8926 resultaten.
Winternacht
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.786 Weet je nog de stilte bij de boom,
Kerima
de dag van mijn eerste nominatie
die jij mij gaf in beloofde stilte
omdat ik zweeg als een dichter
die zijn ziel niet verdoemde
sindsdien veranderde er veel
woorden bleven niet hetzelfde
jij werd beroemd, ik bleef achter
bij die boom in een droom
er waren mensen
die mij konden verhangen…
als een adelaar
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.095 in een moment
verandert er zo veel,
wordt alles anders,
eerst vreugde dan pijn.
waar eindigt mijn pijn?
waar begint mijn vreugde?
waar vlieg ik heen?
de tijd zal het me zeggen.…
De ommekeer
netgedicht
4.8 met 32 stemmen
819 De eerste voorzichtige schreden
vervolgen het verdwijnen..
hoe kon ik denken, dat haar adem
ons weer feilloos zou vinden,
mijn besef voorgoed zou veranderen..
jouw terugkeer
deed mij verder gaan,
deed mij weer wankelen.…
na
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
620 eerst alles op een rij zetten
letters dwalen nonstop door
het woud waarin wij wonen
zie de zon al glinsteren
in het nog koude water
lach
zie je later
de poorten zien wij al voor ons
opengaan
rond lijken ze
blauw als een waterval
die wijsheid wijd verbreid
over het land waarin wij zweven
tot dat wachten we
dagen en nachten
opengaan
tot…
Nog in jou.
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
918 Het moest schijnbaar zo zijn
-na al die jaren-, maar
het was alsof je steeds
hier bij me was, en ik dacht aan je,
menig keer
Het was zo vertrouwd
en het gekke was
dat het weerzien ons beiden
-we zagen er eerst wel tegenop-
best goed is bevallen
We bezochten wat bekende plaatsen
en -jij protesteerde niet-
daar in de duinen
vond ik…
Annonce
gedicht
2.9 met 19 stemmen
6.873 Wind water en buitenvergiet
druppel keer op keer onaangekondigd
zonder oponthoud maar geruisloos
in groen geheveld gras,
als de zomer wegkrabbelt
die de blinde mol het eerste zag.…
Hart van mijn Hart
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
836 wij trotseren nu met open vizier
het nieuwe leven
hebben het verleden bedwongen
en met alles wat ik probeerde
was jij mijn helpende hand
in ogenschouw
het eerste uur voorbij
strelen handen in schittering
magisch in zwijgzaamheid
onze gedachten
smelten samen ineen
gelijk een ring
liefde doet woorden fluisteren
zo innig als maar…
Een woord ?
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
734 Als ik daar een klank
voor vond, als bede uit te
preken op een zonnetrede
van de lentestond, die te
beschrijven op lelieblank
perkament voor alle uren
als je mij niet kent, als ik
dat woord mocht vinden,
vraag ik jou dit verlangen
te verwoorden, wat eerst
niet over de lippen kwam,
te spreken uit jouw mond.…
Voornemen
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
1.330 Ik stop ermee, ‘k vindt het genoeg
bovendien, ’t was één januari
men zegt dat het dan moet
Ik stop ermee, zoals ik al zei
alleen ‘k weet nog niet hoe
doe ik het ineens, of beetje voor beetje
eerst alleen in de morgen, dan de hele dag
ik twijfel over de lengte, de hoeveelheid
houd ik het wel vol tot aan de avondstond
ik ga denk ik maar mondjesmaat…
Wc Versiersel
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
643 Geurdraad in `t plafond
Links
Als laatste onderdanig geregen
Een dikke roze vlinder
En
Als eerste een schelp
Een lange
Dan weer een zeepje
Gewoon een vorm
Rood
Vervolgens een waaierschelp
Zeepje schelpje zeepje schelpje
Zeepje schelpje vlinder
Roze vlinder
Die dikke
Sloom hangend
Noodgedwongen toeverlaat
Draadje aan een haakje
Er prijken…
Ik zou iedereen een engeltje willen sturen.
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
707 Aan iedereen
zou ik een engel willen sturen,
aan het kind
wat zo lief zit te spelen,
aan de oude man,
die zijn hond een aai geeft,
aan vrienden en vriendinnen,
die me met raad en daad
terzijde staan,
Aan iedereen zou ik
een engeltje willen sturen,
maar op de eerste plaats
komen dan mijn kinderen,
want als die er niet waren…
Tot die ochtend
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
679 Want ook zij had eerst de wanhoop
Uitgeput voor ze er woorden aan
Kon verbinden
En ook zij had door de lens getuurd
En voortdurend aan de smalle ring
Gedraaid om de beelden scherp en
Nog weer scherper te krijgen niet
Alleen zijn beeld had zij ontwikkeld
Maar ook de beelden die van haar
Hadden verhaald; Zij had bepaald
Zij was…
Gras van april
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
559 In de zon gaan liggen dor
als een uitgemergeld blad
groen worden door het gras
puntig door het bruin omhoog
Een pissebed, net wakker gemaakt
zoekt een veilig vochtig huis
daarbij een warm plekje in de zon
voor zichzelf en wil graag delen
De eerste bloemen groeien en de hommels
gaan weer zeer belust op nectar te keer
Het gaat zoals zo vaak…
BEVALLINGSADVIES VADERS
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.441 ---------------------------------------
Ik draag deze hartenkreet op aan
nicht Maartje en neef Jos,
die op het punt staan te bevallen
van hun eerste kind.…
De drie vliegen
gedicht
3.9 met 39 stemmen
17.482 De eerste zei: ‘Met deze poot
Sloeg ik vijf olifanten dood.’
De tweede zei: ‘Ik vlieg zo vlug,
In ’n uurtje naar Afrika en terug.’
De derde zei: ‘Ik vlieg zo hoog,
Nog hoger dan de regenboog.’
Toen werd ’t wat kil en ’t waaide wat
De vliegen riepen: ‘Voel je dat!’…
Reïnherbatie
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
762 Daar lig ik dan fraai opgebaard
De kist valt me een beetje tegen
en buiten is er mist en regen
Ook niemand lijkt echt van de kaart
Terwijl ‘k nog naar beneden zak
gaan d’ eerste gasten al weer heen
De meesten nog zeer goed ter been
Snel naar de koffie en ’t gebak
Ik voel me echter als herboren
Want welig bloeiend op mijn graf
ben ik nu…
Deze herfst
gedicht
2.7 met 15 stemmen
9.567 Het eerste rillen van die tak daarginds
komt me bekend voor, die plotse wind
stond hier niet zo lang geleden ook al en zie:
hoe volmaakt valt de regen weer in herhaling.
Naar beneden en altijd raak.
Wat bedoelt u, andere bladeren? Waarom
zijn het dan dezelfde? Hoe springen ze dan
zo geroutineerd uit hun bomen?…
de zee roept
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
442 die onuitputtelijke bron
voedde mij vanaf mijn eerste ademtocht
menig schip is daar vergaan
een verraderlijke plek
zo verloren in de oceaan,
het magnetische middelpunt
die zee voedt mij
die zee leeft mij
de zee ben ik
en jij…
De wind maakte zich los
gedicht
2.2 met 63 stemmen
10.241 de wind maakte zich los
uit de zee
langs de kust
waar ze een schaduw was
een duin in een jas
wind die spotte
haar aanraakte
tumult maakte vleugels
de regen sloeg over het huis
eerder dan over haar
op het dak en tegen de ramen
weerlicht en de eerste donderslag
het huis zou het verhaal
niet afstaan
niet opensplijten
ze liep weg
in…
Op het zuiden
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.139 in eerste instantie dacht ik dat ze
temperament hadden, dat vuur en passie
er vanaf zou spatten
zolang ze er zijn heb ik het niet kunnen
ontdekken alhoewel hun kleur genoeg
zegt
misschien zou de zon een reden kunnen
zijn omdat ze aan de schaduwkant op het
oosten wonen, zie ze iedere dag treurend
hangen
nu hebben ze geruild met andere…
privé
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
603 even maar
dit wonderlijk gebied
met woorden die gelukkig maken
ook zonder jou
zelfs sterker nog
zelfs als ik kon
zou ik ze nog niet delen
mijn hart alleen laten bewegen
op het ritme, melodie
uniek voor nu
ver weg van later
maar laten vullen met muziek
jouw bijzijn mij niet laten storen
opgaan, verdwijnen in dit stuk
vanaf de eerste…
Genesis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
805 ruimte expandeert met baringsgolven die
als warmte door mijn lijf stromen; ruimte
condenseert tot materie, door zwaartekracht
verdicht tot hemellichamen; uit sterrenstof
van een stervende ster stolt de aarde in een
materie regen; primitief groen leven zet
broeikasgas om in zuurstof; moleculen in
natte aarde door zonlicht verwarmd vormen
eerste…
Pril in pas ontwaken
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
513 nog is het geel en rood
het bloemenbed waarin
wij ooit de zomer vierden
in lentegroen
kreeg jij jouw eerste zoen
heel pril in pas ontwaken
je rankte hoog
naar voorjaarsblauw
ontliep de felle ochtendkou
ontknopte in
de zwoele zomerwind als
vrouw die openbloeide uit het kind
in warme nachten
bracht liefde ons de vrucht
waar wij…
Fluo Chocola
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
773 De zon op non-actief,
de eerste wagens knippen de lichten aan,
en die kleine man,
met een pak vol koekjes,
weigert die straks zijn kool?
Fluo vestjes,
nee geen zicht,
liever een pak koekjes en geen kool,
dan een late snack op de weg,
een fiets in twee,
of drie,
naast duizend stukjes chocola.…
bladbeginsels
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
493 zich tussen tak en blad
kleinhoofdig knikt ze, in een tere bloem
de rokjes stijfgesteven nog
maar toch
zelfs een bij heeft het gewaagd
haar stugge slippen op te lichten
het doet goed zoals het gaat, voorzichtig nog
maar toch
wijdt een glimlach zich aan nieuwe tijd
ze danst subtiel door licht verleid
en welt al tussen bomen
waar de eerste…
eenzaam woud
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
913 ik herinner mij een tuin
die vol spiegels was
waarin men glazen schoenen droeg
de zon scheen er bleek
boven onze jonge waanzin
het veroveren van de borsten
deze dagen die verdriet verslonden
kanonnen vuurden op ons ritme
ik herinner mij de eerste stenen
een omhelzing in lantaarnlicht
dat jij in de hoek van de tuin
een viool bespeelde,…
één leven
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
659 achteruit
terwijl mijn voeten
rusteloos de wind volgen
besta je nog
nu alles stromen zal of ga ik enkel
door een schaduw van tijd en licht
ik wil je meenemen, denk ik dan
stilte met jou maken, sporen
diep verzonken
zodat ik elk moment
kan voelen, veel meer dan zien
veilig in verdriet
de lokroep
van het samen reizen
wanneer de eerste…
Dakterras
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 ik voer eerst de adresgegevens in,
laat mijn route koel berekenen
verheven boven braadworsttuinen
hou ik vervolgens audiëntie in mijn ivoren sponde
draag een stukje tekst voor, dat met wat goede wil
als gedicht in menige boom na-ijlt (ooghoogte!)…
Glans
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
794 Saffier noch diamant, laat staan smaragd,
of welke edelsteen je maar verzint,
met ik weet niet wat voor toverkracht
die bij de eerste aanblik elkeen verblindt,
ik ontken hiervan geenszins de pracht
die zich natuurlijk daarin bevindt,
maar die ik toch zoveel minder acht
dan de vrouw, door mij bemind.
In waarde overtreft zij ieder ding.…
Hazenpad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
514 er lag iets in de lijn der verwachting
op de weg die bestemmingen verbindt
ik zag eerst niet goed wat het was
het bleek zo te zijn, zoals ik altijd al dacht
mijn verbeelding trekt in cirkels rond de polen
door een onbeantwoorde weg gescheiden
van de plek die lichtjaren voortduurt
van het continent dat verlangen voortstuwt
met aarden…