21453 resultaten.
Als het ijzer heet is...(tanka)
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
995 Wachten we te lang
raakt de chemie uitgewerkt
blijft de passie uit
Vuur dooft en liefde lost
stilaan op in vriendschap…
75 jaar terug : een Belgisch mysterie - 1
hartenkreet
2.1 met 12 stemmen
1.876 Marche-lez-Dames, 17/02/1934
Een koninklijk alpinist,
ervaren in Venusheuvels,
werd op een dag geklist
en stierf tussen de keutels ...…
Gaya's pandemische ingreep
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
814 genoeg van het kwaad in de mens
die z’n schitterend nieuwe brein
misbruikt en inzet als wapentuig-
wekt Gaya, godin van de aarde
een oer-organisme oud als ’t leven
dat zich voedt met al het kwade-
die gevoelens van zijn gastheer
als ‘n virus genetisch manipuleert
zo diens frustraties neutraliseert-
die zich snel als ‘n virus voortplant…
Korbachs Kunst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
766 (Bezieling)
Een begrip:
('t Korbach-effect)
Zijn 'Schwung'. Zijn
Humor. Zijn
Kracht. Talent
(Cambuur)
Leeuwarden
Genoot van
Korbachs kunst
Twee keer per
Maand op de
Tribune
Met Fritz langs
de lijn im-
mer een gunst.
Fritz Korbach 1945-2011…
VADER ZIJN...
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.459 Vaders van zovele kinderen
van een dochter van een zoon
Vader zijn van die kinderen
voelt doorgaans doodgewoon
Vader worden was een makkie
met en door die korte daad
Vader zijn op je gemakkie
grenst aan 'onder de maat'
Vader blijven vergt wat inzet
met soms vreugde, soms een traan
Vader zo herinneren was mijn aanzet
hoewel het met mij…
dat komt gewoon
gedicht
3.3 met 6 stemmen
7.324 dat komt gewoon doordat zijn vader eens.
gewoon omdat zijn vader in zijn jeugd.
doordat zijn vader in zijn jeugd gewoon.
gewoon al in zijn jeugd zijn vader toen.
omdat zijn vader ooit eens tegen hem.
ooit gewoon eens in zijn jeugd hem tegen.
dat komt gewoon doordat zijn vader ooit.
gewoon hem in zijn jeugd toen ooit al eens.…
De kinderen van Ruinerwold en het kind Krediet uit Rotterdam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 De kinderen van Ruinerwold
Houden mij een spiegel voor
Welke ook weerkaatst
Op mijn eigen verleden
En speciaal mijn vader
Mijn dominerende vader
mijn dus alles bepalende vader
Mijn vader Gerrit Jan Krediet
Mijn zo Godsgetrouwe vader
Met een volgzame vrouw
Mijn vader op de aarde voelde
als Ónze Vader' in de hemel
soms een beetje meer…
Het lukt even niet
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
727 ik zie het water golven
het maanlicht verlicht
een schilderij van troost
bij het verdriet
ik zou iets kunnen
willen schrijven
maar, het lukt even niet
misschien later
ik kan geen zinnen
verzinnen, woorden
die er nog niet zijn
-
thans
kraait weer de haan
begroet deze morgen
de aarde houdt
haar mooiheid niet verborgen
ze…
Als, bij moe-tanend avond-lichten...
poëzie
4.0 met 2 stemmen
912 Als, bij moe-tanend avond-lichten,
angst daalt in onze aanwezigheid,
zijt gij 't, die voor onze aangezichten
de vreê der avond-lampe breidt.
Wij zitten en ons leden wegen,
zwaar van stil-naedre dage-dood;
gíj hebt zacht woorden die verplegen,
en breekt het vredige avond-brood.
En wij, die uwe gaven eten,
wij rusten in uw blijde…
meaux
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
933 meaux
ik zag mijn overleden vader
op de terugweg vanuit zuid-frankrijk
in meaux, rue de la république
in een rolstoel voor de etalage
van een fotozaak
met zijn drieën
reden we richting senlis
onze wegen keerden
zich naar binnen
deden de steden weemoed en melancholie
het atlantis van voorbije tijden aan
waar taal haar tekort manifesteerde…
Gaudeamus....
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
855 Behoeftigen leven van méér dan genoeg,
zoals Hij aan Israël dacht,
gelijk Hij de vaderen eens had beloofd,
aan Abraham en zijn geslacht.
Geprezen de Vader, de Zoon en de Geest,
aan God zij de glorie en eer,
zoals als in ’t begin en ook thans en altijd,
wij loven en danken de Heer.…
op weg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.107 Haiku I
De spiegel lijkt kalm
ik vertrouw op het water
daar moet ik varen
Haiku II
Het water rimpelt
een tsunami gaat dreigen
maar ik roei mijn boot…
4-ever
hartenkreet
0.8 met 5 stemmen
2.141 Matthijs,
Samen lol maken bij de waterflat,
Samen ijs eten,
I love you...
Matthijs.…
niets
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
398 als we
niets zeggen
is dat weer iets
zo zoeken we
naar het niets
wat altijd weer
iets is: n i e t s
zoveel andere
letters kunnen dat
kijk naar de regen
en naar een paar tranen…
EN ANDERS NIET!
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
776 I. Boulonois…
Verwacht
netgedicht
3.3 met 184 stemmen
27.020 Vader voor een nacht...
dochter voor het leven
Verwacht
meisje zonder vader
meidje
vader bedacht
vrouw geworden
vrouwtje
vader gezocht
Toch nog verwacht?…
Hopeloos geval
snelsonnet
3.3 met 46 stemmen
3.463 Omdat ik zoo leuk kommetaar ken geeven
Dee ik ook deeze keer weer fleitig mee
En heb ik bij ons nasjonaal diktee
Op goedt geluk maar weer wat opgesgreven.
En weer ware mein vouten niet te telle.
Ik ken me eige naam nie eens goet spelle.
Bard Sjabot…
Waar en hoe.
poëzie
3.2 met 18 stemmen
2.831 Niet in de scholen, neen, heb ik gevonden,
En van geleerden, och, weinig geleerd;
Wat ons de wijzen als waarheid verkonden,
Straks komt een wijzer, die ’t wegredeneert.
’t Leven alleen is de school van het leven,
Levens–ervaring het heilige boek,
God! door Uw wijzende vinger geschreven,
Daar ik niet vruchtloos de waarheid in zoek.…
Ter uitnodiging
poëzie
4.5 met 4 stemmen
2.556 Volmaakte vreê van 't landelijke rusten:
een brief, een boek, en dan de grammofoon...
Het grasveld is geschoren, de einder schoon,
de vijver uitgediept, geregeld onze lusten.
De zwanen varen traagzaam langs de kusten,
Loh'ngrins onzeker van der Jonkvrouw' woon,
maar God woont hier met zijn papieren kroon,
en deze rust is een volmaakt berusten…
DE NAVOND KOMT ZO STIL
poëzie
4.0 met 16 stemmen
6.297 De navond komt zo stil, zo stil,
zo traagzaam aangetreden,
dat geen en weet, wanneer de dag
of waar hij is geleden.
‘t Is avond, stille... en, mij omtrent,
is iets, of iemand, onbekend,
die, zachtjes mij beroerend, zegt:
'‘t Is avond en ‘t is rustens recht.'
De bomen dragen gans de locht
vol groen, nog onbestoven;
en ‘k zie, zo dicht hun…
Moeder en kind
poëzie
3.1 met 29 stemmen
5.113 Wanneer ik weeldedronken
mijn rozig kind beschouw
en die ‘t mij heeft geschonken,
mijne aangebedene vrouw,
zo vraag niet wie van beiden
mijn hart het meest bemint…
Mijn hart en kan niet scheiden
de moeder van het kind.
\Ik doe mijn armen open
en sluit ze er in bijeen,
en vreugdetranen lopen
mij langs de wangen heen…
Ach, wist gij, spreek…
Ik zie de mens, maar ik begrijp hem niet
poëzie
4.0 met 9 stemmen
1.885 Ik zie de mens, maar ik begrijp hem niet: –
Hij eet van 't leven al wat lekker smaakt,
En proeft van ál zijn passies: zijn mond raakt
Iedere vrucht, die iedre hand hem biedt.
Hij zoekt in dronkenschap een droom, die vliedt,
In 't leven, – tot hij, moede en koud, ontwaakt,
Naakt en gebroken: op zijn lippen smaakt
Des levens droesem bitter…
O dromend hart, kies u een nieuw vertier
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.977 O dromend hart, kies u een nieuw vertier
in vrouwenwang en purpren eglantier;
licht als kwikzilver vlieten onze dagen,
de pracht der jeugd zinkt als een bergrivier.…
Op 't kerkhof waar de naakte bomen rijzen
poëzie
4.8 met 5 stemmen
1.246 Op 't kerkhof waar de naakte bomen rijzen
Met zwarte nesten in verwarde twijgen
Kwam regen op verdorde halmen zijgen,
Toen woudt ge een dierbaar graf mij zwijgend wijzen.
Een traan lichtte in uw oog, de zerk lag grijs
En eenzaam in een krans van groene blaren -
Een lichte handdruk kon uw smart bedaren
Maar wis zong nog uw hart bedroefd een…
Stil is de nacht.
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.685 Stil is de nacht en lieflijk blinkt de maan;
Vermoeidheid rust met zorg en vrees en smarte, -
Maar liefde waakt in 't rustloos kloppend harte,
Zij, zij-alleen kan niet ter ruste gaan!
En waar legt Gij het lieflijk hoofd ter rust?
Melieve, waar spreidt u de slaap haar bloemen?
Wat legerkoets kan zich gelukkig roemen,
Dat zij u draagt en op…
De vliegende man
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.063 Norselijk-krommende schroeve
die telkens, in duizelig buitlen,
biedt viervoudig de wind
neigend een nijdige nek:
'k zinge u; en 'k zinge u, o vlerken
die spant als den schoft van een trek-os,
maar die teder en licht
zijt als de vlerk der kapel;
motor, 'k zinge u en ronk
in me-zelf als het dommelig ronken,
('lijk aan de deur van een bie-
korf…
Hij ligt er nog, de steen
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.459 'k Dacht vaag: Wat 'k doe, lijkt op wat Farao's deden;
Eenzelfde ontzetting vroeg in mij en hen:
Alles vergaat: ben ik niet, die ik ben,
En was en blijven zal in eeuwigheden?
Ik was gaan liggen, 't hoofd dicht bij de steen;
En die, in 't langzaam dieper donker, scheen
Een monument, Egyptisch oud en groot.
Een kleine ster erboven.…
V U I S T R E C H T
poëzie
3.5 met 2 stemmen
2.069 Ellendig al me' leven,
zonder oost
of troost:
van iedereen verlaten
en verraân,
voortaan,
waar wil ik me gaan lopen,
om de liên
te ontvliên,
die, zegezingend, zoeken
mij die hals
onvals
te kerven, die de leugen
hun, te leed,
verweet?
Ik vare en heb noch…
DE WILDE WIND
poëzie
4.5 met 8 stemmen
2.954 Door ‘t haaghout raamt
de wilde wind,
verblind,
zijn reuzensprongen:
en al dat ooit
hem tegenstaat
verlaat
hij, losgewrongen.
Gebogen hier,
gebroken daar,
malkaar
de bomen schenden;
die, scheurende uit
de gronde, huis
en thuis
de gruw inzenden.
Nu maalt hij…
Pavanne II
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 Ach mijn kind, wat moet er worden
Van jouw wereld en de mijne
Nu de kloof van generatie
Slechts op de markt nog kan bestaan.
Lege kramen, leger raken,
Luister niet, maar hoor marsmuziek,
Het vult de kamer, straks de straten,
Sla op de vlucht, maar waar naar toe!
Waar is veilige omgeving,
Waar de school die weigert dit,
Wat ongewenst is…