5854 resultaten.
de hengelaar
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.405 je omringd geweest
met goedgezinden
of trof je weer het beest
in hen die je beminde
brak je hart opnieuw
vluchtte je weer in
nietszeggende woorden
waarbij je gevoel
een betonnen muur optrok
zodat de pijn jou niet doorboorde
of trof je het wervelend geluk
in schoonheid of een lekker stuk
snoepte je van de slagroom
een hele spuitbus leeg…
holle vaten
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.051 overpeinzing of
nutteloos ongerijmd gedicht
op jouw overdadig besmeurd bord
ik reik jou de doodsaaie verveling aan
vol met nietszeggende woorden
ik dacht nog over mijzelf te praten,
het eeuwig wederkerend fileleed
of de vlieg die ik wilde vermoorden
maar nee, ook dat zijn holle vaten
slaapverwekkend is nu mijn schrijven
nodigt uit tot lege…
Kana
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
804 Ik leg
op de kop van de bok
mijn handen
maar hij wil niets
van mij weten.
Steigerend
aan de rand van de klif
de bok -
de rode draad om zijn hoorns
raakt los.
De tortelduif -
sierlijk landt zij en prudent
pikt zij zaden op
terwijl men elders einders wist
en nacht vermeerdert.…
afscheid
netgedicht
4.1 met 40 stemmen
2.719 herinnering serveer
of ook de idee
dat hen een lange weg wachte
zouden zij enkel de tom tom
aanhoren
en in eigen stilte
het afscheid van ons
willen verzachten
ik ging maar weer
naar binnen
daar waren er nog
die moesten gaan
geen haast, nee dat niet
er was aan niets te kort
ik zag geen broer of zus
maar één moment
met een leeg…
Zet stil die klokken
gedicht
3.3 met 74 stemmen
50.742 Giet leeg die oceaan en kap het woud:
niets deugt meer, nu hij niet meer van mij houdt.
Vertaling door Willem Wilmink
-------------------------------------------------------
uit: 'Vertel me de waarheid over liefde', 1995.…
Kale plekken in de kast
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
1.323 Kasten afgeladen vol
Met plukken haar
En souvenirs
Van verloren gewaande vrouwen
Gezien met lede ogen,
Lege ogen.
Hadden zij de dans ontsprongen
Dan was er nooit echt gedanst.
Dan was liefde onbegonnen.
Dan was alles,
Alles eindiger dan kuilen in een wegdek.
Snelheid onbekend.…
Wat was herneemt
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
621 korte en lange armen draaien door
laten lege emoties achter
op volle aanrechten
de nacht trekt op
tegen dampende ruïnes
herkent
de melancholie
van hetgeen voorbij is
slaat verzwegen neer
op vaag geworden lachpreken
de hoop vervliegt mee
als mannen zich verschansen
tussen dennebomen en bitterborrels
op Garmisch’ hellende vlak…
Oude liefde
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
692 De golven spoelen rimpelend aan
Het water vult de stenen mazen
Elk poeltje is weer anders, zie ik
Vanaf het bankje van mijn bestaan
Mijn handen rusten leeg op het hout
Hun groeven tonen mij de diepte
De zoete zomer is herinnering
Zonder te ruiken, proef ik het zout
Op mijn wang welt een traan
De kou rilt door iedere spier
Laat het water…
Nachtlatijn
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.179 Gestaag verrees de lust omhoog,
traag luisterend naar z’n geestesoog,
misschien doorgeschoten, dus hij zweeg
in alle talen, alleen met z’n nachtlatijn,
of elk lokaal en kroeg toegankelijk zou zijn,
het leek of alles om hem geslonken was,
voordat hij alle lege glazen geklonken had,
wat deelde in het oordeel, sprak alleen
om bij elke slok…
De brief
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
659 maar ook weer niet
je bent zo vaak in mijn gedachten
de laatste tijd
al heb ik je nooit ontmoet
wat wellicht nooit zal gaan gebeuren
omdat ik me niet openstel
’s nachts mis ik je naast me
al is het alleen maar om te zeggen
dat ik niet kan slapen
of dat het zo koud voelt
zo alleen in dat grote bed
op de lange avonden
kijk ik naar een lege…
De nette heer
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.087 Met lege ogen, ja, van wie?
Het is een nette heer
Maar zijn ogen kloppen niet.
Dan plotseling staat hij stil,
En kijkt verward omhoog.
Onrustig slaakt hij een vreemde gil.
En sluit zijn handen om zijn oren
Ja, om wat, wat wil hij niet horen?
Het is een nette heer
Maar zijn oren kloppen niet.
In een opwelling houdt ik hem vast.…
Er was eens...
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.506 Alles ging terstond voorbij
met zwarte kraaien die zij lichtte
zachte lippen die zij stiftte
met karmijn - het diepste rood
om in betovering verheven
koningin te zijn in steden
met haar peperkoeken hart
waarin zij lege zielen sloot
Zij woonde overal en nergens
in een tijd die nog moest komen
strooide kruimels tussen bomen
brak geloftes…
Kinetische tijd
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
510 schaapskleren vertaal,
waarin dichters herder z'n
zwarte wolven hoedt, zich
niet laten kooien, zich op
de literaire vlakte houdt, waar
ik de kale zinnen pluk, wordt
mentaal voedsel niet verteerd,
vergaat wol tot spinnenrag door
de motten van verbeelding, het
blijft zoals het is, veranderd
alleen de norm, het schrijdt
naar binnen, voelt leeg…
Kijken op mij neer
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.231 willen
Waar vind ik de route
Naar identiteit
De wenkbrauwen groeten
Zorgen bij de ogen kwijt
Vragen bij arbeidsethos
Discussie over maatschappij
De kijkers, zo groen als ‘t mos
Die ogen, altijd aan mijn zij
Deze ogen zijn nimmer vreemd
En dwingen mij niet
Wat mij nu gevangen neemt
Is intens verdriet
De ogen braken
De ogen zijn leeg…
ZUIDERBEGRAAFPLAATS
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
2.275 Uit de bomen zakt reine adem weg
op lager lover, verfraait de tonen
van 't gevederde koor dat hier mag wonen,
vol liefde zingend, of zwijgend _ aan de leg!
Luchtig gras geeft alle zerken jong gemoed;
rondom de behouwen stenen zweven
gedachten met stil leed, trotse weemoed.…
UITKOMST IS HET SAMENZIJN
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.394 Zo intens eenzaam
is iedereen om mij heen
zo onbereikbaar leeg
ik tracht te roepen
mijn woorden smoren in mijn keel
probeer te zien en echt te kijken
een onuitsprekelijke woordenschat
welt in mij op
maar toch kan ik mij niet uiten
besef, dat alles anders moet
nu gloeit de liefde door mij heen
ik zie opeens verandering
nu zijn het…
Mijn huis, mijn lichaam.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
700 Spinnenrag vangt stemmen,
uit de verste nissen van
de kamers, opgerakeld
door mijn adem, hoewel
ik vertrokken was blijft
er een vage afdruk op een
leeg matras, die dag
hoeven ze mij niet meer
te zoeken, op beslagen
ruiten verschijnen de
wasem van beeltenissen,
één goede beurt, de ruimte
maakt zich vrij van stof
en van enig spoor…
Nachtrefrijn
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
561 refrein of ik in
lokaal en kroeg welkom zou mogen
zijn, leek het of alles om me
heen verdronken was voordat ik met
Jan en iedereen uit feilbare glazen
gedronken had, geklonken op alles
wat mensen delen, weerklonk door
uit vooroordeel, sprak om bij
elke slok te preken, vocht aan
dwingende lippen reeg, bleef de
vraag of gemoed in lege…
De ganzen roepen me
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
603 Zie de dag ligt aan mijn voeten
de ganzen roepen me
langs de schemer van mijn adem
zoek ik zorgen langs de kade wei
de ritssluiting van de deur staat open
hij drenkt het weten in de wijn
zo knevelt hij de stad
maalt zijn engelen klein
hangt het vocht aan het plafond
en druppels vallen
in lege handen van een volle maan
tastend…
zwijgen is te weinig, woorden te veel
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
1.777 met schroom kijk ik naar je nog jonge gezicht
je oogt zo ver, er is iets van onbegrip
zo ken ik je niet, zo moedeloos, zo sip
je blik is leeg... zo op oneindig gericht
zullen we praten?…
oogappels reiken
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
632 de dwarsfluit
door het dal
van beloftevolle dromen
in stille maneschijn
wachten lotusbloemen
fluisteren sprookjes
in ’t oor
wijl minnekozend
de rozen knus en klein
aan de einder verpozen
de gouden kam
streelt door het haar
het avondrood daalt neer
betoverd zinkt
de trage zon
de maan, knipoogt weer
daar waar liefde woont
leg…
Hand
gedicht
3.0 met 20 stemmen
7.997 Sindsdien deel ik de tijd, mijn
kast en mijn leegte, en het is waar dat ik voor het eerst en
haast tot mijn spijt afhankelijk ben, maar ik blijf opgelucht
dat het een hand is en geen tong, god verhoede een tong,
of een neus, wat neuzen teweeg kunnen brengen, hoe men
er in lorren gehuld achteraan moet, nee een hand, lege
hand, glad, verlegen…
Beste tijd.
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
675 Maar al waar ik keek,
mijn ogen bleven leeg
Mijn handen reikten
tot wanhoop gedreven,
hemelhoog,
in een poging de regenboog te omhelzen
Mijn voeten, zwaar in de klei,
bewogen al lang niet meer, die waren
vastgezogen in Moeder aarde ’s zwartste grond,
besefte ik.
Waar was ik in de tijd verzeild geraakt?…
Schootsveld
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.657 dingen
woorden waren opgebrand
en buiten zinnen van venijn
Het schootsveld kwam steeds dichterbij
voor een dozijn ontluisteringen
houten stokken op de tafel
om een dwingeland te dwingen
niemand ging meer naar de hemel
die hij zelf had geklaard
of de eens verdoemde hel
die hij zo zelf had gebaard
Zo werden woorden niets meer waard
dan lege…
L S D anno 1977
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
545 steeds weer dat felle licht
hij raakt maar niet leeg
een steel die doorgroeit
de hemel is te hoog
Suzanne die als een roos bloeit
herrie van een uitlaat
m'n auto die staat droog
muren muren muren muren muren!!!…
Eens zal dat zo zijn
hartenkreet
4.7 met 13 stemmen
741 Weer een dag in het paradijs voorbij
sla de warme deken om je heen
alleen de stilte doet nog pijn
of zijn het stemmen in je hoofd
hier zou het geluk toch moeten zijn
achter dat groene gras
ben je liever niet euforisch blij
dat je hier nooit écht was
de kudde heeft geen herder meer
alleen zijn is een kunst
de woestijn blijft leeg en dat doet…
Eens zal dat zo zijn
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
835 Weer een dag in het paradijs voorbij
sla de warme deken om je heen
alleen de stilte doet nog pijn
of zijn het stemmen in je hoofd
hier zou het geluk toch moeten zijn
achter dat groene gras
ben je liever niet euforisch blij
dat je hier nooit écht was
de kudde heeft geen herder meer
alleen zijn is een kunst
de woestijn blijft leeg en dat doet…
DODENHERDENKING 1947
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
927 Een plaats is leeg, diep in hun hart.
Blijven zij alleen in smart?
Kan men wel die pijn bevatten?
Nee, waar mensen kunnen strijden
Zodat naasten minder lijden,
Moeten wij die helden eren.
Moet ons het lot van hun dierbaren deren.
Altijd lof voor hun heldenmoed,
Die hen kostte hun eigen bloed
Om de kwade vloed te keren.
mei 1947…
Opruimen en zwemmen
gedicht
3.6 met 17 stemmen
12.691 Ergens bloedt een zon leeg.
ik hoef het niet te zien vandaag.
----------------------------------------------------
uit: 'Het moest maar eens gaan sneeuwen', 2003.…
moeder aan kind
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
2.082 Kijk mijn kind, kijk in mijn ogen
zo oud en leeg en heb mededogen
met deze vrouw die je moeder is.
Ik vraag je om vergiffenis.
Kom nu in mijn armen mijn kind
en weet dat je er mijn liefde vindt
dag kind, míjn kind, met je liefde en trouw,
uiteindelijk hou ik van jou....…