6196 resultaten.
geen geluid meer
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.620 wekker
een schepping zingt ons wakker
vandaag is vroeger gekomen
dan verwacht, de linde schudt
haar vocht tegen de ruiten, wij
verzoenen ons even tussen veren
de regen slaat een laatste groet
voor ons beiden en we bereiden
een ontbijt op kaal eiken, de
randen zijn verweerd, het blad
stamt van lang voor ons leven
een raam vergeten te sluiten…
Pijn
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
3.140 Er is geen druppeltje te ontdekken,
maar ook duizend blauwe plekken
komen niet door mijn huid naar buiten;
mijn lichaam probeert ze in te sluiten.…
sterretjes zien
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
2.575 flikkerende sterren zie ik als ik mijn ogen sluit
wriemelende vlekken dansen alle kanten uit
priemende pijnen pesten mijn kloppende kop
stenen stapelen stevig zich daarbovenop
zoveel zware vrachten til ik met mij mee
van alles om mij heen zie ik er minstens twee
een wankelend evenwicht dwingt tot stoppen
mijn mankerende maag kan niets verkroppen…
mijn hartenkind
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
2.813 een zachtaardig kind gebaard
daar gooide het zijn anker uit
en sloot de ingang af
met elf stoere sloten
wij wisten niets van een grimmig lot
dat het plots zijn lijftijd zou ontnemen
noch van onzegbaar verdriet
dat condenseert in alle kamers
op gezette tijden klop ik aan
voor een praatje, een verhaal,
een aai of een herinnering
en sluit…
Sonja Bakker
hartenkreet
3.0 met 13 stemmen
1.557 gewichtsconsulente
nee, het is niet de kift
Bea zit niet op de cente(n)
dat is anders met BeaTrix
die gaat er in gewicht op vooruit
ruimte in het begrotingsboekje
Zalm pakt zomaar eens uit
tja, het worden spannende tijden
voor Sonja wel te verstaan
Bea heeft 'n advocaat aan de pols
om Sonja rechterlijk te verslaan
het is natuurlijk niet uit te sluiten…
Zet stil die klokken
gedicht
3.3 met 74 stemmen
50.742 Sluit de piano's, roep met stille trom
de laatste tocht van deze dode om.
Laat een klein vliegtuig boven 't avondrood
de witte boodschap krassen: Hij is Dood.
Doe crêpepapier om elke duivenkraag
en hul de landmacht in het zwart, vandaag.…
Oude liefde
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
692 herinnering
Zonder te ruiken, proef ik het zout
Op mijn wang welt een traan
De kou rilt door iedere spier
Laat het water weer liefde brengen
Zodat ik warm naar huis kan gaan
De zwarte zee leeft, maar rouwt
Tot altijd komt, zal er water zijn
Nat zal het mijn huis verzwelgen
Nog voordat ik het heb afgebouwd
Op de oude bank van mijn bestaan
Sluit…
voordeur
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
757 het geraffineerde smeedwerk sluit
blindelings aan bij de passanten die
jarenlang achtereen in bonte stoet
langs het houtwerk binnen traden
de loodgieter, de postbode, de dokter
de buurvrouw, de buurman, sloefke,
de kat van Angèle, de vriendin, de
binnengeworpen reclame toen ik een
keerke in den hof moest zijn, zij en zij
een klein muiske…
De nette heer
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.087 En sluit zijn handen om zijn oren
Ja, om wat, wat wil hij niet horen?
Het is een nette heer
Maar zijn oren kloppen niet.
In een opwelling houdt ik hem vast.
Ik, trouwe onbekende vriend.
Beschermend, zoals hij 't verdient.
Maar ongevoelig rukt hij zich krachtig los
En loopt weer verder, ja naar wie?…
Met as vervuld ( haiku’s)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
580 Vissen slaan stilte op
in blindering van de zee
sluiten mosselen de ogen.
Zij weent haar tranen
elders, ze haalt de netten op,
mazen ruim gemeten.
Dwarse wervelwind,
bladeren verdort, vergaan,
de liefde uitgeblazen.
Gesponnen draden
kleverig van angsten
en kortdurend verlangen.…
Schrale liefde, schrale troost ( 2 )
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
946 het is weten en kennen van het wiel
het verstand geeft uitleg
over de regelmaat der dingen
en ik sluit met een
dagelijks wonder de deal:
als jij blijft komen
zal ik jou in een stil moment
dankbaar bezingen…
Dolende
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
616 één keer zien
zweef ik over zolderkamers
speur ik door schoenendozen
maar al ik zie, geen foto's
je lijkt verdwenen
vlieg door het dakraam naar buiten
in de volgspot van de maan
mijn weg vervolgend
lange lanen bedekt met sneeuw
bomen wijzen vragend omhoog
blijven mij het antwoord schuldig
voor de laatste keer jou
in mijn armen sluiten…
LEVENSDROOM
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
840 Sluit je ogen en sterf
dan begint jouw reis
naar de grote vrijheid
de gewichtloosheid, het zweven
je komt samen in het licht
wordt overdonderd door aanwezigheid
in alle rust ontstaat beheersing
aanvaarding en indringendheid
langzaam ontstaat er balans
herkenning van het doorstane
samensmelting met de geliefden
zij blijken echt in en met…
De schemering dempt
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
549 ik had zo, meen ik
willen inschepen onder een bladzijde
door de letters van je gedicht
hoe kan ik lieve woordjes vangen
aan dagzijde van onderdak op het kustgebied
in de schelp van je heupen
om mijn vingers rond je haven te sluiten
binnen gehoorafstand
ik wilde wat roepen 'binnen onze taal'
de zee klotst altijd voort in eindeloze deiningen…
Lege lijst?
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
622 passeer de mensen die
ik kende, hun verleden
getekend op onverlichte
muren, daar hangt nu een
leeg raamwerk,waarin een
favoriete droom werd
ingelijst, sta ik op dezelfde
vloer, alsof ik hem zelf
heb opgeborgen in een kist,
die men in de grond liet
zakken, dat moment draaide
knopen in de zakdoek van het
bestaan om vrede te sluiten…
Miserie troef
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.135 De dienster loopt schoorvoetend naar de deur en wil sluiten
Onfris, vieze haren en akelige stoppelbaard waggelt naar buiten.
Slenterend zeult de man zich huiswaarts, een hele klus
Ach,Corinne wacht steeds, hij verwacht een knuf en een kus.…
Het huwelijk
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
2.388 voor zijn geld
plukt met de verlostang
de redding van haar huig
schoonmama zwaait met haar
zakdoek de eerste manche af
en onder de luifel gispt de wijn
het salve mater voor de dronken nonkels
het gebraad speelt in de oven sissende slang
om de verveling uit te doven
en aan het kruis roept Christus
het is volbracht, het is volbracht
en sluit…
Zoals een vroom man in een heidens land
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.094 Zoals een vroom man in een heidens land
Zich toont op plein en beurs in landsgewaad,
En stalt zijn waar voor 't huis en dingt en praat
Aldoor, om werelds goud, met vreemd' en klant;
Maar sluit dán 't huis met luiken en hij brandt
Zijn zilvren lamp met olie en 't gelaat
Wordt bleek bij 't geel brevier, dat openslaat
Met donk're…
Naar het land van vliegers en vlinders
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
879 Lieve mama, ook al lijk ik ver
ik hou je in de gaten
want jij, mijn lieve mama,
kan ik nooit verlaten
Ik zweef nu als een engel
bij je dag en nacht
en als je ‘s avonds slapen gaat
kus ik je wangen zacht
Lieve mama, ik vlieg nu
voorbij de zonnestralen
en als jij ooit je ogen sluit
kom ik mijn mama halen...…
Weerzien
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
911 Dat wanneer je net geniet van je eerste
koel gevulde glas
de bar al gaat sluiten,
en ondanks dat je tegensputtert
sta je ineens weer buiten.
Of die dag waarop je hoopte op zon
met heel veel geduld,
het toch keihard begint te regenen
terwijl je picknickmand net is gevuld.…
's Nachts
gedicht
3.5 met 2 stemmen
4.378 's Nachts sluit zich om ons het bos
vol echo's van boerenkrijgen. Kinderen
door wanhopige ouders achtergelaten
bidden om wedergeboorte uit een wolf.
Maar kijk, tussen de stammen een licht!
Dan is het tijd. Ochtend Opluchting.
Hun lot is toch niet ons lot.
Varen terug. Tongval weer vertrouwd.…
Verdwenen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.125 Als de zachte lentewind
Die grassprietjes doet kietelen aan je kuiten
De stroming wordt sterker
Ik word zwakker
Hij kijkt naar me
Ik ga steeds langzamer
Grote stappen zettende, met zware benen
Als beton word ik naar benden getrokken
Mijn wil is sterk
om door te gaan
Ik vestig mijn beeld op hem
Ik probeer het
Maar ik red het niet
Ik sluit…
Zon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Anders sluit ik mezelf op in een kooi,
en word ik aangevallen met kralen.
Zon, wij houden van jou,
als jij uit gaat gaan wij allemaal dood.
Dan zitten we allemaal in de kou,
en dan hebben we geen boot.
Zon, op een dag ga je uit,
maar dat pas over miljoenen jaren.
Ik eet eerst rustig beschuit,
en ga even een rondje varen.…
Nu ben je hier (afscheid)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 De wereld,
wij sluiten haar buiten.
Want hier is ons paradijs.
In jouw ogen zie ik mezelf weerspiegeld
Jij bent het geheim van mijn ziel
Onze lippen spreken dezelfde taal
Onze harten hetzelfde verlangen
Teder en warm een kus op de wang.
Ik tel de dagen
De afstand tussen ons,
niet meer dan een gedachte.…
Vaarwel liefste
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
643 Mijn koffers stand-by
Klaar om te gaan
Nu al zo dodelijk eenzaam
Ik ga nu en zeg vaarwel
Mijn kus op je voorhoofd
Ik hoop dat ik zo veel goed maak
Iedere gedachte van mij zal aan jou gewijd zijn
Ik weet dat je zult wachten op mij
Maar…doe dat nou niet
De tijd om te gaan is gekomen
Sluit je ogen en kus mij vaarwel
Denk gewoon aan de…
Kind in niemandsland
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
448 waarop
de tijd zich opricht, waarvoor
het prikkeldraad buigen zal,
zij berijdt de wolken met een
gouden tand die haar vechtlust
vertolken, met haar hand
op de onbevangen toekomst
streek om daarop mee te liften
en dacht er stil het hare van,
het stroomt in denkbare symbolen
van binnen en weer naar buiten
de kern van niet te sluiten…
"Dood"
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
902 Levenloos en onbewogen
Kan nu niet meer worden betwist,
Dat ik doodging bij het eeuwig sluiten van mijn ogen,
Waarop mijn laatste indrukken werden uitgewist.…
bewogen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
526 leg je neer, liefste
op het marmeren bed
laten we de bewogen
tijd bezweren
laten we reizen
reizen op papier
we verlaten de aarde
planten bomen
in tuinen van
traag tikkende stilte
het tijdperk van het woord
is voorbij
leg je neer, liefste
we bedekken je bed
met geurige bloemen
we sluiten de gordijnen
als de grijze regen
de aarde…
Arcanum XVIII De Maan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
670 ik verschans me in mezelf
versteen in afwezigheid
en sluit de ogen voor de angst
die in me opwelt
er blijft slechts wachten
op de dag
en klaarte
ik laat me drijven op het lot…
Dochters in 't klein
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
590 de voordeur was tot voor kort
een poort van buiten naar binnen
nu is het niet meer om
de veilige thuishaven
van de wereld af te sluiten;
ze gaan aan de volgende
ongewisse reis beginnen
ook wel om zich door jonge
heerschappen te laten verleiden
of om nieuwe dromen te volgen
waar hun ziel van nature om vraagt
ja zeker, gepaard gaande met…