7704 resultaten.
Raster
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
835 Zwarte broddellap
Vastgezet op alle vier de hoeken
Iemand
Liet de grote steek
Vallen die ruimte
Laat voor een scherm
Dat ontbreekt
Niet diegene die
Er bloemen op borduurde
In wit, diepblauw en geel
Ook niet de mieren
Die snelle stekentellers
Zelfs niet de grote juwelier
Die zijn druppelstenen vasthaakt
In de draden
Losjes, edelglanzend…
verzoekje van de goden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
633 wel duizend of meer
jaren waren hem beloofd
als hij maar zou slagen
waar anderen hadden gefaald
moest hij voldoening nemen
met het leven als een sterveling
het niet vinden van de zwarte tand
zijn symbool van dood in leven
hij kreunt al decadenlang
terwijl het knagen langzaam duurt
de tand des tijds wit verbleekt
kent slecht haar eigen…
hoor en wederhoor
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
658 hoor en wederhoor
het geweten credo
en nog gaat het woord
niet vrijuit, er zijn regels
en ook hele coupletten
een vers staat nooit
helemaal alleen
de gedachte uitgedrukt
zwart op wit is soms
mistig, ook wel
te rauw om te verteren
maar altijd onuitwisbaar
in het geheugen gegrift
wis en waarachtig
onuitwisbaar dus
niet altijd vergeetbaar…
Metalen spiegel
gedicht
2.0 met 15 stemmen
23.750 Toen kwam ik bij de kroon op voor de goor belasterde
krijgsgevangengenomen generaal van het oudheroïsche type, getuige de
zwarte brief door de Hunnen verstuurd die van Li Ling bewaard is
gebleven, en bevond me net zo alleen te staan als hij in de steppe.
------------------------------------------------
uit: 'Kinksteen van Ch'in', 2003…
uit de hoek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 kinderen hand in hand
in de rij per twee
herleeft het verleden
het luisteren toen nog
naar het wegsterven van stappen
in koud betegelde gangen
eindeloos in hun lengte
van de strengste meesters
in de hoek een jongen
met zicht op twee muren
wat plafond en een stukje vloer
nog meer van die fletse tegels
het zwart in vierkant gegrijns
en…
Kosmosgedicht (nr. 2)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
677 Zwart is een gezonde kracht
verbindt sterren tot beelden
hecht de wonden van de tijd
verenigt leven met de dood.
Kraakhelder vriest de hemel
groeit blauw licht tot heelal
verdampen stelsels in wervels
smelten ijsblokjes in mijn glas.…
Nachtwacht
gedicht
3.1 met 52 stemmen
16.219 De kap buigt koud over beton
En tijd hangt ingeblikt in klokken
Verkrampt bewegend soms met schokken;
Dit barre eiland heet station
Achter een zwarte horizon
Zijn alle treinen nu vertrokken
Ofwel ze liggen tegen blokken
Hier languit naast een leeg perron.
Geen mens te zien.…
Wind
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
612 Achter het diepgroene zwart jullie hilariteit.
Jullie massale fluisteren in stilte zal ik missen
achter het diep groene.
Wie legt de rust wel eens op jullie blaadjes.
Is hij het wanneer hij even geen naam heeft.…
Lente !
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
913 Ik hoor een merel fluiten in mijn tuin
Een lied van lente, zon en zin
Een prachtig beestje, zwart en bruin
Hij brengt er leven in
Na herfst en winter, afval, dood
Breekt leven weer onstuimig los
Eerst teer lichtgroen, daarna fel rood
Het kleine spul, een machtig bos
Ik leg mijn ogen in de zonnestralen
Laat los joh, laat het gaan
Geniet…
bedrieglijk wezen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
674 O Maan
wat ligt toch in je wezen
met je schelmengezicht
je steelt plukbaar ruggelings
op je zwarte stoel van de nacht
botsinkje spelen
met de luchtzak van de aarde
het toneeltje
van de behoeder met paraplu
vrucht van dood en verderf
ik lig op mijn rug
met wazige gedachten
mijn dromen zijn gestolen
het ging ergens
over een bedrieglijk…
Weemoed
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.209 Een vuur dat onverwacht was opgelaaid,
je leven wegblies als een guirlande
in de zwarte wind die wanhoop waait.…
De oude man.
hartenkreet
4.7 met 15 stemmen
1.309 Iedereen is weg,
Alles zwart gekleurd.
De kleur in zijn leven,
Was plots heen gegaan.
Ook al duurde het maar even,
Het was definitief gedaan.
Definitief hier blijven
Was voor de man niet de juiste oplossing
En die kleine kamer
Bracht hem uiteindelijk zijn verlossing.…
Mijn gebed is valse hoop
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
656 ik stak kaarsen aan
en wilde bidden
maar de wind golft rook
het licht speelt spook
op zwart beroete muren
mijn gebed is valse hoop
de dag brandschildert
licht in lood gezette ruiten
leven speelt al eeuwen buiten
binnen rusten zielen van
hen die in de tijd ontvielen
hun tempels zijn geplaatst
in urnen aan de muur
ze begraven was…
witte wolken
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
797 vacht
Morgen hoop ik ze weer te zien
Niet alleen te tellen als ik slaap
Maar ook buiten zien zweven
Als ik zachtjes verlangend kijkt,
Maar helaas zijn ze overmorgen weg
Door een harde regenbui
Die de schaapswolken verdreef
Waardoor ik niet kan genieten
Zo jammer dat ik het elke keer vind
Zo mooi dat ze ook ooit waren
Geeft mij een zwart…
Mijmeringen over de Dood (1)
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.166 doet toekomen
zijn de waarachtige leugens al verteld
over mijn innerlijke vrede
en aardse capriolen
als touwen mij doen vieren
om dieper in de aarde te dolen
zal dan zout in ogen worden gestrooid
of willen de nazaten de opluchting versieren
*
op de dagen na morgen
en het zand mijn stede
nog meer heeft verzwaard
kan het zwart…
De veerman
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.101 Zij gaan zwart,
en zij gaan wit.
In licht gevaren
naar overkant.
Daar drinken zij
zoete melk me room.
Melk en goudgeel gerstenat,
door engelen geroerd, gestoomd, gelaten.
Zij praten, rijmen, zingen zacht.
De veerman
telt zijn munten na.
Alweer klaar om te vertrekken.…
Stille wenken
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
644 Op deze plaats komen zij samen
hier hangt de vlag halfstok
wij eren de verloren namen
als wijzers rond de zwarte klok
waarom hoor ik mensen krijsen
als we doden gaan herdenken
wil de vlag in vrijheid hijsen
op het veld van stille wenken
in alle stappen die ik zet
zijn jullie voorgegaan
vergoten bloed kleurt mijn baret
tot vredesveteraan…
SMARAGD
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
783 Is het halfvol, halfleeg het glas
De keuze zal de kijk bepalen
Zo ook de stand van beide schalen
Die wikken over groener gras
Ik weet het juiste antwoord pas
Als ik geestdriftig met verhalen
Haar aandacht vang en volle zalen
Tref in haar blik, zij even kras
Opveert bij het aloude KNIL
De met de Gordel zo vervlochten
Zwarte, nu witte orchidee…
Bijtijds is nooit te laat
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
746 nee ze was nooit in Spanje
aasde niet op geld
de tijd van in Sinterklaas geloven
liet ze lang geleden
achter zich
zwarte Piet was een ander verhaal
ze heeft wel iets met deugnieten
wat is er goddelijker van smaak
dan chocola
smullen deed ze
letter voor letter
dus nu hij naar Spanje is gegaan
gaf ze haar verlanglijstje mee
niet alleen het…
Doordraaien
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.093 Door het crossen op een pas gezaaid grasveld
Waar agenten de “Zwarte Cross” na deden
Is het nieuwe veldje kapot gereden
Wat weer vergoed wordt door ons belastinggeld
En straks lees je in het politierapport
Dat óók dit slechte gedrag weer beloont wordt
------------------------------------------------------------
…een bewoner in de wijk…
Dit wil ik vieren
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
605 De hemel is zwart en het
prille gras lijkt groener
dan vóór de bui.
Ik ben de regen meer
gaan waarderen met zijn
geur, geluid en ritme van de druppels.
Het ritmische geluid
is het geluid
van een waterfestival
dat diep doordringt
in mijn hart.
Het doet me beseffen
dat ik leef en
dit wil vieren.…
De blinden en de duisternis.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
441 in zwarte straten waar het licht verdwijnt
opgeslokt door de mensen van schaduw
in hun dagelijkse sores verdronken
over donkere stoeptegels slepen zij mee hun lot
wanneer zij even kijken
het vuur geblust
ogen als uitgedoofde restjes kolen
als dromen niet waargemaakt
door slapeloze nachten
beloften gebroken
te vaak geloofd
opgelicht…
De poort der levenden
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
732 dekens
staan in eindeloze rijen
onder warme woorden
rusten geliefden zacht
verblindend geuren
blanke bloemen
in de zinderende zon
een witte vlinder fladdert
bijna onopvallend
naar een volgende
toch heerst hier
voelbaar verdriet
van veel herinneringen
in treurige berken
die eeuwig lijken
mee te wenen
zwijgt bedrukt
een zwarte…
avondvoorstelling
netgedicht
4.5 met 20 stemmen
920 hoog tegen het fluwelen nachtgordijn
met als decor,de maan in kwart,
tekent zich een prachtig dansfestijn,
op de zacht gelaagde lucht, glijdt
soepel draaiend, een meeuwen vlucht
in hun lichtend zilveren tenue,
met zwart getinte toppen aan de vlerk
zwenken zij zwierend in dansgenot
tegen het hoge nachtelijke zwerk
de lange trage vleugels,…
Najaarscollectie
gedicht
1.8 met 13 stemmen
13.687 Bij 'Het wachten' (1941) van Pyke Koch
De vrouwen die ik liefhad
dragen ijzige rokken van stilte
en kousen zwart rottend staal.
Ik ga gekleed in overjassen
van berouw en zelfbeklag
met afgestikt verleden.
Op de catwalk is het oorlog.…
Balans
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
636 De balans, gaan van zwart en grijs naar wit.
Balans is mijn vriend, die ik ben, die het verdiend.…
ONTHEEMD
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
510 De jongen tuiniert strijdlustig
verwint tartende roofhalmen
graaft kruimelige plantgaten
voor ongeduldige bloemen
ziet bij zijn werk zwarte miertjes
krioelend uit de grond schieten
met eitjes en poppen vluchten
een nieuw veilig verblijf zoeken
onder elke aardkorrel
betreurt die tere mijngangen
waar een knusse stad school
bloeiend door…
Drie jongleerballen, vier kleuren
gedicht
2.8 met 21 stemmen
9.395 Zomerochtend; poes rust op 't balkon
zich een zwart roodstaartje voorstellend.
Maar het ziekenhuis om de hoek is nog onder.
En in Park Randenbroek spelen sportparen
winteravondtennis, stoomwolkjes lachend.
Drie-, vierhonderd meter is het maar
van hier tot helemaal daar.
De gebruiksaanwijzing beweert:
'En u jongleert.…
Parels uit Schelpen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
571 vanuit de zilte wolkenzee
met de voeten vast omsloten
spoelde jij mij aan
in ruisende stilte herkende ik jou
zag ik golven in je ogen
indrukwekkend
jouw lieve glimlach hart
werd zonneklaar een lied bezongen
in woorden van diepzinnigheid
met wuivende zwarte haren
en door de poriën
van je zwoele lichaam
druppelde je mij naar binnen
zeilend…
De achterkant van de schaduw
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
798 ik zie mijn schaduwkant
zo duidelijk terug
in woorden van
duistere figuren
zij wonen aan de leugenkant
spelen in het brein
bejubelen daar hun kuren
afdwalend van de rechte lijn
hun spiegelreflex herkent enkel zwart
dat lijkt op een hemelse troon
echter de balk in de ogen speelt hen part
genoeg om de waarheid te bedekken;
het geweten…