4163 resultaten.
Zin in braderie
gedicht
3.9 met 10 stemmen
7.703 troep kijken
troep kopen
waarom schrijft niemand
we verlangen naar een psychedelische erotische filmhemel
waarin we perfecte lichamen mogen uitkiezen
per standje een aparte set spieren
inclusief atletisch uithoudingsvermogen
dan weer een neger
dan weer een chinees
te zijn
door de week en in het weekend een dagje alleskoopparadijs…
De bunker
gedicht
2.8 met 15 stemmen
10.087 Motregen aan zee, een koude morgen,
de grauwe kop van een bunker.
Telkens dat beeld in hetzelfde licht.
Nooit dichterbij of uit een andere hoek,
zonder verhaal, droom of herinnering.
Een teken? Maar waarvan? Hoe kom ik eraan?
Geluidloos duikt het op, achter iemand
met wie ik praat, of in de tuin
tussen bloemen, het bevriest de glimlach,
legt…
Prins
gedicht
3.1 met 36 stemmen
14.567 Je prikte je aan mijn pen en sliep in,
en droomde verbitterd de honderd jaren
tussen de werkelijkheid en de prins.
Ik trachtte een gat te maken,
maar de haag bleek onmenselijk dik,
een schuld die groeide en groeide
omdat ze geschreven stond op mijn gezicht.…
Openheid en sterrenstof
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Gedachten die ons gevangen houden,
zijn bronnen van angst.
Illusies over onze eigen vrije wil,
zijn hallucinaties.
Mensen dienen egocentrische belangen,
die ons tot slaven maken.
Terwijl...
Terwijl wij uit cellen bestaan,
die ontstonden in oceanen.
Terwijl we hemelse lucht zijn,
die door onze longen stroomt.
Terwijl mensen energie delen…
Zonder magie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
426 hij zag haar handen
zonder magie van
verborgen talenten
wist hoe tijd
groeven had getrokken
in vereelte huid
er was geen mystiek
in het aards vermoeien
dat werken heette
met een lijf dat
bij iedere beweging pijn
en ellende niet kon vergeten
toch was er altijd
de lach die in elkaar ontmoeten
zoveel blijdschap en warmte gaf…
Opgesloten
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
434 Er ligt een vertragende stilte
in de schaduw van jouw lichaamstaal
een droef verhaal, het zwijgen waard
vergeten in zichzelf, gekooid
niet welkom in de wereld
en alles wat je tegenkomt
blijft zelfgenoegzaam
op veilige afstand
van jouw werkelijkheid
beperkingen, je hebt ze nu
in dwaze dromen opgesloten.…
Waarheden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Wegen die naar werkelijkheden leiden,
zijn wegen richting waarheden.
Naar waar we aandachtig zijn.
Waar we stil stil gaan staan.
Waar ons oordelen staakt.
Waar we zintuig worden.
Met heel ons lichaam.
Met hart en ziel.
Vanuit ieders standpunt bezien,
heeft ieder mens gelijk.
Waarom dan knokken om menigen?…
Heldenfeiten
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
517 Onze wereld draait rustig verder.
Hij zit op een gouden kakdoos.
Onze zonnekoning is geniaal.
Hij trumpt en tweet en poept.
Zijn eigen roem stinkt niet.
Zo wisselt hij van stof.
En van uniek beleid.
Tegelijkertijd!
Dichters mogen over heldenfeiten,
nee, moeten wel daarover dichten,
want Trump is geen Fake of News.
Dichters zijn geen journalisten…
Over taal en leven
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
438 Taal,
als brug naar ware werkelijkheid.
De brug die ons verbinden wil.
Ver voorbij de letterkunde,
die onze geest niet vindt.
Woorden zijn onze ware waarden niet.
Wel erhalen die we elkaar vertellen.
Wonderen van werkelijkheid.
Werken uit geliefde liefde.
Dat is het ware draaipunt,
waar taal om draait.…
BLAUWE PERIODE
netgedicht
4.6 met 21 stemmen
584 ----------------------
------------------------------------
men moet opnieuw en steeds opnieuw
zich uitvinden, zich uiteindelijk vinden
als op de oude route
de wegen lichtelijk vastgelopen zijn
dus, vandaag sluit ik mijn blauwe
periode af en begin de gele
zet het grof vuil aan de straat
zeg eindelijk waar het op staat
schrijf een brief…
WOORDEN, MIJN WERELD
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
627 Tijd zocht ik,
ruimte in tijd om te lezen, te schrijven.
Ik stuitte op begrenzing, onmogelijk nagalmen.
Iets van mondholte, ik verlangde naar
waar taal aan vertering mag beginnen,
rijk literair speeksel kan inwerken, ofschoon
biologische realiteiten soms afbreuk doen.
Hoe woorden mijn wereld bouwden, omzetten.
Afstanden onverwachte waarheden…
Jongensdromen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
571 de zon
sterren vangen
in z’n kamer ophangen en
de wakende maan aaien
maar voor hij
daar aan begon
moest hij de schoolbus
zien te halen
huiswerk maken
een Engelse tekst vertalen
harde noten kraken
verliefd raken
alvast als sommige grote mensen
een beetje leren graaien
en toen hij daarmee klaar was
begreep hij het pas
de werkelijkheid…
Droom lustig
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
1.657 De werkelijkheid
kent vele gezichten
de wereld komt binnen
onrustige berichten
gedachten zaaien nieuwe dromen
droom lustig viert het hart een feest
om het einde te vieren
van een vers begin
afscheid nemen
van wat is geweest
droom lustig
gaat het hoofd
op avontuur
en hangt haar spiegel
aan de zwarte muur
de rituelen worden…
Eenzaam als een schaduw
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
751 Je keert je om uit een droom
om een zure werkelijkheid
als een vent te aanvaarden
in de nacht staat hij op
onder een sterrenhemel
vergezeld door vleermuizen
voorzichtig modelleert
zich een verlegen mens
uit het stille duister
de dag begint in aarzeling
in beweging krijgt hij vorm
eenzaam als een schaduw
dankbaar voor het licht.…
Verlangen...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
586 Het is moeilijk te beschrijven
en overbrugt de werkelijkheid.
Verborgen diep van binnen.
Het laat zich niet verdrijven.
't Wordt door het hart gevoed,
in stille uren van de tijd.
Tussen droom en werkelijkheid,
alsof niets anders ertoe doet.
Het besef te leven, ondanks zorg of pijn.
De wil om echt te leven.…
Jeugddromen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
844 In de dagen van zijn jeugd
vult de wereld zich met kleurige ballonnen
zijn verwachtingen verbleekten nog niet
de reis was nog maar net begonnen
gedacht dat deze jaren zouden meetellen
met de precisie van getallen die hij vergat
en dagen alsmaar verder deden opdelen
in nieuwe ervaringen waarbij het aardse
veel zwaarder weegt dan jeugddromen…
tussen fantasie en werkelijkheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 misschien
fantasie en werkelijkheid, één vloeiende lijn
buigen gedachten naar een eigen waarheid
zijn we niet allen vreemd in ons eigen bestaan
tussen de aarde en het sterrenbestaan
dus erken de psychoot, de dromer, het lot
en ontdek wie je bent, een simpele mens
normaal is een enkel verhaal van het nu
en waanzin de echo van wat ooit…
Beslissing
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
689 Dat je de sterren wel alleen kunt omarmen,
maar de werkelijkheid, die maakt men altijd samen.…
[ Wakker worden, licht ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
327 Wakker worden, licht
balanceren tussen rust --
en mijn nieuwe dag.…
Anders dan anders
netgedicht
3.4 met 78 stemmen
446 in verschijningsvorm
op tal van plaatsen
toch weer anders
dan anders ook onder
dezelfde omstandigheden
nee ik heb geen gouden
bloemen om jou te geven
wel mijn met een
gouden glans
gevulde ogen meer
dan 21 karaat echte
liefde direct warm
terugstralend anders
wordt liefde koud
alleen ingepakt door
afstand in de kleur
onbereikbaar…
ALLIN LIJFCHIP KOMT BESCHIKBAAR VOOR 18 MILJOEN ZIELEN!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
818 Nederland gaat niet ten onder aan het water
ook al stijgt de zeespiegel, de dijken stijgen mee
en altijd kan nog die vinger in de dijk
we hebben er 10 x 18 miljoen, dus 180 miljoen vingers
maar we zouden wel ten onder kunnen gaan
aan het gekwakel, geklets, en priet gepraat en kijken
luisteren doen we steeds minder en minder
alhoewel we 2…
Onbereikbaar
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
305 Kleine erupties in een zee van tijd
onbereikbaar voor jouw nijverheid
waar bloemen in wildernis dansen
via breekbare momenten schuldbewust
in jouw perspectief bestaat er nieuw gerief
door onuitputtelijke drang reeds uitgerust
schaduwen verborgen door zilte wind
onbereikbaar voor harde werkelijkheid
in eigen fantasie een vreemde bemind…
ondergedompelde zon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
359 sterke banden vonden de weg
langs de zilverspiegelende rivier
op-en-neer
naar de haag van het oosten
waar de reuzendoder met
zij die mij zeer bekoort
hun brood en mosterd
met mij delen wilden
maar het scheelde niet veel
of
ik werd voor de keuze gesteld
als R.E.U.S. ten onder te gaan
of
in Roblox het onderspit te delven
het voelt…
Ervaring (het theater van de dichter)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
124 Als ik mooi formuleer
zeg ik altijd wel iets
dat bekend of waar is
maar liever ben ik precies
met weinig
woorden, gewone woorden
die in het theater
van de snijzaal
uit mijn ervaringen
een waarheid losmaken
iets dat hetzelfde betekent
in andere talen en opzichten
zo algemeen menselijk
dat iedereen erin ingewijd
kan zijn door zijn lichaam…
Antigif
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
129 De ingevallen gelaatstrekken van een maan:
de senioren mokkend in ouderwets chagrijn,
een glyfosaatveld aan haat ten onder gegaan
(doornen van de duinvariant, als snijtanden,
tekenden en sneden de kleding, hun huiden
als flinterdunne herinneringen op stranden);
deze seizoensluwte brak hun schone hemden,
alles was klaar, drijfzand zoog aan…
Net als de Bomen…
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
187 Hun verlossing is geen zwakte
of teken van weerloosheid
het is bitter inzien
van de werkelijkheid.
Open dus gerust je handen
voel wind tussen vingers stromen
maak plaats voor de leegte
alles wat daarna mag komen.
Want als niets anders mogelijk is
wederkeert tijd nimmer ons pad
ervaring wordt gedragen
als een leerzame schat.…
Geluid
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.063 Omgeven door een muur van geluid
zoek ik vergeefs de stilte
dwalend door de nacht
verzonken in gepeins
schrik ik op van elk geluid dat
luid klinkt in het donker
ik zie niet wat ik hoor
een bay huilt
een kat miauwt
terug in mijn bed
sluit ik mijn oren
de stilte is oorverdovend…
Ga maar
hartenkreet
4.4 met 13 stemmen
1.772 Gun me bij het afscheid nog een blik,
Zodat ik niet opnieuw schrik.
Ga dan maar.…
incasso
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
851 te vaak met foto's
is het wild schrikken
ben ik dat
zoals die met die bolle kop
uitpuilende ogen getuite lippen
open mond trillende vleugels
je weet nog wel
van toen we mooi weer speelden
bij de maadjes
in de schimmelkaas
ja daar word je
wel even stil van
dat te verwerken…
Beschaving
gedicht
3.6 met 24 stemmen
26.837 Er was onder mijn hersenpan
Geen schuld die me bezwaarde -
Ik kende niet de fado van
De laatste mens op aarde -
Ik was een doodgelukkig kind -
Er waren kinderen als ik -
Ik waaide mee op elke wind
En had dezelfde schrik.…