8894 resultaten.
privé
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
603 hier wil ik wonen, in dit lied
me nestelen en schuilen
een plek alleen voor mij
heel even maar
dit wonderlijk gebied
met woorden die gelukkig maken
ook zonder jou
zelfs sterker nog
zelfs als ik kon
zou ik ze nog niet delen
mijn hart alleen laten bewegen
op het ritme, melodie
uniek voor nu
ver weg van later
maar laten vullen met muziek…
al meer dan een leven geleden
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
626 afscheid nemen
en het verdriet van de wolken drinken
wil ik nog één maal met jou
naakt voor de spiegel staan
schitteren binnenin
om doodgewone dingen, om de vogels
die in de bolster van mijn buik hebben gevlogen
om de duinen
die nog zachter klinken dan de lelietjes-van-dalen
langs een witte watersteen
de dag vertrok en liet een vers…
Het liefst...
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.029 Liever nu ver weg,
Waar geen mensen komen,
Nooit meer terugkerend,
Vooral stoppen met dromen.
Liever helemaal alleen,
Geen gedachten meer om aan te denken,
Nooit meer iemand,
Die mijn leven zal krenken.
Liefst helemaal niets meer,
Geen licht meer in de duisternis,
Geen kleuren geen beelden,
Alleen maar strontlucht en gore pis.…
laat het los
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.135 Zonder hen
was ik nu niet wie ik ben,
Dan was ik verdwaald in onmacht,
hopeloos ver weg als sterren in de nacht.
Nooit zal er een dag voorbij gaan,
dat ik niet denk aan mijn familie,
Bedankt..…
Voor de verre prinses
poëzie
5.0 met 1 stemmen
5.215 Uw land is zo ver van mijn land verwijderd:
Van licht tot verste duisternis - dat ik
Op vleuglen van verlangen rustloos reizend,
U zou begroeten met mijn stervenssnik.
Maar als het waar is dat door grote dromen
Het zwaarst verlangen over wordt gebracht
Tot op de verste ster: dan zal ik komen,
Dan zal ik komen, iedre nacht.…
Dagdromen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
828 Mijn dromenland ligt ver van hier
bestaat uit liefde en maneschijn
en tuinen vol roos of violier
wat zou ik graag daar zijn.
Maar midden in een stille nacht
komt eindelijk die droom aan ’t licht
en als ik dan al wakend wacht
schrijf ik hem midden op de dag
------------- als een gedicht.…
G.P.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
746 Tonen,klanken,melodieen
maken soms wat in je los
zoals de wind in bomenkruinen
bladeren ritselend in het stille bos
Het geluid van zee en golven
eindeloos neerslaand op het strand
in het zweven van de meeuwen
hun schaduw scherend over het zand
Dan blijft er nog een herinnering over
waarvan je dacht die is vergaan
een gevoel uit een ver…
Een enkele wee heimt na
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
625 de zee loost zonder einde
het hoofd vol met gedachten
de meeste verdwijnen weer snel
als verse voetstappen langs de vloedlijn
ik laat ze maar komen en weer gaan
een enkele wee blijft heimen
zoals dat gaat bij hersenspinsels
in het land van Halfslaap
terwijl de regen al weer boogt
vlijmt één wolk nog scherp na
ik groet de dag, verwelkom…
KNUFFELEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
859 Kousenflarden om haar benen;
tenen staken uit haar schoenen
Kusten bij elke stap ’t steen en
niettemin was zij om te zoenen
Lorren rondom haar schouders;
grote vlekken op haar vale rok
Met haar wat moeilijke, ouders
had ze het dikwijls aan de stok
Rode haren in wilde wind en;
ze wuifden al van ver naar mij
Oh ze was een heerlijk kind en…
Ballade van de generaal
gedicht
3.7 met 3 stemmen
8.149 Rood van roem en ver van nederlagen
staat de zich met dampend water
wassende generaal voor het raam
van zijn enige kamer.
De vrouwen van zijn loopbaan
sneden aan twee zijden
want zijn buik is behaard
met kussen van zwaarden.…
Vannacht heb ik...
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
645 Want zelden ben ik blij en onbekommerd-
ik klaag zo vaak en draag de vragen zwaar
en heel ver weg dwalen mijn kinderogen,
want overal toch dreigt wel wat gevaar.
Maar deze droom herstelt toch weer de bruggen
tussen de vreugde en de rauwe werkelijkheid;
zowel het ene als het andere blijven duren
een leven lang, ze hebben alle tijd.…
Amsterdam volgens foppe
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
897 Amsterdam is heel ver weg maar
een bericht van haar is heel dichtbij.
Zo brengt de poëzie de mensen toch bij elkaar.…
Ode aan de cursus filosofisch schrijven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Dick Swaab loop naar de maan,
wat wij hier creëerden omdat wij het wilden,
wij gaan jouw bevattingsvermogen ver te boven.…
Eeuwig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
719 De klok tikt dof
en ratelt zacht:
"dit is jouw uur,
dit is jouw nacht"
ook ik besef,
en neem mijn veer
de nieuwe dag
keert nimmer weer
met stramme hand
in flikk'rend licht
een laatste woord
het boek kan dicht.
en dan het Niets, buiten hoop...…
Volle maan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
714 De waarheid straalt hier ver vandaan.
Kostelijke kenmerken bij volle maan.
Typerende optiek schittert herkenbaar.
Mijn ware! Waar ik blijvend naar staar.
Turen terwijl wijzers het beeld beheren.
Kan ik op eindeloze klanken mediteren.
Passievolle melancholie bij volle maan.
Waar de dierbare souvenirs voortbestaan.…
Oker lossen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
435 Langzaam rijdt de zomerwagen
vroegtijdig de lentedag binnen
even kijkt de warmte verrast op
maar sterkt zich daarna weer lui uit
op het fluisterende zand
de wagen lost het heilige geel
en verse oker uit verre dalen
de wind zwiert de maankleuren
in tovercirkels en reepjes plezier
als een tekenblad hangt het zand
in dwergduintjes tegen…
Stapelwolken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
593 Wolken wolken overal
en stapelen rondom
elk geweken leven
begraven de vreugde
in elk vers
gegraven graf.
Waar loopt de weg
dit pad voorbij
waar zonnebloemen
bloeien?
Even niet
en ook niet nu,
laat toch de lente blijven,
niet weer
niet nog een keer
laat leven tot het eind
het licht
de dood verdrijven.…
Er is iets...
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
616 de deemster schrijft het verhaal
rust legt zich op een vervlogen dag
tijd waarin alles voorhanden was
maar ook niets
het hart zocht naar iets…
naar het befaamde lied
toewijding van een verenpracht
ik hoorde enkel een kraai
ze scherpte wat in haar nest:
“Blijf jij maar ver van mij vandaan”
straks komt de nacht
zullen de bomen zwijgen…
al laat
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
452 wolken drijven voorbij
en ik sta op het balkon
wacht op de vogels
in de vroege ochtend
terwijl ik ze al hoor
denk aan jouw stem
over de telefoon
het regent en het regent
m'n balkondeur die openstaat
bijna getroffen door de bliksem
zeg ik je naam en hoor je stem
altijd jouw stem
dichtbij en ver weg
de vliegtuigen
die dalen…
Jij spiegelt gemis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
493 ik heb verbaasd
de duiven zien stijgen
langzaam verdwijnend
in einders naar keuze
nadat armen
zacht wiegend wuifden
handen met vingers
als teken gekruist
ja jij was thuis
ver van applaus
dat ik mocht oogsten uit
onze woorden zinnen en strofen
wij hebben alles gedeeld
behalve het leven
dat wiel spaakte en werkt
op deze momenten echt…
Het golft
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
3.011 een jas
Vertrouwd gewoon
net als de wind
Ik keek vanaf de dijk
over de Schelde,
waar de zon zich aan 't einde
van de dag onderdompelt
Daar was mijn thuis
Zag boten en schepen
als levende schilderijen
voorbij gaan, ook seizoenen
in een oase van rust
Wederom proef ik
de heimwee
die een klein kind
nog niet goed kan verwoorden
Ver…
halloween aan zee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
474 ligt vol afgeworpen
schilden, raapgoed uit levens die hun rijkdom
geven met een gulle hand
dwaalzicht loopt nog mijmerend langs
vloedlijnen -terugtrekkend inzicht verderop -
de wereld op z’n kop, in plassen die voorbij drijven
altijd wel dat volle ogenblik
meeuwen kijven
dat het allengs later wordt
terug op schreden loopt de middag ver…
De eik is mijn voorbeeld
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
611 vandaag, ja, vandaag
zal ik de herfst loven
ik heb hem steeds
voor mij uitgeschoven
de kwetsbare vogels
schrijf ik in mijn dagverhaal
laat ze triomferen
met opgetogen veren
en ik deel
wat rode appels
vol zoete korrels en kaneel
niets is mij teveel
vandaag, ja, vandaag
stel ik mezelf de vragen
over de intentie van het leven
antwoorden…
Hoger dan de zee
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
691 Kom laat ons deinen,
ver van wat ons deint,
ik zal jouw last gaan dragen
waar die van mij verdwijnt.
Kom lach met mij
de grenzen van bevrijding,
dan neem ik even maar
voor wie ik liefheb leiding.
Kijk naar het licht, de zee,
beweeg je eiland mee
totdat we losgeweekt
ons over rotsen spreiden.…
Grensgebied
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 Je vertelt soms
in mijn dromen
over een horizon
die lacht
naar toekomst
in ons bed
een schip
de oceaan
maar erg ver
zullen we niet
komen
er is geen
ontsnappen
aan de waan
van de dag
de nacht
en de maan
we komen niet
verder dan het grensgebied
van dromen
lachen ons suf om retoriek
van onze zelfreflectie
bekijken…
Onverstoorbaar
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
584 Leven
waaraan ik zag
geen lange tijd beschoren
het daagt uit
plotseling ter-
neergeslagen
belicht de dan nog een'ge straal
klein sarcofaag
De dood
Ingetreden
van lieverlee verloren
nietszeggend
beslist zij o-
ver handeling
aangaande de knop die beslist
zo ook vandaag
Ineens
vliegt dan de tijd
en lijken wij verloren
tegendeel…
Beroemd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
542 En ik, ik oefen bloedig,
ik schrap, herschrijf, verander en voeg toe,
totdat ‘k tevreden ben
en ook dit vers het net op doe.
Zo ploetert ieder op zijn eigen wijze,
met meer of minder werk,
aan de erkenning in het heden
en niet slechts op een zerk.…
Leve de lente!
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
747 Vandaag stuift meel en wuiven pollen,
we veren op uit onze wintervacht,
het frisse groen ontspruit uit tulpenbollen,
Gods lentelicht schept opwekkracht!…
Stad aan de horizon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
490 Er was een melodie
een muziekinstrument
een kampvuur
en vier onbestemde beelden
vervaagden in mijn hoofd
de wereld, heel ver weg
was een radiostem van mijn lijf
verwijderd
met iets in mezelf
wat niet meer huilen kon
riep ik aarde om vrede
bij de rivier
die mijn verdriet verzoop
zongen zigeuners heimweeliederen
over alles wat ik…
Vals sentiment
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
574 Een lekker vers
met veel sentiment doorweven
een echte tranentrekker
zo eentje over hoe zwaar het leven
van een boer wel niet moet zijn
voor dag en dauw gaat zijn wekker
en dan de huismoeder niet te vergeten,
ja ze zullen het weten,
zij zorgt voor Pa en de kleintjes
voor haar dertigste krom
haar leven is niet zo fijntjes
als van…