7081 resultaten.
Zwaluwzwerm
poëzie
2.3 met 10 stemmen
2.881 Dat mijn zwierende gedachte
Zo het al te zwaar geachte
Met het overwinnend licht,
In een wieglend evenwicht,
Sierlijk tot verzoening brachte,
Dood en duisternis bevedrend,
En tot milde boog vertedrend,
Doch ten toppunt van haar trots
Willig naar de wetten Gods
In een dalen zich vernedrend.…
Vleug'len
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.558 Geef jezelf eens vleug'len
in je moeizaam lot
en stijg boven heuv'len
naar het licht van God.
Daar ontdek je waarden
die je naast je leed,
weer terug op aarde,
nimmermeer vergeet.…
Samen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.785 Toeval kan het niet wezen
en ik twijfel aan een god.
We delen ons gedachtengoed
zodat het volop kan bloeien
als een cel die delen moet
om verder te kunnen groeien.
Een lach, een blik, een handgebaar,
genoeg aan enkel woord
Als een kwint- en tertsenpaar
domineren wij ons septiem akkoord.…
Oorlogsdreiging
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.414 O Allah, God, die vriend en vijand schiep,
haal ons terug, wij vallen al te diep,
wij spelen met het sterven als gestoorden.…
Gewoon Anders
hartenkreet
3.5 met 21 stemmen
4.483 Je probeert me wat te zeggen
Met je tong half uit je mond
In je rolstoel uit te leggen
Dat het komt zoals het komt
Voor de 1 ben je zwakzinnig
Voor de ander teddybeer
Er knaagt mij iets van binnen
Je raakt me keer op keer
Voor geen geld wil ik je missen
Voor geen goud wil ik in jouw plaats
Zal god zich weer vergissen
En ik ben niet eens…
DE DRUKPERS
poëzie
4.2 met 8 stemmen
3.788 Thou god of our idolatry, the Press! [Cowper]
Wat zeg ik thans van d'Afgod dezer dagen,
De Drukpers, bron van onopnoembre plagen?…
Concertzender
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.635 Pas wanneer de laatste noten zijn gehoord
als de laatste tonen zijn vervlogen
lijkt de bede aan de Muze te zijn verhoord:
Nadat zij huiswaarts is getogen
keert men terug uit hoger sferen
even in de overtuiging levend
dat-op de vleugels van de geest-
men bij de god Apollois geweest.…
De vermoeide tot zijn bibliotheek
poëzie
4.0 met 18 stemmen
5.676 Zonnewoestijnen, poolland zwaar onbewolkt,
Hoogvlakte en diepzee, doel van jeugd en grijzen,
Heelal door mensenhand moeizaam gemaakt,
Chaos, geordend en tezaam gebonden,
Naar wetten, overtreden en geschonden,
Geheel en deel der schepping nooit gestaakt,
Uw meester is vermoeid van al het trekken
Door uw planmatige wildernis, o lust
In Gods…
De kloosterling
gedicht
4.6 met 5 stemmen
9.818 O wonden, o bloei Gods! Mij is in 't bloed
Eén uwer ranken dringend en uitlopend,
Die, als uw lente eenmaal mijn zijden opent,
In duizend bloemen mij uitbreken doet -
Een vreemdling stond in de tuin en groette.…
Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven
poëzie
4.4 met 25 stemmen
3.177 Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven,
Ik zelf ben de Profeten, ben de Wet;
Ik heb geen Christus nodig, die mij redt;
Mij hoeft geen God mijn zonden te vergeven:
Vergeven wil ik Hem, die heeft geweven
Van goed en kwaad 't verraderlijke net,
En, Kruisspin, Zijn vergift'ge scharen zet
In de angst'ge ziel, ondanks haar spart'lend beven.…
Sneeuw
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.497 begraven wou
zaaide de hemel sneeuw
zonder geluid, hoog zo hoog
Een man is op weg gegaan
naar huis of geluid van een onbekend dorp
hij droeg een sluier, wit zo wit
En tenslotte toen de ochtendzon verscheen
werd de hemel schitterend helder
en kleurde zij blauw zo blauw
Alsof voor een kleine schone ziel
de weg naar het land van de goden…
De leerstellingen van een arrivist
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
916 Gelijk wetenschappers beweren alles is gewoon licht,
niet gecreeerd, vernietigd maar eeuwig(durend) helder,
meesters in altijd en God in overal.
Zij die, opstonden voor de liefde
in wrevel met de haat, in weerwil van de haat.
Wie stopte de bloem in de cilinder van dat geweer?…
Fire&rain 2
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
873 Maar god verhoede dat ik de regels hoor
over uitgewoonde morgens waar
plannen in de wind verwaaiden
en jij weg was.
Denken aan jou, zo stil nu, zo ver weg,
zo weinig in muziek, zo veel in kinderen
die blinde aandacht vragen...…
'K weet dat vlak bij me, in 't hart van God gedoken
poëzie
3.8 met 23 stemmen
2.423 'K weet dat vlak bij me, in 't hart van God gedoken
De grote liefden van mijn leven wonen:
Daar staan ze, veilig, stil als anemonen,
Door geen orkaan van 't oppervlak gebroken.
Ik weet dat liefdewoorden, ongesproken,
Het wonder van de Godheid rijker tonen,
Dan perken van bliksemende Orionen,
Tot tijdelozen uit Zijn kiem ontloken.…
Winter
netgedicht
2.7 met 20 stemmen
1.353 uitgekleed en naakt
rust uit van drukke tijden
de oude boer die waakt
De natte sneeuw striemt op de dijk
de zwaluwen vertrokken
een ijskristal en warme thee
het worden dikke vlokken
Een kraakwitte polder in de zon
een enkel spoor van ganzen
maar onder dat tapijt van sneeuw
daar wachten nieuwe kansen
Al lijkt het dood, zo is het niet
God…
Jij bent mijn gedicht
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.627 Laat me uren naar je kijken
dat is wat ik nu wel verdien
ga de aanblik nu niet schaden
het mooiste wil ik blijven zien
God heeft zijn best op je gedaan
je stond zeker vooraan in de rij
vooral je prachtige blauwe ogen
want ze kijken nu naar mij
Zie je nu echt naar me lachen
stoere man, een gevoelige blik
jij bent wat ik noem de liefde…
Regentesselaan
gedicht
3.9 met 53 stemmen
22.339 Daar ging een god in 't diepst van zijn gedachten
naar P. van Haasdrecht voor een half ons ham.
--------------------------------------------------------------
Uit : 'De oevers bekennen kleur', 1994.…
BUITEN.
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.428 De grootste schatten vind je buiten
zomaar in Gods vrije natuur
we mogen er allemaal van profiteren
iedere seconde, ja ook ieder uur.…
Ik zal mooi dood-gaan
poëzie
3.3 met 31 stemmen
4.887 Wat is dat goed, de grote rust van God,
De heerlijkheid eens kunst'naars, en 't geluk
Van mens, verenigd in één ogenblik!
Ik ben nu verder koud voor mijn aards lot:
Der aarde vreugden sterven, maar ik druk
Mij-zelf aan mijne borst, en lach noch snik.…
De ziel spreekt
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.721 Laat door venstren van uw ogen
Open steeds in lach of leed,
Tot mij binnen dit bewogen
Licht van God, dat leven heet:
Als de zon de morgenregen
In de middag achterhaalt,
Tot de wereld allerwegen
Van hun éne luister straalt,
Zal het masker uwer trekken,
Vóor het in de dood verstijft,
Nog mijn eigen glorie dekken…
Rijk gemis
poëzie
4.5 met 4 stemmen
2.394 Of om hoek van avondstraat
Straalt in gele lampenschijn
Aan het wereldse festijn
Van uw god het bleek gelaat.
En gij wankelt door de deur:
Over hoofd en voet en stool
Uit gebrijzelde fiool
Stroomt de schat van vloeibre geur.…
Dronkenschap.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.821 Ik voel mij God en goed beroerd
en zie je staan, ginds in de verte
maar ik ben zat, ik ben gevloerd
--------------------------------------------------------------
www.uitdewaardzingt.nl…
Wat is een mens?
gedicht
4.8 met 166 stemmen
13.627 De grote duisternis waarin de dode schimmen
zich dringen naar het schemerachtig licht,
waarin de goden ongeweten ruisen
voorbij de tijd, die ons geblinddoekt houdt.
De mens vindt later vast zichzelf terug
als zij daarop vertrouwt of niet vertrouwt.…
inzinking
hartenkreet
2.5 met 12 stemmen
1.473 Of toch maar dood
De volgende is voor mij
God bestaat, hij slaat aan!
Papa? Kom me halen
Ik ben doodop, ik kan niet meer
Nooit meer terug, nee nooit meer…
fotoboek
gedicht
3.5 met 217 stemmen
27.596 pet
een hard maar ook vertederend portret
zijn stille ogen naar geluk op zoek
donker Den Haag, ruim een eeuw geleden
lang voordat Drees zijn zegeningen bracht
met kerk en kapitaal nog aan de macht
een sloppenwijk zoals in vele steden
de foto’s geven een ‘romantisch’ beeld
van sleetse panden in te smalle straten
van het zonlicht en van god…
Wie ziet niet soms zich liggen in de kist (1919)
poëzie
4.5 met 16 stemmen
1.659 -
Die weet, of ook maar voelt bij vaag instinkt,
Dat, als hij sterft, een wereld met hem zinkt,
Zijn werklijkheid, maar vizioen van God,
Dat oprees uit het Wezen van zìjn geest,
Wat ergens ooit aan grootheid is geweest,
Hij denkt iets derg'lijks ook, en is geen zot.…
gewone jongen
gedicht
3.9 met 45 stemmen
13.562 de dichter droomt van oeverloze stromen
die traag door een oneindig laagland gaan
hij peinst over de zin van het bestaan
en wat er na de dood zo-al zal komen
hij is een god in ’t diepst van zijn gedachten
z’n ganzenveer bedwingt het perkament
beschrijft de wolkenvelden die frequent
extase of een zwaar gemijmer brachten
hij weent om bloemen…
stemmen
gedicht
3.1 met 86 stemmen
27.727 de stilte valt niet langer te verduren
na ware liefde kwam een wreed Ave
ze nam de blije kinderstemmen mee
maar liet de echo tussen kale muren
de straat lonkt om de leegte te ontvluchten
op zoek naar iets, naar God mag weten wat
zo sjok je uren doelloos door de stad
in plaats van sterren pluk je wrange vruchten
verloren in de overvolle straten…
De zwarte dorenhagen.
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.727 Kom, bouw nu vogelnesten, blij genoeg,
en wacht niet tot ter jaren,
Gods vlugge harpenaren!
En hoorde ik, eer de dorenhage bleust,
en gloeiend hangt vol iepen,
uw kleene jongskes piepen!
Dan, wakker, oud- en jongen, in de lucht:
te haast is allenthenen
het blijde jaar verdwenen!…
dát kind
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.122 zo ver je kijkt enkel nog puin en stenen
onwerkelijk is het hier en koud en grijs
door God verlaten, zielenloos de prijs
voor 't pijnvol heden dat ook mij laat wenen
ik huil om ’t kind dat hier eens droomde
vol van het leven en in een fantasie
streed tegen draken met een zuivere magie
dat lachte, huilde, elke angst weghoonde
waar is nu…