Alle inzendingen over riet

954 resultaten.

Sorteren op:

Herfstorgel

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 570
Ik hoorde verborgen stemmen in de toppen, orgelpijpen in een storm, bewogen door het ritmisch gorgelen van het riet, gedirigeerd door wind en wat men alleen maar horen kan maar nimmer ziet, laat zich niet foppen door het steunen van onvermoeibare instrumenten in het ven en griend, wat voor alle buitenlieden als concert - zaal…
pama3 oktober 2009Lees meer >

naam achter

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 457
toen het riet die zomer begon met praten toen vleermuizen vertelden je moet nooit meer vragen kon alleen de waarheid wegblijven op de rand van stad en park sloegen wij alles van ons af wij konden nooit meer vergeten wat ons was aangedaan wij bleven hangen in een synoniem om terug te keren naar onze achternaam om maar niet te spreken over…

Weer en wind voorbij

netgedicht
5.0 met 33 stemmen aantal keer bekeken 654
Geen einde, niets dan dromen van vergeelde vingers langs beslagen spiegels waarin ik, ziende blind, de adem van het verleden wilde uitwissen met de zee in Zandvoort, terwijl de wind jouw haren naar me toe streek in een duinpan liefde, alsof ik je moest laten besterven in ruisend riet.…

Maat - en meetlint

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 617
huid van perkament een lege slaapzak op de rug, om inzichtelijk te worden blindheid op het papier, het wordt me aangepraat misschien, geblinddoekt naar een einde streven naar gelijke strofen en ik de inhoud nog niet zie en me op de private tekst verlaat, het ene dicht de ander toe in de maat- en meetlint van de poëzie, fluitend riet…
pama28 november 2010Lees meer >

Soms gaat het zo

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 696
.- dat wisten wij allang - behalve dan de koekoek en de griet het rooie bietje van hiernaast kweelt lenteliedjes languit op het grasmatras: zon kleurt mooier dan het was blèrt zij in haar groene jurkje: in het groen wuift enkel riet moeder roept: ‘t is bedtijd trientje morgen moet je weer naar school maar als het warm is, gaat ze…

Herinnering van morgen….

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 543
Verdrink in het zoet van de vergeten wijn wat door je aderen stroomt en in alles wat je vergeten was maar uit je hart en poriën bloeit, herkenning wie je werkelijk bent, onbot je fluitenkruid, laat mij dan om een windvlaag wensen over het neerbuigend riet, die op de tonen van herinneringen in de toekomst speelt, met je deel in…
pama19 juni 2011Lees meer >

de teloorgang in beeld

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 736
zaterdag 10-09-'11 13.55 uur vanuit de trein die hier even stilstaat langs het perron Almelo de Riet zie ik een eenzame jongeman met een sporttas die verbijsterd om zich heen staat te kijken...…

MISBRUIKT

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.129
Het meisje aan de waterkant zag wolken, grauw en hoog Het grassprietje in haar hand bevatte het nat van haar oog De hemel, stil in avondlicht rustte van een zware dag uit In haar hart klonk ’t gedicht haar stem was zonder geluid Door ‘t riet zuchtte de wind alsof hij gelijk ‘t meisje leed O, waarom was zij zo blind toen hij haar had uitgekleed…

De schaatser

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 7.820
Meestal echter kom ik zelden voorbij het rottige riet de kapotte vogels dat het aldoor dooit in de modder van het vreedzame bestaan. --------------------------------------- uit: 'Nieuwe veters', verzamelde gedichten 1979-2006, 2008.…

niet te vergeten dat

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 467
de wilgen met hun kaalgekapte koppen staan er, in een strak gelid de weg scheert langs de waterkant en lichtgebogen staat het riet de laatste wind te keren boven, in het lichtbewolkte scheren voorts de eerste vogels in hun lentekoorts op tijd te willen zijn fijn dat elders bloemen bloeien fijn dat in het gras de eerste meizoen wist…

geknot leven

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 725
genoodzaakt terug te reizen kwam de tijd in hoog tempo los: vlak landschap, luchtige lente oevers met zacht walsend riet geknotte wilgen als stille getuigen gebalde vuisten, scheve boosheid in strenge slagorde langs rustig water takken slordig vergaard en gestapeld afgesneden van de ouderlijke stam om eigenzinnig in bloei te komen tot ontelbare…

de ellendelingen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 534
tot dan pluk ik de appels zoals mijn mand het toelaat in het woord dat geprezen de waarde vult met riet en aanverwante persoonlijkheden, steeds nog reist de zomer in het kader van herfst langs lijsten die zonder silhouet mij het toneel toelaten en ik het fruit markeer met jaartallen van al mijn late oogsten en dampt het woord tussen mijn…
elze27 september 2016Lees meer >

Waar wij middeleeuwden

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 798
ben weer teruggegaan heb eeuwen van vooruitgang van de hand gedaan uit de gouden driehoek mayaat de cultuur in het zacht glooien van hun heuvels helaas nog maar van korte duur ik azteek hun geniale bouw in schitterende tempels daar waar wij middeleeuwden bleven zij beschavingstrouw matte riet tot boten met hun ronde neuzen paasde…
wil melker9 januari 2007Lees meer >

holler dan het vaten legen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 861
groef ik in zand ze liepen vol, het water kon mijn spiegelingen niet verwijderen ze bleken holler dan het vaten legen dat de vloed had te vergeven toen eb de golf vertraagde en wij de torens in het schuim weer zagen heb ik de wal gebouwd aarde was dichtbij en zo vertrouwd een kleine duin verhoogd met slotgrachtpuin heb ik met riet…

HET GEBED

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 935
ik zat aan een vaart in het buitengebied half verscholen tussen het oude riet met donkere gedachten even laat een baars zichzelf aan mij zien of keek hij mij voorbij naar wat er ongemerkt dreigend zat aan mijn zij mijn ademhaling misschien die even op zich liet wachten hoog in de lucht zie ik een vogel voor mij bidden of toch…
catrinus25 april 2025Lees meer >

Nu ligt mijn leven als een stille plas

poëzie
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.355
Nu ligt mijn leven als een stille plas, een vlak, blauw water op een grote hei, Dat rustig opziet uit een lijst van gras En riet: een hemelspiegel klaar en blij. Mijn willen en mijn wensen stierf in mij, En wat bevreesd en wat onrustig was, Ging met mijn laatste diepe smart voorbij, Waarvan ik kalm en oud en wijs genas.…

De zomerstoelen waarin wij nog kortgeleden zaten

gedicht
3.5 met 31 stemmen aantal keer bekeken 15.392
Het riet kraakte, niet meer van ons, maar van de najaarsregens en de zittingen vergaarden om zich toe te dekken blad dat daar zelf in een vluchtpoging belandde.…
Elly de Waard11 september 2004Lees meer >

Aan de Dommel...

hartenkreet
3.7 met 50 stemmen aantal keer bekeken 996
Mijn plekje aan de Dommel bankje tussen wuivend riet heerlijk om bij weg te dromen terwijl ik van de natuur geniet waar ik alles op een rijtje zet om de juiste balans te creëren voor als het leven weer druk is kan ik hier de rust combineren iedere week is alles anders voorjaar schildert alle kleuren de natuur maakt kinderlijk blij ik…

sonos animalis

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 578
in de schemering het weemoedig loeien van een koe twee houtduiven in een zacht aanroepend koeren een kwakend kikkerkoor verschuilt zich in het riet krassende kraaien zoeken zwermend naar de ultieme plek in het struikgewas betovert de nachtegaal met melodieuze zang in het donker tolt de slapeloze tobbend in zijn bed…

Kazemat

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 665
De bunker staat daar maar midden in het Echo bos daar waar klanken draaiende wind keren en wanhopige kinderstemmen de bosrand verlaten de bunker staat daar maar tussen zo maar een boerderij en een kleine ondiepe sloot waar kroos stapjes lijkt te vangen tussen reeds bloeiende bermen en ontkiemend zacht wuivend riet de bunker staat daar…
metha17 januari 2008Lees meer >

Kikkerogen

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.334
De wereld leek voorgoed ontdooid en leefde voort in Polaroid met blote armen op een fiets die iets daarna werd weggegooid in kalverwei met kikkersloot waarin twee lijven uitgeplooid de dagen lengden met een kus in gras dat ooit werd weggehooid En pluizenbollen rolden door tot daar waar wind het land verloor om er te zingen in het riet waar…
jan haak14 maart 2009Lees meer >

SPORT VAN EEN VISSER

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 606
Hengel na hengel haalde hij op geen vis wilde bijten geen vis aan de haak Hij at met smaak zijn zelf-besmeerde en belegde boterhammen kaas dat was wel favoriet Rondom hem het zacht-wuivend riet en verscholen eend en meerkoet Het deed hem goed naar de rivier te staren hier te zitten en te peinzen het uur niet van belang Hij hoorde…

Ik wou

hartenkreet
4.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.294
M’n armen zijn te kort als ik alles wil omhelzen alle bomen van het verre bos de geuren van het gemaaide gras de glinstering van de stromende beek de witte wolken drijvend in de blauwe lucht het edelhert, met zijn trotse blik in d’ogen het mos liggend aan de voet van de eik muis knabbelend aan een beukenoot wuivend riet, de wortels kletsnat…
Pieter Plenter27 september 2009Lees meer >

December, Januari

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 611
Vlammen huizenhoog aan rieten dak gevreten, maar een muur van vuur stopt een kogel niet. Jongedame werpt beelden van een stervend staatsman als een kind en traant als moeder die haar kind niet voeden kan. December, januari. Zij werden tot warmste maanden, maar zonder warme handen.…

Eenvoud in verhaal

netgedicht
4.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 446
Mijn blik dwaalt over het eenvoudige verhaal, volgt het hobbelige oude karrenspoor door akkerveld langs klaverblad en gedorst hooi, blijft rusten aan de oevers van het water waar het riet in de fluisterende, wiegende wind murmelend het stil verhaal meezingt.…
Katty11 februari 2011Lees meer >

BLOEMVERKOPERS

gedicht
1.7 met 112 stemmen aantal keer bekeken 17.364
Soms draagt er een al Sarons rode rozen, Hoog op zijn schouders in een rieten mat; De open weerschijn doet de mensen blozen Die hem geheven kruisen op zijn pad.…

Ontwaken (3)

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 442
Dode takken, geknakt als riet in een zware storm, liggen verstrengeld, bedekt met glanzend groen sponsachtig mos krakend in hun breekbaarheid. Wollige witte knoppen van magnolia's hoge kantvaren en monarchrozen sieren de nevelige openbrekende hemel. Miezerige regen blijft vallen in stille eerbied.…
Katty19 juni 2011Lees meer >

Drenkeling zonder water

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
langzaam heft de drenkeling het glas op het ondergaan van de zon, moedeloos maar wel gezondigd is zijn vaarwater zonder religie niet te drinken wie kent zijn juweel wanneer het spreekt en schittert terwijl de haven is gedempt neem mijn hand en streel me langs het leven, het is kort zoals het omgewaaid riet – wel scherp maar zonder bedoeling…
elze10 juli 2011Lees meer >

Remedie?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
Ik me op de private tekst verlaat, het ene dicht de ander toe in de maat- en meetlint van de poëzie, fluitend riet waar de wind van de me toegemeten tijd in blaast, steeds hoger en altijd gehaast, reikt naar de toonhoogte van mijn verdriet, een odyssee naar een remedie tegen dyslexie.…
pama16 augustus 2011Lees meer >

Windesheim - Ommen

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 532
op dit harde pad waan ik mij een ster als liep ik over een rode loper knotten maken foto's het riet dat voor me buigt kieviten krijsen om het hardst zacht applaus van de wind paarse bloemetjes aanbidden de stam van een reus het mos ligt languit op de oever ik adem diep in en langzaam uit zie hoe een ooievaar groots opstijgt het…