Alle inzendingen over eeuwig repeterend be

6649 resultaten.

Sorteren op:

Niet slapen zonder welterusten te zeggen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 703
We zijn geen mensen die zich met een kluitje in het riet laten sturen, Maar ik zeg je, onze relatie mag eeuwig duren! En al springen de vlammen er niet meer vanaf, toch lichtten je ogen op zodra je me ziet en dat, mijn man, zie ik het liefst!…
An Terlouw21 oktober 2014Lees meer >

SUBMISSIE

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 859
Er heerst voor altijd droeve alteratie over Hrabove in de oblast Donetsk verbijstering rits men niet meer dicht bewoners blijven verstoken van stilte meer nog kommer over verre grenzen waar knuffels en beelden domineren onder ronken van overvliegende storm op weg naar eeuwige vrieskou er branden weer ontelbare kaarsen want kerst en nieuwjaar…

MASTBOS

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 463
Vrijuit treft het boslied dankbaar gehoor: voor de verstaander, pril of volwassen, speelt Dageraad der toonkunst eeuwig door.…
Han Messie2 januari 2015Lees meer >

Nog vragen?

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 429
Zonder waarom zonder daarom en het zijn, eeuwig verhullende wording. Het mijn en het dijn, verjagen de werkelijkheid wereld vergeten, versnipperd in schouwen zonder materie om herop te bouwen zonder ommekeer, rest alleen nog vertrouwen na afgesloten zoeken, enkel nog een weten van een lang vermoeid verleden.…

Nadir

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
In de nacht komt stil de maan ziet mijn drinkend zilverlichaam s’ Ochtends zal de zon me zoeken, want in ‘t donker meer lig ik nu in schaduw, en eeuwig leg ik me neer.…
Wbb19 februari 2015Lees meer >

Grafveld in Frankrijk

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 410
het kerkhof van grijze steen ligt verloren in een veld koren hier is het hele dorp aangeland in een voeg van het landschap ergens langs de wegkant een stille straat loopt voor eeuwigheid tussen graven van bewoners die tijdens hun leven wel of niet hebben geleden met kapellen en pinakels smal op de ruimte bemeten zo’n plaats waar de tijd…

Herkenning

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 599
geen hoop meer op een leven in het licht, geen ogen meer, geen glimlach, geen gezicht, geen water dat je diepste dorst kan laven, alleen maar pijn en vragen, kreunen, klagen, de muren stom, je lichaam zonder kracht, het graan sterft in de grond nog deze nacht, maar Iemand is er die je toch blijft dragen, je klein bestaan verbindt met eeuwigheid…
Adeleyd2 april 2015Lees meer >

Het is niet goed.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.028
Het is niet goed, door 't leven te gaan, met hoofd en blikken omhoog gericht, omhoog, - ter glanzende starrenbaan, ter eeuwig stralende lichtsfeer. Het is niet goed op een hoogte te staan, wel vele duizenden in 't gezicht, hoog boven het slijk, midden storm en orkaan, waar de kiem van worstelen en strijden in ligt.…

Eenwording

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 459
als de mensheid neerhurkt om een mateloos verdriet - Hij verbindt ook jou met mij al begrijpen we elkander niet laat staan dit goddelijk feest ik denk wel eens het lijkt me ideaal voor U om met Kerst terug te komen er wordt zoveel gezongen zoveel herleefd behalve dat boven de aarde ligt een blauwe wereld eeuwige dansvloer sla!…

Terminaal leven

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
Waarom leven wij alsof even eeuwig is? In sleur, in verveling of lusteloos? In angst of in beven? In oorlog, in haat of altijd boos? In anderenverwijt of in zelfbeklag? Geniet toch van uw terminale dagen! 'Dien het wijf dat moeder heet!' Omhels de vent waarmee u strijdt. Begraaf uw bijl! Bevrijd dat kind!…

Geboortebericht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 876
Zing met herders en met wijzen van Ere zij God in deze tijd om Jezus naam, die ons deed rijzen van nu aan tot in eeuwigheid.…
Robert Doek19 december 2015Lees meer >

Bewolkte ogen*

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
socialistische revolutie en betekent Rode Held gelegen op een hoogte van 1350 meter boven de zeespiegel in tijd leek het land soms stil te hebben gestaan misschien daarom soms haar bewolkte, bruine ogen mooie kijkers die de wereld verlangden Daar die stad, ingesloten tussen zeer vers grasgroen en hemelsblauw Een land met stad die ik eeuwig…

tijd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 594
ze gaan de tijd voorbij de tikken van de klok het was maar even nu voor mij toen ik van later schrok het verleden wordt steeds langer de toekomst daarentegen niet eeuwigheid maakt mij nog banger omdat men daar geen eind in ziet zit het er voor mij nu op? of krijg ik nog respijt?…
willem jacobs31 december 2015Lees meer >

Op de Petrus

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 485
Vanuit een rots in de eeuwige stad tot miljarden splinters; menselijkerwijs betekent zoiets wat voor wie niet blind is. Symboliseert zo'n stoel heiligheid; tegen de duivels van de nieuwe tijd.…

Sterren

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 530
Looft God, om zijn onmetelijke wijsheid Hij die alles zo schoon geschapen heeft Zon, maan, sterren en alles wat er leeft Zijn naam zij geprezen tot in eeuwigheid.…

Keuzes

hartenkreet
1.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 702
Je altijd en eeuwig moet verantwoorden Maar aan wie moet dat echt? Liep je op je tenen of met je klompen door de porseleinkast? Vooral eigenlijk steeds die afweging, ratio versus gevoel. Nog zijn er vele wegen en even zoveel keuzes die mij maken tot wie ik uiteindelijk word.…

Nieuw leven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 695
Haar droge hand stijf en koud glijdt van de leuning de laatste verbinding met de wereld verbroken treedt ze binnen in de eeuwige heerlijkheid!…

Spinnend in mijn hart

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 596
Diep in de nacht, bij het eeuwig brandend vuur. Jij keek dan aandachtig, naar het dansen van de vlammen. Wanneer we samen waren, was het leven goed. Vandaag nog heb je me geleerd, hoe ik in vrede sterven moet. Dit gedicht is voor jou, met jou geschreven, mijn wijze vriend, spinnend in mijn hart. Ik buig weer diep voor jou.…

Voorlopig

gedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.519
Slechts een eeuwig vuur voldoet. Ziedaar: een andere van Dam. Een verre donderslag stemt in. Collega's, vrienden, onbekenden zelfs: ze staan versteld. Geen vrouw zal hem negeren, niemand wijst hem af. Hij is een felle gloeilamp, al het andere is muggen. Hij ziet het land. Hij buigt het hoofd.…
Mark Boog6 oktober 2016Lees meer >

De zachte dood

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 837
Lichamelijke of geestelijke pijn kiest nu vrij en zonder beven voor een eeuwig inslapen zonder overmacht.…

Kenmerken van liefde

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 612
anders dan gedacht Liefde is iets geven van jezelf liefde is een kwestie van vertrouwen liefde is onzichtbaar, onmeetbaar,vaak onbereikbaar weet op wie je kunt bouwen Liefde verdraagt geen wrok liefde is het ritme van het leven liefde geeft kracht om te verdragen blijf jezelf aan een ander geven Liefde is adembenemend liefde blijft eeuwig…
Leidy20 november 2016Lees meer >

De slogan van morgen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 523
greep met een ultra fijnmazig netwerk waarin robotisering spel is geweest tot de nano en stealth praktijk ze in grote hoeveelheden hebben verspreid zij hebben ons als slaaf al totaal afhankelijk gemaakt van door hen gegenereerde impulsen onze totale biodiversiteit is onlosmakend geïntegreerd in hun galactische netwerken van de eeuwigheid…
wil melker8 december 2016Lees meer >

Het oversteken van de Maas

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.538
Wyck of Maastricht, beide badend in de roem van eeuwigheid, keer ik terug of loop ik heen? Steeds dezelfde gedachte van afscheid en aankomst, terwijl ik mij met kloppend hart voorwaarts spoed, naamloos opga in de drukte. Almaar dichter op de andere oever aan, vergezicht dat eindeloos zich ontvouwt, stadsgrond wordt, waterloop.…
Frans Budé25 januari 2017Lees meer >

Leer stil zijn en leer niets doen en leer wachten

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.150
Zij voor wie alle dage' en alle uren de eeuwigheid breekt door de tijd en die houden aldóór bij de kampvuren zwijgende wacht, te gaan bereid.…

Schaarste

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 660
En aan het eeuwige kiezen Tussen terugtrekken en aanvallen, Het getijdenspel waaraan geen man ooit ontsnapt, nog is Polen niet verloren dacht ik terwijl ik me laafde aan de groene ogen van de waardin.…

Schuilen bij God

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 460
God is onze toevlucht, te allen tijd We vinden beschutting bij Hem Laten we luisteren naar Zijn stem Hem loven en prijzen in eeuwigheid. Op God mogen we vertrouwen Bij Hem zijn we veilig en geborgen Hij zal altijd voor ons blijven zorgen Op Zijn trouw mogen we bouwen.…
Fedde Nicolai26 februari 2017Lees meer >

Verlegen rood

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 739
De weg in perspectief maar de afstand is betrekkelijk het oranje en violet kleurt eeuwig mijn realiteit terwijl de illusie in mijn remslaap blijft dromen door naar jouw natuurlijke verlegenheid bedeesd te stromen. Ik proost met een verlegen rood gevuld bourgogne glas om de beschaafdheid te typeren hoe je inborst was.…

wervers eiland

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 765
van de bron van zijn bestaan waar wevers gelijk vogels massaal zingen van een nieuwe lente die vlinders fladderen laat ziet ouderlijk de stam haar enten ontspruiten in een nieuwe levensloot waar wevers gelijk dit vlechtsel van liefde dankbaar arran dopen gaart zich de wens dat dit doorgegeven leven het eiland wezen mag waaruit eeuwig…

Moed

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 8.827
Hoe laaft mijn lijf, o eeuwig onbewuste, zich aan de wind, die van uw kruinen daalt, en vallend lover lispelt en herhaalt, dat eenmaal rusten mag, die nooit mocht rusten. Want achter al mijn kwijnen en mijn klagen trilt in mijn hart nu hoog, dan somber diep, maar steeds, - een toon van nimmermeer versagen!…