Alle inzendingen over wolken

5638 resultaten.

Sorteren op:

mensenkudde

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 558
de dichte sluier van 't omfloerst verstand zweeft tussen ons en de realiteit als 'n wolk van stof die zonder onderscheid de wereld overdekt met 'n laagje zand niet buiten, maar van binnen zit een wants die ons verveeld maakt, moe en tweedehands de chocoladekoppen van de krant die honderdduizend keer voor de klandizie gedrukt zijn, overschreeuwen…
Ton Hettema16 februari 2016Lees meer >

in passie verknoopt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 675
in passie verknoopt jongt zich het leven uit heden een toekomst een blijde boodschap die zich weerspiegelt in ouders ogen onder moeders hart rijpt ontwarrend wat zich laat verwachten creëert het ongeboren geluk zich een verbeelding op roze wolken dichten gedachten dromen die grootser dan groots door het echte wonder overtroffen…

In beweging

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 565
jij kwam uit de wolken opnieuw begonnen een lange weg zelf beklommen hem met jouw liefde bedolven de aarde draait en slijt zich rond water drijft land verder van ons zand werd bevrucht en vormde een grond krachtig en prachtig behoorlijk gezond ijsbergen smelten langzaam aan bomen laten hun bladeren gaan dieren stierven langzaam geen mens…

Wanneer het zomer werd

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.002
Ik heb gegeten van de hemelspijs, Die opgedekt staat aan het ochtendverre, Ik ging met gouden wolken op de reis, En zat te kijken van de gele sterren. Ik ben tot nacht geworden en tot dag, De maan en sterren heb ik ingenomen, En bij de schemer die ik wiegen zag, Vreemde gestalten heb ik aangenomen.…

Liefde op afstand

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 626
Wolken schoven opzij en daar stond jij, als een warme stralende zon, gericht op mij. Je maakte mij, verstomd, verbaasd en stil en daar, ging mijn eigen wil aan mij voorbij kiezen voor een man, veel te ver en te vaak van mijn zij.…
AtNic21 oktober 2016Lees meer >

Vlinders

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 739
Kwam je tegen in de gang Kuste je voorhoofd Zacht jouw lippen dan mijn mond En voorbij je warme wang Voeld' ik je lichaam Ontdooide winter Danste lente dan haar zang Geurden zoete zomerkleuren Waaiden wervelend de wilde wolken Van woest en stoom naar teer lief loom Verstilde wereld, luwde storm Speelden bladeren nog wat in de herfstzon…

MAANLICHT

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.593
Geklommen was de maan naar boven, Had wolken stil uiteengeschoven, Uit sneeuwengrot leek zij te turen, En zilversneeuw in 't rond te sturen. 't Was of de warme zomeraarde Het koelend zilver gretig gaarde; Al meer en meer had ze opgevangen, Tot al van zilver was omvangen.…

De weemoed van december

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 541
dagen die moede ontwaken in lage witte nevels die lang blijven hangen over de winterse akkers over de middag glipt soms de zon even door de wolken om plots weer te schuilen achter een regenbui alles in de natuur wordt stervensmoe en neemt afscheid van de laatste herfstdagen de bomen lijken op naakte skeletten in de schemerende avond…

Winterliedjes

poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.055
De zon is stil, als een eenzaam licht, Dat achter de wolken staat. De bloemen deden hun ogen dicht. De velden zijn als een oud gezicht Waarover de dood al gaat. De mensen komen gebukt en grauw Langs donkeren horizon.…

Soms, als gij zwijgt en uit het venster schouwt...

gedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 11.123
Soms komt een wolk de hemel langs gevaren, ik zie de schaduwen over uw ogen gaan. Dan is het mij alsof gij eeuwig zijt, of ik maar even bij u leven mag, alsof mijn tijdelijkheid mij van u scheidt, dan wendt uw hoofd zich om, ik zie uw lach.…
M. Vasalis25 december 2016Lees meer >

Storm

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.428
Uit wolken, dreigend duister, Valt regen plassend neer, De zon verbergt haar luister ‘t Is donker heinde en veer, Geen vogel hoort men kwelen, De bloempjes, ons zo waard, Ze wieglen op hun stelen En buigen ’t hoofd ter aard. En op de wilde baren Der opgezwiepte zee, in talloze gevaren, Daar rijst er meen’ge bee.…

Zomertijd

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 654
Zal nu een zomer lang de zon weer schijnen De dagen kleuren door bloem en kruid Bomen weer jubelen van het vogelgeluid Eindelijk kou en sombere wolk verdwijnen Zal nachtelijke hemel weer vol sterren staan Ergens in het hout de nachtegaal zingen De wereld is weer vol jeugdherinneringen En aan de hemel schijnt een glanzende maan Dan wandelen…

Regen

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.481
De bui is afgedreven; aan de gezonken horizont trekt weg het opgestapelde, de rond- gewelfde wolken; over is gebleven het blauw, het kille blauw, waaruit gebannen een elke kreuk, blank en opnieuw gespannen.…

Wat heb je op je lever

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 620
Vandaag is huiverig, ik zoek niets en ben thuis de dag is kil niet vrolijk, de sfeer is gelaten, regels schrijven zichzelf, markeren voor later de nog onuitgesproken voldongen feiten maar kijk, toch breekt de zon door de wolken en de al kalende takken ze staan nog zo fier.…

windpaden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
breed omgeslagen op zware klei nat en breed een hark met wilde steel beweegt naar de vesting van de dijk doof in rust voor de halmenkust waar bovenaan hekken als verwaaide stutten staan een wijde rok die traag schokt om het lijf ruw als een windvlaag in het veld stort kruipend opgeschort onder koude schemer van gerafelde wolken…

Carrousel?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 429
wegen, de blik gericht op de fixatie van de horizon, de slinger van de levensklok dreunt onverminderd door in de carrousel van kwetsbaarheid, in je ogen lees ik wijzers van glittergoud om mijn gemoed in de gevoeligste periode te bestuiven, nog één stap te gaan, ik raak je aarzelend aan, een trilling raast door het berkenhout, de wolken…
Pama15 december 2019Lees meer >

natuurmonument

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 455
tonen vier jaargetijden lang zijn gekwinkeleer het gesprek ontwapend gemeend als seizoenen veranderen en we bij tijd en wijle de hovenier die het jaarsveld laten harken de tuin van ons hart laten wieden hij zijn sporen trekt met zinderend vrolijke trillers tranen als dauwdruppels doet ontstaan met zijn bulderende lach als jagende wolken…

Gekrompen laagland

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 590
Gedachten zie ik reddeloos verdampen en uit wolken weer ontstaan. De waarnemer heeft weer waargenomen. Ontwakend keer ik terug naar onze aarde. Ineens wordt wat klein leek onzinnig groot. Ik besef weer dat ik Albert ben. Alles bleef schijnbaar bij het bekende oude. Alleen mijn krap bewustzijn werd verruimd.…

Tot de liefste

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 502
jouw huid witter dan karnemelk wit Naakt ben jij zachter dan de zachtste poedersneeuw Jij geeft mij volop te drinken uit jouw glazen, jouw vat gekreun, ingehouden zuchten jouw nagels graven zich in Jij wenst verhalen over oceanen zeestromingen en waarom wij op elkaar zijn uitgelopen voorbij het smeulend hart en tranen Wij worden wolken…

Horizon

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 512
Als een ritssluiting trekt de bomenrij een route voor mij open wegbelijningen zie ik de horizon in lopen en landen die aan weerszijden draaiend langs me glijden wolken in de blauwe lucht dat is pas autorijden.…

Dankgebed voor de zomer

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 558
ik dank God voor de zomer die 't verstilde leven weer opwekt Ik dank God voor de liefde die met zonnebalsem de winter toedekt Ik dank God voor de warme zon die mild over ons leven schijnt ik dank God voor haar helder licht die de donkere wolken wegdrijft Ik dank God voor de landschappen die nu veranderen van uur tot uur de merel…

Brood is dood

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 603
JIJ STAPTE door een deur op de grond uit de tijd die jij vorm gaf en ik monteer de posten om jou heen zo strak dat je blijft klemmen voorgoed op een kier ODIN IN ZWOLLE kam in zwembroek tocht op het oog dat loenste samen met het andere kleuren maar moeilijk kon onderscheiden vormen des te meer van dreigende wolken…

Alleen op de tast?

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 600
leed betwist schaduwen van de silhouetten worden gewogen om niet te verliezen, te spiegelen, te liefkozen, te haten in de gebleekte taal van maan en gebruinde zon, licht versterkt het gevoel van vingertoppen in elke stap sluipt de eenzaamheid naderbij onbelast in een weidse gebaren, verandert adem in koele regen, een geschenk van wolken…
Pama19 september 2020Lees meer >

voor het eerst weer regen

gedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.023
je beeld verdwijnt op hetzelfde moment dat een hond dwaalt in de koplampen van regen, fijn als glazen splinters ik trek een jas aan, loop om een plas heen wie mij drinkt wordt een tijger, wie mij drinkt wordt een ree ik ben er nog niet en vraag me al af of je het echt bent en je gezicht nu blijft je neemt onmiddellijk de vorm van een wolk…

Tweede Pinksterdag

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 478
Omzoomd door lijnzaad En fluitenkruid Doemt het terras op van Brasserie De Drievuldigheid Alles is gemaakt van witte wolken Engelen ontspannen zich met een glas Condens en wat manna Halen herinneringen op aan het strooien Van pioenroosblaadjes, het loslaten van Duiven in nog volle kerken, Pinkstergroeten Op papieren kaarten Dat alles…

Onze vrije wegen

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 494
Laat onze vrije wolken waaien, waarheen ze waaien willen. Laat onze passie branden. Laat ons kunsten maken. Laat het water stromen. Lees alleen gedachten, die ons niet bepalen. Macht komt niet voor niets ten val. Samen bepalen we de richtingen, waarheen onze vrije wil, zelf wil gaan.…

Verlichte liefde

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 690
Geluk verschijnt in blauwe hemels, waarin hagelwitte wolken drijven, gedragen door het wijze zuchten. Van onze adem. Van de wind. Liefde verzamelt in diepe oceanen. Stortvloeden van onweersbuien, waarin tranen onzichtbaar zijn. Liefde schrijft op mooi papier, waarop onze dichters dichten.…

Lentelied

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 542
wriemelende werkmieren Statige zwanen zwemmen in de stromende stroom en worden gevolgd door snelle snaterende eenden Bewegingloze bomen hunkeren naar hun bloeiende bloesem en wachten waakzaam op hun beweeglijke blaadjes Vogels vliegen drukdoend en driftig af en aan zoekend naar veilige plekjes voor hun nieuwe nestjes Wollige wolken…

wat ze begeert

netgedicht
1.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 509
duizend maal door haar ontkleed Wat ze begeert is niet mijn oog Dat rust op haar en ziet De blik gespiegeld anders niet Haar huid heur haar als mild geel oeverriet Wat ze begeert bestaat Het is wel mij maar is mij elders Het waait achter ‘t raam in open en ver land Waait nieuwe zee, met nieuwe wind te land Of regent neer uit hoge wolken…

Maria

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 491
Op de dag dat ik me alles afvroeg Kwam zij met de rijzende zon Teerder dan rood van de rozen Neerdalende dauw over planten Vrede lag als schelpen op haar ogen te rusten Haar blik sprak de ongesproken taal die zocht en zo zacht In de hagen, de vogels de wolken vermoedde Langs de top van nog komende heuvels vermoedde Ik zag dat ze wijs was…