10811 resultaten.
Echo in de nacht
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
561 Hoe weergaloos
is de echo in de nacht
nu alle bomen zwijgen
in het tekenland
van mijn verdriet
waar het potlood
zwarte lijnen trekt
naar een rivier
van tijdloze woorden
om de stilte niet te horen
die zwijgt in mijn hart
om de liefde niet te vermoorden
die bij me bleef toen jij stierf
in al die mooie woorden.…
Besef
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
630 De stilte in de morgen
schreeuwt pijnlijk
in mijn hart.
Ver van jou vandaan.…
Stille zaterdag
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
586 Ingetogen ademt de stilte
omdat er zoveel droefheid is;
het leven kent nu enkel
maar gemis.
De Heer toeft in het graf
en vrouwen die Hem volgden
zij treuren en verstommen
om wie er niet meer is.
Maar haast onmerkbaar groeit de bloesem
en zet de boom in licht;
morgen is er leven,
de dood zal zijn gezwicht.…
Wolken, wind en hart
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
457 Wanneer ik in diepe stilte bid,
voel ik het kloppen van mijn hart.
Wanneer mensen U menen te kennen,
kennen ze zichzelf niet.…
overgaan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
601 het schip een
paard van hout met
vleugellamme stilte
volgestouwd
het vertrek valt hem
zelden zwaar de
thuiskomst steeds een
smeulend verlangen
maar thuis zijn
gewoon thuisblijven
dat kan hij niet
verzucht Penelope
het water huivert
de veerman meert aan
een roerloos wachten
in onderbroken tijd…
in de wolken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
608 er ontbreekt
iets ik kom
nog niet echt
in de buurt
van dat wat
zo prachtig
is maar ik
ben er wel
bijna alle
wolken zijn
perfect ik niet
zei de schilder
de noordwestenwind
dreef statige
wolken vanaf
de zee naar
het land hun
schaduw dook
over dijken
bomen en
velden
boven was
alleen nog
stilte…
wensdicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 laat je raken door
het duister in het licht
red een leven
van vergetelheid
laat vergeefsheid
glanzen
laat poëzie door
voetnoten schijnen
spaar marginale
woorden uit
laat oorlogsscherven
hardop spreken
leer onverbloemd
te dromen
laat stilte de
toonzetter zijn…
stille groet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 toen stond ze daar
ze wuifde met haar blonde haar
ik keek en dacht
heel zacht aan wie ze was
zo lang geleden
eenzaam weggegleden
in de stilte des doods
vergeet ze niet om groots
herinnering te zijn
en dat voelt fijn
ik raak haar aan
met heel mijn voelen
en mijn hart, omdat eeuwigheid
in groot gemis ook altijd
samen is…
op je lijf geschreven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 ze heeft weinig om het lijf
maakt schaars gekleed
onzichtbare rondes
als woorden stokken
kruipt ze omhoog
en bivakkeert in je keel
ze slaat haar tenten op
met sprakeloos vertoon
je bent met stomheid geslagen
haar woordeloos verblijf
laat je zwijgen
stilte heeft ze
op je lijf geschreven…
Oktoberdag
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
458 De herfstzon is
voor verloren geliefden
het inheemse volk
de rampspoed nabij
stilte domineert
het bizarre gebeuren
jouw rode mond
bij leven onvoorspelbaar
verdwenen tijd kust
witte wandelwolken vaarwel
komt stilletjes terug
op een mooie oktoberdag.…
Van jezelf houden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
544 Lief, misschien ben jij een engel
en ik voor jou
iemand die in je gelooft
iemand die dat durft
alsof het voor altijd is
iemand die dat besluit
er met de hand een klap op geeft
in de stilte van niet weten
en juist drommels goed weten
dat liefde te groot is
en niet anders kan
dan zich vermommen
in half werk en mislukkingen
om…
zonder voeten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
459 ze heeft
geen voeten
nodig zegt ze
de tijd
weefde zijn web
met laag
zingende
vleugels zweeft
ze door de
Melkweg
boven het
moerasland
verduistert ze
de zon met
vogelzwermen
gevleugeld scheert
ze over aardse
vreugdevuren
om de winter
te verjagen
vandaag
doorbreekt ze
de stilte die
haar vleugels
verlamden…
tot leven lezen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
473 een deur opent zich
in funeaire tijden
ik blaas nieuw leven
in mijn oude huid
draag ik fabels en feiten
en tralies tegelijk
nu ik amper weet
opent stilte de ramen
naar een verre blik
ik open boeken
die aan de wereld knagen
zelfs aan mijn gelijk…
Schiermonnikoog
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
667 Aan de rand van het aflopende land
De lichten
Zijn duisternis
Maar het was halverwege dat ik naar rechts keek
En hem zag komen
In zijn zwart met witte pij
Terwijl hij me in stilte voorbij ging
Liet hij me achter met mezelf op mijn eigen verlaten eiland
Onderweg naar waar de lichten licht zijn…
glans
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
496 in dit rode
vulkaanlandschap
op de diepste bodem
in het leegste landschap
de genadeloze hitte
wezenloze stilte
alleen maar vlakte
en in de verre
verte bergtoppen
deze genadeloze
ruimte
zo diep zo leeg
zij bood hem
een nieuw begin
de stille maan
was getuige van
de glans van zijn
ziel…
Voorzichtig vergeten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
549 zij hebben
regelmatig
op het randje
gelegen tussen
leven en voorzichtig
vergeten zijn
waar stilte
in paniek
geen misbaar
maakt en rust
alleen de schijn
van vertrekken
voor laat gaan
overlevers
met handen
en voeten door
het eigen lot
beschoren in
een proeve die
al verloren lijkt…
Sporen van de herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 De frisse herfstwind
laat herinnering leven
regen spoelt ze weg
De zwarte takken
rouwen na verlies van hun
dierbare blaadjes
Door het te zingen
heelt en geneest de merel
zijn gebroken hart
De stilte daalt neer
in de oranje herfstzon
de natuur in rust…
gebaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
399 een hand blijft hangen in de leegte
nu het verleden antwoord vraagt en spreekt
een licht gebaar dat tranen draagt
door het land van mijn verlangen
waaruit de vlinders zijn verjaagd
terwijl de pijn die kruipt waar hij niet gaan kan
de stilte van de stem die zolang zweeg
verbreekt…
losraken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
458 niet de zomerse hitte
de winterse vrieskou
of de de eindeloze regen
niet het blauwe grasland
de vlammende zon op
de rietkraag in lichterlaaie
niet de trage tijd of
het bonkende hoofd
tegen de blinde muur
maar het wachten op
een teken van leven op
de brief die niet komen zal
het is de stilte die in hem
aanwaait hem tot
op zijn…
Wolkenzomer
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
516 Zoet is de liefde
zo blij als een bij
nectar van bloemen
een geschiedenis
ontvouwt zich
land ademt regen
onder wolkenverhalen
geeft ze hem
een stukje toekomst
om zijn reis te vervolgen
tegendraads komt hij bij haar
in veronderstelling van gedachten
rust in de hangmat
als liefde blijkt te zweven
stilte van de nacht.…
Torens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
435 Een watertoren
ten dode opgeschreven
wordt een dodentoren
Een steen des aanstoots
een drooggevallen watervat
dat kil de zwaarte
Van stenen harten torst
verzaagde levens
in de toren van de dood
Wie haalt dan de doden weg
wie zal ze dragen naar
de torens van stilte
Zal iemand ze aan de hemel schenken…
zij en ik
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
569 zij was oud en ver-
de tafel tussen ons in-
haar hart was zacht
zeker niet te min
ze gaf in stilte
alles wat zij bracht
doorheen het tikken van de pendule
keek ik naar buiten
aaide onderwijl het zachte tafeltapijt
ik was aan mijzelf gewijd
en keek daardoor te vroeg
in weerspiegelende ruiten…
Stiller, stil, stil
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
483 Met ingehouden adem
kropen we door het oog
van de naald
Alles onder de hemel
hulde zich in stilte
de aarde onderging het rillen
De wereld werd wit
verpakte zich in een lock down
de seismische ruis nam af
De grond onder onze voeten
alles wat is werd stiller
stil stil…
Het gebaarde kind
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 zij zongen
hun lied
van frisheid
en kou
de grote
met slangen
behangen
machines
trouw aan
de decibellen
productie
ronkten zij stilte
tot destructie
de wettelijk norm
was slechts
voor de vorm
nog leek het
eenstemmig
in de metriek
van het hart
maar aarde
wist nu al het
gebaarde kind
was te warm…
nullijn
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
505 nu kranten niet meer bestaan
het huis onbewoonbaar
de wil nog krachtiger dan een ziel
nu niemand nog vragen stelt
niets lijkt op kleur
meeuwen hun brood verstouwen
nu klinkers straat spiegelen
muren vensters vervagen
een roep om stilte
ik zeg
er luistert toch niemand
het schemert avond…
uit het zicht
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
387 een verre idylle
slechts bereikbaar
in de stilte die
's nachts oplicht
het eiland
een gedachte
een nomade
onder volle maan
aan de rand
een oud beseffen
waar de kern
in 't midden ligt
de geur van zout
eeuwenoud hout
onbenoemd en
uit het zicht…
Oogstmaan boven Amsterdam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
277 Oogstmaan boven de oude wijk
geen zin meer in verraad of gezeik
de minnaars van goede vrede
bevredigen de zoete stilte
zijn hand glijdt over het schaamrood
van zijn meest intieme dromendans
hij hoort het nachtlied van tedere eenzaamheid
en valt eenvoudig diep in voorjaarsslaap.…
LIEFDEVOL
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
324 LIEFDEVOL
Schrijvend in stilte
Is concentratie onontbeerlijk
Natuurlijk mag jij mij storen
Dat weet jij, dat doe jij af en toe
Omdat een kus van jou
Mijn aandacht
Op lieflijke wijze onderbreekt
Voel ik juist meer inspiratie
Tot het schrijven van
Wat mij beweegt en bezighoudt…
Leeghoofd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
252 De stilte die blijft,
Geeft richting noch sturing,
Alles blijft als het was.…
Een regenboog
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
196 De kleuren van de regenboog,
de stilte en het binnenhof,
beslotenheid en inkeer.
maar ook het gaan en spetteren,
het klinken en de lach,
de dynamiek van alle woorden
in openheid en transparantie...…