738 resultaten.
My Lousy Poem
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
528 Vanmorgen al, ergens op Bali
Een berg-gorilla baby geroofd,
Vocht de moeder zich dood.
Hoe moet je je wapenen
tegen vernietiging van onze natuur
De idioten die vanmiddag de aarde
verbranden in Brazillie
Protesteren schiet niet op.…
Omdat ik dromen wil
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
680 Gewoon omdat ik heerlijk in rust wil dichten
en genieten van schoonheid in zachte klank
gedachten op hoger dimensie wil richten
leg ik mij neder met vocht der druivenrank
Laat klassieke muziek de achtergrond strelen
Vraag woorden te reizen uit poëtisch hart
Geniet van het metrum dat niemand zal stelen
onthuld uit herinnering aan vroeger bard…
Op voorhand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Al brandt de zon het vocht uit ze vandaan,
het deert hen niet, ze lopen als een trein.
De mannen van Van Gaal, neem dat maar aan
die krijgen ze voorlopig nog niet klein.
Wellicht wat prematuur, dat kan wel zijn
of anders wel iets te gespierde taal:
~De beker gaat -neem dat maar van me aan-
naar de Oranje mannen van Van Gaal~.…
Ridder
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.349 1 Het kind is wijs.
2 Het kind weet weinig maar wel zeker.
3 De mantels glanzen dof,
4 van ouderdom en betekenis,
5 een purperen glans over het zwart.
6 Dan was jij de vijand.
7 Dan vochten we tot de avond.
8 Het kind brandt zich
9 aan de schoonheid van het speelgoed.
10 Het mompelt.…
Herfst
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.032 En in de lucht des vochten uchtends hangen
De laatste dunne blaad'ren van het jaar,
Als in het zwarte takkennet gevangen,
Met fijne glans van kleuren naast elkaar.
Zo louterde de pracht zich van de lange
En luide lichttijd en de brede schaar
Van groengedoste bomen, tot die bange
En tere lichtkleur van het late jaar.…
Wapen-Tuig
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
445 achterkleinkind:
‘wat is dat toch steeds
op het journaal over
jongeren met messen’
‘ach opa de jeugd
vecht tegenwoordig
met messen en zo’
‘O, zie je nou wel, ik heb
het altijd gezegd het
met mes en vork eten
brengt je op slechte gedachten
wij aten alles uit de knuist
en aardappelen werden met
de vork geprakt als je die had
en als we vochten…
je transformeerde liefde
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.168 wij waren al
toen tijd nog naar zijn
kinderschoenen zocht
heden met verleden vocht
herinnering geen ruimte had
en niemend iets vermoedde
van een gangbaar pad
we deelden met elkaar
het bloeien van de bloemen
vrijden zonder afscheidszoenen
geschapen als een paar
tot ik je uit het oog verloor
ik wist en voelde je
in het vliegen zonder spoor…
SPRAAKWATER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
582 Vrolijk vocht, gegeven door graan en bessen,
schept een vrij dansende gedachtenrij.
spoedig zetelt spitsvondige plagerij,
ontaardt in teugelloos klessebessen.
Een opgewekt echtpaar maakt hun winkel
tot welkome ruimte, ontvangt elke klant
met warme stem, ogen vol blij getwinkel.
Scherts en vermaning zijn aan elkaar verwant.…
Van wijn één druppel
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
421 Hoog op de maagdelijk nog niet verweerde
boeg van spanten sparrebomenhout
wordt nectar uit de offerschaal geplengd
alwaar scharlaken vocht neerwaarts zich mengt
met indigo van 't donker watervlak
bij zienerslofspraak en
priestergebeden
opdat de wrake van de god der zeeën
Poseidon afgewend wordt
en de toorn
van Nereus achterwege moge…
SEGREGATIE
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
603 had Land of the Free een droom
Je kon er toekomstplannen stallen
Rijk worden, maar dat is vervallen
Het goud bleek schroot bedekt met chroom
Er is een top van welgesteld
Zich wijdend aan vergalopperen
De leider lijkt te dementeren
Is grof daagt uit en liegt en kwelt
Zijn stokpaardje; een kwade zaak
Hij hekelt donkere soldaten
Die vochten…
Alpe d'Huez
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.557 voor een spriet
hun chef begon toen te schelden
over mijn hematochriet
slingerend door haarspeldbochten
langs een steildalende baan
zag ‘k hoe paparazzi vochten
met hun Canon door het raam
ik dook weg en sloot de ogen
vloekend over mijn ploegarts
nooit meer zou ik hem geloven
mijn carrière werd een frats
plots voelde ik de wagen zwalpen…
ach
netgedicht
3.3 met 61 stemmen
7.002 hij is als een broer voor mij
maar ik heb hem lief
voel me een dief
van vriendschap... liefde... allebei
de jongen klopte
op de deur
en riep toen zacht haar naam
de deur bleef dicht
maar haar gezicht
zag hij door het raam
het meisje vocht
haar tranen weg
en zocht zijn ogen op
en toen hij voelde
wat zij bedoelde
zag zij zijn rode kop…
vredesveteraan_001
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.488 voor mijn vaderland vocht ik nooit,
bedank me daar maar voor.
u wilt niet weten
wat er zoal aan wreedheid
in deze 1m60 schuilt.
ook ik kan een vrouw verkrachten
en een kind met de blote hand
de ingewanden het lijf uitrukken.
ik ben een beest.…
Als jij komt
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.994 Als jij komt
spreid ik gesteven lakens wit
klop dons in zachte kussens
sprenkel olie in lavendel
ik laat rust ontspannen worden
bind zijde aan polsen stram
de verwondering negerend
van blikken angst
gelijk een gekooide torenvalk
vleugellam gebonden
zwelt opstand in een stijf gelid
zich heugend in openbaring
waar zweet het vocht vermengd…
intermezzo
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
734 kennis en spreekt in chaos)
--------------------------------------------------------
loop gevloerd over plafonds
en sta niet op,
stel niets voor
enkel tegen
en zeg niets in stiltes
maar lieverd
mompel zwijgend
bewaar je evenwicht
de tijd wil het later
en draai je om nu
nee, nogmaals
kijk zijwaarts
wring het vocht…
Ik ben van de buiten
poëzie
3.4 met 13 stemmen
3.141 Ik kreeg van mijn ouders,
Van ieder mijn part
Van vader mijn schouders
Van moeder mijn hart
Ik vocht om mijn stuiten
Met zuster en broer.
Ik ben van de buiten
Ik ben van de boer!…
Verloren Hart
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.666 In haar kinderjaren
is een droom gestorven
op de dag dat haar moeder
in de mist verdween
Het kind toen nog zo jong
zat vol met vragen
en de scheuren in haar ziel
voelde zich verraden om
de liefde die verdween
Zij moest de last gaan dragen
op schouders die onzeker waren
zo vocht zij door de jaren heen
een weg die haar verharde
dat liefde…
Uitgesloten
hartenkreet
1.7 met 6 stemmen
1.920 Jaren ben ik donor van bloed
de rode vloed door meters vaten
getapt terecht de bloedzak in
Het apparaat links van mij
tapt het rode vocht, want
bloed geven moet, is goed
Zoals gezegd: ik doe het jaren
mijn leven destijds met bloed gered
terwijl mijn wereld observeerde
Jaren was ik donor van bloed
nieuwe veiligheidsmaatregel, per direct…
Maya
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.039 De grafheuvel groeit tot piramide
omrand met bomen van steen
waarin ze tekens kerven
Klank, beeld en zin
verenigd in één oude stem
die onvertaald bleef
De barbaar werpt boeken in vuur
Er bleven er drie gespaard van de tand
het vocht dat geduldig doormaalt
Drie hele en een handvol snippers
en scherven van een urn bleven heel
genoeg…
S.O.S.
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.657 de wereld was niet groter dan het hier
toen wij bij avondlicht de kust bezochten
en wijzers wezen lang niet elk kwartier
hoewel we om een eeuwigheid verzochten
we voelden ons als opgejaagde dieren
die dorstig smachten naar een heilzaam vocht
vol overgave streken we banieren
elk middel was geheiligd, alles mocht
gehaast persten we druiven…
GRENZELOOS VERLANGEN
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
2.191 staat om me op te eten
hij kleedt me uit met zijn ogen,
terwijl zijn hongerige blik
mijn lichaam onderzoekt
als een sappig stuk vlees
dien ik mezelf aan hem op
in de hoop dat hij me
vol hartstocht zal verslinden
zijn klauwen zetten zich vast
in mijn blanke, weke huid
uit mijn hart stroomt bloed,
dat hij gulzig tot zich neemt
het rode vocht…
Daens
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
3.388 hardvochtige conservatieven
keken halsstarrig opzij
en doof voor zware grieven
traden de katholieken
zwijgend machtsgeilen bij
rechtlijnig eerwaarde Daens
nam het op voor de proleten
maar op zijn Vaticaans
werd hij zonder omgaans
in de kerkban gesmeten
de geschiedenis is bekend :
spijts kiesfraude en obstructie
kwam hij in het parlement
en vocht…
ENCORE
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
885 de lente doet me denken aan verlies
er zijn weer negen maanden dood, begraven
wat overschoot is voedsel voor de raven
de bron van al wat leeft is vuil en vies
de lucht is zwanger van het zaad, ik nies
en druppels vinden in de grond een haven
een groef ontvangt het vocht vol overgave
er rijst iets op, er scheurt een maagdenvlies
zoals…
ik teken jouw figuur
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
1.033 lijf
boetseer ik zo
dat je volledig aan
mijn mannelijke
verwachtingen voldoet
meer is er toch niet
achter jouw façade
ja, de duivelse macht
die je eeuwig beboet
hij is heerser over
een onveilige haven
hij heeft het vertrouwen,
lang geleden,
besmeurd met onuitwisbare pek
opdat de dorst nimmer is te laven
jouw zoute en zure vocht…
Ontvolkt ?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
787 Dat leven van ver gezien maar
er nooit kon binnengaan, verbergt
het gelaat in beloften en schreit,
hij vocht zonder om te zien, bepakt
en verblindt door schrale hoop.…
Dode honden bijten niet (light verse)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
549 Twee honden vochten om een been
- het mijne, dus ik was ver heen,
toen zomaar in die stille straat
zo'n duizend bijen uit een raat
hulpvaardig kwamen aan gesjeesd.
Die blaffers zwegen, plots bedeesd.
Zij sloegen jankend op de vlucht,
belaagd door angels in de lucht.
Geperforeerd met menig steek
was 't dat de ene hond bezweek.…
je glimlach afgeschminkt
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
646 met alle winden waait
pijn is gewetenloos
kent geen herinnering
de zon heeft geen geheugen
heeft zijn verstand verloren
wacht ik dan maar op de maan
haar gave om te beminnen
van balkons valt vioolmuziek
over rozen
over gras en grind
elk licht lijkt blauw
als hemel
rond je lichaam
zwermen vlinders samen
spiegelen zich in het vocht…
EEN TRAAN VAN GOUD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
753 Ik ben geweest
zonder de pot met goud te zien
slechts een regenboog verwijderd
van mijn oude botten
huil ik geen vocht meer
het is de herfst van mijn leven
De traan die ik zal laten
daar de goudpot er niet meer is
zal moeten vallen
in mijn half gevulde whiskyglas
van herfst wil ik niet weten
geboren word ik een avond oud
Hark mijn lompen…
Ik heb zo vaak…
poëzie
3.3 met 7 stemmen
1.916 De kleuren en de lijnen van elk ding
Verdwenen in het wazig-witte dromen,
Dat, uit het stille water opgekomen,
Voor ’t vochte raam ’t lantarenlicht opving.
Als ’t koude glas drukte ik mijn hete wangen
Mijn ogen zochten door de mist te turen,
Speurend wie nog zo laat de laan inliep.…
Najaar.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.218 As-bleke misten stijgen uit het neer,
Een vale schimmenstoet, uit vocht gebaard,
En doven uit de laatste zomergloed.…