5765 resultaten.
Zwarte lelies
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.046 zongen mee
met in haar witte haar
de geur van zwarte lelies
kuste ze hem wakker
het leek een droom
de nacht die volgde
en alles van nadien
tot de lelies verwelkten
alle tonen verstomden
doofden met het vuur
ze wilde afstand
voor tijdelijk
of langer misschien
hij kwijnde weg
ver van zichzelf
vol lusteloos
men stuurde bloemen…
behouden blauw
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
701 loskwam uit zijn kamer, om haar en het liefdeslied
aan de rand gegeven
en hoe haar aanwezigheid zijn lichaam doorwroette, de dood
in de dood liet vergaan, in nieuw leven en het voelen
dat hij was
maar het waren ook de harten op het groene tapijt
van het theater
in open lucht en warm gestut
mooie mensen
die naar speelse, zoete bloemen…
o Late dag
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.121 En de avond staat gestrekt aan deze muur vol bloemen
rijzig en ijl, gelijk de schaaûw der eeuwigheid...
Een bijen-zwerm die keert ik hoor dees woorden zoemen
die 'k, zwaar aan dracht, maar blijde en vroom, der Stilte wijd.…
Kerst 2009
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.723 geen kindsoldaten
een wereld
waar een ieder
het zijne of hare
mag of kan behouden
waar gedeeld wordt
waar “geleefd”
mee en met
zonder onderscheid
van kleur geloof of afkomst
een schone wereld
zonder broeikasgassen
waar de seizoenen
zich afwisselen
met verfrissende blik
waar mensen elkaar groeten
en moeder aarde
de mooist bloemen…
Zolang
gedicht
3.8 met 8 stemmen
7.641 huis verfoeien
met zijn grondslag in zwart slijk
zolang zal ik er woelen
als een kat in een vreemd pakhuis,
zolang zal ik mijn woede hanteren
tot een scheur in een oud patroon
zolang zal ik de gevangen kreten horen
van wie de stenen rolt
en wie daaronder lijdt:
zolang ik mijn wandelgang kies, dwars
door het landschap vol wilde bloemen…
HET PAD
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
755 Het pad voert urenlang omhoog
bijen zoemen, vlinders vliegen af en aan
de wilde bloemen geuren
pronken in het zonnelicht
weldadig is de eenzaamheid
hier vind ik mijn eigen ik
zo onvolmaakt, zo verwrongen
gehavend door de jaren heen
mijn lichaam piept en knarst
de stilte vermenigvuldigt zich
doet pijn aan opgelopen wonden
die ik al te…
La morte-saison 3 In het vondelpark
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
808 uit de hemel
zou hij, de dode dichter
alsnog zijn oude schrift
over mij uitstrooien
en strofen weer doen zijn
als de aarde is
stof en nu even verwaterd
plassen vangen
zwaardere woorden op
het helpt zijn taal te verdunnen
naar hedendaagse herkenning
vlak, dun, licht of schreeuwerig
in de kringen op het asfalt
langs paden zingen bloemen…
DOLERSVERBEELDING
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
422 Een zesjarige bosliefhebber
draaft tussen de oude eiken
van het wijde verlaten landgoed
gaat zitten
naast de wilde rododendronhof
doorweven met ruige wingerds
en manshoge braamstruiken
tuurt peinzend:
"achter die paarsroze bloemen
is wellicht een klein kasteel
door vlijmscherpe doorns beschermd
waarin een mooi meisje rust
de onheilspellende…
alles verandert , maar verbetert daarom nog niet!
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
817 mijn moeder
voelde zich de hemel in geprezen
door de mensen uit de buurt
omdat ze zulke geurige boeketten
wist samen te stellen
met zelfgekweekte bloemen uit haar tuin
voor mensen uit de straat
die iets te vieren hadden.
zit geluk dan echt in kleine dingen?
wordt geluk telkens groter
ook als jij het van harte deelt?…
Als melancholie weelderig bloeit
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
656 De straten liggen er druilerig
en zelfs de bloemen hangen huilerig
als hen hun loof ontvalt
op dit vroege uur
De nacht vlecht zorgvuldig de dag ineen
als zoute tranen uit de hemel vallen
houten klazen op de daken dansen
op het ritme van ‘t verval
Ooit hoorde ik het gemijmer van witte lelies
en ontmoette ik er het fragiele, het subtiele…
Mijn lot
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
833 Ik heb u geplukt, als bij blaadjes van bloemen, de haren uit uw hoofd gerukt.
Ik heb u bemind, u liefgehad met het naïeve hart van een ongeduldig kind.
Ik heb u gehaat, met de hartstocht van een lama, spoog ik u in het gelaat.
Ik heb u verdoemd, terwijl ik met passie uw geliefde lichaam heb geroemd.…
Jij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
586 Jij fietst me nog vaak voorbij
met in je fietstassen bloemen van de markt
en in je rieten stuurmand proviand
voor de komende dagen
jij lacht nog steeds naar mij
al heb je inmiddels grijze haren en
zijn we beiden te oud voor ongeremde passie
we hebben de jaren onbenut voorbij laten glijden
we hebben veel te lang geaarzeld
want je eens zo…
KerstBlues
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
710 Laten we ontwaken met de regen
en onze gezichten vergeten
er zijn zoveel bloemen in de blues
Als de nacht nog wat blijft
dans dan over mij
als de nacht
en raak mijn duivelshuis,
als in schaduw schaduwen
bewegen donker en oud.…
Valentijn speciaal
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.650 Valentijn is liefde
vriendschap en geluk
een klein gebaar…
aandacht voor elkaar
een kaartje of bloem
een knuffel, een zoen
Valentijn is speciaal
en spreekt iedere taal
ben je alleen of samen
geluk is altijd de vriend
die vandaag aan je denkt
en je iets extra’s schenkt
Valentijn is leuk, simpel
verrassend en spontaan
daarom is dit…
WOORDEN IN HET ZWART
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.064 speelden met elkaar
mugjes dansten, wel zowat een miljard
Haar innerlijk, ‘t werd extra breekbaar
door zijn keiharde woorden in ’t zwart
Zonnestralen dansten haar door ‘t haar
lentekriebels brachten haar enkel smart
Ze waren zo lang reeds onafscheidbaar
fluisterde ze stil, met woorden ’t zwart
Voorjaarsbriesjes zuchtten alleen maar
bloemen…
Dichterlijk ademen
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.976 roept
de vogels schuw in oude
bomen schuilen
Als het huilen van de wind
de vlam doet flikkeren
en ik mijn wonden lik
Plastisch of koddig
verknip ik verloren eindjes
in een reeks verhalen
wil ik jouw lied vertalen
naar een dieper begrip
van leven en dood
met brood dat de vogels voedt
als het weer blijft druilen
en de bloemen…
De dichters droom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
605 Mijn ogen zwerven
langs de oevers
van versteende silhouetten
Zij zijn de roerdomp
op mijn stoutste dromen,
de stuurlui aan lager wal
Ik zucht de dag voorbij,
strek mijn handen uit
naar de tastbaarheid van alledag
en pluk de bloem der vergetelheid
om aan mezelf te ontsnappen
Hoe vluchtig is de geur
van een laatste adem
in het…
Tovenaar
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
570 Op welke manier dan ook;
hij is overal in zijn aanwezigheid,
heb jij me doen leren
grote meester, maar ook
diepzinnig gegroeide tovenaar,
die het zo intens goed bedoelde
met mij, en zwaar meevoelde
en me liet proberen
voor mezelf een geheel eigen weg te beloven:
waarin een kleine, smalle
lieve tedere bloem bloeide.…
Een vrouwelijke nazaat...
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.253 Hij liet me de bloemen zien en zijn groenten.
Telkens als ik sigarenrook bemerk, denk ik
automatisch aan hem. In een fractie van seconde
is hij dan dichtbij me èn in mijn hoofd.
Er zou eigenlijk in ons gezin geen tweede kindje
zijn gekomen...
Maar toch kwam daar kleine Petra al vrij vroeg
Sinterklaas rijden!…
Herfstregens op het Dodenhof
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
812 Waar vind ik nog de glimlach van steile bloemen
bloeiend naar die ene ranke vlinder?
Voor jou boog ik zo diep
- voor de dromen in jouw mooie blik
Laat mij nog eenmaal in jouw hart gedijen
sluit mij in met tederheid
- voordat de herfstregens kletteren op mijn Dodenhof…
het fundament op scheuren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 ik ken al de scheuren bij naam, het jaartal
van geboorte de mail op datum het gesprek
wat niet loont, beloftes in loze ruimtes dragen
mijn spouw op het laatste fundament
ergens sijpelt wat vocht over het behang, het
voedt de bloemen op het gele perkament, de nacht kent
zijn slaap niet meer en beeft onder het zeilen
tegen de wind
het…
gevonden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 De handeling is anders, alledaags,
gras maaien, het plukken
van uitgebloeide bloemen
uit de haag met kamperfoelie
mieren
lopen langs mijn benen, armen
de zon
verdroogd het zweet op mijn rug
de blauwe hemel is zo hoog, zo heet
iets luidruchtigs
verdwijnt uit het zicht
iets
een vaag gevoel als een huivering
niets.…
EEN BOEKET AAN BLIKKEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
699 tolerantie, verdraagzaamheid en liefde
Nicolai voerde het uit, uit haar zijn
door dicht bij hen-zelf te komen
met een hohebi, transgender-koor
Nicolai heeft een echte trend gezet
die intrinsieke navolging verdient
door de gehele klassieke wereld
Hosanna zal veelal klinken
kruisig hem/haar zal wegsterven
Nicolai verdient mooie bloemen…
Stof genoeg
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
921 Gras gaat groeien
over leven
bloemen bloeien
om het even
Soms nog even
blijft een levendig gezicht
hangen
woorden en gedachten
in geheugen;
wordt ter aarde nog verzucht
blijft de aandacht nog gericht
hangend in een rouwgedicht.…
lente groet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 lente groet
bloemen bloeien overal waar je kijkt
de winter hebben we achter ons gelaten
lente brengt beloftes
geliefden met vlinders in hun buik
de natuur komt tot leven
alles draagt kleur, onder
een strakblauwe lucht worden mensen
vrolijk en blij, de winter is
eindelijk voorbij.…
in alles en altijd
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
627 mijn ziel tast verder dan jouw lijf en handen
omvatten, langs dorpen en steden, akkers
en weiden, voorbij wolken, sterren en maan
overal huis ik, in struik en bloem, in krekel
en spin, zweef boven bergen en wouden
adem zon en wind
ik toef in de blinde en ziener, bedelaar en vrek
speelman en zwijger, wijsgeer en gek
schuil in het kind…
Zij was zo jong
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.541 De doodesengel kwam en nam de vlekkeloze,
Als of 't een echte bloeme waar'.
Zij was zo jong! De liefde sloeg haar wonden,
Met haren geur'ge toverstaf;
Zij wilde 't leven in, en vroeg naar zaal'ge stonden,
En aarzelde op de boord van 't graf.
Zij was zo jong en schoon!…
DE SEIZOENEN
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.473 Ook Uw beide zusters duldden
Bij het afgaan van dit pad,
Dat mijn gul gebrachte hulde
Om een gunst, een weergroet, bad;
Zomer heeft haar doek verschoven,
En haar boezem bloot gemaakt,
Zacht heb ik die bron der hoven
Met de lippen aangeraakt;
En dat kind, wier lieflijk Leven
Duurt zolang de koekoek lacht,
Heeft mij hier een bloem gegeven…
De Blinde Ziende
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
477 Ik toon hem de bloemen overal verscholen.
De lelies, de rozen en de violen.
Ik toon hem de rivieren en hun kabbelende stromen.
Ik toon hem de jeugd met haar hoop en haar dromen.
Ik toon hem de meisjes met hun verlangende harten.
Ik toon hem het witte leven naast het zwarte.
Ik toon hem de sterren, de zon en de maan.…
Vaderdag dialoog
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
447 ~
~Je weet dat ie geen bloemen moet, dat geld is weggegooid
En aftershave is ook niet goed, hij scheert zich bijna nooit~
~Een paar pantoffels dan misschien, ja, dat zal hem wel lijken
Want over kouwe voeten kan ie uren zitten zeiken~…