5638 resultaten.
Hendrik Marsman
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Waar wolken zweven over verre polderland
in alle rust het vee daar graast in vette weiden
Het riet in golven wiegend langs de waterkant
Daar zie ik bootjes zachtjes over water glijden.
Dan denk ik Hendrik Marsman had echt groot gelijk
Als ik zo rondom naar het kleine Holland kijk…
Gronings landschap
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
467 Op deze grond ben ik de aarde zelf geworden,
zweef als een vogel boven de toppen van bomen,
drijf mee met elkaar opjagende wolken,
voel koele regen door mijn lichaam stromen.…
0nmogelijke dromen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
432 Droom dat je zweeft tussen wolken
samen met vogels groot en klein
over bergen en landen met vredige volken
over vlakten waar je gelukkig kunt zijn.
Droom van landen waar enkel vrede heerst
waar men geen wapens kent of kanonnen
maar in rust elk zijn karakter beheerst
saamhorigheid reeds in paradijs begonnen.…
Horizon
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
593 Het is misschien vijf dromen verderop
dat land waar jij verdwijnt in jouw dans
en veel tijd om te schrijven heb ik niet
maar ik vertel je over muziek
over het voedsel van mijn volk
er is geen tijd om na te denken
jij staat daar waar mijn wereld eindigt
en zwaait er naar de wolken
met niets anders om over te peinzen
dan de afscheidsbrief…
vandaag eens geen naam
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
424 vanuit ’n vissenkom ziet de wereld er anders uit
’n slang heeft geen gedachtes te overdenken
de hond is niet geïnteresseerd in haar hart
de wolken drijven niet op sentimentaliteit
water draait betekenisloos rond in cirkels
de grond weet niet wat bloed betekent
‘n bom treft geen doel
de kabouters gaan echt niks meer doen
de hemelen zijn…
maanliedje
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
283 de maan licht koel is in
zijn lichte veld begrijpbaar
maar als je iets wilt vragen
zegt hij laat maar
de maan drijft een zwaan
hoogmoedig onaangedaan
in het meer waar bleke vrouwen
met monomane zang zich wassen
de maan haalt de wolken
uit een mistig verwarde hoop
over de grote zee geeft hij de
loop van een koers zoals begroot
de maan…
Windekind in 't grotemensenbos
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
262 We hebben met oud zeer te maken
geen zuchtje wind hoort windekind hier slaken
ja zelfs een kinderstem kan haar niet raken
zij zucht bij elke vlinder boven 't water
van hemelhoge wolken; toen haar kater
erg stout geweest was, bad zij noster pater
en zei hem 'was het maar gaan regenen
zie wat uw commentaar heeft losgemaakt
een domme gans…
polyfoon
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
365 het
wild groeit
levend
door de polyfonie
van de wereld
lichter door de liefde
vreugde verspreidt zich
meer dan onbekende delen
samen kunnen zijn
dit zal verheffen
wat behouden blijft
geconserveerd en wel
als de vaste grond
voor belemmeraars
van voortgang
leven moet ademen
opbloeien, vergroeien
ik stuiter door
geluiden
de wolken…
Waar schaduwen lichter worden
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
355 In de wind ligt zachtheid, een belofte van goud achter wolken.
Ik zie hoe de sneeuw-
klokjes de stilte doorbreken, hun
witte kelken vangen de eerste stralen. Ze hoeven
niet te schreeuwen om gezien te worden; hun kracht ligt in hun zijn.
Het licht wordt opnieuw
geboren aan de randen van de dag, mijn
innerlijk kompas richt zich.…
Is dit het paradijs?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
188 Hoe lang heb ik niet nagedacht
terwijl woorden mij ontvloden
vervlogen in ijle lucht in duist're nacht
tussen wolken die geen weerstand boden.
Ik zag schimmen die weken
als vogels op hun verre vlucht
die op dinosaurussen leken
bloed doorlopen muilen van moordzucht.…
Landelijk tafereel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
393 Donkre wolken komen nader,
Donder en bliksem rondom,
Stilte is doorbroken, ’t tafereel
Uit zicht, achter regenscherm.…
zij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
124 je plukt de hemel voorbij de wolken
en aardt me langs de hoogste bergen
en draagt me uit de diepste dalen
***
telkens als de nacht me het teken geeft
kus ik zacht je ogen, je droomt in het
bewegen en deint als een golf
die haar kind in de armen wiegt
ik maak je niet wakker, jouw slaap
is het baken dat ik vind wanneer jij
ontwaakt in…
Voor vlinders en wolven
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
465 In het holst van de duistere nacht,
toen de zwakke halve maan
zich achter donkere wolken verschool,
tekende ik met een bibberend hart
voor vlinders en wolven.
In de vroege, druilerige ochtendregen
begon ik aan een korte brief
voor een vreemde in de verte.…
Vliegende Fiets…
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
116 Tussen de toppen van de bomen
hoog in de wolken vliegen vogels met je mee
paradijsvogels stromen luidruchtig toe
uit zuidelijke oorden, ver over zee.
Maar jij neemt een hap van een sappig appeltje
je zit helemaal nergens mee, tot je besluit te landen
dan prop je snel het klokhuis in je mond
en stort te pletter, op de grond……
Morgenregen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
16 In zijn broze lichaam
verzamelt zich een wereld: de hemel
die aarzelend openbreekt tussen wolken, schaduw
van een tak die verschuift, het licht dat komt en weer verdwijnt.
Het teergroene blad
draagt hem zonder vragen te stellen,
zoals de aarde gras draagt en gras de dauw.…
De tempel der reinheid.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.248 'k Hoor stemmen als kristallen klokjes,
in 't ruim gestrooid als wolken-vlokjes,
bij scherts en blij-zang ongetoomd;
waar vol-geteugd de boezems zwellen,
in 't levend blauw der ether-wellen
- door wijde ramen ingestroomd.…
Rouw is als de wind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
824 Zeer onverwachts komt
de intens duistere tijd
donkere wolken.
Een stevige storm
starend vanuit je glazen huis
naar onstuimig weer.
Trillende handen
tastend in de duisternis
suizen van de wind.
Breekbaar en angstig
stap voor stap, deur op een kier
wind raast door je haar.…
de ploert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 de zon een onophoudelijke aanzezigheid…
Zeekoorts
poëzie
3.7 met 27 stemmen
4.313 't Is stil hier, 'k verlang een stormdag, met witte jagende wolken
En hoogopspattend schuim en meeuwen om kronklende kolken.
Ik ben een gedoemde zwerver, waar moet ik anders heen?
Maar gelaten door de wind gaan, weg uit de stad van steen.
Geen vrouw, geen haard verwacht mij. Ik blijf ook liever zonder.…
Veerkracht
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
2.219 Veerkracht:
Gescheurde wolken, boven stille stad;
Huilen hun ogen leeg, glimmen mat;
Laten een streepje licht,
tussen lange wimpers door;
Gluren over daken, buiten ieders zicht.
Schreeuwend hartzeer,
diep van binnen weggestopt;
Dikke keel, schor door luid geschrei;
Schrammen op de ziel,
laten onzichtbaar sporen na.…
't Is lang geleden (18)
poëzie
4.1 met 14 stemmen
1.673 J'aime le son du cor - De Pyrenaeën,
Door sneeuw witpuntig en breedzwart door pijnen,
Zag 'k flikkeren door zilv'ren Paladijnen
Onder de wolken, boven moorse armeeën.…
Dans van Bekoring
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.977 Dageraad wordt een oase
In het woeste tumult
De basdreun van de buurjongen
Wolken weerkaatsen het gapende oosten
Voorbij een glooiing vang ik
De hevige adem van paarden
In het slakkehuis van mijn oor.
De rest raad ik
Dan moet je woorden verspillen aan een daad
Het ging als volgt:
Een versneld kluwen diep in het landschap.…
Slaap SL
gedicht
3.6 met 30 stemmen
15.507 Dicht is buiten, vaste mist -
en het lichaam is een wolk van geen,
daar vliegt het landkaartje doorheen,
dag vlinder! Je vleugels zijn handen als
ik ze aan je voorlees, mijn kleuren je
landen als ik me aan ze doorleef, zo
is het wachten op de pop in de dop.
-------------------------------------------------------
Uit: 'Logos', 2002.…
Oogcontact
netgedicht
2.8 met 15 stemmen
1.860 Ik drijf op de vleugels van jouw droom
in een wereld die ik niet eerder zag
maar ik nu tederzacht betreden mag
Waar een kus door de hitte van de daken veert
in zwijmelkruid nest dat zich welig bloeiend verstopt
daar als een zeldzame kriebelrups tot vlinder ontpopt
en breekbaar trillend je tederzacht reflecteert
Een roze wolk probeert…
Jeugdliefde
netgedicht
3.5 met 22 stemmen
5.775 Zeventien Lentes jong
In de kerk waar ik eens zong
zat een jongen, niet onaardig
Zijn naam was Henk Kanon
Zijn haren waren ietwat blond
De scheiding zat opzij
Zijn kleding onberispelijk
Hij glimlachte naar mij
En ik was in de wolken
Ik lachte ook naar hem
Hij was verliefd geworden
Verliefd denk op mijn stem
Of wat ik stond te zingen…
De oude man
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
810 voorbij
bladzij voor bladzij
zijn hart wordt licht
nu hij denkt aan verlangen
naar vrienden
kinderen
zijn vrouw
en lacht
om hun eerste nacht
geleefd
dat heeft hij gedaan
gegeven en genomen
dromen gevolgd
nachtmerries verslagen
genoten van weelde
en pracht
hij voelt zich vrij
verlost van een karwei
buiten verdwijnt de zon
wolken…
De oude man
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.001 bladzij voor bladzij
zijn hart wordt licht
nu hij denkt aan verlangen
naar vrienden
kinderen
zijn vrouw
en lacht
om hun eerste nacht
heerlijk geleefd
dat heeft hij gedaan
gegeven en genomen
dromen gevolgd
nachtmerries verslagen
genoten van weelde
en pracht
hij voelt zich vrij
verlost van een karwei
buiten verdwijnt de zon
wolken…
Nova Zembla ensemble
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
897 Voel het bekroond verlangen wellen
onder de trommelvellen van het laken
en de witgeveerde wolken spannen
in het binnenste van het bed.
Opgegooid als ijzervijlsel wordt tikkend
tegen ons magnetisch lichaam neergezet
de boodschap over de liefde die bleef
waar al het overige vergeten werd.…
Haft
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
783 Tussen Sint Olof en Sint Jan kon hier de hemel verduisterd worden
door wolken gonzende insecten. Vijf uren had de langstaartige
nieuwgeborene de tijd om vluchtvaardig te worden, te paren en te
sterven.
Na een overmaat van regen loopt het water nu de spuigaten uit
en kun je er donder op zeggen dat de provincie het zwemmen verbiedt.…
Herfstliedje
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.851 zuidwaarts dragen
onze bries het zeil in jagen
Laat ons west en oost verkennen
rond de toppen van de dennen
samen golven laten schuimen
en verdwalen in de pluimen
Laat ons alle rook verjagen
naar nabije najaarsdagen
het land van vale mist ontdoen
waaien als op de dag van toen
Zeg, vadertje van de wind
wees gerust, ik breng uw kind
op de wolken…