757 resultaten.
Kermis in de hel 2 (de alternatieve versie)
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
926 Vermoeid ben ik dronken, van alles wars,
op zoek naar een beetje hoop, wat leven.
De Beagle 2 is zoek geraakt nabij Mars,
hij heeft nooit berichten kunnen geven.
Over waar George en John nu samen delen,
en of ze wel hetzelfde liedje spelen.
Ik denk het niet, al blijf ik het hopen.
Ik zal meteen het singeltje gaan kopen.…
Ontmoeting
gedicht
3.1 met 19 stemmen
16.304 Laat handen van vermoeide reizigers even
wuiven naar vergeelde plaatjes, doorgaan.
Treinrails komen samen, glimmen fel oranje.
Slingeren, wenden, wisselen, geen terugkeren.
Passagiers groepen drommen, verspreken zich
in volle talen, lezen allen de krant van Babel.…
Getekend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
870 strepen
Creëer mijn lijnen met plezier
Geef de toekomst mijn verleden
Laat ze weten wie ik was
Zet het beeld stil in het heden
In tijd waar ik in pas
Schilder mij, wars van zorgen
Zet mij lachend op papier
Hou mijn twijfels goed verborgen
Vul de toekomst met plezier
Gebruik pastel en zachte lijnen
Voor de kleur van mijn gezicht
Negeer vermoeidheid…
7-4-2003
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.014 Ik wil vliegen op de wolken
maar mijn armen doen zo zeer
ik kan alleen maar vluchten
voor het aankomend noodweer
Ik wil dansen langs de huizen
maar mijn benen zijn vermoeid
ik kan alleen maar vluchten
voor de regen op komst
De mist is niet zacht om op te lopen
ik pletter er steeds weer doorheen
en als ik op een wonder zou hopen
zou…
Kind geweest
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.166 Haar schoentjes zijn in stof gesluierd
het eens blauwe rokje vaal verkleurd
d’r versleten witte bloesje smoezelig
en haar vermoeid gezichtje groezelig
als ze schaduwstil komt aan gekuierd
haar kinderogen verdrinken in pijn
maar dapper trekt ze ‘m aan z'n jas
vraagt de stoere soldaat met klem
en wanhopig gebroken fluisterstem:
weet u waar…
Heimwee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.138 Het dorp, de straat, het huis dat achterblijft
ik strijk dan in den vreemde neer
met neonlichten op het dak
al snel vermoeid en tergend zwak
jouw verre beeld volstaat niet meer
mijn geest verslapt, mijn stramme lijf verstijft
Geen borst, noch bil, noch been
raakt zacht mijn klamme huid
jouw adem speelt niet slapend om mijn hoofd
ik droom…
Engelen rond mijn schouders
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
682 Ik wil niet meer denken
Ik hoor de violisten de muziek binnensluipen
Een grote vermoeidheid overvalt mij
door lang terug te denken aan het verleden
transformeer ik vanzelf
ben in mijzelf vol herinneringen binnengedrongen
forceerde de sloten en verbrak de spinraggen
nu engelen rond mijn schouders
zij speelden een belangrijke rol in dit drama…
Waarheen zijn wij
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.615 Gedragen tussen de luchtlagen
ontvlucht aan de dood
in nood verworpen door de armoede
zijgen de kinderen neer
op stalen frames met kappok
en dansen voor de gesloten ramen
tot ze vermoeid inslapen
in de kille nacht
dan krommen ze als foetussen
onder het lage landen dons
en achter de gesloten ogen
droomt de hoop
Ontwaakt, rukken de armen…
Er waaien klanken over de dijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 En eeuwig stroomt zij, tot aan de horizon
waar de rivier zich vermoeid te rusten legt
in het grote water voor de kust van Albion.…
Gespot
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
947 bevroren reflecteert het meer
de vorstelijk berijpte kraag
van riet dat langs de oever groeit
maar stil door ruisen lang vermoeid
buigt voor een kille wintervlaag
vanuit de zoom staart star een reiger
met zwoele zomers in gedachten
waarin het kwaakconcert zacht klonk
dat hem zoveel voldoening schonk
zonder het eindeloze wachten
en…
Augustus
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.349 Zwijgend lover hangt te dromen,
van geleden jeugd vermoeid.
Kleurentrossen, moegebloeid,
schuilen onder lommerige bomen,
zwichten om de volle vracht
zwaargedragen levenspracht.…
Gedachtengang
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
547 Vermoeid zoekt de geest
naar struktuur in chaos,
de rode draad,
die van goud moest zijn.
Scherven bijeen rapend
van wat is geweest,
want de wijsheid van gisteren
- zo veranderlijk -
zou de Wijsheid niet zijn.
'k Wil evenaren,
maar geraak verstikt
in d' eenvoud van gedachten
die niet willen klaren.…
Sterrenlicht in water
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 Ondergoed van bloemenpracht
en verlangen naar
inwendig vandalisme in
vermoeid bloed
De draaiende beweging
komt nu tot uiting in
verloren pirouetten
In ogen die
kolken van verliefdheid
Een opeenhoping van
verlichtingsleed
zwevend door de dood
naar vernieuwing…
Droomreis
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
740 mijn jonge jaren
dat is voor mij het paradijs
De schoonheden flaneren op
het strand aan mij voorbij
ze lachen uitdagend naar me
de ober fluistert dat in de hal
mooie dames op mij wachten
ze willen ‘n blond nageslacht
met blauwe ogen en de poort
van ‘t paradijs gaat open met
elke nacht een andere godin
Na ‘n week voldaan vermoeid…
Mijn lieve lieve zus
hartenkreet
3.3 met 27 stemmen
3.929 Jij mijn lieve lieve zus,
je laat je schoonheid zien in liefde
voor de vele dorstige bloemen in je omgeving
maar je raakt nooit vermoeid
van de alsmaar nieuwe opkomende bloemen.…
Vlinder zonder vleugels ?
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.179 gelachen wordt, het
blauw wordt ijs, daarna grauw,
niet in meer staat innerlijk te
bloeien, in de kou wordt alles
ontkend, de regen berijdt het
blad waaronder de vlinder geen
tehuis kon vinden en tot in
de lente zal zwijgen, een kale
boom op een oude prent, dat in
elk seizoen van kleur verandert
en z’n wortels voelt verstijven,
de vermoeide…
Droom
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
538 ik droom jou
soms veel mooier dan je bent
maar het is met je echte ik
dat ik de lakens deel
en koffie slurp bij het onbijt
het is met die verwaaide kop van jou
dat ik mijn geheimen deel en
grapjes maak over niets in het bijzonder,
dat ik de clown uithang en
al wat mij bezwaart bespreek
het is met die vermoeide blik
dat ik dezelfde passie…
De beminden
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.692 Daar strekten zij zich zoet-vermoeid beneden
De fijne schaduws van een ijle boom
En streelden traag elkanders warme leden
En zuchtten diep: — hun ziel was droef en loom.…
Vierentwintig uur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
572 Deze morgen heeft de nieuwe dag gekust
door de ochtendnevel in een zachte gloed
gelijk een schone bruid haar liefste ook doet
hun toekomstig zijn en samenzijn bewust
tezamen één in ’t vuur van liefde en lust
zoals een verbonden echt met hart en bloed
in schijnend licht lieflijke hartstocht ontmoet
tot de dag vermoeid in schemerlicht berust…
Poëzie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
546 Het voornemen elke dag
een gedicht te maken verdwijnt niet
in een nevel van illegale sigarettenrook
ja,ja,elke dag
Aalsgolvers zijn zwarte regels
in een blauwe lucht
elke dag waarschijnlijk
aalsgolverzinnen echter
zitten beklemd
tussen boodschappen doen
belastingaangifte en vermoeide ogen
van al het kijken en zien, noem het…
FIETSENMAKER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.060 's Avonds maakt de zwoeger een vermoeide stap,
waar de arbeid vloeiend klinkend in verdwijnt,
vindt het heerlijke, verlangde gereedschap.
Het warme wonderbare bed verkleint
tastbaar gebeuren en bestaan al rap:
het licht der wijze vergetelheid schijnt.…
Nachtlogement
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
499 nog immer rimpelloos
alleen de bliksem doet ze verbleken
of voor even verdwijnen
ze mengen de donder
met souplesse in hun slanke opus
een klaroenstoot trilt het daglicht dood
de silhouetten verheffen zich
wringen zich door een kier
de maanloze nacht in
over de gammele weg
die stoere stammen wijken laat
geruisloos wachten ze op vermoeide…
FF WEG
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
803 We moeten ons hoognodig gaan verversen
de maat is vol, we willen even weg
dus dacht ik: het is goed da'k-ut-FF zeg
we zijn vermoeid in lichaam, ziel en hersen
We rijden twalef uren naar het Zuiden
en bivakkeren daar in de Natuur
gespeend van elektriek-apparatuur
alles organisch: bergen, water, kruiden
Geen internet, geen straling door de…
Zilverlicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
354 Vermoeide takken buigen bij avondval,
en alles rust opnieuw... in stil gemoed.…
Geloof
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
591 Ik geloof dat het goed komt
Zekerheid wordt niet geboden
Verlost of niet ik ga onder de zoden
Als een god ben ik verdomd
Het leven geeft en neemt
Het leven raakt en verstomd
De draad die je van jezelf vervreemd
Vermoeide ogen kunnen niet worden vermomd
Rust zacht perfectionistische fanatiekeling
Ga in vrede naar de maatstaven geschaafde…
Soms is het genoeg
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
585 Dan zal zij door de straten lopen
Met aan haar hand een spelend kind,
Net als ik nu, vermoeid van hopen
En zij zal weten waar zich de weg bevindt.…
Met een PowerShot A720
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
630 Zodra je de Canon vermoeid laat zakken,
komen je aardse gedachten naar boven.
Voldaan verlaat je de pilaren,
je hoofd nog tollend van wat je gehoord hebt...
(Bezielde ruimte waar je met Iemand
aan de praat raakt over de berg Horeb.)…
In de schaduw van een dag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
559 ik zag haar in de morgenstond
neen, niet oog in oog,
slechts in de marge
de afstand was in velerlei opzichten
onoverbrugbaar of zomaar te ver
om het kompas op te richten
niet dat ik maar een letter verstond
vermoeid legde zij wat woorden
in haar mond die op slapen duidden;
het was opnieuw de nacht inluiden
de dag aansluitend heb ik maar…
Min of meer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
443 Niet uitgedacht, wel intens vermoeid
van leven en uitgebreid belevend geven
schenkt de nacht me hernieuwde pracht,
fluistert het gewortelde : voel die kracht.
Het mogen voorlopig papieren seringen
zijn fluistert zeer zacht de nieuwere serafijn.
Jouw gedachten hebben zich niet vergist
geen enkele herinnering wordt echt uitgewist.…
Juni
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
662 voor bezoekers openstaan
straalt de zon tegen een blauwe hemel aan
gaan wij ons aan een open tuinfeestje wagen
terwijl de vogels nestjes bouwen in de hagen
trekken geurende kamperfolies de vlinders aan
juni de maand met de lange en warme dagen
laat mooie tuinen voor bezoekers openstaan
jong en oud gaan stilaan om vakantie vragen
de vermoeidheid…