11568 resultaten.
What`s up?
netgedicht
3.7 met 34 stemmen
1.197 Het kwarkt hier chaos in het rond
vormen, kleuren, gras groeit
als papieren cacteeën in spleten
waar de werkelijkheid door ontsnapt
Japanse vlag en een trapje naar de maan
skateboarders schaatsen het beeld aan stukken
door op een kunstwerk te staan
zwart-wit videoot videoot videoot
Foto`s van jezelf tot in de dood
omhangen paspoppen avondjurken…
Je bloesem lees ik in september
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
1.592 ga maar mijn lief, volg de hoofdweg
die je lijflied niet langer laat soleren
volg de tonen op weg naar jouw ladder
en neem wat van onze minnebrieven mee
laat het papier net zo krullen als de letters
tijdens de ontstentenis van onze tête-à-tête’s
ik geef je mijn blauwste inkt mee
die al eerder heeft bewezen
hartstochtelijk te kunnen schrijven…
Ballade van de dichter
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
629 Een krassende pen op het zwijgende papier,
Dat doet me na al die tijd nog steeds plezier.
Het duister valt, aan het einde van het licht,
En ik, ik schrijf maar weer eens een gedicht.
Ik denk aan vroeger, aan nu en ook aan later,
En denk: Liep ik ook maar eens over water.…
George...
hartenkreet
4.6 met 21 stemmen
2.243 Heerlijk om bij de klanken van Händel weg te dromen
Gedachten te kunnen verruimen als de oceaan zo wijd
Woorden druppelen als watermuziek op het papier
Dit gedicht aan het menuett suite no.3 G - DUR toegewijd
In een snel tempo fluit de klarinet in alla breve maat
De violen laten zich veroveren door het "Rigaudon"
Een volksdans uit de Provence…
Over álles....
hartenkreet
3.5 met 16 stemmen
3.071 Over ziekte, over pijn,
over hele nare zaken, die er
natuurlijk ook wel zijn,
geen onderwerp kun je verzinnen,
of het staat wel op papier en toch..…
Kinderspel
gedicht
3.0 met 48 stemmen
24.788 Hij ruikt zo lekker soep en hoe vergeeld papier
hij weet de wierookgeur van Griekenland
snuift liefde, kerstboom, haring.
Dus nee hij niet, liever het oog dan
dat alle rimpels kent in het gezicht
de kleur van zalm en winteravondlucht?…
ZWEVEND VAN HERFST NAAR WINTER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 't Is bol papier.
Het gevallen blad
bedekt een teer kiempje:
vergane eikel.
't Is zacht winterweer;
dat veld heeft witte vlokken.
Kijk, madeliefjes!…
Borelingen
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
537 Ik werd door tijd en dicht te
vondeling gelegd, boreling
van stilte en gedachten die aan
het papieren kraambed hebben
gestaan, kon al begrijpen wat
de omgeving wilde verzwijgen,
zonder iets te willen missen,
zal verder niets ontstaan, wordt
er niets gedeeld uit oprechte
vragen die zich tot onbegrepen
antwoorden laten rijgen, leeft…
Het punt in de verte
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
648 Starend van het witte papier
naar een punt in de verte
waar het niemandsland begint
kan zij niet kiezen voor een dag
van de beschikbare zeven
kiest ze dan allemaal
op zoek naar de volgende zin
in het zoekend bestaan
in dit land waar ze iemand is
voor niemand behalve zichzelf
waar ze zwijgt in alle talen
zijn er alleen eigen grenzen
die…
December melancholie
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
1.782 moeten worden
voorzichtig open ik het eerste paarse boekje
gedateerd 2004
elke naam krijgt weer een gezicht
dromerig beleef ik de momenten van toen samen
kaart na kaart envelop na envelop
heeft liefde in elke pennenstreek
zo wandel ik door namen
en door de tijd
nee ik zal niemand die ooit op
mijn pad kwam vergeten
ook elk jaar papieren…
de rode draad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
737 een jojo van hebzucht en succes
veel geld en veel macht
niemand staat op
niemand heeft de kracht
het wordt van je verwacht
het woord verkracht
maar de runen is men vergeten
op het tablet ooit in steen
geschreven door doorzettingsvermogen
observeer met ogen oprecht en trouw
moedig en rauw
een boek valt niet zomaar uit de lucht
het papier…
Ik wou, ik wilde
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
656 Want mijn wensen op een zon die de ganse dag schijnt
is misschien wel logischer dan alles wat erna op mijn papier verschijnt.
Want moord en doodslag
zijn blijkbaar aan de orde van de dag.
Maar toch wou ik……
Symbolische misère
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
573 Een innerlijke stilte uit beloofde tijden,
uit nabije toekomst, een harmonie die niet verstomt,
geheimzinnig als nachtschadeblauw of grootheide-paars
als Chinese karakters die uitglijden op het papier; vrede,
eerst als maanlicht zacht, die sterker wil, een zon wil zijn.…
Klimaat verandering?
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
514 Perfectie van papier gevonnist
tot de prullenbak, mijn schrijvers
loep stelt het detail in een scherper
diafragma vast, versnippert de
verheven kunsten, dingt naar de
gunsten van de muze, geperforeerd
uit de klauwen van de moraal,
verknipt tot strofen en gestrooid
als kanttekening bij een beeldverhaal.…
Doordacht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
793 nog eer een deskundige dame
haar diensten had aangeboden
of kond deed over een
tijdelijke actie of reclame
had ik de twee neusringen
al vast in mijn hand
de mevrouw brabbelde snel, ja
uw keuze is geheel in de mode
in de loop van de jaren
was mijn denken verder
gerijpt tot hedendaags
kijken in zwart – wit;
door letters op wit papier…
gevonden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 gevonden
Natte lap papier, verfrommeld,
een brief
door de wind weer open gewaaid
geplakt tegen de heg van mijn tuin:
(...blijf van me houden
ook als het voorbij is
alles, zelfs je woorden
die je schuchter deed…
Zonder aarzeling?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
600 weggewaaid vergeleken door een raam
van betrekkelijkheid, een mantel met
een naam wat samenbrengt in één oppervlak,
waarbinnen afstanden verbleken, haarfijn
afgewogen prijs dat ze bestaan terwijl de
liefde op twee benen balanceert, leveren zij
het bewijs, dat zij hier naast mij hebben gezeten,
hun sporen trekkend over ontwapenend papier…
Hoe doof is de wereld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
524 waarin zielen niet gehoord worden
ook al schreeuwen ze nog zo hard
zelfs zij die zwijgen zijn overgeleverd
aan de rechteloosheid die hoogtij viert
daar waar vrede geen grondrecht is
maar een woord op een stuk papier
waarvan de waarde allang verstreek
hoe blind zijn wij, die onze ogen sluiten
voor een hele generatie wiens leven
voor altijd…
Uitgestreden
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
738 uitgestreden,
je kreeg moeite met het woordenspel,
je verkrampte pijnlijk in nestgewoel,
je had als duizenden geleden
en de downmakende schimmen van weleer
kwamen in veelvoud terug
en keer op keer
solden ze met je als een tere mug,
die niet langer met zijn iele pootjes
braaf en grappig heen en weer kon wrijven
die de oceaan bevoer met papieren…
hoedje af
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.059 gisteren nog maar
- lijkt het -
leerde je
hoedje van - hoedje van
hoedje van papier
gisteren nog maar
- lijkt het -
leerde je
hoed-je voor - hoed-je voor
hoed-je voor de heer
gisteren nog maar
- lijkt het -
leerde je
hoedje in de hand - hoedje in de hand
kom je door het ganse land
gisteren nog maar
- lijkt het -
leerde je
pluimpje…
Verpulverd verhaal
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
501 Bij eb zagen we krullen en groeven het op,
hingen de halfvergane papieren te drogen.
Maar tijdens ons rusten,
toen we elkaar kusten
was het in flarden vervlogen,
de letters zweefden als veertjes,
ontmoetten vogels, zandkorrels,
verpulverden in de lucht.…
wat je zaait mag je oogsten – van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
915 de zon op het gezicht
genieten wij jouw vruchten
proeven wij de rijkheid
van immense vreugde en intens verdriet
die jou maken wie jij bent
mens van mensen
op de grens van jouw jaren
stil verborgen of tierig openhartig
daar vieren wij wat jij ons zaait
om blijvend te ontkiemen
het hoofd in feestende wolken
schrijft een pen op papier…
Waarheidsvinding?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
396 Tegenspraak wordt niet gehinderd
door een rolverdeling op papier, de
dialoog uit onderzochte lucht vertoont
trekjes van een dolgedraaide haan,
ego’s op de wieken van de trollen-molen
maalt de realiteit meer dan in en meer-spraak
kan verdragen in de onderbuik van echtheid
daaruit woekeren meerdere antwoorden in
datgene waarin de wereld zich…
Polarisatie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 onmenselijkheid en polarisatie te doorbeken
Waar communicatie niet meer mogelijk is schuilt 't gevaar
Kunstlicht vloekt met daglicht - men zegt - ze zijn afgeweken
Als bloemen treurig en slap die in dorre aarde vallen
Gelijk een boom met kale takken waaraan geen twijgje
Groeien openbloeien kan rondom kanonnen en knallen
Schommelen de papieren…
ik poëziekte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 verhaal toch mijn geschriften
voor al 't zwart ervan vervaagt
het kost heus gratis al die woorden
dus gebruik de schrijfsels ongevraagd
vertel het door aan vele luiden
of ze nou luisteren of niet
doe ze dat weinig euvel duiden
want niet, dan niet, mij echt 'n biet
massale reeks aan pennenvruchten
toekomstig, voltooid, verleden tijd
papier…
Geschiedenis herhaalt zich.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 De grondwet gereduceerd tot een zinloos vel papier.
Mensen worden hun rechten ontnomen,
opgesloten in verre gevangenissen,
vreemd en stil
waar altijd plaats is,
maar niemand ooit lijkt terug te keren.
Ze gebruiken dezelfde gebaren,
spreken dezelfde woorden.…
Lezer
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
457 In het zachte ochtendlicht
zit jij, gebogen over papier,
letters als dauwdruppels
op de rand van je gedachten.
Je bladert door werelden
die niet de jouwe zijn
en toch, met elke zin,
worden ze een stukje thuis.
De kamer om je heen
vervaagt tot een fluistering,
de klok vergeet te tikken
terwijl je reist zonder te bewegen.…
Margariette's Soldaat
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.197 nooit heb ik je
zo ontroerd zien kijken
naar die vergeelde foto
uit de gouden koekjesdoos
van oma Rosa zaliger
genomen, lang voor de oorlog
in een bonte boerentuin
met aan de waterkant
oude mannen, bolle vrouwen
en God's enig kind
je las zijn wonderschone afscheidsgroet
zijn allerlaatste woorden
gericht aan jou
de liefde…
In de trein
gedicht
3.2 met 101 stemmen
38.943 Mijn vader geeft in 't graf 'n antwoord aan die vroegen:
'En de oude man, hoe draagt hij het?'
---------------------------
uit: Fabriekswater.…
Mag ik?
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.520 Zullen we samen oud worden?
Al is het alleen maar in onze dromen
Of wordt het echt werkelijkheid?
Raak ik je dan echt nooit meer kwijt?
Zal ik als ik later oud ben, zittend naast jou,
zeggen; Ik heb toch echt geen spijt...
Dat ik bij je ben gebleven...
In voor-en tegenspoed.…