Alle inzendingen over vluchtigheid

861 resultaten.

Sorteren op:

Klaar

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.097
Het klinkt zo ingewikkeld Zo vluchtig en zo snel. Maar weinig is zoals het lijkt. Dat weet ik zelf nu wel.…
Marco21 juni 2002Lees meer >

We vlechten onze levensdraden

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.107
Ik begraaf me in haar armen ze slokt me op als in een droom Ik verken haar wereld sluimerend en geef me over in haar stroom Ze neemt me op in tussenpozen ademt mij vluchtig door haar heen Ze is mooi als duizend rozen mijn hartje klopt voor haar alleen Als een sluierende nevel zweven we door ons droompaleis Een winterse stilte omhult ons…

De zandloper

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.088
Gevangen in een glazen woestijn door vluchtige bergen omzoomd vraag ik mij verveeld eens af, of het zand niet voor niets stroomt. Iedere nacht lijk ik dichter te zijn bij het gat, zovaak gedroomd, dat mij aan de rand te denken gaf, of het zand niet voor niets stroomt.…
Arne Verkerk25 augustus 2004Lees meer >

Luchtige liedjes

poëzie
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.614
Zoude ik mijn liedjes, de vluchtige, lichte Liedekens zingen, gelijk ik ze zing? Zoude ik zo lustige liedekens dichten, Zo het mij naar mijn lust verging?…

vlinders dansen

netgedicht
4.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 880
vlinders dansen een vederlichte sonate door jouw zachtverlichtte ziel niet traceerbaar zonder choreografie dwarrelend door jouw gedachten kleine elfjes de tinkelende voetjes slechts in een vluchtige aanraking met de bodem van het onbewuste maar waar zij raken bloeit op de warme gedachte besprenkeld met zoete nectar gesponnen cocons verlaten…
klaes26 april 2007Lees meer >

Op handen gedragen

netgedicht
4.0 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.349
bestaan wordt gaandeweg doorbroken terwijl men overal was heen gegaan werd over mij weinig gesproken ik ben nog steeds geen topmodel maar mijn kleurrijke buurvrouw met haar glanzende huid is dat wel je moet even het hoekje om gaan dan zie je daar in vol ornaat een rijk beschilderd topstuk staan soms glijdt een voorzichtige hand vluchtig…
Hanny27 april 2008Lees meer >

De zwangere schaduw

netgedicht
4.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.130
hemels vocht bedekt zij schenken ons de zwangere schaduw waar een lichte geur zijn hoogtij viert en zowaar, een rijzende passie wordt verwekt ik lik de rood gezoete smaak van je lippen als langs je mond het groen wat druppels omlaag doet glijden aan dit sap willen onze tongen ritmisch nippen zal het ons, naar vluchtige…

Mijn hart

netgedicht
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 837
Dring door naar binnen vindt de kwetsbaarheid vluchtig als een fee, gedrag als een stel santinnen, het lijkt op onversaagdheid. Maar jouw vuur smelt het ijs liefde wordt vloeibaar en dan 'en petit comité' gaan we samen op reis, gevoel is onbetaalbaar.…

Het vergane beeld

hartenkreet
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 914
Zoals het daar staat Nog steeds trots verheven Hoewel het al vergaat Een heel mensenleven Vluchtige blikken Langslopende mensen Ze laten je stikken Voldoet niet aan hun wensen Eén blik is vasthoudend Langer dan een moment Bijna benauwend Maar de ogen schijnen bekend Een vage herinnering Een blik van jaren voorheen Vol bewondering…
Tess14 mei 2004Lees meer >

Zoete Moeder van Den Bosch

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 819
Een zee van lichtjes, koele ruimte, bloemen die de tolk zijn van de dank, weemoed die hier rondhangt in de stilte, vragen, twijfels, vroomheid ook, haastig even binnenlopen, kaarsje aan, een vluchtig kruis, of wat aarzelende stappen, weg uit al dat groot gedruis..., eventjes hier wat verpozen schuifelend met zware tas...…

Voor een Moeder

netgedicht
2.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.574
Een zee van lichtjes, koele ruimte, bloemen die de tolk zijn van de dank, weemoed die hier rondhangt in de stilte, vragen, twijfels, vroomheid ook, haastig even binnenlopen, kaarsje aan, een vluchtig kruis, of wat aarzelende stappen, weg uit al dat groot gedruis..., eventjes hier wat verpozen schuifelend met zware tas...…

het journaal

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.301
om een minuut vóór achten is nog veel onheil te verwachten nadat het journaal is verstreken is de rampspoed weer geweken hoe vluchtig is ons besef van ellende en verdriet vluchtelingen ver weg die je waarneemt maar niet ziet hoe weinig zijn we echt verbonden met die slachtoffers en gewonden het continue oorlogsgeweld heeft onze emoties…

liefde op het eerste zicht

hartenkreet
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.793
Wij hadden niet één woord gezegd slechts een vluchtige lieve blik, maar die leuke manier waarop gaf mij een onbeschrijflijke kick. Jouw ogen straalden zonneschijn deden vlinders in mij dartelen en nu het wonder was geschied kon ik niet meer tegenspartelen.…
eugeen16 juli 2009Lees meer >

In wispelturig bewegen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 600
vluchtig is mijn letterzaad luchtig gedragen door een vragende wind speels en verstrooiend letters schampen het kalende land zonder opening van vingers blijft alles strak in de hand maar woorden vlijen zich neer in de luwte van struiken gedijen in zacht van een zomerse zon tussen bosrand en weiden vermeien zich zinnen tot strofen…
wil melker25 februari 2010Lees meer >

- 'Festina Lente' -

netgedicht
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 749
De ogen gesloten, nieuwe lente wezen proeven hoor, het valt een heldere parodie een geheel eigen sfeer deelgenoot van het enthousiasme een irritante, vliegensvlugge en praatzieke aandrang uit de heldere hemel waar origineelste meningen gegeven, en haast, geboden in overvloed, als de vluchtige ongebondenheid, in een echo doet weerklinken…

Oneindig misbruikt

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 770
Ze zit alleen, zelfs tussen velen zo heel alleen met haar verdriet Pijn, die zij met geen kan delen Erover spreken gelukt haar niet Ze lacht wel eens wat vluchtig edoch haar ogen doen niet mee Die haar nam bleek zelfzuchtig Hij brak haar geestelijk in twee Ze weent, edoch zonder tranen want dòòr duurt maar haar pijn Ongeschonden..geen…
Ton Rijkers4 augustus 2010Lees meer >

Stadhuisplein*

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.931
Hoe glad en nat is het in deze stad, waar op het spiegelende stadhuisplein een vluchtige kus leidt tot eeuwig zijn, één tel ontsnapt aan wat ik niet bevat. Dooreen gemengd het heden en verleden met het tijdsbesef onpeilbaar vergleden.…

Bij spiegellichten

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 530
te blijven dromen onder bloeiende kastanjebomen bij spiegellichten dichten op het bankje, op het plein waar morgen kinderen spelen dansend als de zomer zelf in passen vluchtig als de wind rond een welriekende bloem te kunnen dromen bij het groen, het ligusterblad waar een merelpaartje een goddelijk nestje had fonteinen sproeien vloeien…

Ergens wel

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
hoe water mijn woorden noemt herhaalt, herinnert, wast mijn woorden, golven, dingen simpel rollend water, voortdurend zonder geheugen het verleden eender in toekomst een begin van misschien einde van steen gehard door vluchtig denken ergens wel, sluimert zeurpijn in doolzeeën strandt met zandig tij, ginds schootmosselen, zandplaten…
Iniduo26 september 2014Lees meer >

De zon hing laag.

poëzie
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.909
hij, van zijn hoog terras, volgde de lange strepen, het vluchtig zog van nooit geziene nooit gedroomde schepen door het gemarmerd zilver van de zee.…

Keer op keer

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 529
vaak zie ik de mens, alleen als ik hem passeer of hij mij soms kijken we elkaar aan dan hebben we iets gemeen niet altijd zijn de ogen open zeker, de leden zijn uit elkaar maar kunnen zich nog tonen als waren zij gebroken of in een vluchtig wuif gebaar groeten of hooghartig honen aan een uiterlijke rimpel herken ik iets meer in het gezicht…

okkernoten

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 446
onwrikbaar plukt de herfst de bomen kaal hij laat hun takken staken winterkou betreedt het spel vol witte sporen op het kale vel van wederhoren druppelt fel ontdooid geweld het laat zijn onheil braken doch de notenboom draagt vruchten in het zuchten van de wind het zomerkind raapt luchtig wat gevallen is en gaaf wolken drijven vluchtig…
switi lobi25 januari 2016Lees meer >

Gedachten

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 625
Luchtig als wolken zweven gedachten Wit als wol langs Pruisisch blauw Of lichtend bij maanlicht in duistere nachten Wisselend van vorm bij warmte of kou Vluchtig als wolken zweven gedachten Door wisselend tij in het leven Als zonneschijn bij dagen of duister in nachten Door welk gevoel ook gegeven.…

Oude rockers

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 553
in een vluchtige view langs het publiek zie je de trends van het laatste moment nog vaag kleuren hypes uit een andere tijd die weer reikt naar vintage retro en authenticiteit een cyclisch modebeeld dat het gebrek aan eigen inspiratie weer eens loepzuiver deelt waar nostalgie in poets en blink een lege ziel verbeeldt omdat vernieuwing…
wil melker4 oktober 2017Lees meer >

Vele vrouwen in die éne

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 741
Vele vrouwen ik ben ze allemaal geweest nee, ze bleven niet om ter langst hebben zich maar even in mij verschanst ze kwamen en gingen als de seizoenen soms ijl en vluchtig als ochtendmist dan weer nadrukkelijk luidruchtig aanwezig, hier of ginder zoals stemmen klinken op een zomeravond laat dan weer langoureus verstrikt in de nostalgie…
mariebeau19 november 2017Lees meer >

Wat de natuur eens gaf

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 419
Een vluchtige blos in bloesem lijkt inmiddels overleden. Wat overbleef is een optreden tussen nieuwe lijnen, die zich met het leven verbinden in een vals verschijnen. Het verschijnt en treedt nog op met de onnatuurlijke middelen van het bestaan. Spiegelt kale schedels met zonnebrillen, die zonsverduisterend in de weg gaan staan.…

hartstoornis

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 796
… het hart wil eruit je moet weer op reis, op reis langs de hemel je wil dit vermijden tegen gelijk welke prijs maar niets kan het stoppen het gas verdooft snel daarna volgen schokken je geest in de knel met de dood in de ogen zweef je langzaam van de hemel naar hel of juist andersom je opent de ogen, kijkt rond, veel te vluchtig…

Gebroken letters

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 430
heb de brief met gebroken letters nooit verstuurd het deed teveel pijn om hem te schrijven het adres op de enveloppe te krijgen om woorden in zinnen te zetten zonder dat zwarte wanhoop dwong uit te leggen waar geen enkel begrip voor aanwezig was de luchtigheid is verdwenen maakte plaats voor een vluchtig leren op eigen benen…
wil melker16 januari 2022Lees meer >

Voedzame grond

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 517
uit haar as haal ik mijn innige wens zoals ze is verstrooid het gazon begroet de herinneringen drapeert doet mij goed en is wonderschoon maar tevens ook intens dat ze is ontsnapt uit het vluchtige bestaan die haar niet met fijne strelingen voeden maar haar voorzag van barre tegoeden was mij overduidelijk niet ontgaan vroeger kleedde ze zoals…

nakomelingen

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 416
nu rug en schouders zich gelden laten zijn zaailingen aan askleurig zand ontsproten verworpen aarde doorkliefd van zingende gaten allen door grind en stoffelijke grond geschoten wat zal van onze dagen blijven hangen zo vluchtig als wederkerend zij zijn nooit meer door een verleden bevangen verscholen in het stenen hart zo kristallijn nu…
Iniduo18 juni 2025Lees meer >