811 resultaten.
Vergeten.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
888 Ik ben zo bang, te vergeten
te verdwalen of zoek te raken
maar weten dat je me zoeken zult
brengt me rust, dus heb geduld!
Maak me rustig als dat moet
niet alles gaat dan immers goed?
Maar met hulp en liefde ja ook dat
komen we er samen wel toch, schat.…
omdat...
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
532 omdat gedichten soms
zó snel zijn vergeten
omdat je nog altijd
kunt verdwalen in de tijd
omdat de weg terug dikwijls
geplaveid is met scherven
omdat scherven volgens
overlevering geluk brengen
omdat je het geluk
zelf moet koesteren
omdat je niet zal
verzanden in treurnis
omdat je treurnis kunt wegmoffelen
in de kruipruimte…
Penseelstreek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
445 Haar gevoelige penseelstreek
heeft de groene rivier meegenomen
zomaar voor de lol, zonder mededogen
en hij, die bij haar is, streelt haar blonde haren
ze schildert een schuimende zee zonder gevaren
over haar ranke schouders klimt de zon omhoog
op zijn tenen moet hij staan om het te overzien
deze wereld van in kleuren verdwalen
terwijl hij…
verloopt in ongeschoren licht
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.156 straten draaien
om hun hoeken en
verdwalen zich in pleinig
zoeken naar een andere weg
muren hebben horizonnen
afgezet en ogen op het
steen en blik gelegd onder
het blauw van de lantarens
de dag verloopt in
ongeschoren licht
de avond gaapt verveling
uit een nietszeggend gezicht
het licht is kouder dan
voorheen, de mussen dood…
meerwaarde
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
586 ik wandel in mezelf een stukje mee
en verdwaal tussen wortels en geboorte
in dit uitbundig buitengebied
is het pad meegaand maar zompig
er ligt een steen om zich aan te stoten
te bezeren aan verwondering
over paarden in de wei, gevangen
door zwak intredend ongenoegen
maakt dit prikkelbaar, zijn het
de haastige pijlen, gepatineerd…
Het land van pracht en praal
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
692 Kromme wegen leiden naar donkere stegen
hier in het land van pracht en praal
worden ze nog als schapen gedreven?
Ze hebben het allemaal.
Op elke straat een dealer
op elke hoek een SUV
het ontbreekt hun aan niks
dit is het echte leven?
Rechte lijnen, gedurfde cirkels
in zijn hand de dromen van weleer,
spelt de meester tevergeefs
oude…
Voor het slapen gaan
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.714 Ze leest de woorden
uit haar hoofd
als een groot boek
met grote spanning
die mijn kinderjaren
weer doet blozen
Ik pak ze op
en verdwaal weer
- met zichtbaar genoegen –
in een magische wereld
gecreëerd door verhalen
uit een wijze mond
Een stem klinkt ver
… ik zweef nog net
tussen hemel en aarde
glimlach naar de stilte
die me met…
In het Gedicht
gedicht
3.1 met 364 stemmen
68.080 Dagen dat ik op weg naar mijn eigen kamer
verdwaal wisselen zich met dagen
waarop ik de wereld doorschouw als een kristal.
Soms word ik krijsend wakker.
Soms word ik afgevoerd en verdoofd,
soms vastgebonden.…
666
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.276 men zegt het getal van het Beest
van origine, een gevallen engel
als Lucifer, jaloers en lichtgeraakt
een brandvlek is snel gemaakt
wij verwijten elkaar de duistere nacht
terwijl juist sterrenschijn beter is te zien
verdwalen in en om en rond elkaar
wij springen touwtje tot je lacht
aarde en maan houden ons vast
laten ons vrijwillig gaan…
Kom genieten
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.890 met over `t randje glurende lippen
zoekend naar `t waarheen; waarom
Ze droomt zoals geen ander kan
van kleine dingen, diep gevoel
daarin baant zij haar levensdoel
en waant zich daar het hare van
Handen warmen een simpel gebaar
fluwelen rimpelen ronde fluisteren
ogen blikken een warme fontein
als was `t een glas vol kostbare wijn
verdwalend…
Windstil
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
935 Ik kijk naar mijn gezicht
wroetend in de tijd,
verborgen hoekjes en kantjes,
ongrijpbaar voor mezelf
ik verdwaal af en toe,
verlies mezelf uit het oog,
mijn tranen heb ik nog steeds
in een zakdoek geknoopt
geen enkel geluid beweegt,
het zout kleeft aan mijn dromen,
ik gom de windstilte weg,
de tijd heeft mijn benen gebroken
ik stapel…
geen slaap liedje
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.108 een sluimerend pand
met de blinden gedicht
maar bovenin brandt
nog een glashelder licht
hoewel overkapt
en van slapen bewust
verdwalen de woorden
en laten geen rust
ontsnappen de zinnen
doorlopend de deur
naar donkere kamers
vol zwartwitte kleur
de bladzij die gister
of ooit is geweest
ligt letterlijk open
voor ’t oog van mijn…
Addicted
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.341 mag weten hoe
In tijden van onzekerheid
Wou ik telkens naar je toe
In tijden van neerslachtigheid
Wou ik dat je me kwam halen
Bij ziekte, angst en stil verdriet
Kon jij de pijn bepalen
Bij leegte, kou en eenzaamheid
Wou ik dat je bij me was
Als een pleister op de wonde
Jouw kracht die mij genas
Als baken in de storm
Om nooit meer te verdwalen…
Absolute heerser
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
775 Hij geeft de bouw van tempels vrij
en vlakt nog wat historie uit
punt dan de toekomst nog eens bij
Zo schetst zijn losse pols breeduit
en stemt zijn grootsheid eeuwig blij
Dan zonder langer nog te dralen
spoedt hij zich naar het toilet
om als een ieder neer te dalen
alwaar hij zuchtend zich ontzet
om in klein geërger te verdwalen
De pot…
Het Feit
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
866 Ik mag dan wel vele jongens hebben,
maar ik ben verliefd op hém
ik mag dan wel in zijn ogen te slijmerig zijn,
maar ik ben wel gek op hém
ik mag dan wel verdwalen in mijn eigen wereld,
maar ik ben stapelverliefd op hém
Volgens hem is mijn mysterieusheid onweerstaanbaar
Volgens hem ben ik te afstandelijk
Volgens hem lijkt dit allemaal een…
Barrevoets
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.101 niets geleerd en niets verteerd,
te denken dat ik straks niet ben,
blijft zo vaag, licht gevoel in de maag,
een kwaal van dogma’s die ik ken,
iedereen kent het, niemand kan het zeggen,
om te zwerven onder de altijd groene
zoden van het mos, daarboven
teveel verboden, daar beneden
volstaat het niets, na afloop een
fraai verhaal, waarin ik verdwaal…
Tweestromenland
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
1.716 dienaar van de duivel was
maar God - wie waren zij
toen ik hun weerzin naderhand
zag als een opgebrande zon
die neer zou vallen in uw zand
Waste hun leugens van mij af
paste mijn ogen weer op stand
gezichten waren zoveel anders
dan voorheen - nu hand in hand
ik hen zag gaan - de lachebekjes
zonnestralen tussen dalen
en ik ging om te verdwalen…
Vijftig*
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
4.159 In retrospectief meer verarmd dan verrijkt
verloor ik jeugd, illusies, idealen
om steevast op ’t levenspad te verdwalen,
niets op deze aardkloot is wat het lijkt.
Doe ik mee met volwassen rituelen,
inwendig wil ik het blije kind blijven
dat ik ooit was, als dichter harten stelen.…
Hoogste graad?
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
581 bestaan, van wat ik zeggen wilde,
daarin zou een onversneden boodschap
moeten staan om al wat mee - of
tegenzat, uit eigen hand bedreven,
in eigen leed geleden en met tol en taal
betaald, verhaalt zich braaf tot het heden,
in eigen dicht en slaaf van literaire daad,
wars van enig plagiaat, verslaat de hele
scala van de muze waarin ik verdwaal…
Ach, blijf met Uw genade
poëzie
3.6 met 11 stemmen
4.266 Licht Gij ons met Uw stralen,
o, Licht der wereld, voor,
opdat wij niet verdwalen
of struik'len op ons spoor!
Vervul dan met Uw zegen
onze armoe, rijke Heer,
en zend op onze wegen
Uw kracht en goedheid neer!
Neem Gij ons in Uw hoede,
onoverwonnen Held;
beteugel satans woede
en 's werelds boos geweld!…
Verdrinken in muziek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.389 Mijn gedachten dalen naar het nulpunt
ik laat mezelf verdrinken in muziek
terwijl de melodie mijn bewustzijn verdunt,
verdwijn ik in een avonddroom vol ethiek
Gevoelens verdwalen in een melodieuze mist
zonder geluid zing ik zachtjes mee
een refrein wat mijn ziel verfrist
langzaam reist het lied naar een eindige zee
Vol emotie teruggekeerd…
Sphagnum
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 De knoestige ziel van gebogen ruggen in lange halen
is aan de bodem verpand
waar zonderlingen zonder gids zouden verdwalen.…
Ochtendbos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 kleuren dansen in de zon
het ochtendbos ontwaakt, het licht herwon
ik volg de paden, fiets op golvend terrein
kijk steeds rondom om hier stil te zijn
De vogels vliegen, eenden in de sloot
Een moeder brengt hier haar jonkies groot
De schapen grazen, blijven rustig staan
Laten die fietser gewoon maar gaan
In dit bos kan ik niet meer verdwalen…
Ammoniet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
516 dit duurt nog voort, deze lijn
de cyclus, de spiraal
van adem en herhaling
zolang het weke weefsel
zich haastig versteent
tot fossiel met vlakke facetten
de verse stilte moet nog verkalken
avondlicht moet nog doven
we moeten ons verliezen, onwrikbaar
vergruizen, langs bospaden en
melkwegen verdwalen, thuiskomen
bij nacht, roerloos verstillen…
De blauwe bovenkant
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
483 de maan is uit
de sterren buitelen
en vallen strepen
je wenst
graveert verlangen
in een koele nacht
je gaat toch niet verdwalen
in het donker als het
licht wordt in je hoofd
je hebt gekozen maar
maakt je passen veel te groot
omdat je bang bent voor de schaduw
ik zie je lopen op de rand
de blauwe bovenkant
van eindeloze diepte…
De blauwe bovenkant
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
585 de maan is uit
sterren buitelen
en vallen strepen
je wens
graveert verlangen
in een koele nacht
je gaat toch niet verdwalen
in het donker als het
licht wordt in je hoofd
je hebt gekozen
maakt je passen veel te groot
omdat je bang bent voor de schaduw
zie je balanceren op de rand
de blauwe bovenkant
van eindeloze diepte
ik heb…
schrift
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
486 welke kant hij op moest
wie weet was het
net zo goed een vrouw
de vogelsporen waren
het bewijs van afwezige
vogelpoten die verder
waren gegaan,zo duidelijk
je hoefde slechts
te volgen wat je las
en die afwezige vogelpoten
waren natuurlijk aanwezige vogels
die veel latere geschiedenis
dat we door hetzelfde schrift
zouden verdwalen…
huilde uit een dood gezicht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
676 wie gelooft je als
de angst het donker
bang maakt met zijn duister
als muren spreken met
gezichten die je niet vertrouwt
de ochtend vals het licht opbouwt
als herinneringen blijven malen
het verleden niet ontsnappen kan
omdat je in gedachten blijft verdwalen
je hebt vannacht het kind gezien
gehoord, dat nooit geboren is
je ontwaakte…
zag felle stralen in geluid verdwalen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
716 ik zag de zon
haar tranen huilden
kermis in de hel
stilte was alom
ik voelde snel de dreiging
die van onweer uit ging
in donkere wolken
donderde de bliksem, zag
felle stralen in geluid verdwalen
ze raakten niet, alleen
het licht sloeg door de buien
zon weerkaatste vals tegen de puien
brak met regenbogen
in een laatste pogen om…
De binnenkant van de stad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 Onervaren reizigers verdwalen
zo gauw in onbekende streken
Ze laten zich verleiden
door stegen en seinen
en gaan trappen af
naar de binnenkant
onwetend waar ze zijn, ergens
echt of maar wat rondtollen
in hun hoofd, dol doller dolst
gedraaid door hun zintuigen
die hen omringen met muren
die ze willen aanraken
om te weten of ze hard zijn…