Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

Zomerse haiku's & een tanka

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 532
De oversteek Witte schuimkoppen achter een schip dat uitvaart krijsende meeuwen. Vista el mare Uitzicht op de zee onze ogen zien een schip het hotel deint mee. Wisselend getij 't werd eb, de zee liep weg voetje voor voetje.…

Vrijheidlievend

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 551
aangenaam ben helaas geboren zonder vaste woonplaats ook geen naam zeker genieten doe ik wiegend op een tak bewogen door de wind voeding ontvangend van blaadjes ben vol energie gelijk een kind oranje snavel witte kraag lichtgrijze rug en vleugels zwart gekleurde staart mijn vrijheid in deze beeldschone natuur is goud…
Antonia14 juli 2021Lees meer >

Hoop

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 776
mijn grond in mijn licht uitstralende bloementuin waar je de lelies vermorzelde en de doornen plantte niet wetende dat de wortels met elkaar verbonden blijven in vruchtbare aarde niet wetende dat ik nooit zal opgeven maar zal wachten om mijn bloemen te zien bloeien met hun kelk naar de blauwe hemel gericht onder de milde witte…

Lente en zomerbruin

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 486
ik heb de wolken langs zien razen het witte boven om de hemel te behagen het donkere onder door het frequent gedonder van ontlading pas in het universum ontdekte ik zon in leeftijd en liefde ging jij voor de eerste opgang ik zag jouw licht voelde eindelijk warmte teder heb jij mijn huid belicht met lente en zomerbruin…
wil melker13 februari 2022Lees meer >

Lichaam V

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 498
Vijf haiku’s n.a.v. een reis door het lijf: (voorhoofd) oude indiaan rookt op de hoogste springplank stoïcijns een pijp (aangezicht) regenbooggezicht witte wolken in mijn keel een vlieg in barnsteen (huid) een Bambi beeldje dat roze of blauw verkleurt als het weer omslaat (hart) in een kleine tent doek van tabaksbladeren…
Bobbie23 april 2022Lees meer >

Voor de wind

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 474
we liepen voor de wind warmte floot in vlagen en een wolkje oogde wit van boven een wereld om ons heen wij helemaal alleen wij hebben ons niet afgesloten gingen juist helemaal open voor alles dat er was en wilden delen in samen elkaar voelen en strelen juist uit het niet verbale wilden wij het leven in zijn volledige…

Folie

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 441
Etablissementen poppedijnen in taveernen l'Amour est une folie voor een plezanterie met deernen Adèle leest au sucre Citronella, een novelle Liedeweij nipt witte wijnen aan mijn zij volgeerne Met een keurske dat haar halverwege splijt en knelle Le lendemain heb ik een houten kop met spijt te stellen Voor vlinders duurt de nacht…
Maxim2 juli 2022Lees meer >

Op te hoog vuur

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 490
weerkaatste die ik beschreef met de eerste woorden waarbij openbaarheid het gegeven van ons samen leven in bestaan tussen twee werelden een onmogelijke opgave is zonder echt schizoïde te zijn of dat dreigen te worden onder een voortdurende stresshemel waar schrik zijn blauwdruk in de hersenen projecteert is het met zwart-wit…
wil melker21 september 2022Lees meer >

Samen verder

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 859
Waar witte rozen bloeien, die niet sterven in de strijd. Kom geef mij jouw hand ik zal je leiden, naar het vuur van de oneindigheid. Haar vlam zal altijd blijven branden, ook al komt ooit onze tijd. Kom geef mij jouw hand ik zal je leiden, over de weg die wij samen willen gaan.…
Pitsikato30 oktober 2022Lees meer >

Het openhaardvuur

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 434
onder een warme zon kabbelen herinneringen als golven tegen het wit gele zand dat vele jaren verblijf is geweest voor vakanties zonder eind in het zeldzaam winterse van vandaag de dag is de warmte nog voelbaar als wij de dromen van het verre strand lezen die opvlammen in het openhaardvuur guur tocht nog de koude wind en we…
wil melker25 januari 2023Lees meer >

Vannacht

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 426
Vannacht was ik de warme aarde, wat uit mij groeide reikte steil omhoog, witte wortels doorkliefden het duister, zogen zompige kleigrond droog. Vannacht was ik de omarmende zee, een verzwelgernde grijze oneindigheid, die, wild door mijn lichaam stromend, mij losweekte van ruimte en tijd.…

Baltimore

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 417
Manke, magere meeuw plassen in de kuilen van lege straten gaten in de muren de school gesloten, niemand die weg kon is gebleven na de rellen niemand die vrij kwam uit de cellen Verliezen zijn genomen koffers ingepakt het water afgesloten Oude stad, dode haven waar ik thuis was en terug had willen komen poets je witte trappen…
Zywa12 mei 2023Lees meer >

Die dit leven liet

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 432
ik wist dat zwart op het doek langzaam donker en voller werd dat kijken verdween in ogen die bijna niets meer zagen in vervagen probeerde te contrasteren met het wit van schaduw maar er was te weinig licht heb de penselen en het mes weggelegd ben het leven met warmte gaan strelen maar de warmte die er was bleek te weinig…

De omslag

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 385
voor ieder openbarend droeg het witte licht de zuiverheden mee van de neerslag van leven zoals wij dat onszelf en anderen geven de omslag was enorm geweest door de snel veranderende ionisatiegraad waarmee licht info gaf over de geestelijke gesteldheid met wie je sprak in samen bouwden we contact op dat alle kleuren van de…
wil melker7 augustus 2023Lees meer >

In memoriam matris (1)

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 505
Ze liggen nu naast je op het witte laken van het ziekenhuisbed of ze strijken, o zo moe, je grijze haren glad. Ik zie de blauwe aders en de bruine vlekken van de ouderdom. Je ogen van pijn en hoop, in de verte starend, vervullen mijn hart met de diepe droefheid en de tederheid van 30 jaren, onuitgesproken, mijn moeder.…

Verwarrende gevoelens

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 655
Weinig wit, heel veel zwart, het maakt mij onzeker, het maakt mij verward. Wil je diep in de ogen kunnen kijken, het liefste niet meer van jouw zijde wijken. Geef mij mijn verloren licht terug, dan geef ik jou, die steunende hand in de rug.…
Pitsikato15 januari 2024Lees meer >

Thuiskomst

netgedicht
4.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 542
Verdriet raakt aan schoonheid als een witte stilte naar de bodem zweeft. Alles is er. Bitterzoet kom je thuis.…
J.Bakx4 februari 2024Lees meer >

onnavolgbaar

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 529
raasden de mens op eeuwigheid jaagde plukte iemand de laatste zomerroos in het zonnerood plantte iemand een amandelboom terwijl een vlinder bezweek toen de lucht haar vleugelslag licht beroerde drakenbloed zich kronkelend in het duister verborg verslond de nacht de stille zwarte schepen terwijl de aarde sliep graasden twee witte…
J.Bakx14 juli 2024Lees meer >

Zomermaan

netgedicht
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.077
Je probeert het verdriet te relativeren maar in gedachten is er een verlaten land waar burgers uit gevlucht zijn door oorlogen mensenkennis in armoede moest leven een zuchtend zomers landschap strekt zich uit in groen zwijgen het liefdeshart wordt onrustig onder helder licht van de zomermaan de geur van takken witte rozen afscheid van een…

VOORBIJ HET AFSCHEID

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 621
haar die alles voor hem betekende die alles voor hem deed is als een onbekende tunnel ingezogen worden steeds dieper steeds verder er lijkt geen eind aan te komen z’n laatste levenslust wordt er door gebroken en dan plotseling waar het licht zou moeten wezen met het einde in zicht staat zij daar met haar armen gespreid in hemels wit…
catrinus29 augustus 2024Lees meer >

Stapeltjes herinneringen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 475
de kleine lieve zachte dekentjes in donskleur al warmend zij hebben onze coronadagen met hun intiemheid gekoesterd juist daar waar tocht het heeft gewonnen van isolatiedwang waait kou de bloemen al vriezend van het behang het wit van winters helderheid met franjes dagelijks leven siert het landschap met zijn gekleurde aanwezigheid…
wil melker22 oktober 2024Lees meer >

Iedere dag opnieuw

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
Iedere ochtendstond geniet ik van de witte schapen grazend in het Pruisisch blauw. Iedere nieuwe dag rijst voor of achter de wolken de nieuwe warmte bron. En iedere dag opnieuw geniet ik weer van het leven dat mag, want ik ben tachtig.…

Stukjes lente

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 447
ik zag haar dwalen met een lach om intakte zonnestralen te rapen en daarmee nu al stukjes lente te maken voorzichtig lopend om het snelste voorjaar niet kapot te maken want ieder jaar heeft weer zijn eigen kleurpalet en diverse snuisterijen waar blauw wit en geel vaak overheersen in het groen is rood en paars veelal in de…
wil melker14 januari 2025Lees meer >

Stolpersteen

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 465
Ternauwernood aan de bijna dood ijzerenheinig ontkomen struikelt de witte met het zwarte hart als het hijgend hert over de stolpersteen op het Pieterplein of over z'n eigen Damocleszwaard?…
Maxim25 maart 2025Lees meer >

Mozart

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 700
In stralend wit staat hij te kijk, hoe liefdevol is hij gehouwen, zelfs ’t marmer lijkt van hem te houden: betoveraar van ’t klankenrijk. En dan dat hoopvolle gebaar, zijn rechterarm is al geheven, en doet dit wonder nog meer leven. Ik kijk en kijk en kijk ernaar Zie ik zijn arm om stilte vragen?…

Pasen

netgedicht
4.8 met 48 stemmen aantal keer bekeken 510
zij waren ieder apart naar het graf gekomen om zijn gezicht en lichaam te verschonen met witte doeken de tombe en rotsruimte van de hof van Eeden voelde al zijn aanwezigheid in zijn geschonden huid de vrouwen wisten dat hij er tijdelijk zou zijn de heroiek van lijden en dood en de voorspelling van het feest der verrijzenis…

BIJNA VERGETEN

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 588
Mijn moeder is nog langs geweest Daags na het feest van het verrijzen Zij kwam mij even op iets wijzen Als altijd was ze jong van geest Was mooi in hemels wit gekleed En danste voor de achterruiten Ze ging zich even snel te buiten Had ik van de natuur wel weet?…

Verblekend in het licht

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 357
We maken radslagen de omstanders roepen om meer, maar mijn maag draait om en het plafond draait mee Haar gezicht trekt wit weg ik omhels haar van achteren we duiken de diepte in het duizelt me, met een bons voel ik dat er een bodem is en dan zwemt zij weg Waarom ga je nu?…
Zywa6 juni 2025Lees meer >

Avondrood

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 435
De witte vredesduiven hebben de hoop opgegeven ze vliegen niet langer naar de zilveren hemel bodemloze antwoorden door niemand gegeven ondergaan het verwoestende duister van de ondergang de dag een fiasco zwarte bladzijden onzichtbare zinnen nooit meer beminnen uit vergeten boeken zonder persoonlijkheid donkere wolkenbedden in…
mobar17 juni 2025Lees meer >