5616 resultaten.
t(er)reuraarde
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.208 uit de nevelen zonder begin
tolt blauw gestaag rond haar as
ongewoon gewoon nietig in het al
heelt ze geslagen door mens
en meteoor haar wonden
ze spreekt niet, stelt geen vragen, maar
ze huilt, ze vloekt
boombuigend over weggegomd groen
druipen stormnachten haar leed
verzinkend in een zee tranerigheid
zuchten golven zich te pletter
ze…
Mysterieuze zomerdagen in Nederland
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
736 Roze tongen verzoenen het verlorene;
de verwrongen wijzers
(tik-tak tik-tak tijd)
grijs groen blauw
de ogen van de vrouw
bekoorlijk blootgegeven passie
korenmolen korenbloemen korenvelden
wilde koren zingen luider luider
(tik-tak tik-tak tijd)
er ligt een glinsterende sluier over de dagen
de schaterende vlinders
de grappige papaverbloemen…
De vergeet-mij-niet
poëzie
2.8 met 36 stemmen
3.986 Liefje in de weelge weiden
Stak ‘t blauwe takje aan mijn hart,
Zij dacht aan ‘t uur van gaan en scheiden
En al haar lust verging in smart.
En waar het beekje door de weiden
Bij els en wilgen henenvliet,
Omhelsden wij elkaar en schreiden
Vergeet mij niet! Vergeet mij niet!…
OUD
poëzie
3.0 met 6 stemmen
2.987 Ben ik het zelf, die vroeger met een vrouw,
Jeugdig als zij, hier speelde nimf en sater,
En haar in 't doodstil zand, het deinend blauw,
Bezeten heb, bemind en toch verlaten:
Die nu mij hier voel staan, te stram, te grauw,
En deze buit voorbij laat langs het water?…
Gedachten avontuur
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.669 Gedachten temidden van een bos
krachtige eiken die knoestige
takken ver in het rond uitbreiden
hier en daar door schaduw van
groene brede kronen
verraste ogen naar een licht-
heldere blauwe hemel leiden
en
lopen langs een smal zandpad
waar doorvallend zonlicht
groene bladeren bespeelt
donkere en felle kleuren
grauwe stammen het rijk…
Lieve Opa
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.901 wist waarom niet
Misschien wilde ik ’t verdriet niet aangaan
Vreemd dat ik je nu pas begin te missen
Verdrietig dat ik me nog zo weinig van je herinner
Ik heb nu alleen nog ’t beeld van de keukentafel
Vergeten zal ik dat nooit en te nimmer
Ik kan nu soms tijden huilen
Huilen omdat ik je ergens heel erg mis
Dan kijk ik naar buiten in die blauwe…
Mag ik uw woorden lenen?
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.888 De dichter zei: ‘je ogen glanzen grijs en blauw.
Mijn woorden hoef je niet, ik leen ze graag van jou.’…
Baron Achterberg
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.232 Hij schiep zijn
eigen wonden om het blauwe bloed dat verzwegen
is door een laffe boer, vadereer boven
dochterschande uitsmerend over generaties.…
Het aanzoek
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.198 Sierlijk springt ze van het graf af en even later zoent
ze hem op zijn blauw gekleurde lippen.
En hij vraagt haar daar ten huwelijk. Ze zegt ja.
Samen dansen ze op de graven.
Want de doden zijn hun vrienden.…
Gouden Troon
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
1.621 Ze was een unieke vrouw
stond altijd voor je klaar
Niets was haar teveel
bestond ze nu nog maar
Ze bezat vele talenten
was erg creatief en lief
Had vrienden bij de vleet
gewoon een heerlijk wief
Ze had gouden blonde haren
haar ogen blauw met groen
Een lach om van te smullen
en stierf ook nog van de poen
Ze had een goede smaak
en…
LIEFSTE
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.620 Iedere dag kijk ik weer naar je
herken en beken, dat ik mij spiegel
aan jouw uitstraling in dit leven
jij hebt dat verlangen in je
dat jouw aantrekkelijkheid onderstreept
de weg door jou uitgestippeld
gaat door de poort van de helder blauwe hemel
ook al stijgt deze, vermoeiend is het niet
hand in hand overtuigen wij ons van de voortgang,…
Stil dorp
poëzie
2.9 met 8 stemmen
1.571 De molen heft zijn armen stil
In de blauwe zonnige najaarslucht
En laat ze vallen met een zucht,
Als een moe man, tegen zijn wil.
De huizen slapen, het gordijn
Is neergelaten voor elk raam
Alleen met den blinkende koopren naam
Speelt op de deuren de zonneschijn.
Het dorp is nooit zó stil geweest.…
Eeuwige liefde (2)
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.187 Ik strek mijn armen uit naar boven
en zeg: de tijd is nu gekomen
ga nu, vlieg uit, en denk niet dat je vlucht
ik laat je los, vlieg achterna je dromen
sla uit je vleugels naar de hemels blauwe lucht!…
Stel?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
634 Stel dat ik over enkele jaren rijk genoeg ben
om met een privé-raket naar de maan te reizen,
zodat ik niet een rood-wit-blauw-vlag, maar
een gedicht van Slauerhoff, ik noem maar wat,
ga planten in een of andere rare uitstulping,
is dat dan nobeler dan mijn jarenlange, helse
geploeter met woorden op die a-poëtische aarde?…
carpe diem quam minimum credula postero
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
939 en de wolken drijven verder in de blauwe lucht.
De bomen staan daar vertrouwd op hun plek,
en de vogels zoeken daar een mooie stek.
De bloemen tonen al hun vormen en kleuren,
met hun heerlijke overweldigende geuren.
In gedachten aanschouw ik dit keer op keer,
Het is machtig, stil en zo'n serene sfeer.…
Naaldhakken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
544 Daarna wandelen velen hun voeten blauw
en raken vele voetspieren zomaar verrekt,
terwijl ze denken de mannen te versieren,
maar die vrezen eerder die wankele zotternij,
ze maken liever gehakt van deze hoge klieren,
want enkel blote voeten maakt hun zinnen blij.…
Mijn vader
gedicht
5.0 met 1 stemmen
21.780 De zon schijnt door het raam naar binnen
op het behang en op het borduurwerk
dat hij eens maakte:
een stilleven met blauwe pruimen en groene druiven
in kruissteek, gevat in een vergulde lijst.
De nachten, zegt hij,
de nachten zijn het ergste.
Hij hijgt. Hij is moe.
Hij zegt liever niks meer,
maar je vermoedt dat niet alles gezegd is.…
Onzekerheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
966 Al jaren samen één, gelukkig als een stel,
Wat zo mooi was en zo zeker,lijkt nu 'n ware hel,
We waren zo gelukkig, elkaars steun en toeverlaat,
Maar na zovele jaren is het nu te laat,
De ooit zo mooie ogen, het sprankelende blauw,
Die trots toen in je ogen, is nu het diepe grauw,
Hoe kan het toch zo zijn, dat je mij niet meer ziet staan…
morgen ga ik rozen kopen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
901 mijn woorden
die je nog had willen wegen
Mijn oren vol verhalen
Het goud uit mijn haar
Mijn mond van teveel woorden
Mijn - o sorry - veel getrapte schenen
De echo van mijn veel te harde lach
Mijn op hol geslagen hoofd
Dat balans zoekt op zwijgzame schouders
De volle rugzak pak ik uit en gooi
de inhoud in de was
Jouw was, wit, bont en blauw…
Zomers landschap
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
574 Soms voel ik
in het diepere denkwerk
gelikte wonden
dan is de zomerdag
weer vol vrijheid
en ga ik opgelucht
de horizon tegemoet
landschap komt kleurig tot leven
rivieren stromen langs groene oevers
zwaluwen vertellen van zomer
foerageren in de blauwe lucht
maar het zomers landschap
blijft een schilderij
in toevalligheid van tijd…
VAN DE NATUUR
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.628 De hemel is een zacht geademd blauw,
Waarover men wat witte wolkjes blies,
Die drijven aan tot eilandjes in zee,
Tot vlokjes schuim, of brede schotsen ijs,
Waarop de beren van het Noorden rijden.…
geen begin of einde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
690 Onze blauwe planeet is onze houvast met zijn magneet.
We leven in alle stilte verder.
Ooit wordt onze kennis misschien beloond
Wij mensen van deze tijd maken het niet meer mee.
Wie weet over enkele biljoenen jaren
praten we verschillende kleuren talen.…
chrisanthemum herinnering aan mijn moeder
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
851 het niet meer zijn
als twijfel door mijn zinnen woelt
het grijze zich vertoont als pijn
maar wit is ook de som van kleuren
verdoken onder huwelijkskleed
met onverwacht heel sterke geuren
vernietiger van verzonken leed
dan gaat de zon het licht aanbidden
de kleurenkast opent zich wijd
explodeert vanuit het midden
met geel en rood en blauw…
In plaats van, slot
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
562 ~
~Dan stond er in het boekje genoteerd: Een poppie blauw.
En bij de bakker hoefd’ ik enkel op zijn kruis te wijzen
en als ie zin had dan zei hij: ~ ’k Voel ‘t stokbrood nu al rijzen.…
ALLEN
poëzie
4.0 met 2 stemmen
931 Kònden zij het blauw bevolken
Met hun beeldende gezichten,
Tuinen zouden door de wolken,
In een teelt van rozen, lichten;
Ieders ander land ging gloren
In een glans van zomerweders,
En zijzelven, nieuwgeboren,
Zweefden op ontploken veders.…
Horror waanbeelden en bezuiniging taferelen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 halsstarrigheid van een
lange koude winter waarin de
dichter schrijft met zwarte inkt over
radeloze dolle honden van de macht
verblind door horror waanbeelden en bezuiniging taferelen
cyaankali pillen uitdelen aan argeloze ouderen
die niets meer te bieden hebben behalve hun organen
ik wilde stil zijn na zoveel jaren van bespotting
het blauwe…
Seigneur?
gedicht
3.5 met 4 stemmen
10.286 Herinnering zwerft als ziekte door het huis
(witte zeilen, blauwe zee, jij!).
Bemost is het balkon, mijn oog
komt tot de rand, keert naar binnen.
Voortaan is het zondagmiddag.
De heer ziet onze tranen niet.…
Richting moskee
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
505 ik hoor de grote trom
waar kerktorens zijn verdwenen
ranken minaretten tegen blauw
het indringend schreeuwen om
gebed begint al gauw en roept
een mannenzee richting moskee
onaangedaan schijnt nog de zon
maar de seizoenen zijn vergaan
subtropen hebben nu ruim baan
het levendige bazargeroezemoes
waait veelkleurig uit tussen kinderen
hoofddoekvrouwen…
Wie ben ik
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
687 Mijn naam is Blauw.
Als ik Geel tegen kom
lust hij mij rauw
Ik word dan groen van ellende.
Als Rood mij tegenkomt
dan is er grote nood,
samen worden we paars.
Het is de kleur van de dood.
Als Rood dan Geel tegenkomt
zijn zij samen een gegeerde kleur
In Nederland worden ze op de handen gedragen
want Orange boven al.…
REIZEN
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.208 Kennis dier allen, die in weelde-gaard'
Of woestenij van stad of zand-zee erven
Des levens vonk, uw gave, o Moeder Aard',
Uw gave, o Vader Zon. 0 laat mij drinken
De blik van ogen, zwart, bruin, hemels-blauw,
O laat mij diep in kelk van stem wegzinken,
Daar pure ziel als bie puurt honig-dauw...…