8651 resultaten.
Zomerse haiku's & een tanka
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
532 De oversteek
Witte schuimkoppen
achter een schip dat uitvaart
krijsende meeuwen.
Vista el mare
Uitzicht op de zee
onze ogen zien een schip
het hotel deint mee.
Wisselend getij
't werd eb, de zee liep weg
voetje voor voetje.…
Vrijheidlievend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 aangenaam
ben helaas
geboren zonder
vaste woonplaats
ook geen
naam
zeker genieten
doe ik
wiegend op
een tak
bewogen door
de wind
voeding ontvangend
van blaadjes
ben vol
energie gelijk
een kind
oranje snavel
witte kraag
lichtgrijze rug
en vleugels
zwart gekleurde
staart
mijn vrijheid
in deze
beeldschone natuur
is goud…
Hoop
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
776 mijn grond
in mijn licht uitstralende bloementuin
waar je de lelies vermorzelde
en de doornen plantte
niet wetende dat
de wortels met elkaar
verbonden blijven in vruchtbare aarde
niet wetende
dat ik nooit zal opgeven maar
zal wachten
om mijn bloemen te zien bloeien
met hun kelk naar de blauwe hemel gericht
onder de milde witte…
Lente en zomerbruin
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
486 ik heb
de wolken
langs zien razen
het witte boven
om de hemel
te behagen
het donkere
onder door het
frequent gedonder
van ontlading
pas in het
universum
ontdekte ik zon
in leeftijd
en liefde ging
jij voor de
eerste opgang
ik zag jouw
licht voelde
eindelijk warmte
teder heb jij
mijn huid belicht
met lente en
zomerbruin…
Lezen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
793 Zwart op wit.…
Lichaam V
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
498 Vijf haiku’s n.a.v. een reis door het lijf:
(voorhoofd)
oude indiaan
rookt op de hoogste springplank
stoïcijns een pijp
(aangezicht)
regenbooggezicht
witte wolken in mijn keel
een vlieg in barnsteen
(huid)
een Bambi beeldje
dat roze of blauw verkleurt
als het weer omslaat
(hart)
in een kleine tent
doek van tabaksbladeren…
Voor de wind
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
474 we liepen
voor de wind
warmte floot
in vlagen en een
wolkje oogde
wit van boven
een wereld om
ons heen wij
helemaal alleen
wij hebben ons
niet afgesloten
gingen juist
helemaal open
voor alles
dat er was en
wilden delen in
samen elkaar
voelen en strelen
juist uit het niet
verbale wilden
wij het leven
in zijn volledige…
Folie
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
441 Etablissementen poppedijnen
in taveernen
l'Amour est une folie voor een plezanterie met deernen
Adèle leest au sucre Citronella, een novelle
Liedeweij nipt witte wijnen aan mijn zij volgeerne
Met een keurske dat haar halverwege splijt en knelle
Le lendemain heb ik een houten kop met spijt te stellen
Voor vlinders duurt de nacht…
Op te hoog vuur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
490 weerkaatste
die ik beschreef
met de eerste
woorden waarbij
openbaarheid het
gegeven van ons
samen leven in
bestaan tussen
twee werelden
een onmogelijke
opgave is zonder
echt schizoïde
te zijn of dat
dreigen te
worden onder
een voortdurende
stresshemel
waar schrik
zijn blauwdruk
in de hersenen
projecteert is het
met zwart-wit…
Samen verder
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
859 Waar witte rozen bloeien,
die niet sterven in de strijd.
Kom geef mij jouw hand ik zal je leiden,
naar het vuur van de oneindigheid.
Haar vlam zal altijd blijven branden,
ook al komt ooit onze tijd.
Kom geef mij jouw hand ik zal je leiden,
over de weg die wij samen willen gaan.…
Het openhaardvuur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
434 onder een
warme zon
kabbelen
herinneringen
als golven tegen
het wit gele zand
dat vele jaren
verblijf is geweest
voor vakanties
zonder eind
in het zeldzaam
winterse van
vandaag de dag
is de warmte
nog voelbaar
als wij de dromen
van het verre
strand lezen die
opvlammen in
het openhaardvuur
guur tocht nog
de koude wind
en we…
Vannacht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
426 Vannacht was ik de warme aarde,
wat uit mij groeide reikte steil omhoog,
witte wortels doorkliefden het duister,
zogen zompige kleigrond droog.
Vannacht was ik de omarmende zee,
een verzwelgernde grijze oneindigheid,
die, wild door mijn lichaam stromend,
mij losweekte van ruimte en tijd.…
Baltimore
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
417 Manke, magere meeuw
plassen in de kuilen
van lege straten
gaten in de muren
de school gesloten, niemand
die weg kon is gebleven
na de rellen
niemand die vrij kwam
uit de cellen
Verliezen zijn genomen
koffers ingepakt
het water afgesloten
Oude stad, dode haven
waar ik thuis was en terug
had willen komen
poets je witte trappen…
Die dit leven liet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
432 ik wist
dat zwart
op het doek
langzaam donker
en voller werd
dat kijken
verdween in
ogen die bijna
niets meer zagen
in vervagen
probeerde
te contrasteren
met het wit van
schaduw maar er
was te weinig licht
heb de penselen
en het mes
weggelegd ben
het leven met
warmte gaan strelen
maar de
warmte die
er was bleek
te weinig…
De omslag
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
385 voor ieder
openbarend
droeg het
witte licht
de zuiverheden
mee van de
neerslag van
leven zoals wij
dat onszelf en
anderen geven
de omslag was
enorm geweest
door de snel
veranderende
ionisatiegraad
waarmee licht
info gaf over
de geestelijke
gesteldheid met
wie je sprak
in samen bouwden
we contact op dat
alle kleuren van
de…
In memoriam matris (1)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
505 Ze liggen nu naast je
op het witte laken
van het ziekenhuisbed
of ze strijken, o zo moe,
je grijze haren glad.
Ik zie de blauwe aders
en de bruine vlekken
van de ouderdom.
Je ogen van pijn en hoop,
in de verte starend,
vervullen mijn hart
met de diepe droefheid
en de tederheid van 30 jaren,
onuitgesproken, mijn moeder.…
Verwarrende gevoelens
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
655 Weinig wit, heel veel zwart,
het maakt mij onzeker, het maakt mij verward.
Wil je diep in de ogen kunnen kijken,
het liefste niet meer van jouw zijde wijken.
Geef mij mijn verloren licht terug,
dan geef ik jou, die steunende hand in de rug.…
Thuiskomst
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
542 Verdriet raakt aan schoonheid
als een witte stilte naar de bodem zweeft.
Alles is er. Bitterzoet kom je thuis.…
onnavolgbaar
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
529 raasden
de mens op eeuwigheid jaagde
plukte iemand de laatste
zomerroos in het zonnerood
plantte iemand een amandelboom
terwijl een vlinder bezweek toen
de lucht haar vleugelslag licht beroerde
drakenbloed zich kronkelend
in het duister verborg
verslond de nacht de stille
zwarte schepen
terwijl de aarde sliep
graasden twee witte…
Zomermaan
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
1.077 Je probeert het verdriet te relativeren
maar in gedachten is er een verlaten land
waar burgers uit gevlucht zijn door oorlogen
mensenkennis in armoede moest leven
een zuchtend zomers landschap
strekt zich uit in groen zwijgen
het liefdeshart wordt onrustig
onder helder licht van de zomermaan
de geur van takken witte rozen
afscheid van een…
VOORBIJ HET AFSCHEID
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
621 haar
die alles voor hem betekende
die alles voor hem deed
is als een onbekende tunnel
ingezogen worden
steeds dieper steeds verder
er lijkt geen eind aan te komen
z’n laatste levenslust
wordt er door gebroken
en dan plotseling waar het licht
zou moeten wezen
met het einde in zicht
staat zij daar met haar
armen gespreid
in hemels wit…
Stapeltjes herinneringen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
475 de kleine
lieve zachte
dekentjes
in donskleur
al warmend
zij hebben onze
coronadagen met
hun intiemheid
gekoesterd
juist daar
waar tocht
het heeft
gewonnen van
isolatiedwang
waait kou
de bloemen
al vriezend
van het behang
het wit van
winters
helderheid
met franjes
dagelijks
leven siert het
landschap met
zijn gekleurde
aanwezigheid…
Iedere dag opnieuw
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
521 Iedere ochtendstond geniet ik
van de witte schapen
grazend in het Pruisisch blauw.
Iedere nieuwe dag rijst
voor of achter de wolken
de nieuwe warmte bron.
En iedere dag opnieuw
geniet ik weer van het leven
dat mag, want ik ben tachtig.…
Stukjes lente
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
447 ik zag haar
dwalen met
een lach om
intakte zonnestralen
te rapen en
daarmee nu al
stukjes lente
te maken
voorzichtig
lopend om het
snelste voorjaar
niet kapot te
maken want
ieder jaar heeft
weer zijn eigen
kleurpalet en
diverse
snuisterijen
waar blauw wit
en geel vaak
overheersen
in het groen is
rood en paars veelal
in de…
Stolpersteen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
465 Ternauwernood
aan de bijna dood
ijzerenheinig
ontkomen
struikelt de witte
met het zwarte hart
als het hijgend hert
over de stolpersteen
op het Pieterplein
of over z'n eigen
Damocleszwaard?…
Mozart
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
700 In stralend wit staat hij te kijk,
hoe liefdevol is hij gehouwen,
zelfs ’t marmer lijkt van hem te houden:
betoveraar van ’t klankenrijk.
En dan dat hoopvolle gebaar,
zijn rechterarm is al geheven,
en doet dit wonder nog meer leven.
Ik kijk en kijk en kijk ernaar
Zie ik zijn arm om stilte vragen?…
Pasen
netgedicht
4.8 met 48 stemmen
510 zij waren
ieder apart
naar het graf
gekomen om
zijn gezicht en
lichaam te
verschonen met
witte doeken
de tombe en
rotsruimte van
de hof van Eeden
voelde al zijn
aanwezigheid in
zijn geschonden huid
de vrouwen wisten dat
hij er tijdelijk zou zijn
de heroiek van lijden
en dood en de
voorspelling van het
feest der verrijzenis…
BIJNA VERGETEN
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
588 Mijn moeder is nog langs geweest
Daags na het feest van het verrijzen
Zij kwam mij even op iets wijzen
Als altijd was ze jong van geest
Was mooi in hemels wit gekleed
En danste voor de achterruiten
Ze ging zich even snel te buiten
Had ik van de natuur wel weet?…
Verblekend in het licht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
357 We maken radslagen
de omstanders roepen
om meer, maar mijn maag
draait om en het plafond
draait mee
Haar gezicht trekt wit weg
ik omhels haar van achteren
we duiken de diepte in
het duizelt me, met een bons
voel ik dat er een bodem is
en dan zwemt zij weg
Waarom ga je nu?…
Avondrood
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
435 De witte vredesduiven
hebben de hoop opgegeven
ze vliegen niet langer
naar de zilveren hemel
bodemloze antwoorden
door niemand gegeven
ondergaan het verwoestende
duister van de ondergang
de dag een fiasco
zwarte bladzijden
onzichtbare zinnen
nooit meer beminnen
uit vergeten boeken
zonder persoonlijkheid
donkere wolkenbedden
in…