Alle inzendingen over vogels

5363 resultaten.

Sorteren op:

Geen frambozen

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 856
En alle vogels die lachten. Behalve dan die ene kleine, die droeve die 's nachts in de dennen het koele sterven bezong en mij dan openhartig aankeek alsof blauw nooit zou volgen. Weet je nog. Ik was zo verrukt in het bos. Jij gaf het voorbeeld en drukte jouw horloge in het zand. We zouden nooit verlaten leven.…

duo-gedicht:

netgedicht
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 871
het water en de stenen van een volle maan laat mij aan uw schaduw beklijven ik zal zwijgen als een woord dat rijpt in het wollen huis diep de groet aan een beladen boom; de eerste ster en vruchten door het raam ik zal uw passen niet vertragen de aarde kan ik immers op mijn schouders dragen zeeën zullen open waaien, als vogels…

Het jaagpad

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 625
Vogels lokken met zang de zon over de rand van de horizon, vieren geboorte van een nieuwe wereld, ik ruik in de wind door dauw gekust land, de aarde rilt van genot onder de zon, ik geloof graag dat ‘t euforie is omdat 't land mij herkent.…
Custor8 april 2010Lees meer >

Zomertooi

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 553
daar staan ze de beuken en de eiken met hun bladerdak in de zon getooid en de berken en de tamme kastanjes kijk ze staan, als een glimlach als een ode in hun schaduw aan de stam is het goed vertoeven zonlicht sijpelt tussen de takken door iets ervan schittert op de lijfjes van libellen ook op het donsveren kleedje van opvliegende vogels…

Ons voederhuisje.

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 928
Alle flierefluiters fladderen speels bij ons in 't rond hopelijk heeft u in uw tuintje ook 'n voederhuisje staan, en geniet u ook van al die vogels, al dat tjilpend gedoe kijk, ze eten in 't huisje, vliegen stoeiend over de grond.…

Herfst

hartenkreet
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 749
en nacht zijn in balans voorbij het zonnebaden de wind laat van zich horen het regent dat het giet de herfstzon verwarmt nog totdat je wolken ziet de elementen tonen zich in alle kleur en pracht de zon reist genadeloos heen en koning winter wacht straks is die witte deken er die zaden toe zal dekken bomen besuikerd met kristal vogels…

Ongevraagd

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 842
Dat papier Is dan weer voor die vogel van die vereniging weet je wel gewoon een bos een boom een tak Wel iedere dag 10 voetbal velden Hak!…

Edith en de Kierewiet

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 652
keurig voor elke man die haar begluurt toonde zij zich zeer fleurig De Kierewiet viel voor haar pracht en voor haar lichte ogen besloot hij stiekem in de nacht... ...zo had hij overwogen De dag erna, in rep en roer het dorp was uitgelopen En Edith die geen vin verroert ze leek wel zonder hoop en zocht tevergeefs de Kierewiet De vogel…

Niet alleen stof.

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 493
Een bekend gezicht toont aan wat ik zal moeten missen, drijft een zucht van verlichting door de natuur en in de trek van vogels op een laatste vlucht naar huis.…
Pama5 februari 2013Lees meer >

Liefde online

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 746
Ik zou wel eeuwig willen blijven liggen daar langs het water in die warme zon met ogen dicht luisteren naar de vogels maar mijn media laten mij niet rusten want gewoon alleen is niet sociaal ik zou wel dagen willen lezen in dat spannende dikke boek maar kom niet verder dan een bladzij steeds meldt zich weer een nieuw gezicht ik zou wel…
oneliner10 februari 2013Lees meer >

Kalme kracht

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 653
Vogels zingen, maar meeuwen krijsen. Alsof hun lied een toestand van eenzaamheid is. Zee en verlatenheid, ze horen bij elkaar. Het lijkt een beeld van een apocalyptische toestand, maar vreemd genoeg kalmeert het me. De zee en het besef van nietigheid. De golven die in een eindeloos ritme op het strand slaan.…

Zone

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.922
Boven de donkerblauwe lucht hangt de vogel. Scherp vizier houdt ons in zicht. Wie kan het zeggen. And this city is too small for two. Wie kan het zeggen en dan niet te zwijgen ver de blauwe pijn. over de blues, een roestige schaar op je tong. Dit is het laatste. het regent en ik hoor de rivier al nachtenlang zwellen. Hier kan ik zwemmen.…

Zwervende vlakten

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 656
Schreeuwende vogels hoog in de lucht, arenden loeren naar een lam. Mist flarden trekken samen boven de heide. Witte wyffen nemen het roer over. De duisternis valt langzaam maar zeker ogen die wennen. Starende blikken naar de schapen zijn ze allen nog aanwezig. Wolven huilen in de verte en loeren op een prooi.…
luuk wouda11 november 2013Lees meer >

beschikken over een toverkracht.

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 809
die vogel is een dwaalgast, legt de eieren altijd in nesten van boze kraaien, ze zitten er niet naar te graaien. het blijft een rare kwast. hij is een slechte vlieger, maar rent met een snelheid van veertig km per uur op een teller, toch toont hij een zekere laksheid.…

Twee liedekens.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6.906
't Avondrood bloost hare koon; Hoort ze in der vogelen toon Spelende 't minnelied kwelen? - Avond volschoon!…

Belachelijk blij

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
De zon schijnt, de vogels zingen. Het gevoel bespringt me, ik geef me over. Ik ben zó ontzettend blij. Blij met de bomen in het bos. Blij met de geplette egel op het pad. Blij dat ik ‘nee’ zei tegen mijn vriendin en mezelf nog één wandeling alleen gunde. Ik kan het schreeuwen van de daken, alsof dronken van blijdschap.…
Marloes Las2 september 2014Lees meer >

Triest

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 704
Ik zie slechts wolken Dik en donker, dreigend ook Jij ziet nergens vuurtjes branden O, maar ik zie ergens rook Hoor jij weer de vogels fluiten?…
Wendy Nipas1 februari 2015Lees meer >

De kleine Mens

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 720
De vogels en de bloemen En het beestenspul zonder mensenverstand. De kleine mens weet zich opnieuw omvangen Door een ruimere wereld die hij zo talrijk bemant. Daarom lijkt er wel een reden voor de kleinere mens te bestaan. De kleine mens die over smallere wegen zal gaan.…

De dans op het graf

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 825
(Menig machthebber is een misantroop) Met de mimiek van een versteende natuur waarbij de zwarte lucht zijn harde grijns verpulvert Met de thermiek op het laatste uur van krijsende vogels die in vlucht cirkelen en die zich in duister hullen kruist hij zijn armen met illustere blik Zijn ogen branden een gat in de dag als gloeiende kogels…

Eenzaam

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 612
Ik kom enkel nog tot rust door mijn huisvogel te trakteren op geroosterde snacks, waar ik eerst wat mee schudt, zodat mijn vogel van opgewonden blijdschap heftig heen en weer trippelt op de stokjes in zijn Italiaanse kooi. Ik droom al van haar oogjes, maar mijn ware leed ligt vele kilometers dieper.…

Aan mijn wandelvriendin

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.149
De passen en angst die je overstak, op keien die groen-blauw blonken, beekjes, niemandsland uren in het stenige, kreet van een vogel, contouren kammen, een waterval. In Mesocco een picknick op de ruïne geflankeerd door hellingen steilte, turend naar verten en ijlte.…

Verliefd

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 774
Niet meer dan één Moment in de Tijd Het park waar je door heen liep, als vanzelf begonnen de vogels te zingen. De zon brak door en een week later was de wereld veranderd. De bomen, nu getooid in haar zomerse kleed. De wind speelde met haar blad. De zon op onze bol en de zomer in ons hoofd.…

In de lente juichen hun kruinen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 496
Deze wezens verkeren graag met bosanemonen en houden van vogels met hun zang. Ja, de bomen. Zij omzomen vijvers en spattende waterstroompjes. Hoog, maar áárdgebonden zijn wij, willen ze beklemtonen. Elke soort, in ieder oord, is in zijn eigenheid uniek zoals de moerascypres, naakt nu, pronkt in water en zand.…

Riek

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 649
Als een vogel op mijn kruin, een duin aan zee zo'n mooie plek, een gitaar met zacht trillende snaren maar alles behalve verspilde jaren. Als zon en wolken en maan is zij gebleven als dagelijks deel van ook mijn leven. Ik hoef geen kwaadaardige zaken te vangen mag mijn kamers met haar liefde behangen.…

EVA

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
wandelend in het bos hij stil verscholen onder z’n hoed zij druk met armen gebarend kwebbelde er lustig op los vandaag liep ik in ons Blauwe Bos een groep vrouwen liep al giebelend en kwekkend achter me aan ze ervoeren niets van de natuur lieten waarvoor ze kwamen volledig aan zich voorbij gaan en overal waar ze langs liepen raakten vogels…
catrinus25 maart 2019Lees meer >

Met vulpen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 527
Vanuit haar stoel kijkt ze door het raam heen naar de toekomst Proberen deed ze jaren dus nu kijkt ze toe en terug in stilte Dit is verdriet, van niemand anders Wat ik voel als een nieuwe dag begint Ze kan niemand meer haten Of haar liefde geven Het is net zo eenzaam als de ochtend in de schommelstoel zelf, als de vogels langs het raam gaan…

Het zonnige feest

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 409
het innerlijke vuur aangewakkerd de lauwheid verdwijnt terwijl een witte wolk verschijnt heel dicht bij jou en mij op het zonnige feest tweeduizendtwintig de Pinkster-Geest de vogels buiten fluiten en een mooie witte duif gevangen achter tralies opgesloten in een kooi die kwijnt rondom de tuin waar bijen zoemen…

jacht

gedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.022
ik vraag om een huid van vacht zo ruw en stug als van een rendier zie me als een hongerige hond draaf door een woud door het donker lichtvoetig alsof vogels me dragen kijk hoe vluchtig mijn spoor in het zand weggevaagd door de wind onzichtbaar voor handen die het stof uit mijn vacht willen vegen mensenvingers die me uit mijn vel willen schillen…
Annelie David14 december 2020Lees meer >

Leven als of het de laatste dag is

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 557
De doden blijven dood ook bij het avondmaal De vogels blijven fluiten dat hoor je allemaal. Er ademen soms levensvragen Wat mensen werkelijk nog kan behagen. Men vouwt vaak handen boven het bestek Wat is dat, dat ook men daar te weinig op let.…

de aardse hemel

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 559
het grijs dat zich immer uitbreidt en zie reeën en vossen en buren in beste doen ja, die vergrootglazen gedragen zich soms als ventiel een van de muren is bekleed met het zachte mos zo hou ik mij dat voor daarachter ligt deels de rest van de wereld het geeft een vrije wijze van zijn en het doet mij deugd dat ik me niet stoor aan ronkende vogels…