Netgedichten

netgedicht (nr. 71.578):

Sermoen

Uit duisternis kwam zon opdagen
Haar stralen voelden pril en soeverijn en
Luisterrijk fluitend klonken er refreinen
Van vogels die het licht weer zagen

Immer zo dartel als hen wilde ik zijn
En net zo gul als bloesemende bloemen
Mij op niets dan schoonheid doen beroemen
En gratis nectar schenken aan de bijen

Zonder hoop op enige bekroning
Elke toegekende zorgeloze dag
Eenvoudigweg mijn eigen ding doen

Van scheppingskracht de beloning
Met een ziel zonder stof of spinrag
Wars van oordeel of gemelijk sermoen