5363 resultaten.
Geen frambozen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
856 En alle vogels die lachten.
Behalve dan die ene kleine,
die droeve
die 's nachts in de dennen
het koele sterven bezong
en mij dan openhartig aankeek
alsof blauw nooit zou volgen.
Weet je nog.
Ik was zo verrukt in het bos.
Jij gaf het voorbeeld
en drukte jouw horloge in het zand.
We zouden nooit verlaten leven.…
duo-gedicht:
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
871 het water
en de stenen van een volle maan
laat mij
aan uw schaduw beklijven
ik zal zwijgen
als een woord
dat rijpt in het wollen huis
diep
de groet
aan een beladen boom; de eerste ster
en vruchten door het raam
ik zal uw passen niet vertragen
de aarde kan ik immers op mijn schouders dragen
zeeën zullen open waaien, als vogels…
Het jaagpad
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
625 Vogels lokken met zang de zon over de rand van de horizon,
vieren geboorte van een nieuwe wereld, ik ruik in de wind
door dauw gekust land, de aarde rilt van genot onder de zon,
ik geloof graag dat ‘t euforie is omdat 't land mij herkent.…
Zomertooi
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
553 daar staan ze de beuken en de eiken
met hun bladerdak in de zon getooid
en de berken en de tamme kastanjes
kijk ze staan, als een glimlach
als een ode
in hun schaduw aan de stam
is het goed vertoeven
zonlicht sijpelt tussen de takken door
iets ervan schittert op de lijfjes van libellen
ook op het donsveren kleedje van opvliegende vogels…
Ons voederhuisje.
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
928 Alle flierefluiters fladderen speels bij ons in 't rond
hopelijk heeft u in uw tuintje ook 'n voederhuisje staan,
en geniet u ook van al die vogels, al dat tjilpend gedoe
kijk, ze eten in 't huisje, vliegen stoeiend over de grond.…
Herfst
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
749 en nacht zijn in balans
voorbij het zonnebaden
de wind laat van zich horen
het regent dat het giet
de herfstzon verwarmt nog
totdat je wolken ziet
de elementen tonen zich
in alle kleur en pracht
de zon reist genadeloos heen
en koning winter wacht
straks is die witte deken er
die zaden toe zal dekken
bomen besuikerd met kristal
vogels…
Ongevraagd
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
842 Dat papier
Is dan weer
voor die vogel
van die vereniging
weet je wel
gewoon een bos
een boom
een tak
Wel iedere dag
10 voetbal velden
Hak!…
Edith en de Kierewiet
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
652 keurig
voor elke man die haar begluurt
toonde zij zich zeer fleurig
De Kierewiet viel voor haar pracht
en voor haar lichte ogen
besloot hij stiekem in de nacht...
...zo had hij overwogen
De dag erna, in rep en roer
het dorp was uitgelopen
En Edith die geen vin verroert
ze leek wel zonder hoop en
zocht tevergeefs de Kierewiet
De vogel…
Niet alleen stof.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
493 Een bekend gezicht toont aan
wat ik zal moeten missen, drijft
een zucht van verlichting door de
natuur en in de trek van vogels
op een laatste vlucht naar huis.…
Liefde online
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
746 Ik zou wel eeuwig willen blijven liggen
daar langs het water in die warme zon
met ogen dicht luisteren naar de vogels
maar mijn media laten mij niet rusten
want gewoon alleen is niet sociaal
ik zou wel dagen willen lezen
in dat spannende dikke boek
maar kom niet verder dan een bladzij
steeds meldt zich weer een nieuw gezicht
ik zou wel…
Kalme kracht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
653 Vogels zingen, maar meeuwen krijsen. Alsof hun lied een toestand van eenzaamheid is.
Zee en verlatenheid, ze horen bij elkaar.
Het lijkt een beeld van een apocalyptische toestand, maar vreemd genoeg kalmeert het me.
De zee en het besef van nietigheid.
De golven die in een eindeloos ritme op het strand slaan.…
Zone
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.922 Boven de donkerblauwe lucht hangt
de vogel. Scherp vizier houdt ons in zicht.
Wie kan het zeggen. And this city is too small for two. Wie kan het
zeggen en dan niet te zwijgen ver de blauwe pijn. over de blues,
een roestige schaar op je tong.
Dit is het laatste. het regent en ik hoor de rivier al nachtenlang
zwellen. Hier kan ik zwemmen.…
Zwervende vlakten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
656 Schreeuwende vogels hoog in de lucht,
arenden loeren naar een lam.
Mist flarden trekken samen
boven de heide.
Witte wyffen nemen het roer over.
De duisternis valt langzaam maar zeker
ogen die wennen.
Starende blikken naar de schapen
zijn ze allen nog aanwezig.
Wolven huilen in de verte
en loeren op een prooi.…
beschikken over een toverkracht.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
809 die vogel is een dwaalgast,
legt de eieren altijd in nesten
van boze kraaien,
ze zitten er niet naar te graaien.
het blijft een rare kwast.
hij is een slechte vlieger,
maar rent met een snelheid
van veertig km per uur op een teller,
toch toont hij een zekere laksheid.…
Twee liedekens.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
6.906 't Avondrood bloost hare koon;
Hoort ze in der vogelen toon
Spelende 't minnelied kwelen? -
Avond volschoon!…
Belachelijk blij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
561 De zon schijnt, de vogels zingen.
Het gevoel bespringt me,
ik geef me over.
Ik ben zó ontzettend blij.
Blij met de bomen in het bos.
Blij met de geplette egel op het pad.
Blij dat ik ‘nee’ zei tegen mijn vriendin
en mezelf nog één wandeling alleen gunde.
Ik kan het schreeuwen van de daken,
alsof dronken van blijdschap.…
Triest
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
704 Ik zie slechts wolken
Dik en donker, dreigend ook
Jij ziet nergens vuurtjes branden
O, maar ik zie ergens rook
Hoor jij weer de vogels fluiten?…
De kleine Mens
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
720 De vogels en de bloemen
En het beestenspul zonder mensenverstand.
De kleine mens weet zich opnieuw omvangen
Door een ruimere wereld die hij zo talrijk bemant.
Daarom lijkt er wel een reden voor de kleinere mens te bestaan.
De kleine mens die over smallere wegen zal gaan.…
De dans op het graf
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
825 (Menig machthebber is een misantroop)
Met de mimiek van een versteende natuur
waarbij de zwarte lucht
zijn harde grijns verpulvert
Met de thermiek op het laatste uur
van krijsende vogels die in vlucht
cirkelen en die zich in duister hullen
kruist hij zijn armen met illustere blik
Zijn ogen branden een gat in de dag
als gloeiende kogels…
Eenzaam
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
612 Ik kom enkel nog tot rust door
mijn huisvogel te trakteren op
geroosterde snacks, waar ik eerst
wat mee schudt, zodat mijn vogel
van opgewonden blijdschap heftig
heen en weer trippelt op de stokjes
in zijn Italiaanse kooi.
Ik droom al van haar oogjes,
maar mijn ware leed ligt vele
kilometers dieper.…
Aan mijn wandelvriendin
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.149 De passen en angst die je overstak,
op keien die groen-blauw blonken,
beekjes, niemandsland
uren in het stenige,
kreet van een vogel,
contouren kammen, een waterval.
In Mesocco een picknick op de ruïne
geflankeerd door hellingen steilte,
turend naar verten en ijlte.…
Verliefd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
774 Niet meer dan één Moment in de Tijd
Het park waar je door heen liep,
als vanzelf begonnen de vogels te zingen.
De zon brak door en een week later was de wereld veranderd.
De bomen, nu getooid in haar zomerse kleed.
De wind speelde met haar blad.
De zon op onze bol en de zomer in ons hoofd.…
In de lente juichen hun kruinen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
496 Deze wezens verkeren graag met bosanemonen
en houden van vogels met hun zang. Ja, de bomen.
Zij omzomen vijvers en spattende waterstroompjes.
Hoog, maar áárdgebonden zijn wij, willen ze beklemtonen.
Elke soort, in ieder oord, is in zijn eigenheid uniek
zoals de moerascypres, naakt nu, pronkt in water en zand.…
Riek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
649 Als een vogel op mijn kruin,
een duin aan zee zo'n mooie plek,
een gitaar met zacht trillende snaren
maar alles behalve verspilde jaren.
Als zon en wolken en maan is zij gebleven
als dagelijks deel van ook mijn leven.
Ik hoef geen kwaadaardige zaken te vangen
mag mijn kamers met haar liefde behangen.…
EVA
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
494 wandelend in het bos
hij stil verscholen onder z’n hoed
zij druk met armen gebarend
kwebbelde er lustig op los
vandaag liep ik in ons Blauwe Bos
een groep vrouwen liep al giebelend
en kwekkend achter me aan
ze ervoeren niets van de natuur
lieten waarvoor ze kwamen
volledig aan zich voorbij gaan
en overal waar ze langs liepen
raakten vogels…
Met vulpen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
527 Vanuit haar stoel kijkt ze door het raam heen naar de toekomst
Proberen deed ze jaren dus nu
kijkt ze toe en terug in stilte
Dit is verdriet, van niemand anders
Wat ik voel als een nieuwe dag begint
Ze kan niemand meer haten
Of haar liefde geven
Het is net zo eenzaam als de ochtend
in de schommelstoel zelf, als de vogels langs het raam gaan…
Het zonnige feest
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
409 het innerlijke
vuur
aangewakkerd
de lauwheid
verdwijnt
terwijl een
witte
wolk verschijnt
heel dicht bij
jou en mij
op het zonnige feest
tweeduizendtwintig
de Pinkster-Geest
de vogels
buiten fluiten
en een mooie
witte duif gevangen
achter tralies opgesloten
in een kooi die kwijnt
rondom de tuin waar
bijen zoemen…
jacht
gedicht
3.7 met 6 stemmen
2.022 ik vraag om een huid van vacht
zo ruw en stug als van een rendier
zie me als een hongerige hond
draaf door een woud door het donker
lichtvoetig alsof vogels me dragen
kijk hoe vluchtig mijn spoor in het zand
weggevaagd door de wind
onzichtbaar voor handen
die het stof uit mijn vacht willen vegen
mensenvingers die me uit mijn vel willen schillen…
Leven als of het de laatste dag is
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
557 De doden blijven dood ook bij het avondmaal
De vogels blijven fluiten dat hoor je allemaal.
Er ademen soms levensvragen
Wat mensen werkelijk nog kan behagen.
Men vouwt vaak handen boven het bestek
Wat is dat, dat ook men daar te weinig op let.…
de aardse hemel
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
559 het grijs dat zich immer uitbreidt
en zie reeën en vossen en buren in beste doen
ja, die vergrootglazen gedragen zich soms als ventiel
een van de muren is bekleed met het zachte mos
zo hou ik mij dat voor
daarachter ligt deels de rest van de wereld
het geeft een vrije wijze van zijn
en het doet mij deugd dat ik me niet stoor
aan ronkende vogels…