7973 resultaten.
Grootvader
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
701 wat zoek je toch in mijn aderen
schuilend achter bomen
op de Grebbelinie
waarom sloeg je dochter
je van de trap met een bezem
totdat ík aan haar voeten viel
is het dan altijd een cirkel
van wantrouwen
waarin allen de vijand zijn
was het een eik of een beuk
en had je al je patronen nog
terwijl je maten stierven
werd toen de wereld…
Klaar voor wat.....
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
691 Zie vlaggen slingers wapperen
in oranje van straten huizen daken
gehangen in trance door volwassenen
die dof ogend elk ongeloof laken
Dagen vol éénrichtingsverkeer
voerden ieder voor zich gewillig tot passie
kuddes klinkklaar blerrend achter 't kassie
Kom jongens maak ze gewoon weer
Maar je ziet nu dat Duitsers Denen
zich er, beter ook…
Langs de Friesestraatweg
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
769 vogelkoren
in ruisende bomen
wiegen op frisse tegenwind
klaprozen kleuren
het groen achter water
leliën drijven
uitbundig in bloei
het houten bankje
voor even verlaten
koeien begroeten
de vrouw met de hond
een tandje hoger
de plassen omzeilend
verheug ik me
op de koffie, de post
nog een klein eindje
de kat spitst zijn oren
genoeglijk…
Het spel der ironie
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
595 In tegenstrijdigheden
die voor jouw zielsgenezing
de kleuren van de nacht
niet kunnen verdragen
doop jij jouw tranen
in zwarte humor
zonder zonderlinge angst
met bevrijding van geweten
en op de dunne lijn
waar ik je terugvind, koorddanser
beweeg je mij tot eenzaamheid
eenzelvig achter gesloten muren
soms ben je daar die blonde nimf…
Wij zullen zijn!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
806 Ik liet één wens achter:
eenmaal te herzien, te treffen
oog in oog.
Ik herwon jou. En weer zal
ik je verliezen.
Ik zal rouwen: 99 dagen lang.
Ik zal zijn, hier op aarde,
met jouw nagedachtenis, liefde en
eenvoud.…
Open eind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.096 Wat van jou rest, ik keer het straks de rug,
laat het achter, maar niet wie jij ooit was,
het volle beeld, jij, jouw lach en jouw bas,
neem met mij mee, heel zoete gedachten
aan onze jeugd, de vreugde die ik las
bij het weerzien na veel te lang wachten.
[dizain als interpretatie bij een werk van de Belgische kunstenaar Harald Calle]…
een russisch drama
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
705 pjotr trekt als alle dagen
de laatste tijd zijn beste
kleren aan en gaat de heuvel
af de toendra door het westen
roept de zon heeft het gehoord
pjotr haast zich voort hij moet
voor het donker terug hij kan
niet zonder licht maar eerst
moet pjotr doen wat pjotr doet
onder of achter de kist
de aarde of een oven in
lichter dan lucht of…
Heimwee.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
800 dit gemis is te groot
Al spreek ik je net voor het einde
het zou zoveel schelen
mijn hart weer een beetje helen
Hopend op een nieuwe start
hef ik het glas op ons
een nieuw begin is welkom
Geen tranen meer, geen pijn
weer met elkaar
niet meer zo verward
Laat het alsjeblieft zo zijn
Het doet dan zoveel goed
weer een lach bij mij
Achter…
Een annunciatie
gedicht
3.8 met 4 stemmen
3.862 al eerder gezien achteraf
in andere blotevoetenmaat
Maar steeds als zodanig herkenbaar
Haar glimlach vraagt om een lasbril
haar beloften zijn van een zoetheid
die het glazuur van je tanden slijt
altijd gevleugeld en met een altijd
vlammend zwaard tussen ons in
Komt me nog meer vertellen
hemelse nakomelingen voorspellen
maar (wat ze achter…
Ik omhelsde een boom
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
582 Ik legde mijn oor en omhelsde hem fors
en 't was alsof ik, achter zijn ruwe schors
zijn levenssappen hoorde stromen.
Hij vervulde mijn hart, mijn ongedurig hart
met een wel honderdjarige rust.
Het scheelde niet veel, het scheelde geen haar
of ik had die reus van wel honderd jaar
van dankbaarheid zomaar,...gekust.…
De net-nietjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 en welzijn
Zoals de babyboomers die je
Tien jaar voorgingen
Blik op veel, steeds meer,
Op goed-beter-best
En jij dacht de je het zelf
Ook beter zou doen dan de rest -
Maar van' t allereerste begin
Bleek het al flink mis - want
Alles waar zij recht op hadden
Krijg jij niet, daarin heb
Je je deerlijk vergist
Je loopt overal achter…
Verboden vrucht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
591 verlangen schuilgaat
in luwte van schemer voor het morgen is
zonder grenzen van betamelijk gedrag
zou het verbodene mij niet verleiden
door immers te doen wat ieder mag
zijn geen grenzen te overschrijden
de verlossing lonkt altijd daar
in de weide van groener gras
op het ritme van het hart
het verlangen is ongrijpbaar
als honger achter…
Herinneringen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
979 Door de liefdevolle wolken voel ik de zon niet meer
Achter de hoge bergen voel ik de wind niet meer
In het heldere water zie ik de vissen niet meer
Mijn herinneringen zitten in de knoop
In een prachtige rozentuin ruik ik de rozen niet meer
In de fijnste jazzclub hoor ik mijn muziek niet meer
Mijn hart ben ik kwijt
Mijn herinneringen zitten…
Leger aan zee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
579 De vage grens is hier even breed
als de tijd
breekbare lijnen hullen zich in dekmantels
uit zuivere nevels gevlochten
de wind die naakt maakt
slaapt achter weggedoken dijken
het gewas wacht met wuiven
totdat de vroege voorbijganger
sporen trekt door de ontzegelde dageraad
de stilte smoort elk gegeven commando
gericht op weg naar deze…
Een trouwe vriend?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.739 te hebben
een vlieger zou ik met je oplaten
als jij beter zou worden
want jij maakte jaren geleden
een vlieger voor mij
toen we nog jong waren
helaas bleef hij aan de schoorsteen hangen
en nou vraag ik eigenlijk waarom
welkom in mijn huis
ontvangen gewoon eigen volk
gezellig eten een glaasje wijn
achteraf heel veel venijn
dat heb ik achter…
Fonoliet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 De enige weerklank
die ik nu nog hoor
is mijn eigen echo
die zelfs het zuchten
weerkaatst vanaf lege muren
opgetrokken uit beton
en niet doorheen te komen
verschans ik me vaak
achter mijn eigen schaduw
wat ik ooit wenste
kent de herinnering niet meer
bedolven onder een lawine
van vergeten woorden
de hoeksteen grijs en…
verlaten strand (ter gedachtenis aan: 4 mei)
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
755 in de verte een verlaten strand
bijeengehouden door wat pijn
zeeblauwe, tranende ogen
en een leeg, wit gezicht
vastgebonden starend naar zijn lot
de kogel op hem gericht
achter de rotsen zit ze daar
alleen, een bruidsbloem in haar haar
starend naar de blauwe zee
de golven dansen mee
hij had haar belooft te trouwen
te trouwen aan het strand…
Ritueel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
687 het aburn van haar
in een lichte laaie zet
zoals zij zichzelf herhaalt
in spiegelbeeld
jurk over het strakke lijf
of andersom maar dan in jurk
zoals zij zo ingelijfd
de trap af gaat
ontbijt met thee
en gebaar na gebaar
zich overgeeft aan de dag
zoals zij
later nog
de deur op slot
enkel nog
de stilte
en een vleugje Jour d' Hermès
achter…
Singing in the rain
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
698 De zon verdween zojuist achter de wolken.
Onweerswolken.…
Wat leeg achterblijft
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 De grijze huizen staan er niet meer
gevlucht zijn ze
naar een kleurloos land
met zinloos daglicht voor blinde kinderen
waar de donkere avonden zich vullen
met leeggelopen principes
en holle twistgesprekken
waar alle ware goden
zich voeden met het bloed
van hun dode volgelingen
ik blijf achter bij de God
van dit vlakke lege land
een…
Langs helder pad
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
580 Vannacht vroeg ik mijn vader
naar het geheim achter de terloopsheid
van daagse dingen
ik reikte hem de driftige deining aan
van onze wanordelijke dagen
sprak over de onmacht van voormannen
en overmoedige vlagvoerders
toonde hem de bloedsporen over bleke lijven
wachtend sluimerde ik verder
hij antwoordde niet
misschien omdat hij al jaren…
Voorwoord
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
416 ik je in de verte hoor roepen
laten we bestaan
zonder omhaal, nu, onttrokken aan voorheen
zijn als niemand anders dan ons en ik
een oneigenlijk anti-deel
zoals ooit de schaduw van ons zonnehuis
zonder jouw sporen geen pad dat zich kruist
zich verdroogt in bedding
verheft uit schemer, verdrinkt in grenzeloos
het lijkt alsof we bomen achter…
Zij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
843 Soms, lachte zij, kan ik deze
wereld wel achter het behang
plakken
Je doet maar, werd er dan
gezegd, terwijl de dingen
die haar moeder haar ooit
leerde werden grootgebracht
tot duizend-en-een leugens
Ze was een tegenval, een
vaderskind, ze was alles wat
haar benen konden dragen, tot dat zij
haar adem liet beweren dat
de wereld ieder tussending…
De puzzel van het leven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.507 Soms ben je helemaal compleet, maar na een tijd
kom je er achter je puzzel ligt scheef.
Je puzzel valt uit elkaar, alles ligt in de war.
Je begint weer overnieuw, het is passen en meten.
Dit kom je vaker tegen in je leven:
de juiste stukjes die ontbreken.
De puzzel is niet compleet.…
BEESTACHTIG BOERS
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
545 Al lang beschreven schrijvers de Germanen
Als onbehouwen, achterlijk en zot
Rond 1500 lachten bij ’t schavot
Veroordeelde plus massa zich nog tranen
Het Lage Land had vreemde onderdanen
Hoe droevig was hun troosteloze lot
Geen kleren en verkleumd tot op het bot
Dat vroeg gewoon om drinkende kompanen
Een land, geplaagd door stormen en door…
Geef liefde wederom een naam
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
633 Ik voel je schaduw achter mij.
Waar ogen branden in het licht
verschijnen tekens op het raam
- toe schat, keer nú het droeve tij
geef liefde wederom een naam -…
Onmisbaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
644 Dat lentegevoel ligt achter mij, de oogst is rijp
om jouw hartstocht te continueren
die mijn hart altijd euforisch kon laten bonken.
De gebundelde kracht in de bloei van ons bestaan
met een ambiance van aroma om op te zweven
die effectieve geur waar ik in de nacht van droom.…
Inhaalslag
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
503 Wanneer hij voor me staat te grijnzen
Laat weten het is nu genoeg
Weet ik weer wat mij angst aanjoeg
Zie ik mezelf naar achter deinzen
Wat later, moed en maling veinzend
Span ik het dichtpaard voor de ploeg
Waarmee ik eerder vrees versloeg
Doorvors mijn ziel en eindig peinzend
Ik heb nog veel te veel te doen
Dingen waarmee ik te lang wachtte…
Ziel-sprong?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
447 hun trotse dag vergaapt zich
aan uit de pen gelopen inspiraties
begraaft de aardse vuilnis achter zich
laaft zich aan het oorsprong van
het alfabet in het stof gebeten
lettersplinters van de ziel-sprong
in elk gespiegeld gedicht.…
In het oudste zonlicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
449 Het schip van de geest werd opgetrokken
uit de expansie achter glas, kleinschalige
gedachten opgetuigd en gestrand,
ontvouwt zich uit en in mij in de angst
voor het onbegrensde wat ginds betekent
ook voor hier en waar geen maat op staat,
beperkt de ruimte in tot eigen schaal los
van het allesomvattende uitspansel, als de
gekromde uitspatting…