15403 resultaten.
kleine zoon
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
2.083 blijf jij maar klein
mijn lieve zoon
leef je dromen
geniet gewoon
groei maar niet
als je dat kan
naar een verdrietige
volwassen man
blijf jij maar klein
mijn lieve zoon
chauffeur de auto’s
beklim de kraan
maar blijf ver weg
van dit
bestaan
blijf jij maar klein
mijn lieve zoon
er wachten eendjes
aan de kant
die eten allemaal
uit…
De maan de zon de...
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.588 haar zonden zoveel schraler dan het stikken van woestijnen
gestuurd als aanzichtkaarten met de groeten; lekker warm
en dat ze zou gaan lijnen langs de lippen overblijven
zodat het wilde kusten waren nu speciaal voor hem
`t was toen dat ze ontaarde en de wereld kleiner bleekte
verdwijnend achter al die wijn en chocolade reep
waarmee bijna schaamteloos…
Een beetje zon al...
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.028 Een beetje zon al
die schuchter schijnt op
een vroege merel in vrieslucht
- een gebaar dat niet duurt -
maar terwijl hoge bomen
nog slaapvoeten hebben
dringt het sap naar de stilte
woorden barsten open
van weemoed en verlangen
naar lente.
Uit: Kristallijn, p.19…
zoon van de maan
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.022 het licht is niet eigen
als zoon van de maan
weerschijn ik in de tweede hand
woon ik in het tweede huis
leef ik in de onderwereld
protuberansen verkleinen mijn kansen
mijn gelaat is pokdalig gekraterd
de inslagen waren hevig
en ergens rijdt nog een karretje rond
gevoed door zonnecellen…
Zon mijn genie
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
747 zon je rolt je stralen
van oost naar west
over mijn hart
zon je doet je best
je warmte maakt teder
morgenkleur komt op
en verwarmt de dag
avondrood daalt neder
de nacht ziet mijn dorst
naar lieve warmte
nagloeien van je kern
brandt in mij
zon geef mij energie
om te bidden
lief te hebben
en te danken
zon mijn genie…
als de zon mij roept
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.628 dat het helen is
van een open wonde
wees niet bang
wanneer mijn blik
stagneert als mijn weg
doodlopend is
en mijn fakkel
nog spaarzaam walmt
in een verloren nis
nog eenmaal zal ik
mijn bruid aanschouwen
als zij is gekleed in
een zwarte japon
zij gaat met vaandel
vooraan in de stoet
totdat de hemel spreekt
over de eeuwige zon…
Onder eigen zon
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
483 wij maar alsof
zijn de doelen
al gesteld voordat
wij medisch zijn besteld
de maatschappij
maakt mij niet blij
door zo in te stappen
er is helaas geen
andere keus voor mij
tenzij we alles negeren
ballast loslaten
opnieuw gaan leren
met kracht uit eigen bron
geen voorgekauwd
perspectief maar heb
het leven lief onder eigen zon…
HOERA, EEN ZOON !
hartenkreet
3.2 met 28 stemmen
3.764 Voorlopig kun je nachtrust wel vergeten,
hij houdt je zenuwslopend uit je slaap.
Ja, morgen moet je werken, maar die knaap
wil kost wat kost om 3 uur ’s nachts wat eten.
Zijn wasgoed hangt door ’t hele huis te drogen,
je struikelt over rammelaar en fles,
sleept Pampers aan, per dag een pak of zes,
ze kosten je je zuur verdiend vermogen.…
pluk de zon
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
649 ziet de mensen onbezonnen
blakeren langs de paden
op stranden bij de zee
stil soms kort van stof
hunne spinsels ontsponnen
spanning vloeide uit aderen
leven gaat nu op de pof
blikken koel in tassen mee
werk blijft onbegonnen
gedoofd zijn alle lusten
in dommel wel te rusten
wat water op de akkers
ach boeren arme stakkers
lamlendig in het…
Een trage zon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
591 je wuifde
ik lachte terug
herinner me wolken
drijvend op hun rug
een trage zon
waarvan de stralen
stil leken te staan in het
verloren gaan van tijd
in wachten bevroren
keken we naar elkaar
het moment van breken
kwam snel daarna
jouw transparantie
knapte toen ik met een
woordloos afscheid
jou diep op je ziel trapte
onoverbrugbaar…
Geen druppel zon
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
709 luchtige slagen storten neer
op warmteverlangend vandaag
onvermoeibaar en gestaag
vormen plassen rivieren
ondanks dijken van verweer
flitsen tekenen het licht
omarmd door aanzwellend gedonder
opgesloten zon verdwijnt zelfs zonder
ooit met daglicht te hebben gespeeld
verlaat de strijd zonder gezicht…
[ De zon gaat onder ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 De zon gaat onder,
overal uit het water --
klimt het donker op.…
de wereld en mijn zoon
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
782 voor een begroeid chateau
pal aan de weg naar Malmédy
gewoon potsierlijk op straat
zit mijn oudste zoon
nog geen drie jaren oud
op een lage kinderstoel
een en al voldane lach
onder de spaghettislierten
saus stroomt uit zijn neus
al het licht was weg
de electra uitgevallen
donder en bliksem stormstoten
hagelstenen als fazanteneieren…
toffe zon
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
2.795 ranke zuilen
schragen wit
de okergele bogen
breken het licht
tot schaduw
in mijn ogen
hier kon ik
in dit land
van toffe zon
markante tuinen
fonteinen
en fertiele twijgen
rust en stilte
onder ronde bogen
rijgen…
vaarwel zon
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.151 vaarwel zon
jij zult niet snel weer schijnen
misschien een uur, wellicht een dag
om snel weer te verdwijnen
in de wolken van illusies
ontstaan de tranen van verdriet
maar in de donkere straten
is er niemand die ze ziet
komt ze terug
en zal ze branden
in een eindeloos verlangen
komt ze dan
op bezoek
en kan ik haar weer vangen..…
Een gouden zon
netgedicht
4.8 met 20 stemmen
1.136 Al vallen ook de bladeren,
een gouden zon is er toch ook;
zo gaan de mensen vaak
in weemoed verder.
Ze moeten wel, want leven dringt tot vreugde,
al er zoveel leed
en stilte veel te groot soms;
Laat er geen bitterheid
gaan groeien in de harten,
nu de oogst er is,
de aarde
die haar vruchten heeft gegeven,
ten leven.…
De hoge zon
poëzie
3.8 met 14 stemmen
4.180 De hoge Zon heeft heden schoon bevonden
De bleke Herfst. Dalend tot waar zij zat,
Heeft hij uit nevelsluier teer ontwonden
Haar tengre lijf, van tranen en nachtdauw nat.…
als de zon mij roept
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.493 maar
dat het helen is
van een open wonde
wees niet bang
wanneer mijn blik
stagneert als mijn weg
doodlopend is
en mijn fakkel
nog spaarzaam walmt
in een verloren nis
nog eenmaal zal ik
mijn bruid aanschouwen
als zij is gekleed in
een zwarte japon
zij gaat met vaandel
vooraan in de stoet
totdat de hemel spreekt
over de eeuwige zon…
De zon schijnt
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
647 De zon schijnt.
Het is donker.
Aan de overkant staat een glazen boom.
Eén voor één vallen takken af.
De man veegt
zijn scherven in het water.
Vissen zien enkel
kleine spiegels zonder beeld.
Maar de zon schijnt.
Het is nacht.…
De moeder en de zoon
poëzie
3.7 met 6 stemmen
4.044 DE ZOON
...Ziet ge niet dat ik ween?…
Stijgt de zon
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.128 De voorspelling van mijn hart
heeft zich goed
in jou vergist
Ik draai de knop snel om
ga verder met m’n leven
je bent bij deze gewist
Maar mijn vertrouwen…
Tergend langzaam
stijgt de zon
uit boven de mist…
Late Zon
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
703 Nietverwacht
Kleuren
Jonge loten
In de late zon
Dansen muggen
Een laatste dans
Denk ik jou
Mijn laatste
Liefde…
Flamingodansers in de zon
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
1.432 Rococoschilders aan het werk,
ballerina’s in het water,
bruidjes op een huwelijksreis.
Een huwelijksdans, een paringsbalts,
zo krullen ze hun nekken om elkaar,
zo slingeren ze hun poten om en om.
Zo innig kunnen vogels wezen,
zo sierlijk hun manier van zijn.
God zette een krul onder hun bestaan.…
Geel van de zon
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
2.403 Boer kijkt naar lucht,
ziet een wolk en
denkt o dat de
zon weer scheen en
ik met vrouw of
paard of koe of
hond blij kon zijn
en in de zon
keek met de blik
op het licht en
het hart naar het
geel van de zon.…
Gods Zoon
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.015 In Bethlehem werd geboren
Jezus, de Zoon van God
Zoals in de Bijbel beschreven
Werd Hij al eeuwen verwacht
Door God, Zijn Vader bemind
Kwam hij ter wereld in een stal…
Zon en maan
gedicht
3.7 met 22 stemmen
16.079 Wat een geluiden, wat een oceanen!
Elke letter opent de verte.
Door op een knop te drukken,
Door aan een touw te trekken,
Door een handel over te halen.
Elke lettergreep opent de verte.
Met een donkere zucht uit de diepte,
Met een kameraadschappelijke lach van opzij,
Met een schrille kreet in de wolken.
Elk woord opent de verte
En ruikt…
de zon en maan
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.033 Ik ben de zon die eenzaam op je wacht.
We zullen elkaar niet bereiken.
We zitten niet op dezelfde baan,
als jij opkomt zal ik ondergaan.…
De zon in je leven
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
686 De invloed van de zon
en daarmee ook de regen
in je leven en het bestaan
is dat nu wel zo aangenaam?…
een beetje zon al
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
773 een beetje zon al
die schuchter schijnt op
een vroege merel in vrieslucht
- een gebaar dat niet duurt -
maar terwijl hoge bomen
nog slaapvoeten hebben
dringt het sap naar de stilte
woorden barsten open
van weemoed en verlangen
naar lente.
Uit: Kristallijn, p.19…
vader en zoon
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
976 zoals we samen
naar onze dobbers staarden
zwijgzamer dan ooit…