
mijn ziel te bekoren
traag valt het doek…
Teveel voor mij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
648 Te groot zijn
de indrukken van beelden
als ik stilsta bij mijn bewogenheid
groot is de schok
te treurig zijn
de wilgen waaraan ik hang
mijn hoop op mededogen en begrip
treurig is de onmacht
te diep zijn
sporen die de droom nalaat
die naast de werkelijkheid bestaat
diep is de afgrond
te waar is
een beloofd land voorgelogen
door profeten…
Ontgrendeld
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.375 Onmachtig waak ik
over mijn donkere wieg.…
Navelstaren
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
754 meer door dijken gutst,
ween van angst door het
woud van verbeeldingen
heen, waarmee de kennis
troebel wordt en de ziel
weer openscheurt en je
temperament verkleurt,
en je de jaloezieën sluit voor
de inwendige dageraad,
verlaat het eeuwig klagende
pad van onrust, kantel
molenstenen over putten en
bemalen bronnen, die vol
onmachtig…
Hel en hemel
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
959 Rechtstreeks vanuit de hemel in de hel
Zou iemand geloven, als ik zei, dat jij het was
Die ik in mijn gedachten beminde
Die mijn hart wist te veroveren als de bezitter van een opaal in strijd met de dood
Die onmacht die ik voelde was niet vreemd, zelfs verontrustend normaal
Dat wij ooit spraken als vrienden
Zo goed als ik jou kende, zo vreemd…
laat het los
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.135 Zonder hen
was ik nu niet wie ik ben,
Dan was ik verdwaald in onmacht,
hopeloos ver weg als sterren in de nacht.
Nooit zal er een dag voorbij gaan,
dat ik niet denk aan mijn familie,
Bedankt..…
Gewoon
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
628 Binnenin je schreeuwt het, van pure onmacht, maar
je weet, je kunt niets doen. Niets.
Gewoon maar doorgaan en net doen of alles gewoon is,
wat helemaal niet zo is, maar dat weet niemand, dus
gewoon doorgaan, gewoon gewoon doen, zoveel mogelijk
alles gewoon maar gewoon doen.
Net zolang tot alles weer gewoon is.…
Spartelend dier?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
458 De schaamteloosheid
van onrecht en onmacht,
verminking in de willekeur
van plaats en tijd, verbannen
door een ruis geplukt uit het heelal
het bestaan verveelt zich in mij
onwillige weerwil van de zondenval
een mensbeeld waarover ik struikel,
herhaald in de scheidslijn van de horizon,
wordt schrikdraad van het verleden
versnipperd…
Euforie is voorbij
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
571 het was zo’n dag
dat ik mezelf
driftig bezig zag
opererend tussen
jouw lach en de
speren in mijn hart
balancerend met
liefde en onmacht
om aan beiden
gestalte te geven
in het schizofrene
uren beleven
ik dirigeer maar
mis de basis om
op terug te vallen
mijn stok verkort
steeds meer bereik
zodat chaos over blijft
weer bloedt…
Innerlijke pijn
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
502 verleden
massaliteit en
eentonigheid maakten
hun dreiging vaak groter
dan de effecten die zij
hadden op natuur
en omgeving in de tijd
er is een nieuwe plaag
aan het ontstaan waarvan
het geluid snijdt door de ziel
in een toonsoort die ons
raakt tot op het bot
zij maakt mensen kapot
het is de vibratie van
innerlijke pijn door
onmacht…
In vergeten tijd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
505 zuipen en snuiven
kotsen ergernis in
de liederlijke taal
van poolse knopen
op de hangplek
met sensoren die
witte gezichten
uitgestreken oplichten
het kansloos
perspectief tekenen
van de dief die in
vergeten tijd zijn straf belijdt
nog schoppen zij
de flessen tot scherven
van een maatschappij
die zij zo gaan erven
tranen van onmacht…
November huilt
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
685 Nu er alleen nog stilte is
als ook dit uitgeholde hart dat
veel te lang die onmacht voelde
geteisterd
slechts ingeslikte tranen dronk
cirkelen gedachten rond
in altijd weer
het laatste beeld aan jou
terwijl herinneringen kleven aan
willen terugdraaien van de tijd
het was een onbegonnen strijd
oneerlijk ook en niet te winnen
een krachtmeting…
Uit het niets ontstaan?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
390 Onvoldoende water,
om harten te voeden,
onmacht strijdt in mij.
Gedachten zijn klei,
uit het niets geschapen,
het model blijft vrij.
Dorst naar klare wijn
kippenvel in ware taal,
de fontein ben jij.…
ik drink jouw muziek
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
675 wat gisteren in mijn onmacht
lag te sudderen rijpt nu als
een aambeeld onder de hamer
van een uit de toon
geraakte smidse
vanachter de blaasbalg
lief ik jouw muziek die ik
als mokerslagen onthaal in
het voorportaal waar
alles samenkomt
soms wens ik gisteren terug
wanneer de dag traag als
verwaaide as zich verspreidt
over talloze nukkige…
Geestdrift
netgedicht
5.0 met 57 stemmen
429 nooit heb jij
dat koppie
laten hangen
in jouw
perspectief
was er altijd
het verlangen
om te bereiken
wat jij wilde
ondanks
toeval pech
en tegenwerking
bleef jij geloven
in jezelf en
vertrouwen houden
in het lied
van de mensen
om je heen
toch zijn er
tranen geweest
van onmacht
en verdriet om
het gevoel dat
iedereen jou…
Ik heb mannen gekust
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 deed
en zei tegen de mensen
die ik aan kon raken
Ik heb mannen gekust
zonder hen te kussen
ik ben in de steek gelaten
verraden en geslagen
alsof het echt was
en in mijn fantasie sliep ik
met vrienden die ik af en toe
even omarmde
Mijn leven is meer
ik ben meer
inleving dan bloed en zweet
maar alle tranen zijn echt
Al is het onmachtig…
slecht geluimd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 hoe mank mijn ziel
de tijd verslindt en
dagen placht te wissen
waar ik in onmacht
gelegen trots het
houvast verlies
van al dat
wat ik lief
‘ k zag madeliefjes
boterbloem en zelfs
de eerste parochianen
die met bijbel en gebed
mijn vroege ochtend waar
ik smalend naar hen keek
dan tóch in scène had gezet
tersluiks verstond ik
het heldere…
ATOL
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
453 het is een wegen op het wiegen
van de zilte zee, onmachtig drijven
in het oog van de brullende zon.
Het spreekt zichzelf niet langer tegen,
het mengt zijn daden door het woord
en laat de zangen opgaan in de stroom.…