6828 resultaten.
Angst in de schepping
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
467 ik heb angst
in de schepping gezien
waar nog zon scheen
waaide een donkere wind
mat ruizelt blad
aan takken die hangen
in het kindergeluid
zijn de blijde tonen er uit
de omslag kwam
als een dief in de nacht
nog onvoorbereid bij
het eerste begin van de dag
het rampenbericht
was snel verspreid
in hoog opgelopen emoties
golfde chaos…
De tuinman
gedicht
3.5 met 4 stemmen
5.187 De bloemen staan in 't donker bed
Als porseleinen scherven -
God heeft ons op de wereld gezet,
Het leven kan niet sterven.
Ieder mens is een hovenier,
Ieder mens is een graver:
En zacht en diep graven we hier
Een kuil voor ons kadaver.…
Overpeinzing na het lezen van Einstein's theorie
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.977 I
De drie laatste begrippen in 't heelal,
Die nog vast stonde' in dat donker kristal,
Tijd, ruimte, massa, zijn dat dus niet meer.
Ze zijn beweeglijk en - als alles - teer.
Welk een gedachte! Welk een nieuw geluk!
Welk een bevrijding van een hoge druk!
Welke slagen toegebracht aan een God,
De laatste slag, vernietigende God!…
Boodschap van de engelen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
765 Wat zullen de engelen brengen
in deze donkere nacht?
Hebben zij voor ons een boodschap
dat weer in onszelf doet geloven
zodat de wereld uit dat dal
weer klimmen kan naar boven?
Ja..wat zullen zij ons brengen
nu de wereld smelt in rouwen en
de mensen alles doen om het weer
op te bouwen...…
Avond aan Zee
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.614 En uit de haven komen zij gegleden
De boten met hun zeilen roereloos,
Een kantige schaduw tegen donkerheden,
In 't spiegelende nat een schaduw broos.
De nacht is peilloos; waar de verte zwicht,
Verschijnt, verdwijnt het wezenloze licht
Van ene baken in de zee verloren.
De boten, onbeweeglijk, gaan te lore.…
Blijf bij mij Heer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
472 Blijf bij mij Heer in donkere dagen
Als ik de zon niet meer zie schijnen
En mijn levenslust gaat verdwijnen
Als ik zo veel leed moet verdragen.
Blijf bij mij Heer, ik kan niet zonder U
Op U vertrouw ik met heel mijn hart
U weet van mijn verdriet en smart
Wil altijd bij mij blijven Heer, ook nu.…
Heer, onze Heer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
597 Wij verwonderen ons over de sterrenpracht
Ook over de maan die licht verspreidt
En die overal te zien is, wereldwijd
Tijdens de avond en de donkere nacht.
Onbegrijpelijk dat U naar ons omziet
En werkelijk aandacht aan ons schenkt
Ook aan alles wat op aarde leeft denkt
Wij zien het, maar doorgronden het niet.…
Jouw mysterieus bestaan
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
505 achteloos woel ik het zand
wil de kleuren vragen welke
voeten zij ooit hebben gedragen
in de losheid van de wind
opent glimlach donkere ogen
met een heldere herkenningsblik
traditioneel zijn woorden al geteld
maar met het lichte loken
komt er weer spanning in het veld
cultuurgebaren wijzen wegen
die voor mij onzichtbaar zijn
voel handen…
Oma's eenzame Kerst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
590 Oude oma zit in haar stoel voor het raam
Maar daar is eigenlijk niet zo veel te zien
Ook is het erg donker en triest bovendien
Oma voelt zich verdrietig en heel eenzaam.
Wat te doen met de komende kerstdagen
Zo helemaal alleen in haar grote huis?
Het huis voelt nier meer als haar thuis
De stilte en de leegte is haast niet te dragen.…
Als ik uit liefde ween
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
673 heb ik voor u uitgestrooid
ik ben u gevolgd in woord en daad
en mijn hart met uw liefde getooid
al moest ik van uw doornen dragen
kreeg ik wonden die niet te helen zijn
het gevoel dat u mij alleen had gelaten
in stikkend verdriet en eenzame pijn
toch blijft mijn leven een verwachten
op uw liefde die grenzenloos zal zijn
verlost van donkere…
Illusie of afknapper
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
500 Slechts wolken kunnen vreugde verdrijven
donkere schaduwen die licht doorboren
alleen in somberheid te beschrijven.
Dan trekken kou en regen diepe sporen
door al mijn mooie dromen van die nacht
en mijn pen houdt die dag stil de wacht.…
Warmen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
466 Ergens is toch hij ook menselijk, zacht,
en hunkerend naar een liefdevol woord
dat begripvol met warmte op hem wacht,
hij in tijden van onrust steeds weer hoort
als vanuit sombere donkere nacht
het nieuw heldere ochtendlicht weer gloort.…
Het zwarte moeras
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 ik ken de
witte wieven en
het zachte gepruttel
van het gas uit
het zwarte moeras
de vage zuchten
van oude bomen
als de wind is
gaan liggen en takken
vrij kunnen dromen
toch is in de jaren
het donker verdiept
omdat onbereikbaar
bezit heeft genomen van
ruimte ten koste van licht
waar vroeger het bos
zich transparant opende
met…
Torens van babel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
509 ik heb ze
zien bouwen
de torens
van babel
maar niemand
was er ooit thuis
zij kozen
voor muren
in scheiding
van wolken
hebben geen
buren genaast
wel haast
om elkaar
te ontwijken
nooit mocht er
iets van enige
warmte blijken
er waren
slechts blikken
uit donkere ogen
die een schuw
contactvermogen
lieten zien
talen zongen…
mijn levenstrein
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
448 Dan weer door de donkere nacht,
zonder maan die naar me lacht.
Soms kwam hij door een weide van verlangen,
begroeid met pijn, verdriet.
Of onder een grijze hemel,
met regen in ’t verschiet.
Nu voel ik in mijn hart,
die droefheid is voorbij.
Bij ’t vallen van de avond,
slaat er geen klok meer voor mij.…
In het oog (4)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Hun spel spreekt mij aan,
vertelt van hun reis, hun verleden
in het donker van
jonge dagen
toen de wereld nog een droom was,
ongebonden ?
geen verbanden, geen verbonden,
geen verboden om het dagelijks brood,
enkel genereus in het spel.…
Waterdicht
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
363 zwartgallige angst
heeft een lichter
kleurtje gekregen
omdat doemdenken
de laatste tijd
uit vergaande
slijt ineens tot
nieuws is verheven
en doordat
het patina
van de publiciteit
dolgraag de
donkere kanten
van alle emoties
verlicht in hun jacht
op potentiele klanten
stilte regeert
uitgestorven straten
argwaan schijnt
nog…
Rook, schuim en as
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
515 Rook en pluim
gebroken wit
waterschuim
gevallen grijs
Uit de voeten
in de benen
haastige stappen
kromme tenen
Blije mensen
vrije dingen
dwarrelvogels
verdwaalde kogels
Verdorste glazen
suizende bollen
lekkende vaten
draaiende kolken
Emmers vol tranen
handen van spijt
dansende schimmen
breekbare lijn
Donkere stegen
verlichte…
Zilte adem
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
414 Op mijn zwarte hengst
over de stille landwegen
naar de eindeloze kust
aan zee waar zilte adem
uit jouw lichaam ontsnapt
op de vleugels van een zwaluw
verder mee de zomer in
en je spreidt jouw benen
als een rivierenlandschap
laat mijn beekje binnen
aan de buitenkant
op mijn donkere paard
door de kalme bossen
naar de groene heuvels…
Blijf positief
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
469 Het zijn donkere en
moeilijke tijden voor ons
allemaal.
Een ding moeten we
beseffen, dat er altijd
weer een lichtpuntje
komt.
Wanneer dat weten we
niet,
het kan vandaag of
morgen zijn of over een
bepaalde tijd.
Het komt zeker goed,
ook deze moeilijk tijd
gaat weer voorbij.…
Wanneer de zon …
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
691 Ik hoor je stem in de warrelwind,
die kringelt rond mijn lege hoofd,
dat nog wel duizend beelden vindt,
donker, want jouw licht is gedoofd.
Bracht ook duisternis in mijn hart
en ijskoude tranen op mijn gezicht.…
bijna 50
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Toen verdween ze weer;
maar haar donker kille graf
herhaalde als een echo
de raad die ze me gaf.
Ik zweeg, maar mompelde nog net:
‘Vaarwel, rust zacht, lieve Jeannette.’…
Sigrid Kaag (1)
gedicht
3.4 met 7 stemmen
1.630 Soms is de stilte hoorbaar; luister maar
nog zachter dan een fluistering in ’t oor
een streling van het vaak gekweld gehoor
In bergen, kathedralen hoor ik haar
De stilte van het zwijgen is ook náár
Zo donker en verstommend, metafoor
voor onmacht tegen het gebral in koor
Maar dan is zwijgen niet verdedigbaar
Alzo sprak Sigrid in haar Herzberglezing…
In lockdown; Rutte en Ds. Gremdaat
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
589 Gremdaat op ‘M’
Die weet wat leven, lust en licht is
Dus zijn fakkel al klaar heeft staan
Om het licht te laten ontbranden
Na die lange donkere bange tunnel
Van nu al 9 maanden tot hoe lang?…
Sterrenzee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
494 Donkere golven rijzen op
In klanken van ruisen en zuchten
krullen zij langzaam om
Alsof zij de maansikkel aanbidden
die badend in bleek licht boven hen hangt
Een zilte adem wordt ingehouden
vergezeld door een korte stilte
Boven de golven van donkerte
verschijnen nieuwsgierige schuimkoppen
Dan buigt het geheel volledig neder
Stort in en…
Bevroren zwanenmeer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
507 zwanenjong zichzelf in de spiegel aankeek
en een grijs donzig kuiken terugblikte
Begon zij nieuwsgierig
kleine barstjes in het glas te pikken
Al snel ontstond er een kunstwerk
van verfijnde breuklijntjes
Bloemen van ijs ontsproten
in het o zo tere glas
Zij bleef met haar snavel pikken
totdat haar spiegelbeeld
langzaam transformeerde
in een donker…
Een laag octaaf
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 zacht golfden
geluiden in een
zee van ongekleurde
decibellen langs
ons heen de
wijde wereld in
alleen gevangen
door lucht en wind
donker
bromden tonen
uit een laag octaaf
vlak bij de grond
zich onderscheidend
kenbaar maken los van
de spirit der jeugd in
hun super actieve vreugd
zij missen nog
identiteit hebben
andere zaken nodig…
Person alert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 Vertel geen gebeurtenissen
die ik niet wil weten
vergeet verschil tussen dag en nacht
in het licht kan ik niet waken
slapen doe ik niet des ’s nachts
mijn verdriet zal ik niet langer dragen
dan mijn passen normaal zijn
om meelijden wil ik niemand vragen
verdrink mijn pijn in donker rode wijn
mijn lichaam pijnig ik tot bloedens
mijn hart…
jong
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
769 Ze was kromgebogen, donker gekleed en hun haar in een knotje
En kijk nu eens,
we zijn nog even jong als vroeger.
Ik wil niemand ontmoedigen,
maar zeker ben ik niet
dat twintigers even overtuigd zijn
van onze onverwoestbare jeugdigheid als wijzelf.
Oude mensen achten zichzelf jonger dan ze zijn
en jongeren ouder.…
In chaos geordend
netgedicht
4.8 met 23 stemmen
533 zij was alchemist
kende het boek
wist de namen
van de meeste
stoffen zo uit het
onzichtbare te halen
van base tot loog
en alle metalen
tijd etaleerde
pipet en petrischaal
in het donkere lab
waar licht valse info gaf
de stoffige
receptuur voor
een veelheid
van elixers bedekte
een hele boekenwand
in chaos geordend
zacht klonk…