6467 resultaten.
Boom
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
7.333 Bruin blad van de herfst reeds lang verzonken,
een lentelach en een traan op de grond,
woorden van haat uit een bijtende mond,
gestorven vriendschap heb ik gedronken.
In het woud van verlangen rijst eenzaam mijn stam
tussen talloos veel stammen in eendere grond
graaiend met grillige takken in ledige lucht.…
Seizoenen
netgedicht
3.2 met 124 stemmen
47.822 En nog
waarom het was dat ooit
de herfst begon en onze dromen
met de vogels weken?
Nee, spreek niet van de winter -
het wordt nacht - de winter wacht wel
want de tijd beweegt zich
zonder haast nu
van ons af.…
blijheid tintelde van pijn
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
950 ik rook weer Sinterklaas
zag hoe grijze lucht de zee
versneeuwde aan de einder
de maan verdrong
oktoberzon en scheen
voor even door de bomen
een vleug herinnering
van beelden die versluimeren
de herfst op een wandeling
we aten chocola in letters
je was zo zacht en smolt
omdat je in mijn armen lag
ik proefde je op smaak
was feest…
Nieuwerwetse manier van dichten
poëzie
2.2 met 6 stemmen
2.162 de HERFST? MARIA of de MAAN?
Een min begaafde had al lang besloten.
’t Wordt toch hoog tijd, zo ’t ergens wil op slaan…
Neen, ’t hoeft niet meer: ’t ding staat al op zijn poten!…
als zou ik het niet weten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.185 zo zijn wij ooit gegaan:
jij voorop in ‘t land dat helemaal jou was
ik als verzamelaar van al jouw stappen
elk afzonderlijk uit afgevallen lover oprapend
en jaloers de vogels wegjagend
die in jouw schreden pikten
niet altijd was het herfst
maar altijd wel een stroom
waarlangs wij met of tegen ’t water spraken
en als wij zaten en ik mijn…
Waar is de lente
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.221 Dan kronkelt de herfst
als een diepe rivier
door de schemersluier
van oude regens
en stort zich neer
in de contrasten
van mijn schreiende levens.
Meestal
ben ik
zo onzinnig klein in iedereen.…
heel even
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
2.436 verdronken
in jouw sprankelende
waterval van woorden
die vertelden
over wie jij bent
en wat jou raakt
een sluimerend begin
inspirerend, vol reflectie
twee mensen
o zo verschillend
maar ergens
ook weer
zo vertrouwd
twee zielen
zwijgend
een verwante taal
zingend
een lied van leven
dansend
nog net niet met elkaar
zomaar
een herfst-dag…
beroepsdeformanten
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
838 Vallen de kastanjes
uit zwiepende bomen
zie je blaren vergelen
moet het licht vroeg aan
bij onrust en windrukken
hoog boven in het spant
emoties die los komen
om de mens te bedrukken
herfst is thans in het land
Speciaal dichters tellen
naar verhouding dan velen
voltijds zwaar aangedaan
onder de hyper emotionelen
Gaat ergens een tak…
Sonnet 1
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
439 spelen pogen
maar jij zult alle éérste zetten kiezen
terwijl het ons, met géén keus dan te spelen
of voorgoed, onsterfelijk, te verliezen
jou, in alle sterfelijkheid, kan schelen
o wrede tegenspeler, zelf zonder plezier
aan de feilloos toegebrachte tegenslagen,
vind jij zelf dan géén geluk, slechts arm vertier
aan onze komende, lange herfst…
Het liedje van de kleine Johannes
poëzie
3.8 met 16 stemmen
7.475 Ach rode geranium wel-vertrouwd,
Ach lieve lobelia blauw
De zon is verdonkerd, de lucht is vergrauwd
De nachtwind wordt kil en de wereld oud
En de herfst komt zo gauw, zo gauw.
---------------------------------------------------
uit: De kleine Johannes deel II (1905)…
Rijk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
716 beschermd is nu dit dorpsgezicht
voor "nieuwe rijken" heel wat waard
voor mij de langvergeten warmte
van voeten om de haard
bij lieve drentse moeke die bewaart
de appels van de pluk
de boontjes uit de tuin
herinneringen aan één stuk
zij laat de kippen scharrelen
voert het zwijntje in het hok
en brengt de geiten bij de bok
laat de herfst…
SEBASTOS AUGUSTUS
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
797 blaast de hemel schoon,
boven de stad wordt het fris, luid en helder,
elk stil geluid kun je nu van heel ver horen,
zoals al die groepjes duikelende, buitelende mezen,
ze troepen ijl en zacht twitterend samen
in mijn tuin, een hoorn van overvloed, rijk aan
zaden, rode bes, mugjes en heldere waterdroppels,
ik wil het niet, maar ik proef de herfst…
voorbestemd
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
658 de weg beweegt, kruist
bomen aan, kruinen die in mist
blijven hangen
zich nooit voltooid hebben
en nu
bladerloos zijn
misschien waren we vrienden
langzaam
in een wandeling door herfst
in het oude, vertrouwd zoals de ochtend
die nesten bouwt
op schouders van het ronde zwijgen
verstaanbaar en gehuld
in handen
ook al boog…
een dag, zomaar zachter
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
808 rijpt
tot anker
niets het tegenovergestelde
staande kan houden
en daardoor, even vreemd,
een reden geeft
tot verlangen naar
het ongekende, het onzichtbare
dat zich wil openen
als een roze
lelie van dromen
die haar onbeweeglijk lot wil verlaten
tezamen met het lied
dat in haar tolt
ik sta stil, geef me over
aan de zuivere zang van herfst…
Gezonde liefde
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
847 Misschien kom je ooit terug
op een koude regenachtige dag
als de liefdeszomer voorbij is
de zon niet meer terugkeert
of afwacht om nog hier te komen
gedurende de herfst en winter
in stilte van onze geheime liefde,
ergens op een bibbereiland buiten de stad
in het midden van het meer woelige water
zal ik eindelijk in liefde leren zwemmen
naar…
Weer
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
647 mistroostig weer
zeikweer
waterkoud weer
sneeuwballen weer
regent weer voor de
zoveelste keer
zomers weer
haren in de wind wapper weer
fiets weer
tussen de druppel doortrap weer
regenpakken weer
je toch kouder dan je dacht weer
geen gezicht weer
tram trein bus weer
niet vooruitkom weer
je maakt me gek weer
handschoen muts sjaal weer
herfst…
Zijderups
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
667 (Sterrennacht)
Jouw lippen voelen als
Satijn; fluweelzacht
Bloed giert door mijn a'dren
Blij als ik jou zie
Lente, zomer, herfst en winter
Jouw liefde warm
Sterrennacht
Jouw lijf voelt als zijde
rups. Natuurgetrouw
en zacht als eeuwige
Voor altijd balans
Voorjaar, najaar en hoogseizoen
Laat mij van jouw
(Kom bij mij!)…
Starting all over again
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.700 Niet om de dromen, die ook ik vergeefs heb moeten dromen
en om de woorden niet door mij daaraan verdaan,
noch om de herfst, die over deze landen is gekomen
met slaande regens, nevel, werveling van blaên,
maar om het overnieuw en allengsaan meeslepend stromen
des bloeds, waartegen hier geen weerstand kan bestaan,
ben ik bevreesd om nog eenmaal…
eeuwig leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
507 doodgravers en pissebedden
mij verkleinen en verteren
tot hapklare moleculen
in mijn dode hand houd ik een kastanje
die ontkiemt terwijl ik verteer
die mij van top tot teen doorwortelt
en door mij
dank zij mij
uitgroeit tot een forse boom
zodat ik samen met mijn boom
elk voorjaar witte bloesems draag
elke zomer schaduw geef
elke herfst…
Tegenlicht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
615 Laat het sluieren in lange gangen
waarin de jonge herfst uitgestrekt de dag begroet
Laat het fluisteren op jouw gezicht
dat onze onschuld droomt
na een liefdevolle nacht
Laat het vieren in het luchtledig
of verwaaien waar de horizon
de branding kust
Tegenlicht dat de lanen siert, dat zo vredig
rust op een verregende Aarde
Het schetst…
Ik ben geen treurwilg
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
560 voor het eerst zwiep ik uit mijn lianen
waar kinderen aan zwieren en zwaaien
aan joelen: als ik het zo noemen mag
nimmer heb ik nog getreurd
de mensheid heeft de naam verzonnen
ondanks dat ik trots mijn blijheid toon
nu de herfst mij rond de takken waait
het laatste blad nog niet gevallen is
lach ik tranen langs mijn stam benee
edoch…
Kringloop
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
525 Bankstel, afgedankt
Na bewezen diensten
Aan naamlozen van nu
Ter beschikking gesteld -
Wooncomfort voor weinig geld
En troost in oud verlangen
Naar wat geweest was, ooit,
Of misschien ook wel nooit -
Bladeren door de karige
Herfst afgedankt na
't Aangenaam verpozen
Onder 't jonge groen, dat
Tot volle wasdom kwam
Daarna rijk…
Weerzien
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
814 Ik zag dat je wegging
wegging over paden
vol ritselende bladeren
want het was herfst toen
de laatste bloemen stierven
en de wind voelde waterkoud...
Maar ik wou niet dat je verdween
oploste in het nevellicht
van het bleke najaar
andere oorden zocht
zeer lieflijk voor velen wellicht
en ook voor jou misschien...…
Zij scheurde haar gelijk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
500 Op de dag toen van drie negens
werd ik gevloerd
Die maand september opeens voor
het leven gedoemd
De bomen kleurden al reeds licht
teken van herfst
27 september 1990 vergeet 'k
nooit en te nimmer
Daar toen mijn leven, boem!…
Wanneer de blaadjes vallen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
562 De bijna kale bomen,
laten hun blote takken volop zien,
de paden zijn bezaaid met hun voorheen
zo mooi beklede armen,
de herfst is bijna om,
de winter komt eraan,
ook zullen er veel,
heel veel mensen van deze wereld
naar de volgende gaan,
tenslotte is het een aloud gegeven,
dat tijdens de vallende blaadjes
de meeste mensen sterven…
Ysselsteyn
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
604 Voor een van hen en in alle stilte diep voorovergebogen een vrouwmens in de late herfst van haar leven jaarlijks een paar maal aanwezig.
Volgend de herinnering aan geliefde komen mooie tijden terug en tegelijkertijd heeft het lot haar kwellend alleen gelaten.
Plaatsen als deze beroeren diep de emoties van vele bezoekers.…
Schoolzwemmen
gedicht
5.0 met 2 stemmen
3.845 Iedere maandag half negen - zomer,
herfst, winter, lente - zwemmen,
's zondags buikpijn en niet slapen,
's maandags zwemmen in het overdekte bad.
Het is er leeg. Kinderen aan een touwtje,
de schreeuwende badmeneer in korte broek,
kom op de kop er onder, het water is zo
koud, je hart klopt vlugger dan gewoon.…
Verliefd zijn, elkaar beminnen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
852 alleen de herfst kan aan haar plukken
ook dan houdt zij nog haar gouden glans
voor de winter gaan wij ze beschutten
die krijgt bij ons geen enkele kans.…
Van zomerse winters
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 verschiet
zal onze zomer een strenge winter zijn
Dan blaast een koude wind door ’t riet
dan is er slechts winterse zonneschijn
Ergens in het reeds dichtbije verschiet
zal het voorjaar een rillerig najaar zijn
Van zoveel najaarsstormen doelgebied
want ons land ligt exact in de vuurlijn
Ergens in het reeds dichtbije verschiet
zal de herfst…
Even slapeloos
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
470 Waar reeën en egels en nog ringslangen wonen bij het pad
vele eksters leven, eekhoorntjes in de herfst nootjes rapen.
Dan lig ik te dagdromen over tijd ooit in Leeuwarden stad,
geheel slapeloos zonder slapen lig ik dan tevreden te gapen.…