11457 resultaten.
Wilde plannen
snelsonnet
3.4 met 14 stemmen
1.027 Als eerste ga ik Groenland annexeren
Dan laat ik Capitoolbestormers vrij
En Poetins oorlog? In een dag voorbij
Het Panamakanaal zelf exploiteren
Buur Canada, maak ook je borst maar nat
Bij voorbaat kiest Trudeau het hazenpad…
Wild is de wind
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
334 Wild is de wind
woest als een demon
redeloze radeloze
losgeslagen djinn
brenger van verderf
ondergang en dood
drones en projectielen
middenoosten spook
...maar ook...…
De wilde perenaar
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
296 Wat jammer dat ik niet gekeken heb
naar witte bloesem van de wilde perenaar;
nu is die alweer weg, het blijft niet duren
zo is het met ons leven ook wel, dat is waar!…
Mijn heerlijk lief
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.414 Bloemen ben jij
Bloemen in de dageraad
van het leven
Bloeiend
in vruchtbare aarde
Bloemen ben jij
Bloemen op een vroege neveldag
als door een kind geschilderd
met zachte kleuren
vol tederheid.
Bloemen ben jij
Zonnebloemen
in zinderende zomerglans
waarin het licht schittert
van alle harten
van alle sterren…
[ Ik houd van bloemen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 Ik houd van bloemen,
maar niet omdat ze mooi zijn!
Omdat ze bloem zijn.…
Nog (net) niet kleurrijk genoeg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Vrij zijn op jouw eigen vleugels
Tussen de wolken
Wilde jij. En jij wilde
Steeds weer vrij zijn, dus jij vloog zo
vaak jij kon. En jij bleef er steeds maar langer
Vloog immer dichter naar de hemel en de zon
Planeten blijven links liggen
Putin negeren, de rest
Lanceren met een broodje...
OPM.…
causerie
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
574 de bloem en het elastiekje
de bloem en het elastiekje
een causerie
in acht afleveringen
ik zal u er niet mee vermoeien
maar weet
zoals het nu gaat
kan het niet langer
en
het is voortaan
óf
de bloem
óf
het elastiekje
de bloem én het elastiekje
dát
is verleden tijd…
Vreugdetranen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 Woede die in
Mij groeide
Na wat me
In mijn jeugd
Was aangedaan,
Die tot de tanden
Toe mij wapende
Tegen het ondraaglijke
Van dit bestaan,
Kracht die vrijkwam
Toen ik leerde
Mijn ik te ontwapenen -
Overlevingsdrift
Die gepaard gaat
Met vreugdetranen…
Het gewelde zaad
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
568 Het zaad
voor mijn zomerbloemen
liet ik wellen in mijn tranen
ik zaaide het daarna op de heuvel
waar mijn verloren lief
nog steeds met vlinders stoeit
de wind waait er mijn adem stil
in liefdevolle fluisters
de gezaaide zomerbloemen
hebben uitbundig gebloeid…
Met gods zegen
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
500 wij hebben
het land verdeeld
een tuin geschapen
waar ieder zijn deel van
de schepping kan maken
met groene vingers
zwarte aarde strelen
knoppen en verwarde
bloemen nog even stelen
in hun openen naar de zon
ik wilde stuifzand
duinen en veel wind
dacht mij een kind
met grote zwarte hond
en zee als vagebond
alleen het helm
is blijven…
Onzichtbaar in ver
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 het was een dag waarop
bloemen sneeuw bloeiden
mist de aarde verschroeide
met zijn intense waterkou
jij onzichtbaar in ver
fris stappend de verborgen
gladheid trotserend om
lachend je werk te doen
met een warm gevoel
voor jouw mensen die
met ogen vol eigen wensen
plezierig bezig wilden zijn
je ogen deelden uit
lieten handen wapperen…
Insomnia II
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
593 Niet dat ik mij met Bloem wil vergelijken,
Niet slapend denk ik heus niet aan de dood,
Maar toch lastig, mijn nachtrust wordt verkloot,
Door het zijn op niet-zijn te laten lijken.…
Sermoen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
633 Gestaag kwam 's ochtends de zon opdagen
Pril voelden haar stralen en soeverijn en
Luisterrijk fluitend klonken er refreinen
Van vogels die het licht weer zagen
Immer zo dartel als hen wilde ik zijn en
- Net zo gul als bloesemende bloemen
Zich op niets…
tuinlied
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
213 Het gazon ligt glad als smaragd gestreken,
omzoomd door bloemen in allerlei kleuren,
geel licht dat danst op blad en bloem,
alsof de zon zelf kiest voor deze pracht.
Daar staat de pergola met druivenrank,
een houten kroon, gegroeid langs elke plank,
waaronder stil rieten stoelen wachten,
op wie even rusten en genieten wil.…
Bij de wilde beesten af
snelsonnet
3.2 met 12 stemmen
2.008 De wilde dieren vindt men ongepast,
Trapezewerk mag van de Arbo niet,
De clown bezorgt de kinderen verdriet
En ons orkest de buren overlast.
En dus bestaat nu ons amusement
Uit twee uur zitten in een lege tent.…
[Hoogte is diepte]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Hoogte is diepte,
een heel diep zwart onder je –
krampende vingers.…
in de pluktuin van mijn dochter
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
584 Laat de bloemen bloeien, laat de dromen vrij,
in de pluktuin van mijn dochter, is de hemel nooit grijs.
Een symfonie van kleuren, een harmonisch geheel,
in deze tuin van Dahlia's, waar liefde nooit verveelt.…
De stem die bleef
netgedicht
2.9 met 27 stemmen
137 De motor werd de storm die in haar woedde,
zwart leer omarmde een lichaam, wild en vrij;
ze raasde door een stad van liefde, leugen en verlies,
steeds onderweg, geen stil compromis nabij.…
De schoonste bloem
poëzie
3.5 met 29 stemmen
4.000 Hoe schitteren duizend bloemen
in heid' en veld en woud
hier bloeiend aan de glooiing
daar slingrend om het hout.
Maar niet alleen daar buiten
bloeit menig bloemelijn:
de lieflijkst aller bloemen
bloeit in ons huisje klein.
Die bloeme heet de liefde
van moeder tot haar kind.
Een bloem die ieder onzer
thuis altijd bloeiend vindt.…
Kleine vuurvlinder,
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
491 van bloem naar bloem
op veld en hei... lijk ik op jou
of jij op mij?…
Haiku (wilde marjolein)
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
1.440 wilde marjolein
komt tot rust in de armen
van de najaarszon…
Extravagant te leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 de wilde struik
is weer gesnoeid
en staat nu braaf te zijn
tussen de andere
borderplanten
van dertien per dozijn
hij groeit snel
de kleine bloempjes
zijn intens en fel
laat zich gaan
door overwoekering van alles
in zijn strijd om het bestaan
hij heeft nog één kans gekregen
om naast saai
weer extravagant te leven…
Hooggeëerd Publiek
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
497 Het ouderwetse circus lijkt passé
Terwijl we toch naar Renz en Krone gingen
Om tijgers door een hoepel te zien springen
Dan brulde de dompteur hen toe: 'Allez!'
De politiek blaast met haar lange snuit
De volgende traditie onderuit.…
De danser op de kade
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.425 Dagelijks denk ik aan de man
hier in de buurt die als de brug geopend was
wild begon te dansen
langs de Kosterverlorenvaart
en met zijn dans de schepen begeleidde
die zand naar IJburg brachten
hij sliep in een verloren hoekje
naast het skatepark en het hondenveld
in de beschutting van een elektriciteitshuisje
onder een struik en zijn matras…
Joel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 Kale takken, kruinen zwiepen, kraken,
hier raast de Wilde Jacht;
uilen roepen, honden huilen,
in de diepe winternacht.
Doof de vuren, omarm het duister,
hoor het voorouderlijk gefluister,
luister naar hun wijze raad:
Hoe zwart ook het heden,
hef de hoorn en deel de mede,
drink, op de zon die komen gaat.
Wassail!…
Beter
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.260 Ik wilde nog wat zeggen.
Hij loopt al weg.
Nutteloos eigenlijk om uit te leggen.
dat het wel eens beter is geweest.…
Eigenzinnig in harmonie
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
812 bloemen
smeert de klaver zoetgevooisde honing
hoor je bijen voorjaarsdeuntjes zoemen
dan trompetteren narcissen als beloning
want de lente laat zich volmondig benoemen
na een vroegtijdige winterse onttroning…
Zijn eeuwenoude dromen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
562 groeien staakte
door een gans en muizenplaag
ben eindelijk gaan luisteren
naar de vogels en de wind
liet weer de bloemen komen
nu boer ik goed
is mijn land in harmonie en
bloeit zijn eeuwenoude dromen…
Ik ben van u zo verre
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.999 Ik zong het aan de rozen
Wel honderd, honderd maal –
Licht heeft het afgeluisterd
De wilde nachtegaal.
Ik zei het aan de oostwind
Die ’t aan de wolken bracht –
Ik zei het aan de sterre
In stille, diepe nacht.
O Vogels, winden, bloemen,
Zegt heur dat woord toch niet –
Wie weet of zij niet spotte,
Niet lachtte om mijn verdriet?……
Danste zonder schoenen
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
639 en hun geuren raakten jou
ik danste zonder schoenen
haalde alles uit de vouw
pakte zonnestralen
wilde ook de maan gaan halen
greep de sterren aan hun staart
voor jou mijn lief jij was het waard…