start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (3225)
adel (48)
afscheid (1718)
algemeen (1893)
bedankt (140)
biologie (66)
dieren (689)
discriminatie (111)
drank (219)
economie (72)
eenzaamheid (1426)
emoties (5155)
erotiek (632)
ex-liefde (574)
familie (271)
feest (219)
film (63)
filosofie (2476)
fotografie (118)
geboorte (188)
geld (59)
geweld (219)
haiku (2709)
heelal (246)
hobby (81)
humor (1291)
huwelijk (231)
idool (90)
individu (1088)
internet (85)
jaargetijden (1487)
kerstmis (464)
kinderen (777)
koningshuis (75)
kunst (583)
landschap (449)
lichaam (348)
liefde (9157)
lightverse (1094)
limerick (325)
literatuur (881)
maatschappij (870)
mannen (138)
media (21)
milieu (155)
misdaad (140)
moederdag (51)
moraal (431)
muziek (554)
mystiek (778)
natuur (3021)
ollekebolleke (209)
oorlog (689)
ouders (334)
overig (1313)
overlijden (1212)
partner (219)
pesten (66)
planten (94)
poesiealbum (2)
politiek (334)
psychologie (4075)
rampen (150)
reizen (547)
religie (1228)
schilderkunst (285)
school (101)
sinterklaas (101)
sms (15)
snelsonnet (645)
songtekst (78)
spijt (147)
spiritueel (239)
sport (323)
sterkte (69)
taal (835)
tijd (1471)
toneel (83)
vaderdag (20)
vakantie (272)
valentijn (94)
verdriet (1107)
verhuizen (52)
verjaardag (184)
verkeer (98)
voedsel (142)
vriendschap (541)
vrijheid (855)
vrouwen (400)
welzijn (438)
wereld (537)
werk (154)
wetenschap (140)
woede (183)
woonoord (342)
ziekte (797)

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 66790):

Wat heb je op je lever

Wij kennen al jaren van die dagen
de korrels aan het strand, de schelpen
het schuim op het water dat af en aan
als golven wederkerend het strand aandoet,
het koude dat je in winters laat huiveren.

De nacht telde deze keer minuten lang uren.
Vandaag is huiverig, ik zoek niets en ben thuis
de dag is kil niet vrolijk, de sfeer is gelaten,
regels schrijven zichzelf, markeren voor later
de nog onuitgesproken voldongen feiten

maar kijk, toch breekt de zon door de wolken
en de al kalende takken ze staan nog zo fier.
Ik ga deze dag zeg ik hardop gewoon opbergen
steek mijn kop niet in het zand maar trek me op
aan jouw moed, leven is niet verloren, het is geleefd
ongrijpbaar is een weet, er is verschil in thuiskomen.

... K* is een klote ziekte ...

Schrijver: annemieke steenbergen, 28-02-2018


Geplaatst in de categorie: ziekte

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 91 keer bekeken

3/5 sterren met 3 stemmen.



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:annemieke steenbergen
Datum:23-03-2018
Bericht:Geeraadt meerdere mensen in mijn leven zijn helaas momenteel terminaal of ernstig ziek dat raakt mijn leven mijn denken en gevoel. Talen we niet allemaal naar leven en een opgewekte zonnige dag , dan ben ik blij dat we kunnen delen in taal want ook talen doen we allemaal. Dus dank je voor het lezen en ja we leven de dag en verspillen geen tijd nu is het nu en dat mag gevierd.

Naam:geeraardt
Datum:28-02-2018
Bericht:Heftig. Zolang er nog goede dagen zijn, is er nog morgen.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)